အခန်း ၄၁၄

အခန်း။ ၄၁၄

သူသည် သူ့ဖခင်၏ ကျယ်ပြန့်သော ကျောပြင်ပေါ်တွင် မှီတွယ်ထိုင်နေရင်း ရေခဲပြင်ပေါ်၌ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေမှုကို ခံစားနေရသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ ပုံမှန်ထက် ပိုမိုကြာမြင့်နေသည်ဟု ထင်ရပြီး ရှုခင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်မှလွဲ၍ ထူးခြားသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရပေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပူရှိန်တစ်ခုကို စတင်ခံစားလာရသည်။ သူက သူ့ဖခင်အား နာကျင်ကြောင်း ပြောပြသော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူမှာ မည်သို့မျှ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမရှိဘဲ မကျေနပ်မှုများနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ ရောယှက်နေသည့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သည့်အသံကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အချိန်ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပူချိန်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်လာသည်။

ပြင်းထန်လှသည့် ဝေဒနာကြောင့် အသက်ရှူရခြင်းမှာပင် ခက်ခဲလာတော့သည်။

နာလိုက်တာ... အရမ်းကို နာကျင်လွန်းတယ်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးလာချိန်၌ ဖခင်ဖြစ်သူ မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသည့် ပန်းများနှင့် မြက်ခင်းပြင်ကဲ့သို့ အသက်ဝင်လှပသည့် အရောင်သစ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘယ်လောက်တောင် လှလိုက်မလဲ...ဟု သူ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တွေးတောမိလိုက်သည်။

ထာဝရမှောင်မိုက်ခြင်း မဖုံးလွှမ်းမီလေးတွင်ပင် ဖခင်ဖြစ်သူက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ပြတ်သားလှသည့် အသံဖြင့် သူသည် သူ၏ သားသမီးဖြစ်ကြောင်း၊ သေရမည်ဆိုလျှင်ပင် ကျွန်ခံ၍ မဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးစကားအဖြစ် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လုံးဝ အရည်ပျော်သွားတော့သည်။

...

"အင်း"

ဒီအဆုံးသတ်ကို မြင်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။ "အရည်ပျော်သွားတယ်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေက ရေခဲမြေပြင်ကနေ ထွက်သွားရင် အရည်ပျော်သွားကြတာလား"

ချန်ကျီရှင်းမှာ နားမလည်နိုင်ပေ။

သူ့မိခင် ယင်ရွှမ်းရွှမ်းမှာ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျန်းလင်မြို့မှာ ဆယ်နှစ်ကျော် နေထိုင်ခဲ့ကာ သူ့ကိုပင် မွေးဖွားပေးခဲ့သည်ကို သူသိသည်။

သို့သော်လည်း မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည့် မြင်ကွင်းများက ဤအမှန်တရားကို လက်ခံရန် ချန်ကျီရှင်းအား အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေသည်။

ဝံပုလွေဘုရင်နှင့် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတို့၏ သားသမီးများသာမက ပုံမှန်ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးအားလုံးမှာ ရေခဲမြေပြင်မှ ထွက်ခွာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရည်ပျော်သွားကြပုံပင်။

မဟုတ်ဘူး အားလုံးတော့ မဟုတ်ဘူး….

ချန်ကျီရှင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည့် နောက်ထပ်မြင်ကွင်းတစ်ခုမှာမူ အမွေခံမြေပြင်မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး လူ့လောကထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည့် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမတစ်ဦးအကြောင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ကျီရှင်းကို စိတ်သက်သာရာ ရစေသည့်အချက်မှာ ထိုဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမမှာ အသက်မရှင်တော့ခြင်းပင်။

သူမသည် ရေခဲမြေပြင်၏ အပြင်ဘက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏နောက်မှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်သည့် ဆီးနှင်းကျားသစ်တစ်ကောင်၏ အကိုက်ခံရမှုကြောင့် လည်ပင်းတွင် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမမှာ ဆီးနှင်းကျားသစ်ရှိနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိထားသော်လည်း ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတို့မှာ မသေနိုင်ဘူးဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ခုခံခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ထို့နောက်တွင်မူ သူမ သေဆုံးသွားသည်။

ရေခဲမြေပြင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူမမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အနီရောင်သွေးများ စီးကျလာသည်။

နှင်းများ၊ လေပြင်းများနှင့် ထိတွေ့သော်လည်း ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းမျိုးမရှိတော့ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

“ဒါတွေက ဘာကြောင့် ဖြစ်ရတာလဲ”

မရေမတွက်နိုင်သော အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် ရေခဲကျောက်ရတနာပင်အောက်မှနေ၍ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို လေးလေးနက်နက် ချလိုက်မိသည်။

“ဒါဆိုရင် ဒါပေါ့... ဒါက ဒီ ရေခဲမြေပြင်ရဲ့ အမှန်တရားနဲ့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေရဲ့ မသေနိုင်ခြင်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ရဲ့ အနှစ်သာရပဲပေါ့"

အကြိမ်ပေါင်းရာချီ ကြည့်ရှုပြီးမှ ရရှိလာသည့် နားလည်မှုက ချန်ကျီရှင်းအတွက်မူ အလွန်အမင်း ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများ၊ ရေခဲမြေပြင်၊ မသေနိုင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းတို့မှာ လွန်စွာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

“ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးမှာ အားသာချက်ရော အားနည်းချက်ပါ ရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ မကျေနပ်ဘဲ လွတ်လပ်မှုကို လိုလားတောင့်တနေတဲ့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေအတွက်တော့ ဒီစွမ်းရည်က သူတို့ကို အကြီးမားဆုံး နာကျင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ကျိန်စာတစ်ခုပဲ”

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် နိဗ္ဗာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလျှင် သွေးမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။

ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေရဲ့ အခြေအနေက... နိဗ္ဗာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ဆင်တူနေတာ မဟုတ်ဘူးလား...

မဟုတ်သေးဘူး... ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့ သူတို့က အတူတူပဲ ဖြစ်နေတာ။

“ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို သတ်ဖို့က နိဗ္ဗာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ရတာထက် ပိုခက်ခဲပေမဲ့ ဒါက အရည်အသွေးပိုင်း ကွာခြားချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေကိုယ်တိုင်က ဒီ ရေခဲမြေပြင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ...”

နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နိုင်လှသော အခြေအနေကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရေခဲမြေပြင်မပျက်စီးသရွေ့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများမှာ မသေနိုင်ကြပေ။

အကြောင်းမှာ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများနှင့် ရေခဲမြေပြင်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်နေသောကြောင့်ပင်။

ရေခဲပြင်ပေါ်က နှင်းမှုန်တိုင်းမှာ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများ၏ အသားနှင့် သွေးများဖြစ်နေ၍ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်၍မရနိုင်ခြင်းပင်။

“မဟုတ်ဘူး ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးအားလုံးက ရေခဲမြေပြင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးအများစုက ဒီရက်စက်တဲ့ အမှန်တရားကို မသိကြရှာဘူး"

စူးစမ်းရှာဖွေမှုမှ ရရှိလာသည့် အဖြေများက ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသလို မယုံနိုင်စရာကောင်းသည့် ခံစားချက်များကိုလည်း စီးဆင်းစေတော့သည်။

အကယ်၍ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေက လူသားတွေကနေ ပြောင်းလဲလာတာဆိုရင် ဒီ ရေခဲမြေပြင်ကြီးကို ဘယ်သူက ဖန်တီးခဲ့တာလဲ...

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းပြီး ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးလဲ။ ဒီလို အံ့ဩဖွယ်ရာတွေကို ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်နဲ့ တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်လို့လား...

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ အမွေခံမြေကနေ ပြန်ထွက်လာပြီးတဲ့နောက် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေ ဘာကြောင့် ရူးသွပ်သွားကြလဲဆိုတာ နားလည်သွားပြီ"

ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ချန်ကျီရှင်းက သူ့မိခင်အကြောင်းသာမက သူ့အကြောင်းကိုပါ မရည်ရွယ်ဘဲ တွေးမိသွားသည်။

အမေနဲ့ ငါကိုယ်တိုင်ကကော... ဒီမြေပြင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ မဟုတ်ဘူးလား...

"ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေက ရေခဲမြေပြင်ကနေ ထွက်သွားလို့ မရဘူး။ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသားနဲ့သွေးဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထွက်သွားလို့ မရသလိုမျိုးပေါ့။ ခဏတဖြုတ် ထွက်သွားတာကတောင် ရေခဲမြေပြင်ဆိုတဲ့ အသက်ရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုကြီးကို ထိခိုက်စေသလို ရေခဲပြင်ကို မှီခိုနေရတဲ့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအတွက်လည်း အထိနာစေတယ်။

ဆီးနှင်းနတ်ဆိုး အနည်းငယ် ထွက်သွားတာကိုတော့ ထိန်းချုပ်နိုင်ဦးမှာဖြစ်ပေမဲ့ အများအပြားသာ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ရေခဲမြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ပြန်ပြင်လို့မရအောင် ပျက်စီးသွားစေပြီး ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေအားလုံးပါ မျိုးတုံးသွားလိမ့်မယ်...

ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်လို့ပဲ အမွေခံစမ်းသပ်မှု ငါးဆင့်ကို ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ရေခဲမြေပြင်ကနေ ထွက်ခွာချင်တဲ့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတွေကို ဒီအမှန်တရားကို သိစေချင်လို့ ပြီးတော့ လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ သူတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှင်သန်မှုကြားမှာ ရွေးချယ်ခွင့်ပေးဖို့အတွက်ပေါ့...

ဒီရေခဲမြေပြင်ဆိုတာ... ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအတွက်တော့ အကျဉ်းထောင်တစ်ခုပါပဲ..."

ထိုအချက်ကို နားလည်သွားသည့်အခါ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည့် ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သနားဂရုဏာစိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြည့်ရှုခဲ့ရမှုကြောင့် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည့် အဘိုးအိုက မည်သူဖြစ်သည်ကို ချန်ကျီရှင်း သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်။