အခန်း ၄၅၄

အခန်း (၄၅၄)

ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးထက်တွင် ချင်တိုင်းပြည်နှင့် ချီတိုင်းပြည်တို့၏ တပ်မတော်ကြီးများသည် နေရာယူတပ်စွဲပြီးဖြစ်ရာ မဟာတိုက်ပွဲကြီးမှာ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့မည့်ဆဲဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤနောက်ဆုံးအဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးသည် အနန္တဓမ္မလောက၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း နှစ်ဖက်တပ်မတော်ရှိ စစ်သည်အားလုံးနီးပါး ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပေ၏။

နေ့ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ မဟာတိုက်ပွဲကြီးကလည်း ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့ချေပြီ။

စစ်သူကြီးများမှသည် သာမန်စစ်သည်များအထိ အားလုံး၏ စိတ်နှလုံးများမှာ တစ်နေ့တခြား ပိုမိုလှုပ်ရှားလာကာ တင်းမာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာကြလေသည်။

ဤသို့သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးသည် စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက် များစွာအကျိုးရှိလှပေသည်။ သို့ရာတွင် ဤစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထာဝရထိန်းသိမ်းထားရန်ကား မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် စစ်သည်များ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအချိန်သည် တပ်မတော်နှစ်ရပ် အတိအလင်း စစ်ခင်းကြရမည့် အချိန်ပင်ဖြစ်လေတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခြင်းအပြင် ရှောင်မိုသည် ကောင်းကင်ပြင် သံမဏိနက်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏လက်ထဲရှိ ရက်စက်သော လှံဆယ်လက်ကို မကြာခဏ ပွတ်တိုက်သွေးနေလေ့ရှိ၏။ ရှောင်မိုသည် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ တစ်နေကုန်တစ်နေခန်း လှံကို ပွတ်တိုက်သွေးနေတတ်ပေသည်။

ရောက်ရှိနေကြသော လျှိုရှင်းနှင့် အခြားစစ်သူကြီးများကလည်း ဤအပြုအမူသည် သူတို့၏ စစ်သေနာပတိချုပ် စိတ်နှလုံးကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းနေသည့် နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားကြလေသည်။

ဆီးနှင်းမင်းသားကို မဆိုထားဘိ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် တပ်များကို ဦးဆောင်၍ တိုက်ပွဲဝင်ရမည့် မဟာတိုက်ပွဲအကြိုညများတွင် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို အပြည့်အဝ ငြိမ်သက်သွားစေရန် ထပ်တလဲလဲနှင့် ရိုးရှင်းသော အပြုအမူအချို့ကို ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ထောက်စစ်သူကြီး သို့မဟုတ် သာမန်စစ်သည်တစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သော်ငြားလည်း စစ်သေနာပတိချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့်မူ ထိုသို့ လုံးဝဖြစ်ခွင့်မရှိသောကြောင့်ပင်။

စစ်သေနာပတိချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အချိန်တိုင်း၌ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေရမည်ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို စိတ်ခံစားမှုများက အနည်းငယ်မျှ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုနိုင်စေရန် ထိန်းချုပ်ထားရပေမည်။

လှံရှည်ကို ပွတ်တိုက်သွေးနေခြင်းအပြင် ဤရက်များအတွင်း ရှောင်မို ဒုတိယမြောက် အနှစ်သက်ဆုံးအလုပ်မှာ အဝေးဆီသို့ ငေးကြည့်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။ များသောအားဖြင့် ညဘက်များတွင် ရှောင်မိုသည် အိပ်မပျော်ဘဲ ဦးခေါင်းကိုမော့ကာ အရပ်မျက်နှာတစ်ခုတည်းဆီသို့သာ ငေးကြည့်နေတတ်ပေသည်။

တပ်မှူးဟုန်ပေါ်နှင့် အခြားသူများက ထိုအရာကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ဆီးနှင်းမင်းသား ငေးကြည့်နေသော အရပ်မျက်နှာမှာ မြို့တော်ရှိရာဆီသို့ ဖြစ်ဟန်တူလေသည်။

မဟာတိုက်ပွဲကြီး၏ အကြိုညတွင် ချင်တိုင်းပြည်၏ နန်းတွင်း၌လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကြီးတစ်ခု ကျရောက်နေခဲ့ချေပြီ။

ယနေ့ ညီလာခံသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုတိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ အုပ်စုအကွဲအပြဲများနှင့် ထင်ရှားသော မိသားစုကြီးများအကြားရှိ မူလပဋိပက္ခများသည် ဤရက်များအတွင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည့်အလား ရှိနေလေသည်။

တက်သစ်စ အရာရှိသစ်များနှင့် မြင့်မြတ်သော မိသားစုကြီးများအကြား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများပင်လျှင် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချင်တိုင်းပြည် နန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် စစ်မြေပြင်အခြေအနေကိုသာ အာရုံစိုက် စိုးရိမ်နေကြ၏။ သူတို့သည် ချီတိုင်းပြည်၏ ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ထိုအဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးအကြောင်းကို နည်းလမ်းအသွယ်သွယ်ဖြင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေကြလေသည်။

ထင်ရှားသော မိသားစုအချို့သည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက ဆောင်ရွက်ရန် အစီအစဉ်များကိုပင် ပြင်ဆင်နေကြချေပြီ။ ဤမြင့်မြတ်သော မိသားစုကြီးများအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် မိသားစုအကျိုးစီးပွားအပေါ်၌သာ ပိုမိုအာရုံစိုက်ထားကြသည်။ အနာဂတ်တွင် ဤမြေပြင်၏ သခင်မှာ မည်သူဖြစ်လာမည်ကို သူတို့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

သို့ရာတွင် ချင်တိုင်းပြည်၏ အကျိုးစီးပွားကိုသာ စိုးရိမ်ပူပန်ကြသော စံပြအရာရှိများအတွက်မူ ဤမဟာတိုက်ပွဲကြီးကို ပို၍ပင် ဂရုစိုက်ကြလေသည်။ သူတို့က သေရမည်ကို မကြောက်ရွံ့ကြပေ။ သို့သော် ချင်တိုင်းပြည် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကိုမူ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။

အကယ်၍ ဤအဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးသာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင် ယခင်ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအားလုံး အလဟဿဖြစ်သွားနိုင်ရုံသာမက၊ ရန်သူက အောင်ပွဲကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မြို့တော်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာနိုင်ပြီး ချင်တိုင်းပြည်လည်း ပျက်သုဉ်းသွားနိုင်ချေရှိသည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ ချင်တိုင်းပြည် နန်းတွင်းရှိ အရာရှိများက မိမိတို့၏ နိုင်ငံရေးရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန် မည်သို့ စိတ်ကူးနိုင်ကြပါမည်နည်း။

နန်းတော်အတွင်း၌ ချင်စီယောင်သည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေဟန်ရှိလေ၏။ သူမသည် ထုံးစံအတိုင်း တိုင်းပြည်ရေးရာများကို ဆက်လက်စီမံခန့်ခွဲနေပြီး အားလပ်ချိန်ရတိုင်း ရှောင်အိမ်တော်သို့ သွားကာ သူမ၏ ယောက္ခမကြီးကို သွားရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသည်။

သို့ရာတွင် ယနေ့၌ ချင်စီယောင်သည် ဟွာရှန်းကို အကူအညီတစ်ခု တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။

"အစ်မဟွာရှန်း... ကျွန်မကို ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်ပေါ် စစ်စည်တော်တစ်ခု သယ်သွားပေးဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလားဟင်"

"ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်ပေါ်ကို စစ်စည်တော် သယ်သွားမလို့လား"

ဟွာရှန်းမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး ချင်စီယောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပ်နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွား၏။

ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်သည် ချင်တိုင်းပြည် နန်းတော်အတွင်းရှိ အမြင့်မားဆုံး အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး ချင်တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း အမြင့်မားဆုံး အဆောက်အအုံဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။ မော့သီကျင့်ကြံသူများက တည်ဆောက်ထားသော ဤမျှော်စင်ကြီးသည် တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးထွက်နေပြီး ကြယ်များကို စောင့်ကြည့်လေ့လာရန်အတွက် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ချင်စီယောင်က စစ်စည်တော်ကို ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်ပေါ်သို့ သယ်ယူ၍ ဘာလုပ်မည်နည်း။

"ဟုတ်ပါတယ်... မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်က အသုံးပြုတဲ့ စစ်စည်တော်မျိုးလေ" ချင်စီယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အစ်မဟွာရှန်းကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

ချင်စီယောင် ဘာလုပ်ချင်သည်ကို မသိသော်ငြားလည်း ဟွာရှန်းက အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့လေ၏။

ချူနယ်မြေ၊ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်။

ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်၏ မြို့သခင် ဝေ့ရှင်းဇီသည် မကြာသေးမီက ဧည့်သည်များ ဝင်ရောက်တွေ့ဆုံခွင့်အားလုံးကို ငြင်းပယ်ထားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်၏ မြို့သခင်အပေါ် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း အခြားသူများက မသေချာကြပေ။

သို့သော် ဝေ့ရှင်းဇီ၏ သားဖြစ်သူကမူ ကောင်းစွာ သိရှိနေခဲ့၏။ သူ၏ဖခင် အချိန်ကုန်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ယနေ့နံနက်ခင်းတွင် ဝေ့ရှင်းဇီသည် အိပ်ရာမှ စောစောနိုးထလာပြီး သူ၏သားကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

"အဖေ"

ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်၏ ဒုတိယမြို့သခင် ဟဲ့ချင်းသည် သူ၏ဖခင် အိပ်ရာဘေးသို့ လျှောက်လာကာ ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"အင်း"

ဝေ့ရှင်းဇီက သူ၏သားကိုကြည့်ကာ ငြိမ်းချမ်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ချင်းအာ... အဖေ့ရဲ့အချိန်က ဒီနေ့မှာပဲ ကုန်ဆုံးတော့မယ်။ မင်းကို အဖေ လွှဲပြောင်းမှာကြားခဲ့ရမယ့် ကိစ္စတချို့ ရှိနေတယ်"

ဖခင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟဲ့ချင်း၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သလို၊ ယင်ယန်ကျောင်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဥပေက္ခာပြုထားနိုင်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်ငြားလည်း။ ရင်းနှီးသော သွေးသားရင်းချာတစ်ဦး ကွယ်လွန်တော့မည့်အချိန်တွင်မူ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုတစ်ရပ်က ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ ပေါ်ပေါက်လာစမြဲပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သေဆုံးကြရတာပဲ၊ အဖေက ဘယ်လိုလုပ် မသေဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ အဖေလည်း လုံလောက်အောင် အသက်ရှင်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ မင်း ဝမ်းနည်းနေစရာ မလိုပါဘူး။ အဲဒီအစား နောက်ထပ် အဖေပြောမယ့် စကားလုံးတိုင်းကို မင်း မှတ်ထားရမယ်၊ ပြီးတော့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်းပေးရမယ်။ နားလည်လား"

ဝေ့ရှင်းဇီသည် သူ၏ သားဖြစ်သူ၏ မျက်ဝန်းများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ကာ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေလေ၏။

"နားလည်ပါပြီ အဖေ" ဟဲ့ချင်းက လေးနက်စွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ဝေ့ရှင်းဇီက ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော် ရှင်သန်နိုင်မယ့် ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အဖေ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တွက်ချက်ဖူးတယ်။ ပထမတစ်ကြိမ်က ဆီးနှင်းမင်းသား ရှောင်မိုက သူ့ရဲ့တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး ငါတို့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်ဆီ ရောက်လာတဲ့အချိန်တုန်းကပဲ။ အကယ်၍ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်ကသာ တပ်ဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ပေးဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ရင် ဆီးနှင်းမင်းသားက ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်ကို ခြေမွဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လိမ့်မယ်။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ ဆီးနှင်းမင်းသား ရှောင်မိုက အကြောင်းပြချက် မရှိတဲ့လူမျိုး မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်က ချင်တိုင်းပြည်အတွက် တပ်ဖွဲ့တွေကို စေလွှတ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်ကတော့ ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့ပြီ။

ဒုတိယတစ်ကြိမ်ကတော့..."

ဝေ့ရှင်းဇီက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြယ်တာရာများ လည်ပတ်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေ၏။

"ဒီ ဒုတိယတစ်ကြိမ်က ဆီးနှင်းမင်းသားအတွက် အဖေ ဗေဒင်တွက်ချက်ပေးတုန်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပဲ။ အနားကိုတိုးပြီး နားထောင်စမ်း"

ဟဲ့ချင်းသည် ရှေ့သို့တိုးကာ ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှတ်ပြီး သူ၏နားကို ဖခင်၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ ကပ်လိုက်လေသည်။ ဝေ့ရှင်းဇီက တစ်လုံးချင်းစီ ပြောပြနေစဉ် ဟဲ့ချင်းမှာ နားထောင်လေလေ သူ၏စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်လေလေဖြစ်လာကာ ပို၍ပင် မယုံနိုင်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလာရတော့သည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းတယ်။ ဆီးနှင်းမင်းသားက အဖေ့ကို မေးခဲ့ပေမယ့် အဖေ မပြောရဲခဲ့ဘူး။

အကယ်၍ အဖေသာ ဆီးနှင်းမင်းသားကို ပြောပြခဲ့မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်တာအိုက သေချာပေါက် တန်ပြန်ရိုက်ခတ်လာလိမ့်မယ်။ အဖေ သေဆုံးသွားရုံသာမကဘဲ ငါတို့ တစ်မြို့လုံးမှာရှိတဲ့ သူအားလုံး တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

အခုလေးတင် အဖေ ပြောပြခဲ့တဲ့အရာတွေကို မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်ပြောပြခွင့်မရှိသလို စာရွက်ပေါ်မှာလည်း ဘယ်တော့မှ ရေးမမှတ်ထားရဘူး။ မင်း သေခါနီးအချိန်ကျမှသာ နောက်ထပ် မြို့သခင်ကို လက်ဆင့်ကမ်း ပြောပြခဲ့ရမယ်။ နားလည်လား"

"နားလည်ပါပြီ အဖေ" ဟဲ့ချင်းက ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ညိတ်လိုက်၏။ "ကျွန်တော် စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားပါ့မယ်"

"အင်း" ဝေ့ရှင်းဇီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခုကစပြီး ငါတို့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်က ကြားနေအဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်ရမယ်။ အခြားဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဒါမှမဟုတ် မင်းဆက်တွေရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေမှာ လုံးဝ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မလုပ်ရဘူး။

ဒါပေမယ့် မိစ္ဆာကမ္ဘာကသာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်က လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရဘူး။

အခုကနေ အလွန်ရှည်လျားတဲ့ အချိန်ကာလတစ်ခု ရောက်တဲ့အခါ... ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုရင် မင်းမြေးရဲ့မြေးတောင် အဲဒီအချိန်ကို မီမှာမဟုတ်ဘူး။

အဲဒီအချိန်ကျရင် အဖေ့ရဲ့ ဟဲ့မိသားစု မျိုးဆက်တွေထဲမှာ အလွန်ပါရမီထူးချွန်တဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်။ တစ်ယောက်က ဖြောင့်မတ်ပွင့်လင်းတဲ့ စရိုက်ရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ တည်ငြိမ်တဲ့ စရိုက်ရှိလိမ့်မယ်။

အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်က တစ်ယောက်ကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ခုခံဖို့ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးဆီ စေလွှတ်ရမယ်။ ကျန်တဲ့တစ်ယောက်ကိုတော့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ဒီမှာပဲ ဆက်နေခိုင်းရမယ်။

နောင်အနာဂတ် မျိုးဆက်တွေမှာ... ရှောင် ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ရှိတဲ့သူနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြုံလာရတိုင်း သူတို့နဲ့ အလေးအနက်ထားပြီး သတိထား ဆက်ဆံရမယ်။ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာက လက်ခံနိုင်စရာရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်က ကူညီနိုင်သရွေ့ သူတို့ကို ကူညီပေးရမယ်။ နားလည်လား"

"နားလည်ပါပြီ အဖေ"

သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများကို ပြောပြပြီးနောက် ဝေ့ရှင်းဇီသည် များစွာ ပေါ့ပါးသွားဟန်ရှိလေ၏။ မူလက ဖြူရော်နေသော သူ၏မျက်နှာမှာလည်း ပိုမိုနီမြန်းလာပြီး အချိန်ကုန်တော့မည့်သူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူတော့ချေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဖခင်မသေဆုံးမီ နောက်ဆုံးထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မျှသာဖြစ်ကြောင်း ဟဲ့ချင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေခဲ့ပေသည်။

"ကဲ... ဒါတွေက အဖေ လွှဲပြောင်းမှာကြားဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရာတွေပဲ။ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်ရဲ့ အနာဂတ်လမ်းခရီးက မင်းလျှောက်လှမ်းရမယ့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတော့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီ အနန္တဓမ္မလောကကြီးကလည်း ရာသီဥတု ပြောင်းလဲရမယ့်အချိန် ရောက်နေပြီ"

ဝေ့ရှင်းဇီက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်များသည် ထိုကျယ်ပြောလှသော စစ်မြေပြင်ကြီးဆီသို့ပင် ရောက်ရှိနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

ဖခင်ဖြစ်သူက ရာသီဥတု ပြောင်းလဲတော့မည် ဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဟဲ့ချင်းသည် မကြာမီ ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါးအပြင်ဘက်၌ ဖြစ်ပွားတော့မည့် အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်၏။

"အဖေ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ချင်တိုင်းပြည်က အနိုင်ရနိုင်ပါ့မလား"

"ဟီးဟီးဟီး"

ဝေ့ရှင်းဇီက တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အနိုင်ရတယ်... အနိုင်ရတယ်ဆိုတာ ဘာကိုခေါ်တာလဲ။ ရှုံးနိမ့်တယ်ဆိုတာကရော ဘာလဲ။ ဆီးနှင်းမင်းသား... မင်းကရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

အိုမင်းနေသော မြို့သခင်ကြီး၏ နောက်ဆုံးစကားသံ အဆုံးတွင် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်ချလိုက်လေတော့သည်။ သူ၏အမြင်အာရုံ နောက်ဆုံးအချိန်လေးတွင် သူမြင်တွေ့လိုက်ရသည်က အပြင်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းလေးမဟုတ်ခဲ့ချေ။

ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါး၏ အပြင်ဘက်တွင် တပ်မတော်နှစ်ရပ်က တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်နေရာယူထားပြီးဖြစ်သော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်လေ၏။ သံချပ်ကာအဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ နှင်းနင်းမြင်းကို စီးနင်းထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သန်းနှင့်ချီသော တပ်မတော်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်လျက် ထို အာသုရာမျက်နှာဖုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ တပ်ဆင်လိုက်လေသည်။ သူ၏နောက်ကျောဘက်ရှိ သန်းချီသော တပ်မတော်ကြီးသည်လည်း သူတို့၏မျက်နှာများကို ဖုံးအုပ်လိုက်ကြပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည် မြို့တော်နန်းဆောင်၏ စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌။

နံနက်ခင်းတစ်လျှောက်လုံး တိုင်းပြည်ရေးရာစာလွှာများကို စစ်ဆေးဖတ်ရှုနေခဲ့သော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏စားပွဲခုံပေါ်တွင် မှေးခနဲ အိပ်ပျော်နေခဲ့၏။

အချိန်တိုလေးအကြာတွင် ချင်စီယောင်၏ မျက်တောင်လေးများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကာ သူမက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လာခဲ့လေသည်။

"ရှောင်မို"

တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားသကဲ့သို့ ချင်စီယောင်က မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေသော သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လက်ဖြင့်ဖိကာ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီးနောက် ချင်စီယောင်သည် ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ချင်စီယောင်သည် အဝေးဆီသို့ လွတ်ဟာနေသော အကြည့်များဖြင့် ငေးမောကြည့်နေမိရာ သူမ၏ အတွေးများက အလိုအလျောက် လွင့်မျောသွားခဲ့ချေပြီ။

"ကျွန်တော့်မှာ အခုလောလောဆယ် လိုချင်တဲ့အရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ အကယ်၍ မင်းသမီးက တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် ချီးမြှင့်သင့်တယ်ထင်တဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခုခုကိုပဲ ကျွန်တော့်ကို ပေးသနားပါ"

အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးက ရွယ်တူကောင်မလေးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီးနောက် ကောင်မလေးက ကောင်လေးအား လက်ဆောင်ပေးရန် အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုခဲ့ချိန်တွင် ကောင်လေးက ထိုသို့ ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ" ကောင်မလေးက အလေးအနက်ထား၍ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းမော့လာကာ သူမ၏ ကြီးမားပြီး အရည်လဲ့နေသော မျက်ဝန်းလေးများက အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေခဲ့၏။ "နင့်ကို ဘာပေးရမလဲဆိုတာ ငါသိပြီ"

"ဘာလဲ"

"ငါ နင့်အတွက် စည်တော်တီးပေးမယ်" ကောင်မလေးက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"စည်တော်တီးပေးမယ်"

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်" ကောင်မလေးက ခေါင်းကို တဆက်တည်း ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ခမည်းတော်က ငါ့ကို တစ်ခါပြောဖူးတယ်။ သူရဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးလက်ဆောင်က သူ့ရဲ့မွေးနေ့မှာ သူစစ်မြေပြင်ကို ချီတက်သွားတုန်းက မယ်တော်က သူ့အတွက် စည်တော်တီးပေးခဲ့တာတဲ့။ ခမည်းတော်က အကောင်းဆုံးလက်ဆောင်လို့ ပြောတယ်ဆိုတော့ အဲဒါက အကောင်းဆုံးလက်ဆောင်ဖြစ်ရမှာပေါ့။

ပြီးတော့ နင်က အခု အရမ်းစွမ်းတာပဲ၊ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် နင်က သေချာပေါက် မဟာစစ်သူကြီး ဖြစ်လာမှာပဲလေ။ ဒါကြောင့် ငါက ဒီအကောင်းဆုံးလက်ဆောင်ကို နင့်ကိုလည်း ပေးချင်တယ်။ ရှောင်မို... တစ်ခုခုပြောပါဦး... ငါ နင့်အတွက် စည်တော်တီးပေးရင် ရမလား။ ရမလားဟင်"

"ရပါတယ်..."

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ ရှင့်အတွက် စည်တော်တီးပေးပါ့မယ်"

ဝမ်ထျန်းမျှော်စင်ပေါ်တွင် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ အတွေးများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏။

ရိုးရှင်းသော ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် သူမသည် သွယ်လျသော လက်လေးများဖြင့် စည်တီးတုတ်များကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒိန်း"

စည်တီးတုတ်များက စည်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး လေးလံသော်လည်း အားပါသော အသံကြီးတစ်သံက ကောင်းကင်ယံအမြင့်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

ချန်ဟိုင်တောင်ကြားတံခါး၏ လွင်ပြင်ပြင်ထက်တွင် တပ်မတော်နှစ်ရပ်သည် ပင်လယ်နှစ်စင်းမှ ထကြွလာသော ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြလေပြီ။

ရှေ့ဆုံးမှ အမျိုးသားသည် နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ချီတက်သွား၏။ တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်လေတိုင်း ထိုအမျိုးသားသည် အမြဲတမ်း ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေ့ရှိပြီး ချွင်းချက်မရှိခဲ့ချေ။

စစ်သည်များသည် စစ်သူကြီး၏ နောက်ကျောကို မြင်လိုက်ရတိုင်း သူတို့၏ ရင်တွင်းအသည်းနှလုံးထဲမှနေ၍ စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးသွားရမည်ဆိုလျှင်တောင် ဤဘဝတွင် နောင်တရစရာ မရှိတော့ပြီဟု ခံစားလိုက်ကြရပေသည်။

"ဒိန်း"

အမျိုးသမီးက စည်တော်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရိုက်ခတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံလက်ရှည်များက လက်မောင်းပေါ်သို့ လျှောကျသွားပြီး ကြာရိုးလေးများကဲ့သို့ ဖြူဖွေးဝင်းမွတ်နေသော သူမ၏ လက်မောင်းလေးများ ပေါ်လွင်လာခဲ့လေသည်။

တပ်မတော်နှစ်ရပ်၏ လက်နက်များ ရိုက်ခတ်သံများ၊ သတ်ဖြတ်သံများသည် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သွေးရောင်များက မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ယံကိုပါ လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

"ဒိန်း"

"ဒိန်း"

"ဒိန်း"

တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်၊ အသံတစ်ခုပြီးတစ်ခု။ အမျိုးသမီးက စည်တော်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ၊ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေလေသည်။

ချွေးစေးလေးများက သူမ၏ ဖြူဖွေးသော နဖူးပြင်ထက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ စီးကျလာ၏။ လေပြင်းများက သူမ၏ ရေတံခွန်အလား ဆံကေသာများကို လွင့်ဝဲစေပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကို ညင်သာစွာ ပင့်မနေခဲ့သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် ရှောင်မိုက သူ၏လှံဖြင့် တစ်ကြိမ် ထိုးနှက်လိုက်လေတိုင်း အသက်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားရလေသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်... အရမ်း မမောက်မာနဲ့"

ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဆင်မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မူလသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲကာ ရှောင်မိုဆီသို့ နင်းချေရန် ခြေလှမ်းလိုက်လေ၏။

ရှောင်မိုက သူ၏စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး အထက်သို့ ခုန်တက်ကာ ၎င်း၏ ကျောကုန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် လှံကို ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိုက်ချလိုက်သည်။ ရက်စက်သော လှံဆယ်လက်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း သားရဲဆိုးကြီးဆယ်ကောင်သည် လှံချီများနှင့်အတူ ထကြွလာပြီး ဤဆင်မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ အသားစများကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေတော့သည်။

"ဝုန်း"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဆင်မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် အသားစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ စစ်မြေပြင်တစ်ခွင်သို့ လွင့်စင်သွားလေ၏။

နှင်းနင်းမြင်းက ၎င်း၏ သခင်ရှိရာသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။ ရှောင်မိုသည် မြင်းကျောပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် သတ်ဖြတ်ချီတက်သွားလေတော့သည်။

ရှောင်မိုသည် တိုက်ခိုက်လေလေ ပို၍ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိလာလေလေဖြစ်ကာ နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ စစ်မြေပြင်တစ်ခွင် သောင်းကျန်းသတ်ဖြတ်ရင်း ချီတပ်မတော်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က စစ်မြေပြင်ရှိ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

ပေသောင်းချီမြင့်သော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ တိုက်ခိုက်နေကြရာ ကောင်းကင်ခုံးကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေသည့်အလား ရှိလေသည်။

ရှောင်မို၏ နားထဲတွင် စစ်စည်တော်တီးခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤစည်တော်သံများသည် လွင်ပြင်ပြင်ဆီမှ လာသည်မဟုတ်ဘဲ အဝေးတစ်နေရာဆီမှ လာနေသည့်အလားပင်။ ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တပ်မတော်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်ကာ ဝတ်ရုံလက်များကို ပင့်တင်လျက် စည်မျက်နှာပြင်ကို ရိုက်ခတ်နေပြီး၊ အသံတိုင်းက မိုးကြိုးထစ်ချုန်းသံများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေ၏။

မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးနှင့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် ငါးဦးတို့သည် တပ်သားနှစ်သိန်းကို ဦးဆောင်ကာ ရှောင်မို၏ ရှေ့တွင် မှော်ဝင်္ကပါ အစီအရင်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

ထိုအစီအရင်အတွင်း၌ ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ဝင်္ကပါ၏ မျက်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားပြီး ချီတိုင်းပြည်၏ ကျန်ရှိနေသေးသမျှသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားအားလုံးဖြင့် ထိုမဟာအစီအရင်ကြီးကို လည်ပတ်စေနေလေ၏။

ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မိုကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာ... မင်းက ဝင်္ကပါထဲဝင်ပြီး ငါ့ကို သတ်ရဲလား"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်တိုင်းပြည်မှ မသေမျိုးအဆင့် နှစ်ဦးနှင့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးတို့သည် ရှောင်မို၏ ဘေးပတ်လည်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။ နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော် တစ်သိန်းသည်လည်း ရှောင်မို၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။ သံချပ်ကာမြင်းသည်တော် တစ်သိန်းစလုံးထံမှ သွေးချီစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူတို့၏ သံချပ်ကာများပေါ်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေလေသည်။

"ငါနဲ့အတူ ဝင်္ကပါထဲကို ဘယ်သူ ဝင်ရဲလဲ" ရှောင်မိုက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးနဲ့အတူ ဝင်္ကပါထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

အထက်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးနှင့် နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော် တစ်သိန်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟစ်အော်လိုက်ကြပေသည်။

"မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်" ရှောင်မိုက သူ၏ လှံရှည်ကို အရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ "ဝင်္ကပါကို ဖြိုခွဲကြ"

ရှောင်မို၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သံချပ်ကာမြင်းသည်တော် ရေစီးကြောင်းကြီးသည် ချီတပ်မတော်၏ ဝင်္ကပါအစီအရင်ဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြလေတော့သည်။

တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိလိုက်သကဲ့သို့ ရှောင်မိုက ခေါင်းလှည့်ကာ အဝေးဆီသို့ ငေးကြည့်လိုက်လေ၏။

ထိုနေရာတွင် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံတစ်ခု ရှိနေသည်။ နွေဦးနေရောင်ခြည်က သူမ၏အပေါ်သို့ ကျဆင်းနေပြီး သူမသည် စစ်စည်တော်ကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်နေကာ သူမ၏ ဆံကေသာရှည်များနှင့် ဂါဝန်ရှည်လေးသည် လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေခဲ့သည်။

ရှောင်မို မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သော်ငြားလည်း။ သို့သော် ရှောင်မို သိနေခဲ့သည်။ ဤအချိန်၌ သူမ၏ အသွင်အပြင်သည် အလွန်ပင် လှပနေမည်ဖြစ်ကြောင်းကို။

"ဒိန်း... ဒိန်း... ဒိန်း..."

"ဒိန်း... ဒိန်း... ဒိန်း... ဒိန်း..."

အမျိုးသမီးက စစ်စည်တော်ကြီးကို အားကုန်သုံး၍ ရိုက်ခတ်နေပြီး ချွေးများက သူမ၏ ဆံပင်များကို စိုရွှဲစေကာ ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ကပ်နေစေခဲ့၏။

ထို့နောက် အမျိုးသမီးက နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ချိန်မှာပင် သူမလက်ထဲရှိ စည်တီးတုတ်များသည် ရုတ်တရက် ကျိုးပဲ့သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။ စည်တော်သံများလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ချေပြီ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျိုးပဲ့နေသော စည်တီးတုတ် နှစ်ချောင်းကို ကြည့်ရင်း အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူမ ဖြည်းညင်းစွာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး စည်တီးတုတ်များကို ကောက်ယူကာ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်ထားလိုက်လေ၏။

အမျိုးသမီးက စည်တီးတုတ်များကို ပို၍ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။ ကြည်လင်နေသော ရေခိုးရေငွေ့ အလွှာတစ်ခုက အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းများကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ချေပြီ။

မျက်ရည်များက အမျိုးသမီး၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ လျှောကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပေါက်ပြီးတစ်ပေါက် ကျဆင်းသွားလေတော့သည်။

အမျိုးသမီး မည်မျှကြာအောင် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ချေ။

သူမ၏ မျက်ရည်များက စမ်းရေပေါက်အလား ပန်းထွက်လာသည့်တိုင်အောင်။

သူမ ရှိုက်ငိုသံများကြောင့် အသက်ရှူကျပ်လာသည့်တိုင်အောင်။

သူမ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားရသည့်တိုင်အောင်ပင်။