အခန်း ၁၃၉၄

အခန်း (၁၃၉၄) ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့

သူ ဤသူဘာကို ရှာဖွေနေသလဲဆိုတာ သူ သိသည်။

အတိတ်က ကိစ္စရပ်များထက်မပိုပေ။ သူ့ကို နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ရှေးဟောင်းအသိုက်ကိုအသုံးပြုကာ သေမျိုးလောကကိုကျော်လွန်လွတ်မြောက်သည့် ပထမဆုံးဧကရာဇ်ဖြစ်လာစေချင်ခြင်းဖြစ်၏။

ဤသေမျိုးလောက နှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ မသေမျိုး နှင့် ဗုဒ္ဓများကို ဖြည်းညှင်းစွာဝါးမျိုခွင့်ပြုလိုက်မည်။ မည်သည့်အရာမှမကျန်တော့သည်ထက်စာလျှင် ပိုကောင်းပါသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ရဲ့မျက်နှာသာပေးမှုလို့ သူတို့ ပြောကြတယ်ပေါ့။"

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။" အမျိုးသားက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်က ဘာမှမလုပ်ပေးပါဘူး။ အောင်မြင်မှုအားလုံးက အရာရှိရှန်း ပိုင်ဆိုင်တာပါ။" ကူလီက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ဤလောကတွင် မည်သည့်နေရာ၌ကံကောင်းခြင်းကို အလကားရလာနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းက တစ်စုံတစ်ယောက်၏တိတ်တဆိတ်ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"အမှန်ပဲ။"

လူသားဧကရာဇ်၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းကြုတ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့၏။

ကောင်းကင်ဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်စကားပင်။

ဤအရာက တောက်ပသည့်လမ်းကြောင်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်ရာထူးကို စွန့်ပယ်ကာ၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုရရှိရန် အသက်ကိုပဓာနမထားဘဲစွန့်စားခဲ့သည့် သူ၏တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်သာဖြစ်သည်။

သူတိုက်ပွဲဝင်၍ရခဲ့သည့် အခွင့်အရေးကို တခြား အကျိုးအမြတ်များဖြင့် လဲလှယ်ရန် ဤလောကတွင် မည်သူမှအရည်အချင်းမပြည့်ပေ။

ထိုလူငယ်လေးက မသေမျိုးဧကရာဇ်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်နိုင်ရာ၊ သူလည်း ထိုလွတ်မြောက်ခြင်းဆိုသည့်အရာကို အလားတူစွန့်လွှတ်နိုင်ပါသည်။

အချိန်မလုံလောက်လျှင် နောက်တစ်ယောက်ကို လုပ်ခိုင်းလိုက်မည်။ ကောင်းကင်အားဦးညွှတ်ချင်ပါက အဘယ်ကြောင့် အစကတည်းကမော့ကြည့်ချင်နေသေးသနည်း။

ဤကပ်ဘေးအတွက် အောင်ပွဲတစ်ခုသာရှိရမည်။

"သွားတော့။အပြင်မှာ ငါ့ကို စောင့်နေ။"

လူသားဧကရာဇ်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ဤစကား၏နောက်တစ်ဝက်မှာ ယဲ့လန် ကို ရည်ရွယ်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

"..."

ယဲ့လန်က ကူလီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ တစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း တူညီသောဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးက အရက်ကန်မှ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

"လင်ရှူးယာကို ငါ စောင့်ကြည့်ထားလိုက်မယ်။" ကူလီက သူမ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်၏။ သူမ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း၊ အရှင်မင်းကြီး က အဘယ်ကြောင့် ၎င်းကိုလျစ်လျူရှုထားသည်ကို သူမ မသိရှိပေ။

အကယ်၍ တခြားအရာတစ်ခုခုကြောင့်ဆိုရင် အဆင်ပြေသေး၏။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြဿနာရှိနေပြီး မသေမျိုးဌာန၏အကြီးအကဲကို မယှဉ်နိုင်တော့ပါက လောက၏ဧကရာဇ်ချီကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် လင်ရှူးယာကို ဖိနှိပ်နိုင်မည်သူ အမှန်တကယ်ကိုမရှိနိုင်တော့ပေ။

"ငါ..."

ယဲ့လန်ကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ကာ၊ သူမက သူမ၏လက်ဖဝါးများကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်လိုက်ကာကျန်ခဲ့သည်။

လူသားဧကရာဇ်၏ယခင် ရည်ရွယ်ချက်အရ၊ သူက လင်ရှူးယာကိုချိန်ခွင်လျှောညှိရန် သူမကို အလိုရှိကြောင်း ထင်ရှားသော်လည်း၊ အချိန်က အရမ်းတိုတောင်းလွန်းပြီး၊ လုံးဝ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

ယခု သူမ၏တစ်ခုတည်းသော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုမှာ ထိုအမျိုးသားက ဘာလုပ်ရန် စီစဉ်နေသနည်း ဆိုသည်ပင်။

ယဲ့လန် မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ ဤစောင့်ဆိုင်းရမှုက ညနက်သည်အထိ ကြာမြင့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝင်လာခဲ့။"

ပျင်းရိပျင်းတွဲအသံတစ်ခုက အရက်ကန် အတွင်းမှ လွင့်ပျံလာပါသည်။

ယဲ့လန် ခေတ္တမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်၊ အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကာ၊ သူမ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ်ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

အမျိုးသားက ရေကန်ထဲတွင် စိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ တံတောင်ဆစ်များကို ကျောက်စရစ်ခဲများပေါ်တွင် တင်ထားကာ၊သူမဘက်သို့ ကျောခိုင်းထားပြီး ယခင်ကနှင့် မပြောင်းလဲသေးပုံရပါသည်။

သို့သော် သူ၏အသွင်အပြင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ဖြူစပြုနေသော ဆံပင်များက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အနက်ရောင်သို့ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အိုမင်းနေသေးပုံရသော်လည်း၊ သူ၏တက်ကြွမှုနှင့် စိတ်ဓာတ်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့၏။

'ပြန်လည် နုပျိုလာတာလား'

"အဲဒီမှာ မှင်သက်ပြီးရပ်မနေနဲ့။" လူသားဧကရာဇ်က နောက်သို့မလှည့်ကြည့်ပေ။ ယင်းအစား သူက ဆံပင်တစ်ဆုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ ကြည်လင်နေသော သွေးကျောက်စိမ်းတစ်ခုကို ဂရုတစိုက်သီကုံးရန် ကြိုးတစ်ချောင်းအဖြစ် ကျစ်လိုက်၏။

သူက သွေးကျောက်စိမ်းကို ယဲ့လန်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာပြောလိုက်သည်။ "မင်းမှာ သူ့ကိုဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ဒီပစ္စည်းကို သူ့ကို့ပေးလိုက်ပါ။ ဒါကို ငါသူ့ကို အမြဲတမ်းပေးဖို့ အကြွေးတင်နေတဲ့ ဆုလာဘ်လို့ မှတ်ယူလိုက်ပါ။"

လူသား ဧကရာဇ်က ဤပစ္စည်းက ဘာလဲဆိုတာကို ရှင်းမပြသလို၊ နောက်ထပ် ပြောဆိုရန်လည်း စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

"..."

ယဲ့လန်က သူမ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသော သွေးကျောက်စိမ်းကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ သူမ၏ကျင့်ကြံခြင်းနိမ့်ကျသော်လည်း၊ သူမက ရှန်းရွှီတောင်၏ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဤပစ္စည်းတွင် ကပ်ဘေးစွမ်းအား မရှိသလို။ မှော်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အရည်အချင်းမပြည့်မီပေ။

သို့သော် ကိစ္စကအရေးတကြီးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသဖြင့်၊ နောက်ထပ် မမေးမြန်းတော့ဘဲ၊ ခေါင်းကို မော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး အနေနဲ့ သူ့ကိုကျွန်မကတစ်ဆင့် ပါးစေချင်တဲ့ ညွှန်ကြားချက်များရှိပါသလား။"

ဤသို့ ပြောလိုက်သောအခါ၊ အရက်ကန်က တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသား၏ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး၊ သူက မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့၏။

သူပြန်လည်စကားပြောသောအခါ၊ ၎င်းက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသလားဆိုတာကို ယဲ့လန် မခွဲခြားနိုင်သော်လည်း၊ သေမျိုးလောက၏ အရှင်သခင် တစ်ဦး၏အသံတွင် လူအိုကြီးတစ်ဦး၏ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သူမကြားလိုက်ရ၏။

"ငါ့ဘဝမှာ။ လူနှစ်ယောက်ကိုပဲ ငါယုံကြည်ဖူးတယ်။"

"ပထမ တစ်ယောက်က။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ငါ ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ငါ့ဘေးမှာ ရှိနေခဲ့ပေမယ့်။ အခုတော့ သူက ငါ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့တောင် မဝံ့ရဲတော့ဘူး။"

ဤနေရာတွင်၊ အမျိုးသားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့်အလား ပြုံးလိုက်သည်။

"ရယ်စရာကောင်းတာက သူ့ရဲ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုက အကြောင်းပြချက် မရှိတာမဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ သူသာဒီခြံဝင်းထဲကိုခြေချရဲရင်။ ငါ သူ့ကိုတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သေချာပေါက် သတ်ပစ်မှာပဲ။"

"ဟမ်။" ယဲ့လန်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအမျိုးသား မည်သူ့ကို ရည်ညွှန်းနေသည်ကို သူမ သေချာပေါက် သိရှိထားသည်။

"ငါယုံကြည်တဲ့ ဒုတိယမြောက် လူနဲ့ ပတ်သက်ရင်၊ ငါ သူ့ကိုတစ်ကြိမ်ပဲ တွေ့ဖူးတယ်။"

အမျိုးသားသည် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ ဒေါသတကြီးဖြင့် အရက်ကန်ကို ရုတ်တရက်ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ ရေများ နေရာအနှံ့ပက်ဖြန်းသွားသည်။

"ပြဿနာရှိတယ်ဆိုတာ ငါ သိပေမယ့် ရှင်းပြလို့မရအောင် စိတ်ပျော့သွားခဲ့ပြီး။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ဆိုးဆိုးရွားရွားလှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်။"

"ဒါပေမယ့်..."

အမျိုးသားက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး၊ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ "လိမ်ညာခံရတာကို ငါ လိုလိုလားလားလက်ခံပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါလိုချင်တာကို သူလည်းလိုချင်တယ်။ သူ တောင့်တတာက ငါလိုချင်ပေမယ့် မလိုက်စားရဲတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်နေလို့ပဲ။"

စကားစုက ရှုပ်ထွေးနေပါသည်။ ယဲ့လန် သိပ်နားမလည်နိုင်သော်လည်း ရှန်းယီ နားလည်နိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ရင်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်၏။

"ဒီအရာကို သူ့ရဲ့ဆုလာဘ်အဖြစ် ငါ ပေးလိုက်ပေမယ့်။ ယုတ္တိတန်တန်ပြောရရင် ဆုလာဘ်တစ်ခုအနေနဲ့ သူဆန္ဒရှိသလို လွတ်လပ်စွာအသုံးပြုခွင့် ရှိသင့်ပါတယ်..."

လူသားဧကရာဇ်က ခေါင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ရာ၊ ခိုင်မာယုံကြည်ချက်နှင့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် တူနေပြီး၊ အံများကို ကြိတ်ကာ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လျက်၊ သူ၏အသံထဲရှိ တုန်ယင်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ရန်ကြိုးစားနေသည်။

သူက လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ် ခြောက်ပါး အနက်တစ်ပါးဖြစ်စေ၊ သူသည် လောကကိုအုပ်စိုးသူဖြစ်သည်။

အုပ်စိုးသူများအနေဖြင့်၊ သူတို့က ပြတ်သားသင့်ပြီး၊ သူတို့၏စကားများကို အခြားသူများက ဧကရာဇ်အမိန့်စာများအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်မှာတော့ ခိုင်မာမှုများ ဖြာထွက်နေသော်လည်း၊ အမျိုးသားက သေလုမျောပါးလူအိုကြီးတစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေပြီး၊ အနည်းငယ် တောင်းပန်နေသော လေသံဖြင့်

"မင်း ငါ့ကို...သစ္စာမဖောက်ဘဲနေပေးနိုင်မလား။"