အခန်း ၄၅၉

အခန်း (၄၅၉)

ဧကရီအစ်မတော် ပြောခဲ့သော "တစ်ခါလောက် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ချင်တယ်" ဆိုသည့်စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချင်လန်အာ နားမလည်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ချင်လန်အာ သတိထားမိလိုက်ချိန်တွင် သူမသည် ဧကရီ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ထိုက်တောင်ကြီးဆီသို့ အသိစိတ်လွတ်စွာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားများသည် နဂါးတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ထက်တွင် အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေခဲ့၏။

တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအား လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည်လည်း အလွန်အမင်း သိပ်သည်းနေခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသာ ဤမျှ သိပ်သည်းသောအခြေအနေဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင်ခန့် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဆိုပါက ဤနေရာသည် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းကိုပင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်လောက်သည့် ထိပ်တန်း မွန်မြတ်သော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချင်စီယောင်က ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး တောင်ထွတ်ဆီသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့ရာ ချင်လန်အာကလည်း သူမ၏နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ချင်စီယောင်နှင့် ချင်လန်အာတို့ကို ဝန်းရံထားသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို အာရုံခံမိသွားသဖြင့် ထိုက်တောင်ကြီး၏ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါသည် အသက်ဝင်လာခြင်းမရှိဘဲ သူမတို့နှစ်ဦးကို အတွင်းသို့ ကြိုဆိုလက်ခံလိုက်လေ၏။

သူမတို့သည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ချင်စီယောင်သည် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကြီး၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပေသည်။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မည်သည့် ပိုလျှံနေသောအရာမျှ မရှိဘဲ ဧရာမ သံမဏိအိုးကြီး တစ်လုံးသာ ရှိလေသည်။

ထိုသံမဏိအိုးကြီး၏ အမည်မှာ အရပ်လေးမျက်နှာ သံမဏိအိုးကြီး ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ရှေးခေတ်ကာလများမှစ၍ အစဉ်အဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကာ မင်းဆက်အဆက်ဆက်က ပူဇော်သက္ကာယပြုရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အနန္တဓမ္မလောကကြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားချိန်တွင် အရပ်လေးမျက်နှာ သံမဏိအိုးကြီး ပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိ၏။

အကယ်၍ မင်းဆက် ပြိုကွဲသွားပါက အရပ်လေးမျက်နှာ သံမဏိအိုးကြီးသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပေသည်။

အရပ်လေးမျက်နှာ သံမဏိအိုးကြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်မှာ မြစ်တစ်စင်းထဲတွင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်က လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းပြီးနောက် စတုတ္ထမြောက်နှစ်တွင် ချင်းဟိုင်ပြည်နယ်၌ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ နေ့တစ်ဝက်အတွင်း မြစ်တစ်စင်း ခမ်းခြောက်သွားခဲ့ပြီး တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ဒေသခံအရာရှိများ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဤဧရာမ သံမဏိအိုးကြီးကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး ချက်ချင်းပင် မြို့တော်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ကြပ်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြလေသည်။

ချင်စီယောင်သည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဧကရာဇ်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်၏။

ဤဧကရာဇ်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးသည် ယခင် ချင်တိုင်းပြည်၏ တံဆိပ်တုံးမဟုတ်ဘဲ အနန္တဓမ္မလောကရှိ နိုင်ငံတော် တံဆိပ်တုံးအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

နံ့သာတိုင် သုံးတိုင်ကို ထွန်းညှိပြီးနောက် ချင်စီယောင်သည် ချင်လန်အာကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ရှိခိုးပူဇော်လိုက်ပေသည်။ သူမက နံ့သာတိုင်များကို သံမဏိအိုးကြီးထဲသို့ စိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားသည် အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တိမ်တိုက်များဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးတက်သွားလေတော့သည်။

ရွှေရောင်လှိုင်းဂယက်များက ကောင်းကင်ယံ၌ တွန့်လိပ်သွားခဲ့၏။

အနန္တဓမ္မလောကတွင်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာကမ္ဘာတွင်ဖြစ်စေ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို တစ်နေရာတည်းဆီသို့သာ မော့ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"ကျောင်းတော်တစ်ရာက ဂိုဏ်းချုပ်တွေ... ဘယ်မှာလဲ"

ချင်စီယောင်၏ စကားသံများသည် ကောင်းကင်တာအို၏ နိယာမတစ်ခုအလား ထိုက်တောင်ကြီးမှနေ၍ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးဆီမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပျံသန်းလာခဲ့ကြ၏။

ကွန်ဖြူးရှပ်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအို၊ ဥပဒေရေးရာ၊ မော့သီ၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ စစ်ရေး၊ ယင်ယန်၊ သံတမန်ရေး နှင့် ကုန်သည်ကျောင်းတော် အစရှိသော ကျောင်းတော်အသီးသီးမှ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ရာကျော်၏ ရွှေရောင် ကိုယ်ပွားရုပ်တုကြီးများသည် ထိုက်တောင်ကြီးကို ဝန်းရံကာ ထိုင်ချလိုက်ကြလေသည်။

ကျောင်းတော်တစ်ရာမှ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များသည် ကွဲပြားခြားနားကြပေသည်။ အချို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သော်လည်း အချို့မှာမူ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေး၏။

"ဧကရီက ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီနေရာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်မှန်း မသိပါဘူး။ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ" ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်၏ နန်းတော်သခင်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ချင်စီယောင်ကို ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"တခြားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့ဆီမှာ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း သုံးစောင်ရှိတယ်။ အဲဒီအထဲက တစ်စောင်က မင်းတို့အတွက်ပဲ"

ချင်စီယောင်၏ အသံသည် လောကတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

"အနန္တဓမ္မလောကကြီး... အမိန့်တော်ကို ခံယူလော့"

ချင်စီယောင်က ပထမဆုံး တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

"မိစ္ဆာကမ္ဘာက ငါတို့ရဲ့ အနန္တဓမ္မလောကကို မက်မက်မောမောနဲ့ စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ ကြာပြီ။ ဒီနေ့မှာတော့ အနန္တဓမ္မလောကကို နယ်စပ်တစ်လျှောက် တံတိုင်းကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်။ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး မပြိုကွဲသရွေ့ မိစ္ဆာကမ္ဘာက တစ်ရက်လေးတောင် ဒီဘက်ကို ပျံသန်းဖြတ်ကျော်ခွင့် မရှိစေရဘူး"

ချင်စီယောင်၏ စကားသံအဆုံးတွင် ဤတော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နယ်စပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

"ချင်စီယောင်... မင်းက လောကနှစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ခွဲထုတ်ပစ်နေတာပဲ။ မင်း ဘယ်လိုများ ရဲတင်းရတာလဲ"

မိစ္ဆာကမ္ဘာဘက်မှနေ၍ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မဟာမိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အနန္တဓမ္မလောကမှာ ငါလုပ်တဲ့ကိစ္စက မင်းတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ချင်စီယောင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော လက်လေးကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်လေ၏။

တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး နယ်စပ်မျဉ်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။

မြေကြီးများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး တိမ်တိုက်များဆီသို့ ထိုးတက်နေသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုက မြေပြင်ပေါ်မှ ပေါ်ထွက်လာကာ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာအထိ သွယ်တန်းသွားခဲ့ချေပြီ။

"ကျောင်းတော်တစ်ရာက ဂိုဏ်းချုပ်တွေ... အမိန့်တော်ကို ခံယူလော့"

ချင်စီယောင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး တောင်အောက်ကလူတွေက လောကီရေးရာ ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲရမယ်။ တောင်ပေါ်က လူတွေကတော့ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တွေကိုပဲ စီမံခန့်ခွဲရမယ်။ နန်းတွင်းထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဘယ်ကျင့်ကြံသူမဆို အနှစ်တစ်ရာထက် ပိုပြီး နေထိုင်ခွင့်မရှိစေရဘူး။

ထို့အပြင် သက်တမ်းရှည်ခြင်းနဲ့ ထီးနန်းအာဏာ နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယူခွင့်မရှိဘူး။ တစ်ခုတည်းကိုပဲ ရွေးချယ်ရမယ်။

နောက်တက်မယ့် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကစပြီး အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဧကရာဇ်ရာထူးကို ရယူခွင့်မရှိဘူး။ အကယ်၍ ဖောက်ဖျက်ခဲ့ရင် ကံကြမ္မာရဲ့ အကျိုးဆက်တွေနဲ့ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ခံရပြီး ကောင်းကင်တာအိုက လုံးဝ ခွင့်လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်စီယောင် ဖတ်ပြပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းသည် လေထဲသို့ လွင့်မျောသွားလေ၏။

ကျောင်းတော်တစ်ရာမှ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် အမိန့်တော်ကို လက်မခံချင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ကောင်းကင်တာအို၏ နိယာမအရ လက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဤတော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မဟာတာအိုအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နိယာမ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။

"အိမ်ရှေ့မင်းသမီး ချင်လန်အာ... အမိန့်တော်ကို ခံယူလော့"

တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း နှစ်စောင်ကို ဖတ်ပြပြီးနောက် ချင်စီယောင်သည် လှည့်ကာ သူမရှေ့တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို သက်သေပြုပြီး တောင်တန်းတွေနဲ့ မြစ်တွေကို စောင့်ကြည့်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ငါ ဒီထိုက်တောင်ကြီးပေါ်မှာ ထီးနန်းကို မင်းထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်တယ်။

ဒီနေ့ကစပြီး မင်းဟာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဧကရီ ဖြစ်လာပြီ"

ဧကရီက တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖတ်ပြနေသည်ကို နားထောင်ရင်း ချင်လန်အာမှာ နေရာတွင်ပင် မှင်တက်စွာ ရပ်နေမိလေ၏။

"လန်အာ... အမိန့်တော်ကို ခံယူလေ" သူမ၏ ကြောင်အမ်းနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ချင်စီယောင်က ပြုံးလိုက်သည်။

ချင်လန်အာသည် သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့တိုးကာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ပေသည်။ "လန်အာ... အမိန့်တော်ကို ခံယူပါတယ်"

ချင်စီယောင်က တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ချင်လန်အာ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး သူမကို နူးညံ့စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

"အခုကစပြီး မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ မဟာချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ။

ဒီ ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး ရှိနေတဲ့အတွက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက အနန္တဓမ္မလောကကို အရင်ကလို အလွယ်တကူ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် အဲဒါက အလွယ်တကူ မရနိုင်တော့တာ ပဲ ရှိသေးတာမို့ မင်းက ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲဖို့ လိုအပ်သလို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကိုလည်း အမြဲတမ်း သတိထား စောင့်ကြည့်နေရမယ်။

နောင်အနာဂတ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက တိုင်းပြည်တစ်ခုရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်ဖို့ အရင်လောက် တက်ကြွနေကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မရှိတော့တဲ့နောက်မှာ တောင်ပေါ်ကနေ စောင့်ကြည့်လေ့လာနေတဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း အများကြီး လျော့နည်းသွားလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ မင်းကလည်း ထုံးစံအတိုင်း ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံလို့ရတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ကန့်သတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော်လည်း မင်းရဲ့နောက်က အနန္တဓမ္မလောကရဲ့ ဧကရာဇ်အဆက်ဆက်ကတော့ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်ထက် ဘယ်တော့မှ မကျော်လွန်စေရဘူး။

ဒီလိုဖြစ်သွားပြီးနောက်မှာ ဧကရာဇ်တွေက မကြာခဏ ပြောင်းလဲနေတော့မှာမို့ အဲဒါက ကောင်းလား ဆိုးလားဆိုတာကိုတော့ ငါလည်း မသိတော့ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မူလက ဧကရာဇ်တွေကလည်း ကျင့်ကြံနိုင်ခွင့်ရှိခဲ့တာပဲလေ။ အကယ်၍ ပညာရှိတဲ့ အုပ်စိုးရှင်တစ်ပါးနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် လောကကြီးက ပိုပြီး ရှည်လျားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိနိုင်လိမ့်မယ်။

အကယ်၍ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရရင်တော့ လောကကြီးက အနှစ်တစ်ရာ၊ တစ်ထောင်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်သောင်းလောက်အထိ ဘေးဒုက္ခတွေကို ခံစားရနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ မင်းရှိနေသရွေ့ လောကကြီးက အနည်းဆုံး နှစ်တစ်သောင်းလောက်တော့ ငြိမ်းချမ်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။

နှစ်တစ်သောင်းဆိုတာ တိုတောင်းတဲ့ အချိန်ကာလ မဟုတ်ပါဘူး။

ရှောင်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... မင်း သူတို့ကို သေဒဏ်ပေးရမယ့် ပြစ်မှုတွေအတွက် သုံးကြိမ်အထိ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပေးလို့ရတယ်။ သုံးကြိမ်ပြည့်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှောင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ပြစ်မှုကျူးလွန်သေးတယ်ဆိုရင် မင်း သင့်တော်သလို အပြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်မိသားစုကိုတော့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်တာမျိုး လုံးဝ မလုပ်ပါနဲ့"

"ဧကရီ အစ်မတော်... အစ်မ ထွက်သွားတော့မလို့လား"

ချင်လန်အာ၏ မျက်ဝန်းများ နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာခဲ့လေ၏။

"အင်း"

ချင်စီယောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချင်လန်အာ၏ မျက်လုံးထောင့်များမှ မျက်ရည်များကို သုတ်ဖယ်ပေးလိုက်ပေသည်။

"လောကကြီးက အခုဆို ငြိမ်းချမ်းနေပါပြီ။ ခမည်းတော်၊ မယ်တော်၊ အစ်ကိုတော်တို့ နဲ့ ငါ့ခင်ပွန်းတို့ ငါ့ကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့တဲ့ တာဝန်တွေ အားလုံးကို ငါ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပြီ။ အခုက ငါလုပ်ချင်တဲ့အရာကို ငါလုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာပြီ။

တောင်းပန်ပါတယ် လန်အာ။ ငါ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... အခုဆို ငါ အရာအားလုံးကို မင်းဆီမှာ ထားရစ်ခဲ့ပါပြီ"

"ဧကရီ အစ်မတော်က ဘယ်ကို သွားမှာလဲဟင်" ချင်လန်အာက မခွဲခွာချင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီလောကထဲမှာ သူ့ကို သွားရှာမလို့"

"ဒါပေမယ့် ဧကရီ အစ်မတော်... ဆီးနှင်းမင်းသားက... သူက ဒီလောကကြီးကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီလေ။ ဆီးနှင်းမင်းသားက ဝင်စားခြင်းလမ်းခြောက်သွယ်စက်ဝန်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ ဒီလောက် လူသူထူထပ်တဲ့ ပင်လယ်ကြီးထဲမှာ ဧကရီ အစ်မတော်က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။ ဧကရီ အစ်မတော် ဘယ်ကိုသွားပြီး—"

"သူ့ကိုရှာဖို့" ဆိုသည့် စကားလုံးများပင် မဆုံးသေးမီ ချင်လန်အာသည် သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို ကြောင်အမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေမိလေ၏။

ချင်လန်အာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သူမအစ်မ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး သူမ၏ နူးညံ့သောအပြုံးလေးသည် လောကကြီး၏ အရောင်အသွေးအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ချင်လန်အာသည် သူမအစ်မထံမှ ဤကဲ့သို့သောအပြုံးမျိုးကို မြင်ဖူးသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဧကရီက အမှန်တကယ် ပြုံးတတ်တာပဲ။

ဧကရီက အမှန်တကယ် ပြုံးလိုက်တဲ့အခါ အရမ်းကို လှပလွန်းလှပါတယ်။

"သူ့ကို ငါ ရှာတွေ့နိုင်မလား မတွေ့နိုင်ဘူးလားဆိုတာတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းသိလား... ငါက အလိမ်ခံရတာကို အမုန်းဆုံးပဲ"

ချင်စီယောင်၏ မျက်ဝန်းလေးများက လခြမ်းကွေးလေးသဖွယ် ဖြစ်သွားပြီး ချင်လန်အာ၏ နှာခေါင်းကို လက်ချောင်းလေးဖြင့် ခေါက်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ တောက်ပသော အပြုံးသည် ညကောင်းကင်ယံတွင် စီးဆင်းနေသော နဂါးငွေ့တန်းဂလက်ဆီအလား လှပလွန်းလှပေသည်။

"ဒါကြောင့်..."

"ငါ သူ့ကို ရှာချင်တယ်"

"ကတိဖျက်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ လူလိမ်ကြီးကို ငါ ရှာတွေ့သွားတဲ့တစ်နေ့ကျရင်..."

"သူ့ကို ငါ သေချာပေါက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းပစ်မယ်။"