အခန်း ၁၃၉၅

အခန်း (၁၃၉၅) ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓရောက်လာခြင်း

ညနက်ချိန်တွင်၊ရှည်လျားသော လမ်းမကြီးက လူသူကင်းမဲ့လျက် ရှိသည်။

အေးစက်သော လေပြေတစ်ခုက လမ်းမကြီးကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး လင်ရှူးယာကို အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေခဲ့၏။ သူက သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ဖဝါးများကို စိတ်ခံစားမှု အချို့ဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

သေမျိုးလူသားတို့၏ခန္ဓာကိုယ်က မည်မျှကျိုးပဲ့လွယ်သနည်း။ ရေနှင့်မီးကို ကြောက်ရွံ့ကြပြီး၊ အအေးနှင့်အပူကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ အနည်းငယ် ထိခိုက်မိရုံဖြင့်ပင် မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားနိုင်ပြီး၊တစ်ခဏတာ သတိလွတ်သွားမှုကပင် မိမိ၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်၏။

သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အအေးဒဏ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူပို၍ခံနိုင်ရည်မရှိသောအရာမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အေးစက်မှုပင်။

ထိုဆိတ်ငြိမ်သော ခြံဝင်းထဲရှိ အရက်ကန်က ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော အုပ်စိုးသူတစ်ဦးကို သာမန်သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ၊ ထိုအမျိုးသားက သာမန် ပြည်သူများကို တစ်ချက်ကြည့်ရှုရန် သူ၏မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်ဖို့ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်သည်။ မသေမျိုးများနှင့် ဗုဒ္ဓများပင် တောင့်တကြသော ထို လွတ်မြောက်ခြင်းက သူ၏အပေါ်တွင်မူ ရှောင်လွှဲရမည့် အဆိပ်တစ်ခွက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

လင်ရှူးယာက ၎င်းကိုတကယ်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်းပြတ်သားလာပြီး၊ သူက လက်များကိုဖြည်းညှင်းတည်ငြိမ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ တကျွတ်ကျွတ်မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏လက်ခုံပေါ်ရှိ သွေးကြောများ ထောင်ထွက်လာကာ အနည်းငယ်ကြမ်းကြုတ်နေပုံရသည်။

'ငါ့မှာအားနည်းတဲ့ သေမျိုးလူသားခန္ဓာကိုယ်ပဲ ရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင် ဘာအရေးလဲ။ ငါက နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ပျက်စီးခြင်းချောက်ကမ်းပါးဆီကနေ ပြန်ဆွဲတင်ဦးမှာပဲ။'

"..."

ရှည်လျားသောလမ်းမကြီး၏အရိပ်များထဲတွင်၊ ကူလီက အရှေ့ရှိပိန်သွယ်သော ပုံရိပ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ တစ်ဖက်လူ မသေမျိုးဌာန၏ အစိုးရရုံးတော် ဆီသို့ ပြန်လည် လျှောက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

မီးရောင်အောက်တွင်၊အနည်းငယ် အိုမင်းနေသော ထိုမျက်နှာက အလင်းနှင့် အရိပ်ကြားတွင် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေခဲ့၏။

ဧကရာဇ်ချီကို ခွဲဝေမှုကို ကြီးကြပ်ရသော မသေမျိုးဌာန၏ အကြီးအကဲက ကြီးမားလှသော အာဏာကိုကိုင်စွဲထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤ သခင်ကြီးလင်က မကြာသေးမီက အရာရှိ အသီးသီးအကြားဟိုဟိုဒီဒီပြေးလွှားနေခဲ့ကြောင်း သူမ ယခုလေးတင်သိရှိလိုက်ရသည်။

ဧကရာဇ်ချီကို စီမံခန့်ခွဲနေရင်း နိုင်ငံရေးတွင်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေပြန်သည်။

ဤအာဏာနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း... သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူသားဧကရာဇ်ဟု ထင်မှတ်နေသည်လော။

ကူလီ၏ လက်ချောင်းများ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားသော်လည်း၊ သူမက ၎င်းတို့ကိုအကူအညီမဲ့စွာ အောက်သို့ ပြန်ချလိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးက ကျောက်စိမ်းဖြူတံဆိပ်ပြားကို ဤလူ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ချိန်တွင်၊ ၎င်းက သူ့ကို အမြင့်ဆုံးသော အာဏာ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏စစ်သူကြီး တစ်ဦးပင်လျှင်၊ လင်ရှူးယာကို ဒုက္ခပေးရန် ဧကရာဇ်ချီကို အသုံးပြု၍မရနိုင်ဘဲ၊ သူက ထိုအငွေ့အသက်ကိုအသုံးပြု၍ သူမကိုပင် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်။

ဤ ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင်၊ အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါက၊ ဤလူကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ထိုရွှေမသေမျိုးများ နှင့် မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တကို ဖိတ်ခေါ်မှရပါလိမ့်မည်။

"ဟူး။"

ကူလီက သူမ၏မျက်လုံးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ အောက်သို့ ချလိုက်ပြီး၊နောက်သို့ လိုက်ရန်ပြင်လိုက်သည်။

သူမက လင်ရှူးယာကို ချိန်ခွင်လျှာဖြင့်မညှိနိုင်လျှင်ပင် သူ့ကိုအဆက်မပြတ်စောင့်ကြည့်နေရမည်ဖြစ်ရာ၊ ပြဿနာအရိပ်အယောင်တစ်ခုပြသသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရှင်မင်းကြီးထံ သတင်းပို့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ သူမအရှေ့သို့ လှမ်းသွားမည့် အချိန်မှာပင်။ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက်တုန်ခါသွားပြီး၊ အသက်ရှူရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

လင်ရှူးယာက မသေမျိုးဌာန၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး အရှေ့သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ ခဏအကြာတွင်၊ ဘေးနှစ်ဘက်ကျယ်ပြန့်သောပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ကူလီ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူက တောင့်တင်းသော်လည်း အဆီများကင်းမဲ့နေကော သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိသိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုက အခြားသူများ၏နှလုံးသားများကို ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်သည်။

သူ၏ပြောင်လက်နေသောခေါင်းမှာ သူ၏ အမှတ်အသားကို သက်သေပြနေသည်။

ဤအရာက ဗုဒ္ဓ တစ်ပါးပင်။

နတ်ဘုရားမင်းဆက် နှင့် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး အကြား လက်ရှိ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ ဗုဒ္ဓတစ်ပါးက ဤမြို့တော်အတွင်းသို့ ရဲတင်းစွာ လမ်းလျှောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

ဟိုထူဧကရီ နှင့် ပတ်သက်သောကိစ္စရပ်က ဤမျှ လွယ်ကူစွာဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း နှင့် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက သေချာပေါက် တုံ့ပြန်လာမည်ကို ကူလီ သိရှိထားသည်။

၎င်းသည် နတ်ဘုရားမင်းဆက်တစ်ခုလုံး ကြိုတင် မပြင်ဆင်ရသေးမီ အချိန်အတွင်း ဤမျှမြန်ဆန်စွာဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။

"..."

လင်ရှူးယာကလည်း အံ့အားသင့်သွားကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ သူ ထိတ်လန့်မသွားခဲ့ပေ။

တိတိကျကျပြောရလျှင်၊ ဤဒဏ္ဍာရီလာဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို တွေ့မြင်ရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ဖူးခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဤပုံရိပ်များ ရောက်ရှိလာမည်ကို သူကြိုတင် ယမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူက မျက်လုံးများကိုမှိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အသက်ရှူမှုကို ထိန်းချုပ်ရန်ကြိုးစားလိုက်၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ လမ်းမပေါ်ရှိ လင်ရှူးယာက ရှေ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ်ဆက်လျှောက်သွားကာ၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ သူက မသေမျိုးဌာနအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ မီးရောင်အောက်တွင်၊ သူ၏ မျက်နှာက အလင်းနှင့် အရိပ်ကြားတွင် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက ဗုဒ္ဓ အလင်းတန်းထဲ နှစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။

"မသေမျိုးဌာနက လင်ရှူးယာက၊ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ ကို အရိုအသေပေးပါတယ်။"

"မင်းက သေမျိုးလူသားတစ်ယောက်ပေမယ့်။ ဒီ ဘုန်းကြီးအိုက မင်းနာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်။"

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓက သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို အနည်းငယ်ကွေးတင်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ သေမျိုးလောကမှ သတ္တဝါများအတွက် ကြီးမားသော ချီးကျူးမှုတစ်ခုပင်။

ကျင့်ကြံသူများစွာက ပထမအဆင့် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှင့် တွေ့ဆုံရန် အရည်အချင်းပင်မပြည့်မီဘဲ သူတို့၏တစ်သက်တာလုံးကုန်ဆုံးသွားကြကြောင်း သိထားရမည်။

သာမန် လူသားတစ်ဦး၏အမည်က အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏နားသို့ ရောက်ရှိသွားကာ၊ သူ့ကိုတွေ့ဆုံရန်အတွက် သေမျိုးလောကသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာစေရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ဂုဏ်သတင်းအတိုင်းပါပဲ။" ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ရှေ့တွင်တည်ငြိမ်စွာရှိနေခြင်းက တည်ငြိမ်သော စိတ်သဘောထားကို ပြသနေသည်။

ဤသူက အော်ဟစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိသည့်အတွက်၊ ၎င်းက သူက ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သူက ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော သူများကို အတော်လေး သဘောကျသည်။

အထူးသဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းရည်များရှိသော်လည်း ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်ကို အဆင်ခြင်မဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ကာ၊ မသေမျိုးခုံရုံး၏ ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ဦးဖြစ်လာသူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက အသိဉာဏ်ရှိသူတစ်ဦးနှင့် ဆက်သွယ်ရခြင်းကို ပိုမို နှစ်သက်လာခဲ့သည်။

"အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ၊ ဒီဘက်ကို ကြွပါ။"

မသေမျိုးဌာနရှိ အခြား သတင်းပို့စစ်သားများ အားလုံးက နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မှင်သက်စွာ ရပ်နေကြပြီး၊ သူ့ကိုထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

သို့သော် လင်ရှူးယာက သူ၏လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို လေးစားစွာမြှောက်လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

"ဒီ ဘုန်းကြီးအိုဘာလို့ ရောက်လာတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား။"

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက ပင်မ ခန်းမဆောင် ထဲသို့ အေးအေးလူလူလမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ဤ မသေမျိုးဌာန၏အကြီးအကဲ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပင်မခုံနေရာကို တည်ငြိမ်စွာနေရာယူလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်အကြမ်းဖျင်း သိထားပါတယ်။" လင်ရှူယာ၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်ခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူသားများအတွက် အမွေအနှစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် သေမျိုးလောကကို အပြည့်အဝကာကွယ်ရန် အခွင့်အရေးကိုနောက်ဆုံးတွင် ရရှိလိုက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဝမ်းမြောက်မှု ဖြစ်သည်။

သူက တည်ငြိမ်မှုကို အတင်းအကျပ်ဖန်တီးကာ၊ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"..."

၎င်းကိုမြင်သောအခါ၊ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏ အပြုံးတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပါရှိနေပြီး၊ အနည်းငယ်လှောင်ပြောင်နေသော်လည်း၊ ၎င်းကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်ဟု သူယူဆခဲ့၏။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ အစစ်အမှန်အရှင် ရှန်းယီ၏အဆင်ခြင်မဲ့လုပ်ရပ်များက မူလက အရေးမပါသော သာမန်လူသားတစ်ဦးကို အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ ၏ဘေးတွင် ထိုင်ရန်နှင့်၊ သေမျိုးလောက၏ အဓိကကိစ္စရပ်များကိုပင် ဆွေးနွေးရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားစေခဲ့သည်။

ဤအရာက မည်မျှပင်အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်သည့် ထူးဆန်းသည့်ပုံပြင်ဖြစ်နေသနည်း။

"ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ ဒီဘုန်းကြီးအိုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောပါမယ်။"

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓက ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ နိမ့်ကျသောနယ်ပယ်အဆင့်များရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပါသည်။

သူတို့အားလုံး၏မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်ထားသောနာကြည်းချက်များကို သိမ်းဆည်းထားကြသော်လည်း၊ သူတို့က ၎င်းကိုအတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မပြသဝံ့ကြပေ။