အခန်း ၁၃၉၇

အခန်း (၁၃၉၇) သေမျိုးလောက ငြိမ်ချမ်းသွားပြီလော

နဂါးကျောရိုးနှင့်တူသော တောင်တန်းကြီးက ရစ်ခွေနေပြီး၊ ရှေးဟောင်းထင်းရှူးပင်များက ခိုင်မာစွာဖြင့် ထောင်မတ်နေ၏။

ဧကရာဇ်ဂူဗိမာန်တစ်ခုလုံးက ကြက်သီးမွေးညင်းထဖွယ်ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံအနက်ရောင်ကျီးကန်းများ ဖြတ်သွားသည်။

ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ အဆက်ဆက်သော လူသားဧကရာဇ်များ လဲလျောင်းနေကြပြီး၊ တစ်ပါးစီတိုင်းက တစ်ချိန်က ဧကရာဇ်အဆင့် ရှိခဲ့သူများဖြစ်သည်။

"..."

အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဂူကြီးကို မှင်သက်စွာစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏အနည်းငယ် အိုမင်းနေသောမျက်နှာပေါ်တွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက်လင်းလက်သွား၏။

သူ၏ဘေးရှိ ပိန်သွယ်သောလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်ကြီး လင်၊ ကျွန်တော်ကောကျွန်တော့်ရဲ့ဘိုးဘေးတွေလို ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးရဲ့လား။"

"သေချာတာပေါ့။" လင်ရှူးယာက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မသေမျိုးခုံရုံးက နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို တကယ်ပဲ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီလား။" အိမ်ရှေ့မင်းသားက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

တိုက်ကြီးလေးခု တစ်လျှောက် အခြေအနေများ ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်လာနေကြောင်း ကောလာဟလများကို သူ အမှန်တကယ် ကြားခဲ့ရသော်လည်း၊ ဧကရာဇ်ခုံရုံးအနေဖြင့် ဘာကိုမျှမလုပ်ဆောင်ခဲ့ရသောကြောင့် သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မသေမျိုးခုံရုံး က သေမျိုးလောကအပေါ် ခွင့်လွှတ်မှုကို သိမ်းဆည်းထားပါတယ်။ အနာဂတ်အတွက်ကတော့ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။"

လင်ရှူးယာက ခေါင်းကိုမော့လိုက်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူကိုအားပေးတိုက်တွန်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မသေမျိုးခုံရုံးက သူ့ကိုသင်ကြားပြသခြင်းနှင့် ကြီးကြပ်ခြင်းတာဝန်ကို ပေးအပ်ထားရာ၊ သူက သေမျိုးလောကနောက်တစ်ကြိမ် ကမောက်ကမမဖြစ်စေရန် ဤဧကရာဇ်အသစ်ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ သဘာဝကျကျပင်ကြိုးပမ်းရပါလိမ့်မည်။

"မင်းတို့အားလုံး ခွန်အားအပြည့်နဲ့ ငါ့ကို အသွမ်းကုန်ခစားကြ"

၎င်းကိုကြားသောအခါ၊ အိမ်ရှေ့မင်းသားက ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏စူးရှသော အကြည့်က သူ၏နောက်တွင် သေသပ်စွာဒူးထောက်နေကြသော ဝန်ကြီးများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအရာရှိများအပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်သွားခဲ့သည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး၊ ခုံရုံးတစ်ခုလုံး၏အငွေ့အသက်ကို ငှားရမ်းကာ၊ ဘိုးဘေးများ၏ကောင်းချီးမင်္ဂလာများနှင့်အတူ၊ နားလည်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြောလှသော ဧကရာဇ်ချီကို စတင် အာရုံခံနိုင်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လူသားဧကရာဇ်ချီကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် သူ၏ခမည်းတော် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်သည့် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ အလွန်ချောမွေ့နေခဲ့သည်။

မည်သည့် အတားအဆီးမျှမရှိခဲ့ဘဲ၊ ဧကရာဇ်ချီ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့၏။

အိမ်ရှေ့မင်းသားက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့်ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

လင်ရှူးယာက သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို တွန့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးက ခေတ္တမျှ အကြည့်ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက်အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်အချို့ ပေါ်လာကာ၊ သူ၏အသံမှာ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ "မသေမျိုးခုံရုံးက သေမျိုးလောကကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ စိတ်ထားရှိတယ်ဆိုရင် ခမည်းတော် အတွက်ကျတော့ရော။ သူတို့က ခမည်းတော် ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ့မလား။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ၊ လင်ရှူးယာက နှုတ်ခမ်းများကို တွန့်လိုက်၏။ "မသေမျိုးနဲ့ဗုဒ္ဓ တွေက သနားကြင်နာတတ်ကြပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ရဲ့အမှားတွေကို သိမြင်ပြီးပြန်လှည့်လာသရွေ့၊ မသေမျိုးခုံရုံး က ဘယ်လိုလုပ်အငြိုးထားမှာလဲ။"

ဤအရာက မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး သိထားကြသည်။ မသေမျိုးခုံရုံးက လူသားဧကရာဇ် ကို အစားထိုးရန်အတွက် ဤမျှကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီး၊ အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးသာ မသေဆုံးပါက၊ ဧကရာဇ် အသစ်တစ်ပါးက မည်သို့ထီးနန်းတက်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ရန် ဆင်ခြေတစ်ခုသာ လိုအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များတစ်လျှောက်တွင်၊ သူအစမှ အဆုံးထိ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်း နှင့် အကူအညီမဲ့မှုများသာဖြစ်သည်။ နှလုံးသားထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဤနွံအိုင်ထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုခုရှိလာမည်ဆိုပါက သူက အဘယ်ကြောင့်ထိုအရာကို လက်မခံရမည်နည်း။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါတယ်။"

အိမ်ရှေ့မင်းသားက ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်၏။

လင်ရှူးယာက လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက အခြားသော လူသားဧကရာဇ်တစ်ပါးကို သူ အဖော်ပြုပေးခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ အရိပ်တစ်ခုအလား သူ့ကို အဖော်ပြုပေးနေခဲ့သည်။

ပြောင်းလဲမှုများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ရပ်တည်ချက်မှာ ဘယ်သောအခါမှ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ဤတိတ်ဆိတ်နေသော လေထုထဲတွင်၊ လင်ရှူးယာက သူ၏အကြည့်ကို တိတ်တဆိတ်ပင့်လိုက်ပြီး၊ အင်ပါယာမြို့တော်၏ခြံဝင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သေမျိုးလူသားများ၏ အသက်က အလွန်ကျိုးပဲ့လွယ်ရာ၊ အကယ်၍သူတို့က ရွေးချယ်မှုတစ်ကြိမ် မှားယွင်းသွားလျှင်ပင် နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည် ထကြွရန်အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘဲ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြရပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ကြီးမားသောစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများမှာမူ ကွဲပြားကြပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အရှင်မင်းကြီးက မှားပြီးဆက်မှားနေကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျူးလွန်နိုင်သော်လည်း ဤအချိန်အထိ၊ သူနောက်တစ်ကြိမ် ရွေးချယ်ရန်အရည်အချင်း ပြည့်မီနေဆဲဖြစ်သည်။

သိုလှောင်ထားသော ဧကရာဇ်ချီသုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ဆုံးရှုံးသွားခြင်းနှင့် အချိန်ပြဿနာတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား ဆက်သွယ်မှုကိဖြတ်တောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် သူက ဤဧကရာဇ်ချီကို အသုံးပြုကာ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန်ရွေးချယ်နိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင် နှင့် ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်နေမည့်အစား၊ မဟာဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု၏ခေါင်းဆောင်များနှင့် တန်းတူရပ်တည်ကာ သေမျိုးလောကကို ဆက်လက် အုပ်ချုပ်နိုင်သေးသည်။

အသစ်တဖန်ပြန်လည်စတင်နိုင်ပြီး၊ ယခင်ကထက် ပိုကောင်းလာစေနိုင်သော ဤကန့်သတ်ချက်မဲ့ စွမ်းရည်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ်မနာလို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော နောက်ခံအင်အားက သူ့ကိုသတ္တဝါ အားလုံး၏အသက်များနှင့်အတူ အဆင်ခြင်မဲ့ ကစားခွင့်ပြုထားခဲ့၏။

ဤအရာကို စိတ်ထဲထားလျက်၊ လင်ရှူးယာက သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာက မနာလိုမှုများဖြင့် တိတ်တဆိတ် ပြည့်နှက်နေကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

အရှင်မင်းကြီး၏ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ကနဦးမျှော်လင့်ချက်မှ ယနေ့တော့ အဆက်မပြတ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤအခမ်းအနားက သုံးရက်ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

ဝန်ကြီးများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအရာရှိများက ဆာလောင်မွတ်သိပ်လာပြီး၊ သူတို့၏လျှာများက မီးလောင်နေသကဲ့သို့ခြောက်သွေ့လာသည်နှင့်အမျှ နေ့အလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်သွားကာ၊မည်းမှောင်သောညဉ့်ယံက သေမျိုးလောက အပေါ်သို့ ဖြာဆင်းလာခဲ့သည်။

...

ခြံဝင်း၊ အရက်ကန်

အင်ပါယာမြို့တော်၏ ဆူညံသံများက ဤ ဆိတ်ငြိမ်သောနေရာအထိပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့်အရာများဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ဧကရာဇ်အိုကြီးသိရှိထားသည်။ တိတိကျကျပြောရလျှင်၊ ယခင်က ကူလီသတင်း ယူဆောင်လာကတည်းက ရှန်းယီ နှင့်အတူ စွန့်စားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ ယနေ့၏အခြေအနေကို လူသားဧကရာဇ်က ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လောင်းကစားလုပ်ရာတွင် အရှုံးကိုလက်ခံရမည်။

သူက လင်ရှူးယာကို သတ်ဖြတ်ချင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူဤလောင်းကစားကို သူ့ကို ရှုံးနိမ့်သွားသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော မသေမျိုးဌာန၏ အကြီးအကဲ မရှိလျှင်ပင် မသေမျိုး နှင့် ဗုဒ္ဓများကို ငြင်းဆိုရန်ရဲဝံ့သည့် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူတစ်ဦး အင်ပါယာမြို့တော်မှ ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည်လော။

အကယ်၍ ရှိခဲ့လျှင်ပင်။ မသေမျိုး နှင့် ဗုဒ္ဓများ က သူတို့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်ပစ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ်တစ်ယောက်က ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်လော။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦးရှေ့ထွက်လာကြပြီးနောက်၊ မသေမျိုးခုံရုံး၏ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ခံရကာ၊သတ်ဖြတ်မှုများမှလွဲ၍ ဘာမှကျန်ရစ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရလဒ်ကတော့ ကွာခြားပုံ မပေါ်ပေ။

ဦးညွှတ်သူက လင်ရှူးယာမဖြစ်သင့်ဘူးဟု သူ ခံစားရရုံသာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ တစ်ဖက်လူ၏ဘဝဒုက္ခများ အားလုံးက မသေမျိုး နှင့် ဗုဒ္ဓများထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလောင်းကစားက လောဘကြီးလွန်းခြင်း၊ နှစ်ခုစလုံးကိုလိုချင်ခြင်းကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊နောက်ဆုံးတွင် ထိုနှစ်ခုက အတူယှဉ်တွဲ မရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ရှန်းယီသာ ဘာမှမလုပ်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် အလွန်နှေးကွေးစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက၊ လောကကြီးက ဆိုးရွားစွာဒုက္ခရောက်မည် ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပါက၊ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပါလိမ့်မည်။

လူသားဧကရာဇ်က အလယ်တွင်တည်ရှိနေသော ထို သေးငယ်လွန်းသည့်ဖြစ်နိုင်ခြေလေးအပေါ်တွင် လောင်းကစားလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ရှန်းယီ၏လုပ်ရပ်များမှ ပုံဖော်ပေးခဲ့သော မြင်ကွင်းက ကောင်းကင်ဘုံသတ္တဝါများကင်းမဲ့ပြီး သဟဇာတဖြစ်နေသော သေမျိုးလောကမှာ အလွန်လှပလွန်းလှရာ၊ သူ့ကို သွားရည်ကျစေခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းထဲ၌ နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး အချိန်မတိုင်မီ သတိထားမိသွားကတည်းက လူသားဧကရာဇ် အတွက်ကျန်ရှိနေသော လမ်းကြောင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိပါတော့သည်။

မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ရန် အချိန်နှောင်းသွားပြီဖြစ်ရာ၊ လွတ်မြောက်ခြင်းသည်သာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့၏။

"ဟူး။"

ဧကရာဇ်အိုကြီးက သူ၏လက်မောင်းကို ညင်သာစွာဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အရက်ကန်က လှိုင်းထသွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုအချိန်ကာလက အရာတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်စေခဲ့၏။ သူကား သေရမည်ကိုအမှန်တကယ်ကြောက်ရွံ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။