အခန်း ၁၀၂

အခန်း (၁၀၂) ယွမ် ရှစ်သောင်း ကိုးသောင်းလောက်ဆို ရပါတယ်

လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်က တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ကြသူများသည် စုယွမ် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ သံသယများကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကြသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ထိုလူများက သွေးခွဲရန် ကြိုးစားနေကြကြောင်းကို သူတို့ သိနိုင်သော်လည်း ထိုလူများက ဆက်တိုက် ပြောဆိုနေပြီး သူတို့ကလည်း ဆက်တိုက် နားထောင်နေခဲ့ရသောကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားရခြင်းမှာ မလွဲမသွေပင် ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ယခု စုယွမ် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူတို့၏ စိတ်များကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြသည်။ သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဖြစ်ရာ ထိုအရာကို အမှန်တကယ် ဖြစ်လာစေနိုင်မည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌစု…"

ဖုန်းရှင်းက ပြောလိုက်ပြီး စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကောက်ယူကာ စုယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

စုယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် သွေးခွဲနေခဲ့ကြသော လူများကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

အခြေအမြစ်မရှိသော စွပ်စွဲချက်များ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ကတိဖျက်သည်ဟူသော ကောလာဟလများ ဖြန့်ဝေခြင်းသည် ရှေးခေတ်ကာလများတွင် စိတ်ဓာတ်ကို ရိုက်ချိုးသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး သေဒဏ်ပေးခံရနိုင်သော ပြစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်ပင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို လုံးလုံးလျားလျား လက်ခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ တစ်ကြိမ်ဖြစ်ဖူးပါက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်လာဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် စုယွမ်သည် သူတို့၏ ရုပ်သွင်ကို သေချာစွာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

"အကျိုးပြုမှုစာရင်းမှာ နံပါတ်တစ် နေရာက... ကျန်းချန်..."

"ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

"ခင်ဗျား Lamborghini Aventador တစ်စီး ရရှိသွားပါပြီ..."

စကားဆုံးသည်နှင့် စုယွမ်က သူ၏ရှေ့ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းချန် ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေသည်။

လူအုပ်၏ နောက်ဘက်တွင် ရပ်နေခဲ့သော ကျန်းချန်ကတော့ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့၏။

ဤအခိုက်အတန့်ကို သူ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးခဲ့သည်။

စုယွမ်က Lamborghini Aventador ၏ သော့ကို ကိုယ်တိုင် ကမ်းပေးနေပြီး မိမိက ထိုကားကို ရရှိနေသည့် မြင်ကွင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း...

ထိုအခိုက်အတန့် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တော့ အရာအားလုံးမှာ အလွန် လက်တွေ့မဆန်ဘဲ အိပ်မက်တစ်ခုလိုသာ ခံစားနေရလေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ အချိန်ပိုဆင်းခဲ့ရသော နေ့ရက်များ၊ ညဉ့်နက်သည်အထိ ကုဒ်များ ရေးခဲ့ရသော အချိန်များနှင့် ကြိုးစားပင်ပန်းခဲ့ရသည့် မှတ်ဉာဏ်များအားလုံး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့တော့၏။

ယနေ့ဤအချိန်၌ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ချိန်တွင် ဤအရာများအားလုံးသည် လုံးလုံးလျားလျား တန်ဖိုးရှိနေခဲ့ချေပြီ။

"ကျန်းချန်… မင်း အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား… ဥက္ကဋ္ဌစုက မင်းကို ခေါ်နေတယ်လေ…"

ဖုန်းရှင်းက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အို… ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့…"

"အရာအားလုံးက အရမ်းကို လက်တွေ့မဆန်သလို ခံစားနေရလို့ပါ…"

ကျန်းချန်သည် စုယွမ်၏ လက်ထဲရှိ Lamborghini ကားသော့ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသည်။ ထိုလူများ၏ သွေးခွဲသော စကားများကြောင့် သူ အမှန်တကယ် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ခဲ့မိချေ။

ငါ သိသားပဲ… ဥက္ကဋ္ဌစုက အရမ်းကို ယုံကြည်ရတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆိုတာကို…

"စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့… အနာဂတ်မှာ ဒီထက်ပိုပြီး ရှိလာဦးမှာပါ…"

စုယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး Lamborghini Aventador ကားသော့ကို ကျန်းချန်၏ လက်ထဲသို့ လေးနက်တည်ကြည်စွာ တိုက်ရိုက် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ပြုပါတယ်… Lamborghini Aventador ရဲ့ လေးစားအပ်တဲ့ ပိုင်ရှင်ကြီး…"

စုယွမ်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းချန် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိ၏။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ စုယွမ်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နေရာတစ်ခုကို ရယူထားလေပြီ။ ယခင်က အခြားကုမ္ပဏီများတွင် သူ အလုပ်လုပ်ခဲ့စဉ်က သူဌေးအား ဆန့်ကျင်ရသည်ကို သူ နှစ်သက်ခဲ့သော်လည်း စုယွမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုသို့သော အတွေးမျိုး သူ့၌ လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့ချေ။

"ဥက္ကဋ္ဌစု… ကျွန်တော် တခြားဘာမှတော့ မပြောတတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကျန်းချန် ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက နည်းပညာတိုးတက်မှုရဲ့ ရှေ့တန်းမှာ အမြဲတမ်း ရပ်တည်နေစေရမယ်…"

ကျန်းချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… ခင်ဗျား ဆက်ပြီး တောက်ပနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်…"

စုယွမ်က ပြောလိုက်၏။

လူတိုင်းက စုယွမ်နှင့် ကျန်းချန်ကို ကြီးမားလှသော မနာလိုမှုများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုအချိန်၌ ကျန်းချန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော Lamborghini ကားသော့ကို တွေးတောရင်း ဖြစ်ပေ၏။

အကျိုးပြုမှုစာရင်း၌ ဒုတိယနေရာတွင် ရှိနေသော လျိုချန်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ခံစားချက်များ ရောထွေးနေခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းချန်ထက် အမှတ်အနည်းငယ်မျှသာ လျော့နည်းခဲ့ပြီး တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ထိုရက်များထဲမှ တစ်ရက်တွင် သူ ခွင့်ယူခဲ့မိလေ၏။ လျိုချန်သည် ထိုအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း အလွန်အမင်း နောင်တရနေမိသည်။

ထို့အပြင် စုယွမ်နှင့် ဖုန်းရှင်းတို့က အကျိုးပြုမှု အများဆုံးလူကသာ ဆုကြေးရရှိမည်ဟု ပြောထားခဲ့သောကြောင့် ဒုတိယနေရာရရှိသူအနေဖြင့် သူသည် ဆုကြေးရရှိမည် မဟုတ်ဟု ထင်ရပေသည်။

ယုတ္တိတန်တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း ငါ နည်းနည်းတော့ ဝမ်းနည်းမိသေးတာပဲ…

"အကျိုးပြုမှုစာရင်းမှာ ဒုတိယနေရာက လျိုချန်…"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ပထမနေရာအောက်က လူတွေအတွက် ဘာဆုကြေးတွေ ပေးရမလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မစဉ်းစားထားခဲ့မိဘူး… ဒါပေမဲ့ ပထမဆုရတဲ့လူကိုပဲ ဆုကြေးပေးတာက သိပ်ပြီး တရားမျှတမှု မရှိလွန်းဘူးလေ…"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေ့ ငါတို့ ရရှိထားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက လူတစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရာမဟုတ်လို့ပဲ… ဒါတွေက ငါတို့ရဲ့ သုတေသီတွေအားလုံးရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရလဒ်တွေပဲ ဖြစ်တယ်…"

"ဒါကြောင့် ဒီနေ့ လူတိုင်းကို ငါ ဆုချီးမြှင့်ပေးသွားပါမယ်…"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားကြပြီး စုယွမ်ကို ကြည့်ရှုနေကြသော သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"ဒါကြောင့် ဒုတိယနေရာက လျိုချန်ကို ငွေသားဆုကြေး ယွမ် ၃ သန်း ချီးမြှင့်ပါမယ်…"

ထိုစကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပရိသတ်တစ်ရပ်လုံး လုံးလုံးလျားလျား တုန်လှုပ်သွားကြရပေ၏။

ယွမ် ၃ သန်း။

သူက ယွမ် ၃ သန်း ဆုကြေး ရလိုက်တာတဲ့လား။

ဒါက သိပ်ကို လက်ဖွာလွန်းနေပြီ။

ယွမ် ၃ သန်းဆိုသည်မှာ ကျန်းချန်မြို့ရှိ ဒုတိယတန်းစား ဧရိယာတစ်ခုတွင် အိမ်တစ်လုံးဝယ်ရန် လုံလောက်နေပေသည်။

လူတိုင်းက လျိုချန်အား မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

"အစ်ကိုလျို… ဂုဏ်ပြုပါတယ်ဗျာ… အစ်ကိုက မင်္ဂလာဆောင်တော့မှာကို တင်တောင်းအိမ်လေး မရှိသေးလို့ ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား… အခု ဥက္ကဋ္ဌစုက အစ်ကို့ကို ယွမ် ၃ သန်း ဆုချလိုက်ပြီဆိုတော့ မင်္ဂလာအိမ်အတွက် ပူစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့…"

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက လျိုချန်အား ပြောလိုက်၏။

"သန်း… ၃ သန်း…"

လျိုချန် ယခုမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခုနလေးတင် ဘာတွေဖြစ်သွားမှန်း မကြားလိုက်ရသောကြောင့် အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။

"အစ်ကိုလျို… အစ်ကိုတော့ အိပ်မက်တွေ မက်နေပြီ… ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို မကြားလိုက်ဘူးလား… အစ်ကိုက အိမ်ဝယ်ဖို့ ချေးငွေမဆပ်နိုင်မှာကို စိုးရိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား…"

"အခု ချေးငွေ ယူစရာ မလိုတော့ဘူးဗျ… ဥက္ကဋ္ဌစုက အစ်ကို့ကို ငွေသား ယွမ် ၃ သန်း ဆုပေးမယ်လို့ ပြောသွားတယ်လေ…"

"ကျွန်တော် တကယ်ကို အားကျမိတာပဲ…"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လျိုချန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီသွားကာ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စုယွမ်အား ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ဥက္ကဋ္ဌစု… ဒါ… ဒါ တကယ်ပဲလား…"

လျိုချန်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အစက လျိုချန်သည် မိမိအနေနှင့် မည်သည့် ဆုကြေးမျှ ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတွင်တော့ စုယွမ်က သူ့အား ယွမ် ၃ သန်းတောင် ဆုချီးမြှင့်လိုက်ခဲ့လေ၏။

သူသည် မင်္ဂလာအိမ်တစ်လုံးအတွက် နေ့တိုင်း စိတ်ပူနေခဲ့ရပြီး ထိုကဲ့သို့သော ကံကောင်းမှုမျိုး မိမိအပေါ် ကျရောက်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

"ဥက္ကဋ္ဌစု..."

"ကျွန်တော် လျိုချန်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနောက်ကို တစ်သက်လုံး လိုက်ပါ့မယ်..."

လျိုချန်၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်တစ်စက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးကျလာခဲ့သည်။

သူသည် စုယွမ်၏ လက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေးဇူးတရားနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

လျိုချန်သည် မင်္ဂလာအိမ်ပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဟု တွေးတောရင်း အင်္ကျီစွန်းဖြင့် မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေမိ၏။

"အဲဒီလို မပြောပါနဲ့… Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး အသင်းအတွက် အကျိုးပြုတဲ့ ဘယ်သူမဆို ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေချည်းပါပဲ…"

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်မှာ အခက်အခဲတွေ ရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ကို အားမနာဘဲ ပြောပါ… တတ်နိုင်သလောက် ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကူညီပေးမယ်… ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေပါပဲ… အဆင့်အတန်း အနိမ့်အမြင့်ဆိုတဲ့ ခွဲခြားမှုတွေ မရှိပါဘူး…"

စုယွမ်၏ စကားများက လူတိုင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိရှသွားစေပြီး အားလုံးက လက်ခုပ်တီးကာ အားပေးလိုက်ကြသည်။

နောက်ထပ်မှာမူ တတိယနေရာအတွက် ဆုကြေး ဖြစ်ပေသည်။ စုယွမ်သည် ဆုကြေးအား ယွမ် နှစ်သန်းအတွင်း သတ်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တတိယနေရာ ရရှိသူမှာ ယွမ် ၁.၅ သန်းခန့် တန်ကြေးရှိသော Lexus ကားမော်ဒယ်တစ်ခုကို တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် စုယွမ်သည် ကျန်ရှိနေသော ယွမ် ငါးသိန်းအား ငွေသားအဖြစ် ပေးအပ်လိုက်၏။

စုယွမ်သည် Lexus ကားအရောင်းပြခန်းမှ မန်နေဂျာလီထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်ကာ ကုမ္ပဏီအဆောက်အအုံဆီသို့ မောင်းလာပေးရန် ပြောလိုက်သည်။ သဘာဝကျကျပင် မန်နေဂျာလီမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပေ၏။

ထို့နောက် အနောက်ဘက်ရှိ လူများဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ စုယွမ်သည် လူတိုင်းအား ဆုကြေးများ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဆုကြေးတိုင်းမှာ ယွမ် တစ်သိန်းထက် မနည်းခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးလူပင်လျှင် ဆုကြေးအဖြစ် ယွမ် တစ်သိန်းခန့် ရရှိခဲ့သေးသည်။

ဆုကြေးများကို အကျိုးပြုမှုအဆင့်အလိုက် ခွဲဝေပေးခဲ့ရာ လူတိုင်း ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ တန်ဖိုးများကိုလည်း ယုံကြည်သွားခဲ့ကြလေ၏။

လူတိုင်း ဆုကြေးများ ရရှိပြီးသွားချိန်တွင် လူလေးယောက်မှာမူ ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၌ နောက်ဆုံး လူလေးယောက်ဖြစ်ပြီး စုယွမ်က သူတို့၏ နာမည်များကို မခေါ်ခဲ့သလို မည်သည့်ဆုကြေးမှလည်း မပေးအပ်ခဲ့ချေ။

အခြားသူများအားလုံး ဆုကြေးများ ရရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့မှာ မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

သူတို့လေးဦးသည် ဟန်လုပ်ကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး

"ဥက္ကဋ္ဌစု… ခင်ဗျားလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ… ကျွန်တော်တို့က ဘာကြီးကျယ်တဲ့ အကျိုးပြုမှုမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်တောင် သေချာပေါက် အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ကြပါတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ယွမ် ရှစ်သောင်း ကိုးသောင်းလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပေးပါလား''