အခန်း ၄၅၈

အခန်း (၄၅၈)

ချင်စီယောင်က ချင်လန်အာကို သမီးအဖြစ် မွေးစားလိုက်သည့်သတင်းသည် နန်းတွင်းတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

အမတ်များအတွက်မူ ဧကရီက ဆွေတော်မျိုးတော်များထဲမှ တစ်ဦးကို ရွေးချယ်မွေးစားလိုက်ခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသမီးသည် ဧကရီ၏ သွေးသားအရင်းအချာ မဟုတ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ

အနည်းဆုံးတော့ ချင်တိုင်းပြည်အတွက် အိမ်ရှေ့မင်းသမီးတစ်ပါး ရရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် ဧကရီထံမှ သွေးသားဆက်ခံသူ ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

လူအများ၏ အမြင်တွင်

ဆီးနှင်းမင်းသား ကွယ်လွန်သွားကတည်းက ဧကရီ၏ နှလုံးသားသည်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ဤအိမ်ရှေ့မင်းသားသည်လည်း မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

မိန်းကလေးတစ်ဦးက ကြီးမားသော တာဝန်များကို မထမ်းဆောင်နိုင်ဘူးဟု မဆိုသာသော်ငြားလည်း။

ဧကရီကိုယ်တိုင်ကလည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤနှစ်များတစ်လျှောက် ဧကရီ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သမျှကို လောကတစ်ခွင်လုံးက မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ သိရှိခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။

လူအများစု၏ နှလုံးသားထဲတွင် လောက၏ အကောင်းမွန်ဆုံးသော မင်းကျင့်တရားနှင့်ပြည့်စုံသည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်လျှင် ဤထက်ပို၍ စွမ်းဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားကြ၏။

သို့သော် ဤမိန်းကလေးငယ်လေးသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ဧကရီကဲ့သို့ အမှန်တကယ် စွမ်းဆောင်နိုင်ပါမည်လော။

ထို့ကြောင့် အမတ်များစွာက နောက်ထပ် မင်းသားတစ်ပါးပါးကို ရွေးချယ်မွေးစားရန် ဧကရီထံ ထပ်မံ၍ အသနားခံစာများ တင်သွင်းခဲ့ကြပြန်သည်။

ချင်စီယောင်က အမတ်များ၏ အသနားခံစာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဖြစ်ရာ ချင်စီယောင်သည် သူမ၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ချင်လန်အာကို စာဖတ်ရန်နှင့် စာရေးရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပြသပေးခဲ့၏။

ချင်လန်အာမှာ မွေးရာပါ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူဖြစ်ရာ အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် ချင်လန်အာ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီသည်လည်း အလွန်မြင့်မားကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ချင်စီယောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်စီယောင်၏ အမြင်တွင် ချင်လန်အာ၏ ပါရမီသည် သူမနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သဘာဝရတနာများစွာကို ပံ့ပိုးပေးလိုက်မည်ဆိုပါက ချင်လန်အာသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် အနည်းဆုံး မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ချင်လန်အာသာ နောင်တွင် ကောင်းမွန်သော ကံတရားအခွင့်အလမ်းများနှင့် ကြုံဆုံရပါက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်လည်း မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိချေ။

ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ချင်လန်အာသည် နှစ်ထောင်သောင်းချီ၍ ပြဿနာမရှိ အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်လန်အာကိုယ်တိုင်ကလည်း ဧကရီအစ်မတော် သူမအပေါ်ထားရှိသည့် မျှော်လင့်ချက်များကို ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။

ချင်လန်အာသည် အလွန်တရာ ကြိုးစားပမ်းစား လေ့လာသင်ယူကာ ကျင့်ကြံခဲ့၏။

ဧကရီအစ်မတော်ကို သူမ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ချင်ခဲ့ပေ...။ အချိန်ကာလများသည် တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ချင်လန်အာသည် ဧကရီအစ်မတော်ကို ပို၍ပို၍ ချစ်ခင်မြတ်နိုးလာခဲ့သည်။

ချင်လန်အာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဧကရီအစ်မတော်က အရာရာတိုင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အရာရာတိုင်းတွင် အထူးချွန်ဆုံးပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့ရာတွင် ဧကရီအစ်မတော်သည် တစ်ခါတစ်ရံ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ထိုင်ကာ အတွေးလွန်နေတတ်ကြောင်းကို ချင်လန်အာ သတိပြုမိခဲ့သည်။

လုပ်စရာကိစ္စ မရှိသောအချိန်များတွင် ဧကရီအစ်မတော်သည် နန်းတော်မှထွက်ခွာကာ အိမ်တော်တစ်ခုဆီသို့ သွားလေ့ရှိ၏။

ထိုအိမ်တော်တွင်လည်း ဧကရီအစ်မတော်သည် နေ့တစ်ဝက်ခန့် ထိုင်နေတတ်ပေသည်။

ဤအိမ်တော်၏ ထူးခြားချက်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်းကို ချင်လန်အာ မသိရှိခဲ့ချေ။

ချင်လန်အာ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အိမ်တော်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားတိုင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်လျှင် တွေ့ရတတ်သည့် ဆီးနှင်းမင်းသားအိမ်တော် ဟူသော စာလုံးကြီးများပင် ဖြစ်လေတော့သည်...။ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်တာကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်၏။

သာမန်သေမျိုးများအတွက် ဆယ်စုနှစ်ဆိုသည်မှာ ဘဝတစ်ခုတွင် များစွာမရှိလှပေ။

ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဆယ်နှစ်ဟူသည်မှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း၏ အချိန်တိုလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်စီယောင်အတွက်မူ ဤဆယ်နှစ်တာကာလသည် ရာစုနှစ်တစ်ခုထက်ပင် ပို၍ရှည်လျားနေခဲ့သလို ခံစားရလေသည်။

ချင်လန်အာသည် ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်လေးဘဝမှ တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းမပျိုလေးအဖြစ်သို့ အရွယ်ရောက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည်လည်း ဂူဗိမာန်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

နိုင်ငံရေးကိစ္စရပ်များတွင် ချင်လန်အာမှာ အနည်းငယ် နုနယ်မှုများ ရှိနေသေးသော်ငြားလည်း အတွေ့အကြုံ လိုအပ်နေသည်မှအပ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နေနိုင်ပြီဖြစ်၏။

ချင်စီယောင်ကို ပို၍ ပီတိဖြစ်စေခဲ့သောအရာမှာ ချင်လန်အာက စိုက်ပျိုးရေး၊ ရေပေးဝေရေးနှင့် အခြားသက်ဆိုင်ရာ စာအုပ်စာပေများကို တက်ကြွစွာ လေ့လာဖတ်ရှုတတ်ပြီး သာမန်ပြည်သူများကြားသို့လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့လာတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်လန်အာ၏ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချင်စီယောင်က အလျင်စလို မရှိခဲ့သလို သူမကိုလည်း အတင်းအကျပ် ဖိအားမပေးခဲ့ချေ။

ချင်လန်အာသည် အရွယ်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း သာမန်သေမျိုးမဟုတ်ဘဲ ရှည်လျားသော သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့ရာတွင် ချင်လန်အာသည် ရှောင်မိသားစုမှ လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ဟန်ရှိပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပညာရေးကိစ္စများကို အတူတကွ ဆွေးနွေးလေ့ရှိကြလေသည်။

ရှောင်မိသားစုသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာကနှင့် မတူတော့ချေ။

ယနေ့ခေတ်တွင် ရှောင်မိသားစု၌ ကျန်းပေမင်းသား သို့မဟုတ် မြောက်ပိုင်းတပ်မတော် တို့ မရှိတော့ပေ။

ဤအချိန်၌ ရှောင်မိသားစုသည် သာမန် မှူးမတ်မိသားစုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေတော့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိသားစုဝင်များက ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရပ်များကို မကျူးလွန်သရွေ့ သို့မဟုတ် အခြားသူများကို အနိုင်မကျင့်သရွေ့ ချင်စီယောင်က ရှောင်မိသားစုကို သဘာဝကျကျပင် အနည်းငယ် စောင့်ရှောက်ပေးထားမည် ဖြစ်လေ၏။

ရှောင်မိသားစုကိုယ်တိုင်ကလည်း အမှန်တကယ်ပင် ကြိုးစားအားထုတ်ကြပေသည်။

ရှောင်မို ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ရှောင်ကွေ့က ရှောင်မိသားစု၏ အိမ်တော်သခင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ရှောင်ယန်က သူ့ကို ကူညီပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ရှောင်မိသားစု၏ မျိုးဆက်များသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စာပေနှင့် သိုင်းပညာ နှစ်ရပ်စလုံးကို လေ့လာလိုက်စားကြရပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ လစ်လျူရှုထား၍ မရချေ။

ထို့အပြင် ရှောင်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများ၊ ရှောင်ရှီနှင့် ရှောင်မိုတို့က သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များဖြင့် စံပြအဖြစ် ပြသခဲ့ကြပြီး၊ ရှောင်ကွေ့ အိမ်တော်သခင်ဖြစ်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကလေးများကို ဘိုးဘေးသုံးပါး၏ ကြီးကျယ်သော လုပ်ရပ်များအကြောင်း သင်ကြားပေးရန် အလေးထားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်မိသားစုဝင်တိုင်းသည် တိုင်းပြည်အတွက် ဂရုစိုက်ကြပြီး နိုင်ငံတော်ကို အလုပ်အကျွေးပြုရန် ဆန္ဒပြင်းပြကြလေသည်။

ရှောင်မိသားစု၏ မျိုးဆက်များထဲမှ နန်းတွင်း စာမေးပွဲနှင့် သိုင်းစာမေးပွဲ နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ရရှိသူများပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သေး၏။

ရှောင်အိမ်တော်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကြီးမားသော အာဏာကို မကိုင်စွဲထားတော့သော်လည်း မည်သူကမျှ ရှောင်မိသားစုကို အထင်သေးရဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ချင်လန်အာနှင့် ရင်းနှီးသော ရှောင်မိသားစုဝင်၏ အမည်မှာ ရှောင်ကျင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤပညာရှင်လေး၏ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရပ်အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားလှပြီး သူသည် အသက်နှစ်ဆယ် မပြည့်မီမှာပင် နန်းတွင်းစာမေးပွဲကို အောင်မြင်ကာ ကျွမ်းယွမ် ဖြစ်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာလည်း လက်ခံနိုင်စရာ ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်စီယောင်သည် ချင်လန်အာနှင့် သူတို့၏ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှုအပေါ် မျက်စိမှိတ်ပေးထားခဲ့လေ၏။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချင်စီယောင်က သူမ နားလည်မှုလွဲနေခဲ့ပြီဟု ခံစားလာရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်လန်အာနှင့် ရှောင်ကျင်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ပညာရေးကိစ္စရပ်များကိုသာ ဆွေးနွေးနေကြပုံရသောကြောင့်ပင်။

နောက်ထပ် သုံးနှစ်တာကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်သည်။

တစ်နေ့တွင် လျန်လီသည် စာကြည့်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချင်စီယောင်ထံမှ ရာထူးမှ အနားယူခွင့် တောင်းခံခဲ့လေ၏။

"သခင်မလေးလျန်က ထွက်သွားတော့မလို့လား" ချင်စီယောင်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

လျန်လီက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"အခုဆို ချင်တိုင်းပြည်က တည်ငြိမ်နေပါပြီ၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံးက ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေတွေဖြစ်နေပြီး နယ်နိမိတ်အတွင်းက လူတိုင်းကလည်း ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်နေကြပြီလေ။ ပြည်သူတွေက အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်အလုပ်လုပ်ကိုင်နေကြပြီး လောကကြီးမှာလည်း စစ်ပွဲတွေ ကင်းစင်သွားခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ကျွန်မက ချင်တိုင်းပြည်မှာ ဆက်နေလည်း ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး"

"ဒီနန်းတွင်းမှာ ကျွန်မ တစ်ယောက်ပိုနေတာ ဒါမှမဟုတ် လျော့နေတာက ဘာမှ ထူးခြားသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နန်းတွင်းစည်းမျဉ်းတချို့ကလည်း ကျွန်မကို နေရခက်စေတယ်"

"ဒါတွေထက်စာရင် သိုင်းလောကထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေထိုင်တာက ပိုကောင်းပါတယ်"

"အဲဒီလိုဆိုမှတော့... ကောင်းပါပြီလေ..." ချင်စီယောင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဆုံးရှုံးမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေ၏။ "အကယ်၍ သခင်မလေးလျန်သာ ပြန်လာပြီး လည်ပတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်အချိန်မဆို ကြိုဆိုပါတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဧကရီ" လျန်လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချင်စီယောင်ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။ "တကယ်တော့ ကျွန်မထက်စာရင် ဧကရီက ပိုပြီး အပြင်ကို ထွက်သင့်တာပါ"

"ဆီးနှင်းမင်းသားက..." လျန်လီက သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးများကို ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "သူ... မရှိတော့ပါဘူး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လျန်လီက ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး စာကြည့်ဆောင်အတွင်းမှ လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌ ချင်စီယောင်သည် ပြတင်းပေါက်ကို မော့ကြည့်ရင်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ချေသည်။

နောက်ထပ် ငါးနှစ်တာကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်၏။

ယခုအခါ အသက်နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ချင်လန်အာသည် ချင်တိုင်းပြည်၏ တိုင်းပြည်ရေးရာ ကိစ္စရပ်အများစုကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်နေခဲ့ချေပြီ။

ချင်စီယောင်သည် ချင်လန်အာကို အတွေ့အကြုံရရှိစေရန် နန်းတွင်းကိစ္စရပ်အချို့အား တာဝန်ယူခိုင်းစေခဲ့သည်။

ချင်လန်အာကလည်း အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ချင်စီယောင် ပေးအပ်သော တာဝန်တိုင်းကို ချင်လန်အာသည် မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိဘဲ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင်၊

ချင်လန်အာသည် သူမ၏ စိတ်ထင်ကြောင့်လားတော့ မသိပေ။

ဧကရီအစ်မတော်က တိုင်းပြည်ရေးရာ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို သူမထံသို့ အမြန်ဆုံး လွှဲပြောင်းပေးအပ်ချင်နေသည့်အလား အမြဲတမ်း ခံစားနေရလေသည်။

ချင်လန်အာ တစ်ဦးတည်းသာမကဘဲ အခြားအမတ်များကလည်း အလားတူ ခံစားခဲ့ကြရ၏။

လက်ရှိ အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပြီး သူမကို တိုင်းပြည်ရေးရာ ကိစ္စရပ်အမျိုးမျိုးဖြင့် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းက မသင့်လျော်ဘူးဟု မဆိုသာသော်ငြားလည်း။

ဧကရီက အာဏာများကို လွှဲပြောင်းပေးလွန်းနေပုံရပေသည်။

၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနေသည်နှင့် မတူဘဲ ဧကရီ၏ အချိန်များ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်၍ ချင်လန်အာကို ကြီးမားသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို အမြန်ဆုံး ထမ်းဆောင်စေချင်နေသည့်အလား ပို၍တူနေလေ၏။

သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်သည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသမီး ချင်လန်အာကလည်း အစမှအဆုံးတိုင်အောင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အမှားအယွင်း မလုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် အမတ်များက ဘာမျှမပြောဆိုခဲ့ကြချေ။

နောက်ထပ် ငါးနှစ်အကြာ။

ယခုအခါ အသက်နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ် အရွယ်ရှိပြီဖြစ်သော ချင်လန်အာသည် ကြီးမားသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို အပြည့်အဝ ထမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

နန်းတွင်းအမတ်များသည် ချင်လန်အာအား အဆုံးမရှိ ချီးကျူးထောမနာ ပြုခဲ့ကြလေသည်။

ချင်စီယောင်၏ အမြင်တွင် ချင်တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို ချင်လန်အာထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင် ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

နောက်ထပ် သုံးနှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်၏။

ယခုနှစ်တွင် လီကဲ၊ ပိုင်လီရှီ နှင့် ကျန်းရှူ တို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ချင်စီယောင်က သူတို့၏ နောက်ဆုံးခရီးစဉ်ကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပေသည်။

ဤအမတ်ကြီးသုံးပါးသည် စစ်မြေပြင်တွင် တစ်ခါမျှ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်ငြားလည်း

လောကကြီးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းခဲ့ချိန်မှစ၍ လက်ရှိ ထွန်းလင်းတောက်ပသော ခေတ်ကာလအထိ

လီကဲနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် နန်းတွင်းကို တည်ငြိမ်စေခဲ့ပြီး၊ တိုင်းပြည်ရေးရာများကို ကြိုးကြိုးစားစား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းကာ ချင်တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချပေးခဲ့ကြလေသည်။

နှစ်နှစ်အကြာတွင်။

ချင်စီယောင်က ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုခဲ့၏။

ဤကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်သည် ထိုက်တောင်ကြီးကို ဝင်္ကပါ၏ မျက်လုံးအဖြစ် အသုံးပြုမည်ဖြစ်ပြီး မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်ကို ဝင်္ကပါအဖြစ် လွှမ်းခြုံထားကာ ဝင်္ကပါကျင့်ကြံသူ သုံးသောင်းကို စုစည်း၍ နှစ်ငါးဆယ်တိုင်တိုင် အချိန်ယူ တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ထားလေသည်။

ဤကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီးသည် အနန္တဓမ္မလောကတစ်ခုလုံး၏ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအား အားလုံးကို စုစည်းပေးနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားမည် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်၏ နန်းတွင်းအရာရှိများ ဤသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ သူတို့အားလုံး မှင်တက်သွားခဲ့ကြ၏။

ဧကရီက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသော မှော်ဝင်္ကပါကြီးကို တည်ဆောက်လိုကြောင်းကို သူတို့ မသိရှိခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ဤအချိန်၌ ချင်စီယောင်၏ ဩဇာတိက္ကမသည် အလွန်ကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ သူမချမှတ်လိုက်သော မည်သည့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမဆို သူမလုပ်လိုလျှင် အမတ်များ၏ အသနားခံစာများမှာ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ချင်စီယောင်က ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီးကို တည်ဆောက်လိုကြောင်း သတင်းက သာမန်ပြည်သူများကြားသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ။

သူတို့ နားမလည်ခဲ့လျှင်တောင်မှ အားလုံးက ထောက်ခံအားပေးခဲ့ကြလေသည်။

သူတို့၏ ဧကရီမှာ လုံးဝ မှားယွင်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားကြသောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် ချင်စီယောင် တောင်းခံခဲ့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သဘာဝရတနာများထဲမှ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ တောင်ပေါ်ဂိုဏ်းများထံမှဖြစ်ပြီး လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကသာ တိုင်းပြည်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ဖြစ်လေ၏။

ထိုမျှမက ချင်တိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံတော်အင်အားသည် ယခုအခါ အလွန်အမင်း တောင့်တင်းခိုင်မာနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသော ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီးကို တည်ဆောက်ခြင်းကပင် ပြည်သူများကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေသလို သယံဇာတများကိုလည်း မဖြုန်းတီးမိဘဲ သာမန်ပြည်သူများအပေါ် ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီးကို ကြီးမားသော အတားအဆီးမရှိဘဲ စတင်တည်ဆောက်ခဲ့လေသည်။

ဆယ်နှစ်... အနှစ်နှစ်ဆယ်... အနှစ်သုံးဆယ်...

တဖြည်းဖြည်းနှင့် အချိန်များစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သောကြောင့် ဤကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီးကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြသော တောင်ပေါ်မှ ကျင့်ကြံသူများမှအပ လူ့လောကရှိ သာမန်သေမျိုးများသည် လူသားမျိုးနွယ် တိုင်းပြည်၏ ဤအကြီးကျယ်ဆုံးသော စီမံကိန်းကြီးကို မေ့လျော့နေခဲ့ကြချေပြီ။

အနှစ်ငါးဆယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို နေရာချထားလိုက်ချိန်၊ နောက်ဆုံး မှော်အက္ခရာကို ထွင်းထုလိုက်ချိန်နှင့် နောက်ဆုံး အစီအရင်အလံကို တောင်ပေါ်တွင် မြှုပ်နှံလိုက်ချိန်၌...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောင်တန်းများ တုန်လှုပ်ကာ မြစ်ရေများ လှိုင်းဂယက်ထသွားလေတော့သည်။

အနန္တဓမ္မလောကကြီး တစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပေသည်။

"ဝုန်း"

နဂါးဟစ်ကြွေးသံများ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

အနန္တဓမ္မလောက၏ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအား အားလုံးသည် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီးဆီသို့ စုစည်းသွားကြလေတော့သည်။

အနန္တဓမ္မလောကရှိ ဂိုဏ်းချုပ်အားလုံးသည် ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီး ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ငေးကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

မိစ္ဆာကမ္ဘာတွင်ပင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ သတ္တဝါကြီးများစွာသည် မြင့်မားသော နေရာများသို့ တက်ကာ အလွန်သိပ်သည်းလှသော ထိုတောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို အာရုံခံရင်း လှမ်းကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

"လုံလောက်လောက်ပြီ"

ချင်တိုင်းပြည် နန်းတော်အတွင်း၌ ချင်စီယောင်သည် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ၎င်းက စုဆောင်းပေးလိုက်သော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို ခံစားကာ သူမကိုယ်သူမ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီး တည်ဆောက်ပြီးစီးပြီးနောက် သုံးနှစ်အကြာ။

ချင်တိုင်းပြည်သည် ဆက်လက်၍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းနေဆဲဖြစ်ရာ ဤအေးချမ်းသာယာသော ခေတ်ကာလကြီးသည် နှစ်တစ်ရာနီးပါး ကြာရှည်နေခဲ့ချေပြီ။

တစ်နေ့တွင်...

ချင်လန်အာ အရှေ့နန်းဆောင်၌ တိုင်းပြည်ရေးရာများကို စီမံခန့်ခွဲနေစဉ် ချင်စီယောင်သည် သူမ၏ စာကြည့်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

"ဧကရီ"

ချင်စီယောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်လန်အာက အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဒီလို တရားဝင် အမူအရာတွေ မလိုပါဘူး" ချင်စီယောင်က လန်အာကို ပြုံးပြလိုက်ပေသည်။ "လန်အာ... ညီမလေး ဒီနေ့ အားလား"

"ဧကရီကို အစီရင်ခံရရင် အားပါတယ်" ချင်လန်အာက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဧကရီက လန်အာကို တစ်ခုခု လုပ်ခိုင်းချင်လို့လား"

"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်စီယောင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အစ်မက ညီမလေးကို အစ်မနဲ့အတူ လမ်းလျှောက်ထွက်ချင်လို့ပါ။ ဘယ်လိုလဲ... နန်းတော်ပြင်ပကို လမ်းလျှောက်ထွက်ကြမလား"

"ရတာပေါ့"

ဧကရီက သူမကို လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်ကို ကြားသောအခါ ချင်လန်အာ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်လေ၏။

သူမ အရွယ်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ဧကရီနှင့် နှစ်ယောက်တည်း အချိန်ဖြုန်းရသည်ကို နှစ်သက်နေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါပေမယ့် ဧကရီ... ကျွန်မတို့ ဘယ်ကိုသွားကြမလို့လဲ" ချင်လန်အာက မေးလိုက်၏။

"အစ်မနောက်သာ လိုက်ခဲ့ပါ"

ချင်စီယောင်က လှည့်ကာ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ပေသည်။

ချင်လန်အာကလည်း သူမ၏ ထူးကဲသော စွမ်းရည်ကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းကာ ချင်စီယောင်၏ ဘေးမှ လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။

သူမတို့နှစ်ဦးသည် မြေကြီးကို လက်မအနည်းငယ်ဖြစ်အောင် ကျုံ့ပစ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း မိုင်ရာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်သွားကြလေ၏။

မကြာမီမှာပင် သူမတို့နှစ်ဦးသည် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြချေပြီ။

ချင်လန်အာက ခေါင်းလှည့်ကာ သူမဘေးရှိ ဧကရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ချင်လန်အာသည် အမှန်တကယ်ပင် ဧကရီအတွက် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့မိ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရီ၏ စိတ်အခြေအနေက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကျဆင်းနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဧကရီက အပြုံးလေးတစ်ခု ဖန်တီးပြတတ်သော်လည်း ထိုမှေးမှိန်သော အပြုံးလေးက လူတို့၏ ရင်ကို ပို၍ပင် နာကျင်စေခဲ့လေသည်။

ဧကရီကို အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်လာစေရန် သူမ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မည်ကို ချင်လန်အာ မသိခဲ့ချေ။

ဧကရီနှင့် ဆီးနှင်းမင်းသားတို့၏ ဇာတ်လမ်းကို သိရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ ချင်လန်အာမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း ပို၍ပင် မသိတော့ပေ။

လောကကြီးရှိ ဒဏ်ရာအားလုံးကို အချိန်က ကုစားပေးနိုင်သည်ဟု စာအုပ်များတွင် ဆိုထားသော်ငြားလည်း။

ဧကရီအတွက်တော့ အချိန်က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်ရဲ့လား။

"လန်အာ"

ချင်လန်အာ ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေစဉ်မှာပင် ချင်စီယောင်က ဖြည်းညင်းစွာ စကားစတင်လိုက်လေ၏။

"အခုဆို ညီမလေးက နန်းတွင်းက တိုင်းပြည်ရေးရာ ကိစ္စတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်နေပါပြီ。 ညီမလေးက အရမ်းကို ထက်မြက်သလို ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီကလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ နောင်တစ်ချိန် ညီမလေးက ချင်တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်တဲ့အခါ အစ်မထက်တော့ သေချာပေါက် ပိုဆိုးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"လန်အာက ဧကရီနဲ့ ဘယ်တော့မှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ချင်လန်အာက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဲဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ။ ညီမလေးက ထီးနန်းကို လုယူသွားမှာကို အစ်မက စိုးရိမ်နေတာမှ မဟုတ်တာ"

ချင်စီယောင်က ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"ပြီးတော့... ညီမလေးကို အစ်မ တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

"အဲဒါကတော့ ညီမလေး ငယ်ငယ်တုန်းကလို ဧကရီ လို့ချည်းပဲ မခေါ်ဘဲ ဧကရီ အစ်မတော် လို့ ခေါ်တာကို အစ်မက ပိုသဘောကျတယ်ဆိုတာပဲ"

"ဧကရီ အစ်မတော်"

ချင်လန်အာ၏ ပါးပြင်လေးများ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားကာ သူမက တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်လေသည်။

"အင်း"

ချင်စီယောင်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"တကယ်ပဲ... ဒီလိုခေါ်တာက နားထောင်လို့ ပိုကောင်းတယ်" ချင်စီယောင်က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ ချင်လန်အာ၏ ဆံကေသာရှည်များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။ "အခုကစပြီး အစ်မပြောပြမယ့် အရာအားလုံးကို ညီမလေးက မှတ်ထားရမယ်။ ဘယ်တော့မှ မမေ့စေနဲ့နော်"

"ပထမအချက်က လီဝမ်၊ လျန်ရွှယ်၊ လျှိုတာ့ကျင်း နဲ့ ရှန်းလီ... ဒီလေးယောက်က လောကကို အုပ်ချုပ်ဖို့အတွက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ အမတ်တွေပဲ။ အရင်က နန်းရင်းဝန်လီနဲ့ တခြားသူတွေက သူတို့ကို အရမ်းတန်ဖိုးထားခဲ့ပေမယ့် အစ်မက အကြောင်းပြချက်ရှာပြီး သူတို့ကို မြို့တော်ကနေ တမင်သက်သက် ရာထူးချခဲ့တယ်။ ပထမအချက်က သူတို့က ငယ်ရွယ်လွန်းသေးလို့ အခက်အခဲတွေကတစ်ဆင့် အတွေ့အကြုံတွေ ရင့်ကျက်လာဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒုတိယအချက်ကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ညီမလေး အသုံးပြုနိုင်ဖို့ သူတို့ကို အစ်မ ချန်ထားပေးခဲ့တာပါ"

"အစ်မ မရှိတော့တဲ့အခါ သူတို့ကို မြို့တော်ဆီ ပြန်ခေါ်ပြီး ဝန်ကြီးအဖွဲ့ထဲ ထည့်လိုက်ပါ။ ညီမလေးက သူတို့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပြီး အားကိုးလို့ ရပါတယ်"

"သူတို့က ညီမလေးအပေါ်မှာ သေချာပေါက် သစ္စာရှိကြပါလိမ့်မယ်"

"ဒုတိယအချက်က မိစ္ဆာကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ အနန္တဓမ္မလောကမှာ စစ်ပွဲတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုပေမယ့် မိစ္ဆာကမ္ဘာက ငါတို့ကို မက်မက်မောမောနဲ့ စောင့်ကြည့်နေဆဲပါပဲ"

"လောကနှစ်ခုကြားက နယ်နိမိတ်က မွေးရာပါ ဝေဝါးနေပြီး ပွတ်တိုက်မှုတွေ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိတာကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပါဘူး"

"ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာ လောကနှစ်ခုကြားမှာ နယ်နိမိတ်တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးတော့မှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ညီမလေးက နန်းတွင်းက စစ်သူကြီးတွေကို တပ်မတော်တွေ ဦးဆောင်ပြီး စောင့်ကြပ်ခိုင်းရုံသာမက တခြားဂိုဏ်းတွေက တပည့်တွေကိုလည်း အဲဒီနေရာမှာ သွားပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းရမယ်"

"တတိယအချက်က... တိုင်းပြည်ရေးရာ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးရင် ညီမလေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဘယ်တော့မှ လစ်လျူမရှုထားပါနဲ့။ ညီမလေး စွမ်းနိုင်သလောက် အမြင့်ဆုံးအထိ ကျင့်ကြံပါ။ အခုကစပြီး ညီမလေးက လောကမှာ သက်တမ်းအရှည်ဆုံး ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ အနန္တဓမ္မလောကကြီး အခက်အခဲပေါင်းများစွာနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ရရှိထားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ညီမလေးက သေချာပေါက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ်"

"ဧကရီ အစ်မတော်... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ..."

ချင်လန်အာ၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့လေ၏။

ဧကရီအစ်မတော်က နောက်ဆုံး သေတမ်းစာကို မှာကြားနေသကဲ့သို့ စကားပြောနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်စီယောင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ချင်လန်အာ၏ ပါးပြင်လေးကို ဆွဲညှစ်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်လေတော့သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့... အစ်မက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ချင်လို့ပါ"