← Chapters

အခန်း ၃၄၃

Vol. 28 Ch. 343

အခန်း ၃၄၃

Vol. 28 Ch. 343

အခန်း ၃၄၃

【ပလက်ဖောင်း ရွေးချယ်မှု ပြီးစီးပါပြီ။】

【ရထားမောင်းနှင်သူ ရဲချီယန်၊ သင်၏ ၃၂ ခုမြောက် မှတ်တိုင်မှာ】

【ဘီးယားစ် ကမ္ဘာ】

【ကျေးဇူးပြု၍ သေချာစွာ ထိုင်ပါ၊ ရထားသည် နောက်မှတ်တိုင်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။】

အရှေ့ဘက်တွင် လေဟာနယ်ပြင်ကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သို့သော် ၎င်းသည် ဘူတာရုံကမ္ဘာများသို့ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ပုံမှန်မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော လေဟာနယ်မျိုးနှင့် ကွာခြားနေပုံရပေသည်။ ၎င်း၏ ပုံပျက်နေမှုများကြားတွင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းသော ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှုများ ရှိနေပြီး ဘူတာရုံကမ္ဘာသို့ ဦးတည်နေသော ဤလေဟာနယ်ကြီးမှာ အချိန်မရွေး ကွဲအက်သွားတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ။ ဤကဲ့သို့သော အထူးပလက်ဖောင်းမျိုးက ရထားဘူတာဝင်မည့် လေဟာနယ်ကိုပါ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်လား။

【ဘူတာသို့ ဝင်ရောက်ပါမည်။】

ရထားဥသြဆွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ရထားကြီးက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

ဝုန်း။

ရထားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ သို့သော် ထူးခြားနေသည်မှာ ဘူတာရုံကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသင့်သော ရထားကြီးက အရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားနေခြင်းပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

【ဒင်၊ ဒင်၊ ဒင်။ ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ၊ ဘီးယားစ် ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်နေပါသည်။】

【ဤမှတ်တိုင် - အန္တရာယ်။】

【ထွက်ခွာခွင့် သတ်မှတ်ချက်များ - မရှိပါ။】

【မည်သည့်အချိန်မဆို ထွက်ခွာနိုင်ပါသည်။】

ဒင်၊ ဒင်၊ ဒင်၊ ဒင်။

စူးရှသော သတိပေးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသော အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ရချိန်မှသာ အီဗ် ထုတ်လွှင့်လေ့ရှိသည့် အသံမျိုးပင်တည်း။

အီဗ်၏ သတိပေးချက် မရှိလျှင်ပင် ရဲချီယန်က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ယံထက်ဆီသို့ လှမ်းမြင်လိုက်ရလေသည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ဧရာမ မီးလုံးကြီးများက ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာနေကြလေပြီ။ ၎င်းမှာ မီးမိုးရွာကျနေခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း ထိုမီးမိုးစက် တစ်ခုချင်းစီ၏ အရွယ်အစားမှာ ဥက္ကာပျံကြီးများပမာ ကြီးမားလှပေသည်။

"ဘူတာထဲ ဝင်ဝင်ချင်းပဲ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အံ့သြစရာကြီးကို ပေးလာတာပဲ။ ဒီမီးမိုးက လွင်တီးခေါင်ပြင်က မီးမုန်တိုင်းတွေနဲ့တောင် သွားတူနေသလားလို့"

"တိုက်ရိုက်ပဲ ပြန်ဆုတ်လိုက်ရမလား၊ မဖြစ်သေးပါဘူး၊ ရောက်လာမှတော့လည်း စမ်းကြည့်လိုက်တာပေါ့"

"အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး၊ အစောင့်အရှောက် မုဒ်"

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါးက ထွက်ပေါ်လာကာ ရထားပေါ်တွင် လှည့်ပတ်နေလေ၏။ အနီနှင့် အဖြူရောင် တိမ်တိုက်ပုံစံ အကာအကွယ်တစ်ခုက ရထားတစ်စင်းလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဒိုင်းလွှာကိုလည်း အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ ဗီလိန်နှင့် လီဆက်တို့ကိုလည်း ထိုဧရာမ မီးလုံးကြီးများကို တားဆီးရန်အတွက် ရထားခေါင်မိုးပေါ်သို့ ရဲချီယန် စေလွှတ်လိုက်ချေပြီ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အီဗ်၏ လက်နက်များထဲမှ ခြောက်ပြောင်းလှည့် ရေခဲသွေးကြော အလင်းတန်း အမြောက်က အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာခဲ့လေသည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များပင်လျှင် ထိုရေခဲသွေးကြော အလင်းတန်းများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် နေရာအများစုတွင် ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်ရှိနေသည်များကို တားဆီးရန်မှာ အတော်လေး လွယ်ကူသွားစေ၏။

သို့သော် ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေးပေ။ ရထားကြီး ရွေ့လျားနေသည့် ဦးတည်ရာ အရှေ့ဘက်သို့ ရဲချီယန် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ပိုမိုများပြားပြီး သိပ်သည်းလှသော ဧရာမ မီးမိုးကြီးများက ဧရာမ မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး"

"မီးမိုးတွေလား၊ ဒီကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ဒီလိုဖြစ်နေမယ်လို့တော့ ငါ မယုံဘူး"

သူက လက်ဝါးဖြင့် အောက်သို့ ဆောင့်ချလိုက်လေ၏။ အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော အနီရောင် သုံးဆ အမြန်နှုန်း ရထား အရှိန်တင်စက်က ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာလေသည်။ ငွေဖြူရောင် စံသတ်မှတ်ထားသော အရှိန်တင် ကျည်ဆန်တစ်ခုကို ရထားဒင်္ဂါးများအသုံးပြုကာ ဖန်တီးလိုက်လေ၏။

ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

အဆင့် ၁၁ ရထားကြီးမှာ တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ ၂၂၀ အမြန်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သုံးဆဆိုတော့ ခြောက်ရာ့ခြောက်ဆယ် ကီလိုမီတာပင်။

မီးမိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရိယာမှာ အဆုံးအစမရှိသလောက်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ ဤမျှလောက် အမြန်နှုန်းနှင့်ပင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးရန်မှာ ထိုမျှ ရိုးရှင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့်။

"အားလုံး ရထားထဲ ပြန်ဝင်ကြ"

အီဗ်နှင့်အတူ စက်ယန္တရားများနှင့် နတ်ဆိုးများအားလုံးကို ရထားတွင်းနှင့် လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်ထဲသို့ သူ ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်လေ၏။ ထို့နောက် ရဲချီယန်က လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ အရှေ့သို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်တော့သည်။

"ကောင်းကင်ဥက္ကာပျံ နဂါး · ကပ်ဘေးကြယ် မောင်းနှင်စနစ်၊ လျှို့ဝှက်နီရဲသော အလင်းတန်း"

"သုံးစွဲမှု အကြီးအကျယ် လျှော့ချခြင်း မော်ဂျူး"

သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အနီရောင် ဥက္ကာပျံ ပုံစံမှနေ၍ နဂါးပုံစံ သတ္တုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ငွေရောင်တောင်ပံများပါသော နိမိတ်မကောင်းသည့် ကြယ်၏ ပုံရိပ်ယောင်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းက ရထားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားချေပြီ။

ချက်ချင်းပင် ရဲချီယန်၏ ရထား တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အနီရောင် အလင်းစက်များကို အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေသော ငွေဖြူရောင် တောင်ပံတစ်စုံက ရုတ်တရက် ဖြန့်ကျက်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အရှိန်တင်၊ ဆက်ပြီး အရှိန်မြှင့်လိုက်။

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဒိုင်းလွှာ၊ လေပိုင်နက် ရှင်းလင်းရေးနှင့် နီးကပ်လာသော ကမ္ဘာပျက် လွန်ပူ အားလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်လေ၏။ သို့သော် ၎င်းက မလုံလောက်သေးပေ။

ရဲချီယန်က အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်ရာ မနေ့ကမှ ရရှိထားသော ထာဝရ ညဉ့်ယံ ဓာတ်ပေါင်းဖို၏ ထိန်းချုပ်ရေး စာမျက်နှာက ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ 【အကန့်အသတ်ကျော်လွန်】 ခလုတ်က အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။ မြန်ဆန်ဖို့ လိုအပ်နေမှတော့ သူ ပိုပြီး မြန်ဆန်စေရမည်။

【အကန့်အသတ်ကျော်လွန်】

ကျွိ၊ ကျွတ်..

၎င်းမှာ ရထားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများပင်။ ၎င်းက ထပ်၍ အရှိန်မတင်နိုင်တော့ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ အဆင့် ၁၁ ရထားကြီးက ဆက်လက်၍ တောင့်ခံထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သာမန် အဆင့် ၁၁ ရထားတစ်စင်းမှာ ဤအမြန်နှုန်းကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရဲချီယန်၏ ရထားနှင့် ကွာခြားချက်မှာ ၎င်းက အဆင့်မြင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းထားရခြင်းပင်။ ထိုသို့သော ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုမျိုးက အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားရုံသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ရထား၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အသွေးကိုပါ အတော်လေး မြင့်တက်လာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ လောင်းကစား ကတ်ပြား ပိုင်ရှင် ရိုင်ယန်က ဤအရာများအားလုံးကို သူ့အား မပြောပြခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

ရဲချီယန်က ကျိုးရှန်ချင်း၏ 【ကြယ်တွေကို ကျော်လွန်ခြင်း】 ပါရမီပါဝင်သော အတုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ အရင်က ရထားအဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် စွမ်းအားတိုးတက်လာမှုကို သူ သိပ်ပြီး အလေးမထားခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အတော်လေး အသုံးဝင်နေပုံရပေသည်။

လက်ရန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရာ အဆပေါင်းများစွာသော အရှိန်တင်မှုများအောက်တွင် ရထားပြတင်းပေါက် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ အရာအားလုံးမှာ လုံးဝ ဝေဝါးနေသော အခြေအနေဖြင့် ရူးသွပ်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားနေကြလေ၏။

နီးကပ်လာသော ကမ္ဘာပျက် လွန်ပူက အလွန်စူးရှသော အသံကြီးကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ ၎င်း၏ လည်ပတ်နှုန်းမှာ ရထား၏ အမြန်နှုန်းနှင့်အမျှ မြင့်တက်လာခဲ့၏။ ရိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းများက ရထားကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အဖြူရောင် ပိတ်ပါးလွှာကဲ့သို့သော အမြှေးပါးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထားပုံရပေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆုံးအစမရှိသော မီးတောက်များပင်လျှင် နီးကပ်လာသော ကမ္ဘာပျက် လွန်ပူ၏ ထိုးဖောက်မှုကြောင့် မီးမရှိသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ဆယ်မိနစ်။

အဆပေါင်းများစွာသော အကန့်အသတ်ကျော်လွန် အရှိန်တင်မှုများအောက်တွင် ဤမျှကြာရှည်စွာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီးသည့်တိုင် ရထားကြီးမှာ ဤမီးမိုးကြီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့နောက်။ ဒုတိယမြောက်တစ်ခု။ ငွေဖြူရောင် စံသတ်မှတ်ထားသော အရှိန်တင် ကျည်ဆန်တစ်ခုကို ထပ်မံထည့်သွင်းလိုက်လေ၏။ အနီရောင် သုံးဆ အမြန်နှုန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။

ဤမီးမိုးကြီး ဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရိယာမှာ မည်မျှတောင် ကျယ်ဝန်းနေသနည်း။ ရဲချီယန်လည်း တွက်ချက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

စံသတ်မှတ်ထားသော အရှိန်တင် ကျည်ဆန် သုံးခုကို သုံးစွဲပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုဧရိယာကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ချိန်၌၊ ရထားအမြန်နှုန်း တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားချိန်နှင့် မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်၌သာ သူ သိလိုက်ရတော့သည်။ သူ အဝေးတွင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အဆုံးအစမရှိ လောင်ကျွမ်းနေသည့် တိမ်တိုက်ကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဦးတည်ရာသို့ ရွေ့လျားသွားနေကြလေ၏။

၎င်းမှာ သူတို့က ရထားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဦးတည်ရာသို့ လွင့်မျောသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရလဒ်ပင်တည်း။ ကမ္ဘာပျက်ဟု အမည်ရသော ဤဘူတာရုံကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်၍ ရဲချီယန် အနည်းငယ်မျှ လက်တွေ့ကျကျ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဒီလိုနေရာမျိုးကိုမှ ကမ္ဘာပျက်ကပ်လို့ တကယ်ခေါ်ဆိုနိုင်မှာပေါ့"

"ဟူး... ဘူတာကနေ ထွက်ခွာခွင့် သတ်မှတ်ချက်တွေ မရှိတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ခုနကလို အခြေအနေမျိုးမှာ အချိန်မီ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် သေချာပေါက် သေလမ်းပဲ"

ရထားစနစ်က ရထားမောင်းနှင်သူကို သေလမ်းဆီသို့ အတင်းအကျပ် တွန်းပို့မည်မဟုတ်ပေ။ ဤမှတ်တိုင်မှာ သိသိသာသာကိုပင် လွန်စွာ မှားယွင်းနေခဲ့ချေပြီ။

ရထား၏ အမြန်နှုန်းက တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။

ရဲချီယန်က အပူချိန်ထိန်း ရထားတွဲဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်လေ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းမှာ နေရာလွတ်ကို ဖိသိပ်ထားပြီးသော ရထားတွဲတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် နေရာလွတ်မှာ အတော်အတန် ပုံသေဖြစ်နေပြီး အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများမှာလည်း အလွန်အမင်း အမြန်နှုန်းလွန်ကဲမှုကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝေါလီက သူ၏ခြေရင်းသို့ ရောက်လာကာ ရဲချီယန်၏ ခြေသလုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်လေသည်။

"မရဘူး"

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝေါလီ၏ ရတနာရှာဖွေရန် အပြင်ထွက်ခွင့်တောင်းဆိုမှုကို ရဲချီယန် ငြင်းပယ်လိုက်လေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး မည်မျှများများ ထပ်ဖြစ်လာဦးမည်ကို သူ မသိပေ။ ဝေါလီမှာ မမြင်တွေ့နိုင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ ကြီးမားလှသော မီးမိုးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရထားပေါ်မှ ထွက်သွားခြင်းသည် လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ လုံးဝမရှိသည်ကို ဆိုလိုခြင်းပင်တည်း။ ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာမှန်းမသိရသော ရတနာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေ၏။

၎င်းက ရတနာသေတ္တာ၊ ကတ်ပြား အစီအစဉ် သို့မဟုတ် ဘုရားစူး ကတ်ပြားပင် ဖြစ်နေပါစေ။ ရဲချီယန်၏ နှလုံးသားထဲတွင်တော့ ထိုအရာများထဲမှ မည်သည့်အရာကမျှ ဝေါလီလောက် တန်ဖိုးမကြီးမားပေ။ သူ့ကို ဒီလိုအန္တရာယ်မျိုး ရင်ဆိုင်ခိုင်းဖို့ မလိုအပ်ပါဘူးလေ။

လောလောဆယ်တော့ ဤနေရာက ဘေးကင်းလုံခြုံပေသည်။

အကန့်အသတ်ကျော်လွန် အရှိန်မြှင့်တင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးသွားသည့် နေရာများကို စစ်ဆေးရန်အတွက် လီဆက်ကို ရဲချီယန် စေခိုင်းလိုက်လေ၏။ အခြေခံ သယံဇာတအချို့ကို သုံးစွဲ၍ ပြုပြင်ပြီးနောက် ဤမှတ်တိုင်အတွက် သဲပုံစံငယ်ပေါ်တွင် ပြသနေသော သြဒိနိတ်များကို ကြည့်ရန် နောက်ဆုံးတွင် အချိန်ရသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း သဲပုံစံငယ်ပေါ်တွင်ကား သိပ်သည်းများပြားလှသော မရေမတွက်နိုင်သည့် သြဒိနိတ် အမှတ်များက လူကို ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျောချမ်းသွားစေတော့သည်။

"ဒါက၊ ကမ္ဘာပျက် ဘူတာ ဆိုတာပဲ..."

All Chapters