အခန်း ၉၃

အခန်း (၉၃) ခရီးသည်ထိုင်ခုံ

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်... စိတ်မရှိပါနဲ့... အဲဒီလောက် အမှုကြီးတွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှာလဲ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တရားခံလို့များ ထင်နေတာလား" စုယွမ်က ရယ်မောလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟားဟား... ငါက နောက်နေတာပါကွာ... တကယ်တော့ ဘာအမှုမှ မဖြစ်တာကိုပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်... ညီလေးစု... တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် မင်းကို ညစာဝယ်ကျွေးမယ်... ရဲစခန်းမှာ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ ငါ အရင်သွားတော့မယ်" အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က ပြောဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုက ဒီလိုလူတွေကိုတောင် သိနေတာလား" စုယောင်းသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ် ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်၏ အရေးပါမှုကို သူမ သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူက သူ့အား ဤမျှလောက်အထိ ရင်းနှီးနေလိမ့်မည်ဟု လုံးလုံးလျားလျား မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"အဆင်ပြေပါတယ်.. ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပါပဲ" စုယွမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

စုယောင်းသည် အစ်ကိုဖြစ်သူအား အလွန်အမင်း အထင်ကြီးလေးစားစွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်ကိုသည် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း မည်သို့မည်ပုံ ဤမျှလောက် သြဇာညောင်းလာခဲ့ကြောင်းကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ၎င်းက အရေးမကြီးချေ။

"သွားကြစို့... အကြာကြီး စောင့်နေရတာ ဗိုက်တောင် ဆာလာပြီ" စုယွမ်က ပြောဆိုလိုက်ပေ၏။

"ညီမလည်း ဗိုက်ဆာနေပြီ" စုယောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထိုမောင်နှမနှစ်ဦးသည် ကားရှိရာသို့ လျှောက်သွားကြလေသည်။

စုယွမ် ကားစက်နှိုးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် လက်တစ်ဖက်က ကားပြတင်းပေါက်ကို ရုတ်တရက် လာခေါက်လေ၏။ စုယွမ် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုက သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

စုယွမ်သည် ကားမှန်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် "ပိုင်ချန်... မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

ပိုင်ချန်သည် အနေရခက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက ခရီးသည်ထိုင်ခုံဆီသို့ အလိုအလျောက် အကြိမ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေချေ၏။

"ထူးထူးခြားခြားတော့ မရှိပါဘူး... နင် ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာလား... အိမ်မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေမယ်လို့ ထင်ထားတာ"

"အင်း... ဒါက နင့်ရဲ့ ကောင်မလေးလား" ပိုင်ချန်သည် စုယောင်းအား စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

"အခု နင့်မှာ ကောင်မလေး ရှိနေပြီဆိုတော့ နင့်ကားရဲ့ ခရီးသည်ထိုင်ခုံကလည်း ပိုင်ရှင်ရှိသွားပြီပေါ့..." ပိုင်ချန်သည် သူမ မည်သို့ ခံစားနေရမှန်း မသိသော်လည်း အလွန် ထူးဆန်းနေသည်ဟုသာ ခံစားနေရပေသည်။

"ဟားဟားဟား... မဟုတ်ပါဘူး... ငါ့မှာ ကောင်မလေး မရှိသေးပါဘူး... ဒါက ငါ့ညီမလေး စုယောင်းပါ"

"ယောင်းယောင်း... ဒါက နင့်ရဲ့ အစ်မ ပိုင်ချန်လေ... အမေ့ဆီ ငါ ယူသွားပေးတဲ့ လက်ကောက်ကို မှတ်မိလား"

"အဲဒါက နင့်ရဲ့ အစ်မ ပိုင်ချန် ပေးလိုက်တာလေ" စုယွမ်သည် သဘာဝကျကျပင် ထိုလက်ကောက်ကို ချန်ချွေ့ဖန်ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း လူအများရှေ့တွင် မဟုတ်ဘဲ ညဘက်တွင်မှ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ထိုလက်ကောက်မှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေပြီး အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ စုယွမ်၏ မိခင်ဖြစ်သူ ချန်ချွေ့ဖန်သည် ၎င်းကို အလွန်အမင်း သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့ပြီး ပေးအပ်ခဲ့သော ပိုင်ချန်အား ချီးကျူးစကားဆိုကာ သေချာစွာ ကျေးဇူးတင်ရန် စုယွမ်ကို ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

"အို... အစ်မက အစ်မပိုင်ချန် ဖြစ်ရမယ်" စုယွမ်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် စုယောင်းသည် ကားတံခါးကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ကာ ထွက်လာခဲ့တော့၏။

ဤပိုင်ချန်မှာ သာမန်လူ မဟုတ်ချေ။ သူမ၏ မိခင်ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သော လက်ကောက်မှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားလှပြီး ၎င်း၏ အာမခံတန်ကြေးမှာပင် ယွမ်သိန်းရာချီ ရှိပေသည်။

"အစ်မ ပိုင်ချန်... အစ်မ ပေးလိုက်တဲ့ လက်ကောက်ကို အမေက အရမ်း သဘောကျတာပဲ"

"လက်ကောက်လေးက ဝတ်လိုက်ရင် အရမ်းလှပေမဲ့ ဈေးက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်" စုယောင်းသည် ပိုင်ချန်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားရင်း ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အို... အို... ဟားဟားဟား... စုယွမ်နဲ့ ငါက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပါ... လက်ကောက်တစ်ကွင်းလောက်က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..."

"အင်း... စုယောင်း... နင်နဲ့ နင့်အစ်ကိုက တကယ်ကို ရုပ်ချင်းဆင်တာပဲ..."

ပိုင်ချန်သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားလေ၏။ လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးကမှ သူမသည် စုယောင်းအား စုယွမ်၏ ကောင်မလေးဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန် ရယ်စရာကောင်းလှသည် မဟုတ်လော။

အနီးကပ် သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်ချိန်တွင် ထိုမောင်နှမ နှစ်ဦး၏ မျက်ခုံးများနှင့် မျက်လုံးများမှာ ထူးထူးခြားခြား ဆင်တူနေပေသည်။

"တကယ်လား... လူတိုင်းက ညီမနဲ့ အစ်ကိုနဲ့ ရုပ်ချင်းဆင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်"

စုယောင်းက ပြုံးလျက် "အစ်မ ပိုင်ချန်... နေ့လယ်စာ စားပြီးပြီလား... ညီမတို့နဲ့ အတူတူ သွားစားကြမလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

စုယောင်း၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ပိုင်ချန်သည် ခေါင်းညိတ် လက်ခံလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ "ငါလည်း မစားရသေးဘူး... အတူတူ သွားစားကြတာပေါ့"

"စုယွမ်... နင် စိတ်မရှိဘူး မဟုတ်လား" ပိုင်ချန်က စုယွမ်အား ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်ပေ၏။

"ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ရှိစရာ အကြောင်းရှိမှာလဲ... အလှလေး ပိုင်ချန်နဲ့ ပိုပြီးတော့တောင့ အတူတူ စားချင်ပါသေးတယ်" စုယွမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ရာ ပိုင်ချန်၏ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားစေခဲ့သည်။

"အစ်မ ပိုင်ချန်... ရှေ့ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ပါ" စုယောင်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အာ... နင်ကရှေ့ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား" ပိုင်ချန်သည် စုယွမ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော အရှေ့ထိုင်ခုံကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ညီမက နောက်ခန်းမှာ ထိုင်ရတာ ပိုအဆင်ပြေတယ်... နောက်မှာ ထိုင်ရတာကိုပဲ ပိုသဘောကျတယ်လေ" စုယောင်းသည် စကားပြောဆိုပြီးနောက် နောက်ခန်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။ ပိုင်ချန်သည် မျက်နှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသော်လည်း စုယွမ်၏ ဘေးရှိ ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပေ၏။

"ငါတို့ ဘာစားကြမလဲ... အစ်မ ပိုင်ချန်... ဘာစားချင်လဲ... အစ်ကို့ကို ဝယ်ကျွေးခိုင်းလိုက်မယ်" စုယောင်းသည် ပိုင်ချန်အား အခါအားလျော်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ပိုင်ချန်သည် စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်ပြီး ရုပ်ရည်လှပကာ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားလည်း ပြေပြစ်သဖြင့် မရီးတော်စပ်ရန် အလွန် သင့်လျော်သော သူတစ်ဦးအဖြစ် ခံစားနေရပေသည်။

"ငါလည်း မသိဘူး... စုယွမ်... နင်ကော ဘာစားချင်လဲ" ပိုင်ချန်က စုယွမ်အား မေးမြန်းလိုက်သည်။

စုယောင်းသည် ပိုင်ချန်က သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူအား အရင်ဆုံး မေးမြန်းလိုက်သည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့၏။

အစ်မ ပိုင်ချန်ကလည်း ငါ့အစ်ကိုအပေါ် အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး ရှိနေတာပဲ...စုယောင်းက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

"အင်း... ငါတို့ မြစ်ငါးသွားစားကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... ပူတင်းငါးတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်လောက်ကလို မဆူဖြိုးတော့ပေမဲ့ အရမ်းကို အရသာရှိနေတုန်းပဲ"

"ဗီဒီယိုအတိုလေးတွေ တင်တဲ့ ပလက်ဖောင်းတစ်ခုမှာ ပူတင်းငါး သီးသန့်ရောင်းတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ငါ အခုလေးတင် တွေ့ထားတယ်... သွားစမ်းကြည့်ကြမလား" စုယွမ်က အကြံပြုလိုက်ပေသည်။

"ပူတင်းငါး ဟုတ်လား... အဲဒါက အဆိပ်မရှိဘူးလား... တကယ် စားလို့ရလို့လား" စုယောင်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။ ပူတင်းငါး၏ အရသာရှိမှုအကြောင်းကို သူမ သဘာဝကျကျ ကြားဖူးသော်လည်း ၎င်းတွင် အဆိပ်ရှိနေခြင်းက လူအများစုကို နောက်တွန့်သွားစေခဲ့သည်။

"ရပါတယ်... သူတို့က ဒီအရာတွေကို သီးသန့် ချက်ပြုတ်ပေးတာဆိုတော့ အဆိပ်မရှိတာ သေချာပါတယ်... ငါလည်း ပူတင်းငါး မစားရတာ ကြာပြီဆိုတော့ အတူတူ သွားစားကြတာပေါ့" ပိုင်ချန်က သဘောတူလိုက်လေသည်။

သူမ၏ ရှေ့ရှိ ထိုလူနှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း စုယောင်းသည် သူတို့က သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သော်လည်း တစ်သွေမတိမ်း တူညီနေကြသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေ၏။

"ကောင်းပြီလေ... အစ်ကိုတို့ နှစ်ယောက်က စားချင်နေကြမှတော့ ညီမက ကြည်ကြည်ဖြူဖြူနဲ့ပဲ ကြားလူ ဝင်လုပ်ပေးရတော့မှာပေါ့" စုယောင်းက ပခုံးတွန့်ကာ နှုတ်ခမ်းဆူလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ပိုင်ချန်၏ မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး သူမ၏ ခြေချောင်းလေးများကို ငုံ့ကြည့်နေတော့၏။

"နင်ကတော့လေ... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့" စုယွမ်သည် အများကြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ ကားကို မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

မကြာမီမှာပင် စုယွမ်သည် အလွန် နာမည်ကြီးသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားပေ၏။

ဤစားသောက်ဆိုင်သည် ပူတင်းငါးကို အဓိကထား ရောင်းချပြီး ဖောက်သည်ဟောင်း အများအပြား ရှိပေသည်။ ဈေးအနည်းငယ် ကြီးသော်လည်း အရသာမှာမူ အထူးကောင်းမွန်လှသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် တစ်ကောင်လျှင် တစ်ပေါင်ခန့် အလေးချိန်ရှိသော ပူတင်းငါး သုံးကောင်ကို မှာယူလိုက်ကြပြီး ပဲငံပြာရည်ဖြင့် ချက်ခြင်း၊ ပေါင်းခြင်းနှင့် အဖြူရောင်ဆော့စ်ဖြင့် ချက်ခြင်းဟူ၍ ပုံစံသုံးမျိုးဖြင့် ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ကြ၏။ ပူတင်းငါး တစ်ကောင်လျှင် ယွမ် ၂၀၀ ကျသင့်သဖြင့် စုစုပေါင်း ယွမ် ၆၀၀ ကျသင့်ပေသည်။

ခဏမကြာမီမှာပင် ပူတင်းငါး သုံးကောင်ကို ချက်ပြုတ်ပြီးစီးကာ ထမင်းသုံးပွဲနှင့်အတူ လာချပေးလေသည်။

ထိုသုံးဦးသည် စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း အားရပါးရ စားသောက်လိုက်ကြတော့၏။

ပူတင်းငါးများတွင် အရိုးနည်းပါးပြီး သူတို့၏ အသားမှာ အလွန် နူးညံ့ကာ အရသာရှိလှသည်။ ထမင်းနှင့် တွဲဖက်စားသုံးလိုက်ချိန်တွင် ၎င်း၏ အရသာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေ၏။

အကယ်၍ သူသာ နေ့တိုင်း ဤကဲ့သို့ စားသောက်နေမည်ဆိုပါက သူ၏ ဗိုက်သည် အိတ်အကြီးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု စုယွမ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဒါနဲ့ စုယွမ်... နင် ကြားပြီးပြီလား"

"မကြာသေးခင်က မူဝါဒအသစ်တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဉာဏ်ရည်တု နည်းပညာတွေက ခိုင်မာတဲ့ ထောက်ပံ့မှုတွေ ရရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်"

"လတ်တလောမှာ အဲဒီနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ဖို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ... နင်ကော စိတ်ဝင်စားလား"

"ကျန်းချန်မှာရှိတဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက မကြာခင်မှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ထုတ်ပြန်တော့မယ်လို့ မကြာသေးခင်က ကြေညာထားတယ်... တကယ်လို့ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် ပိုက်ဆံအများကြီး ရနိုင်မယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်"

"နင်ကော စိတ်ဝင်စားလား" ပိုင်ချန်သည် စုယွမ်အား တိုက်ရိုက် ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။