အခန်း ၄၅၃

အခန်း (၄၅၃)

ရှောင်မို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တပ်မတော်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ချီတိုင်းပြည်နှင့် စစ်ခင်းခဲ့သည်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်နှစ်တာကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤနှစ်နှစ်တာကာလအတွင်း ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံ၏ အကူအညီများ ရှိနေခဲ့သော်ငြားလည်း ချင်တပ်မတော်သည် မြို့တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ယခုအခါ ရှောင်မိုသည် ချီတိုင်းပြည်၏ ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေပြီဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက ချီတိုင်းပြည်အတွင်းရှိ စစ်ပွဲကြီးသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေချေသည်။

ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါး ကျဆင်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချီတိုင်းပြည်မြို့တော်၏ ဂိတ်တံခါးများသည် ခါးပန်းကြိုးဖြည်ချလိုက်သော မိန်းမပျိုတစ်ဦးအလား ချင်တပ်မတော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အကာအကွယ်မဲ့စွာ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ချီတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်သည် မပျက်စီးသွားခဲ့လျှင်တောင်မှ အမည်ခံမျှသာ တည်ရှိနေတော့မည်ဖြစ်ပေ၏။

ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်ဆိုးရွားမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားရာ သူကိုယ်တိုင် တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံတို့၏ မဟာမိတ်တပ်များနှင့်အတူ ရှောင်မိုကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေတော့သည်။

ကျောက်တိုင်းပြည်ဘက်တွင်မူ ရှောင်မိုအတွက် ကိစ္စရပ်များက ထင်သလောက် ချောမွေ့မနေခဲ့ချေ။

အစပိုင်းတွင် လီကျင်းတို့၏ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲများမှာ မချောမွေ့ခဲ့သော်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ အသာစီးရထားခဲ့သေး၏။

သို့ရာတွင် လျိုဟော်တိုင်းပြည်နှင့် ရှီးကူတိုင်းပြည်တို့မှ မိစ္ဆာတပ်မတော်ကြီးများက အမှန်တကယ်ကို ဒုက္ခပေးလွန်းနေပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် မိစ္ဆာကမ္ဘာရှိ တိုင်းပြည်အသီးသီးက ကျောက်တိုင်းပြည်ကို ကူညီထောက်ပံ့ရန် တပ်ဖွဲ့များ ထပ်မံစေလွှတ်ရေးအတွက် စုပေါင်းသဘောတူညီခဲ့ကြလေသည်။

ဤမိစ္ဆာဘုရင်များ၏ အမြင်တွင် ကျောက်တိုင်းပြည်သာ မြို့များကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့လျှင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်များကို နောက်သို့တွန်းပို့ကာ ချင်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေများကိုပါ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင်ဖြစ်စေ သူတို့သည်လည်း စစ်နိုင်ပစ္စည်းများထဲမှ ဝေစုတစ်ခုကို သဘာဝကျကျ ရယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျောက်တိုင်းပြည်က မခံစစ်နိုင်ခဲ့လျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ သူတို့က နောက်ဆုတ်သွားရုံသာ ဖြစ်၏။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအချို့ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ကော မည်သို့ရှိအံ့နည်း။

၎င်းက သူတို့အတွက် ရင်နာစရာကိစ္စ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

သို့သော် မိစ္ဆာကမ္ဘာရှိ တိုင်းပြည်များက ဤထက်ပိုမိုကြီးမားသော တပ်မတော်ကြီးများကို ထပ်မံစေလွှတ်မည်ဟု ဆိုလာလျှင်မူ ထိုအရာက လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်များစွာက အနန္တဓမ္မလောက၏ ကိစ္စရပ်များသည် သူတို့နှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ဟု ခံစားထားပြီးဖြစ်လေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ တိုင်းပြည်တစ်ခုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့၏ မိစ္ဆာကမ္ဘာမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို စတေးရခြင်းက လုံးဝကို ဒေါသထွက်စရာကောင်းလှပေသည်။

ထိုလူကသာ တက်တက်ကြွကြွ ဝင်ရောက်စေ့စပ်ပေးခဲ့ခြင်း မရှိပါက သူတို့သည် တပ်ဖွဲ့များကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ အနန္တဓမ္မလောကအတွင်းသို့ အများအပြား ဝင်ရောက်လာပါက ထိုလောကရှိ တောင်ပေါ်ဂိုဏ်းများသည်လည်း ဆက်လက်၍ လက်ပိုက်ကြည့်နေတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ၎င်းသည် မင်းဆက်များအကြား စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေတော့မည်မဟုတ်ဘဲ လောကနှစ်ခုအကြား အတိုင်းအတာအပြည့် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေများနေလေ၏။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိ ကျောက်တိုင်းပြည်ကို ကူညီထောက်ပံ့နေသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်ကပင် လုံလောက်နေခဲ့ချေပြီ။

သို့ရာတွင် ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အကူအညီဖြင့်ပင် ကျောက်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် လီကျင်း၊ ဖန်ဝေ့မင်နှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်ရုံသာမက၊ လက်တွေ့တွင် အကျိုးအမြတ်များစွာကိုပင် ရယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် ကျောက်တိုင်းပြည်အတွင်း အခြေအနေများကို တည်ငြိမ်သွားအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်မလိုခဲ့ချေ။

ကျောက်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ အမြင်တွင် ယခု အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ ချီတိုင်းပြည်ကို ကူညီထောက်ပံ့ရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ချီတိုင်းပြည်သာ ကျဆင်းသွားလျှင် ကျောက်တိုင်းပြည်သည်လည်း တစ်ကောင်တည်း အထီးကျန်စွာ ရုန်းကန်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကျောက်တိုင်းပြည်၏ လူသားနှင့် မိစ္ဆာ မဟာမိတ်တပ်မတော်သည် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကာ ဖန်ဝေ့မင် ချထားသော ခံစစ်မျဉ်းကို ထိုးဖောက်ပြီး ကျင်းတိုင်းပြည်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။ ထို့နောက် ချီတပ်မတော်နှင့် ပူးပေါင်းရန် ရှည်လျားသော လမ်းလွှဲကြီးမှ ချီတက်သွားကြလေတော့သည်။

ထို့အပြင် ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံ၏ အရှင်သခင်သည်လည်း အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီးနောက် ချီတိုင်းပြည်အပေါ် သူ၏ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို ပိုမိုပုံအောလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံမှ ကျင့်ကြံသူ အလွန်များပြားစွာ သေဆုံးခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ ဤအတိုင်း အလွယ်တကူ ဆုတ်ခွာသွားရန် သူ အမှန်တကယ်ပင် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံ၏ အရှင်သခင်သည် ချီတိုင်းပြည်သို့ နောက်ထပ် တပ်သားသုံးသိန်းကို စေလွှတ်လိုက်လေ၏။

ဤတပ်သားသုံးသိန်း၏ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာပင် ဂူဗိမာန်အဆင့်၌ ရှိနေကြလေသည်။

ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံ၏ အရှင်သခင်သည် အမှန်တကယ်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူသားနှင့် မိစ္ဆာ စစ်ကူတပ်များအပြင် ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံမှ စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာခြင်းက ချီတပ်မတော်ကို အလွန်အမင်း သက်သာရာရသွားစေပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများကို များစွာ မြင့်တက်လာစေခဲ့လေ၏။

ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည်လည်း ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားကာ သူက ရှောင်မိုကို သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ခံစစ်မှ တိုက်စစ်သို့ပင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။

ချင်တပ်မတော်၏ စစ်စခန်းအတွင်း၌။

ရှောင်မိုနှင့် စစ်သူကြီးများသည် အလယ်တွင် ချထားသော သဲသောင်ပြင်မြေပုံကြီးကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လေးနက်နေကြ၏။

"စစ်သူကြီး... အခုဆိုရင် ချီတိုင်းပြည်၊ ကျောက်တိုင်းပြည်၊ မိစ္ဆာတပ်မတော်နဲ့ ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံ တပ်မတော်တို့ရဲ့ မဟာမိတ်အင်အားက လေးသန်း ရှိနေပါပြီ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အနည်းဆုံး အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်မှာ ရှိကြပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့တပ်မတော်ရဲ့ အင်အားကလည်း လေးသန်း ရှိတယ်ဆိုပေမယ့်၊ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်က သိုင်းကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်နေလို့ အဆင့်အတန်းပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့က အရေးနိမ့်နေပါတယ်"

တပ်မတော်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ရွှီယောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"စစ်သူကြီး... ကျွန်တော်တို့ တပ်ဖွဲ့တချို့ကို ဒီဘက်ကို ရွှေ့ပြောင်းခေါ်ယူသင့်သလား" ချန်ဝမ်က မေးလိုက်၏။

"မလိုဘူး"

အချိန်အတန်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ရှောင်မိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။

"အရင်က ငါ မြေပိုင်ရှင်မင်းသားတစ်စုကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ဟန့်တားခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် သူတို့ထဲက အများစုက သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြရုံပါပဲ။

ပြီးတော့ အဲဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုတွေကလည်း ပြောရခက်တယ်။

လက်ရှိ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဒေသအသီးသီးမှာ အဲဒီမြေပိုင်ရှင်တွေနဲ့ မှူးမတ်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ စစ်တပ်အင်အား ရှိနေဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။

ကျောက်တိုင်းပြည်ဘက်မှာဆိုရင်လည်း လီကျင်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကိုသာ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ခံစစ်မျဉ်းမှာ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် သဲသောင်ပြင်မြေပုံပေါ်ရှိ ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးအပြင်ဘက်မှ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်ပြင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ဒီချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးက အလွန်ကျယ်ဝန်းတယ်။ အပြင်ဘက်က လွင်ပြင်ကြီးကလည်း လူသန်းဆယ်ချီပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ နေရာဆံ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးက သေးငယ်နေသေးတယ်။ လူလေးသန်းလောက် မြို့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ကျတော့ မလုံလောက်ပြန်ဘူး။

ဒီစစ်ပွဲက အချိန်ကြာလေလေ သူတို့အတွက် ပိုပြီး အခြေအနေဆိုးလေလေဆိုတာကို ချီတိုင်းပြည်ကလည်း သိထားတယ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျွန်းတစ်သောင်းနိုင်ငံနဲ့ မိစ္ဆာကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူတွေမှာ အဲဒီလောက်အထိ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း မရှိကြဘူး။

လျှိုရှင်းနဲ့ အခြားသူတွေက တုံးနေတဲ့ဓားနဲ့ အသားကိုလှီးဖြတ်နေသလို ဘေးနှစ်ဖက်ကနေ မြို့တွေကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေကြတာကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ဘူး။

ဒါကြောင့် သူတို့က သေချာပေါက် ငါတို့နဲ့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ ငါတို့ကလည်း နောက်ဆုတ်လို့မရဘူး။

ငါတို့သာ ဆုတ်ခွာလိုက်ရင် ကျန်တဲ့ စစ်မျက်နှာပြင် နှစ်ခုလုံးလည်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။

ဒါဆိုမှတော့...

တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ရှေ့ကို ချီတက်ကြတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောရင်း ရှောင်မိုက ခေါင်းကိုမော့ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ဒီ အနန္တဓမ္မလောကကြီးက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆက်ပြီး ကွဲပြားနေဦးမလားဆိုတာက ဒီတိုက်ပွဲအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတော့တယ်"

ရှောင်မို၏စကားများကို နားထောင်ရင်း လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ တင်းမာလာခဲ့ကြ၏။

သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် စစ်သူကြီးများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသော်ငြားလည်း ယခုအချိန်တွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြပေသည်။

ယခင်က ကြီးငယ်မဟူသော တိုက်ပွဲများအားလုံးသည် အနန္တဓမ္မလောကကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းရန် လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်။

ဤနောက်ဆုံး ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါး မဟာတိုက်ပွဲကြီးကမူ တစ်ခုလုံးသော အနန္တဓမ္မလောကကြီး၏ စစ်ပွဲများကို အဆုံးသတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်လေတော့သည်။

"သွားပြီး ပြင်ဆင်ကြတော့" ရှောင်မိုက လူတိုင်းကို အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သည်တွေကို ကောင်းကောင်းအနားယူ အင်အားဖြည့်ခိုင်းထားပါ။ ပြီးတော့ မဟာတိုက်ပွဲကြီးအကြောင်း သတင်းဖြန့်လိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စစ်သူကြီး" စစ်သူကြီးများသည် အရိုအသေပေးကာ စစ်စခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်မိုက စုတ်တံကိုကောက်ကိုင်ကာ လက်ရှိ စစ်ပွဲအခြေအနေနှင့် မကြာမီ ချီတိုင်းပြည်နှင့် အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားတော့မည့်အကြောင်း စာတစ်စောင် ရေးသားလိုက်ပေသည်။

ထို့အပြင် ရှောင်မိုသည် သူ၏ သွေးစွန်းနေသော လက်ဗွေနှိပ်ထားသည့် နောက်ထပ် စာတစ်စောင်ကိုလည်း ရေးသားခဲ့လေသည်။

ပထမစာကို ဓားပျံသတင်းစကားမှတစ်ဆင့် နန်းတော်ဆီသို့ ပေးပို့လိုက်၏။

ဒုတိယစာကိုမူ ကျန်းပေမင်းသား၏ တံဆိပ်တုံးနှင့်အတူ ချိုးဝမ်ထံသို့ ပေးပို့လိုက်လေသည်။

အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် စစ်စခန်းမှ ထွက်လာကာ ချင်တိုင်းပြည် မြို့တော်ရှိရာ အဝေးဆီသို့ ငေးကြည့်နေခဲ့ချေသည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် သူ၏ အကြည့်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

သူက ရင်ခွင်ထဲမှ ရွှံ့ရုပ်သေးသေးလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ရွှံ့ရုပ်လေးမှာ အရုပ်ဆိုးလှသော်လည်း ရှောင်မို၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ၎င်းသည် အလွန်ပင် လှပနေခဲ့ပေသည်။

ရှောင်မိုက လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရွှံ့ရုပ်လေး၏ နှာခေါင်းကို ခြစ်လိုက်ပြီး မှေးမှိန်စွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။

ရွှံ့ရုပ်လေးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းကာ အရှေ့သို့ တည့်မတ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ချင်စီယောင်သည် ရှောင်မို၏ ဓားပျံသတင်းစကားကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ရှောင်မိုက ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါး အပြင်ဘက်တွင် ချီတိုင်းပြည်နှင့် အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရလေသည်။

စာအိတ်ကိုကြည့်ရင်း ချင်စီယောင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့၏။

"ဧကရီ... စိတ်ချလက်ချထားပါ၊ သခင်လေးက သေချာပေါက် ပြန်လာမှာပါ" ဟွာရှန်းက ချင်စီယောင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ငါသိပါတယ်"

ချင်စီယောင်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ စာအိတ်ပေါ်ရှိ စာလုံးအရေးအသား တစ်ချက်ချင်းစီကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

"သူ သေချာပေါက် ပြန်လာမယ်ဆိုတာကို ငါသိတယ်"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ငါ့ကို ကတိပေးထားလို့ပဲ"