အခန်း ၁၀၃

အခန်း (၁၀၃) လုံခြုံရေးကင်မရာက ပျက်နေတာလား

"အို... ခင်ဗျားတို့လေးယောက်က ဒီတိုးတက်မှုအတွက် ဘာတွေများ အကျိုးပြုခဲ့လို့လဲ..."

စုယွမ်က သူတို့ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

ထိုလေးယောက်မှာ စောစောကမှ စိတ်ဓာတ်ကို ရိုက်ချိုးခဲ့သော သူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

"ဒါကတော့..."

ဆုကြေးရရှိရန်အတွက် သူတို့လေးဦးစလုံး ဦးနှောက်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချ၍ စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော မည်သည့်အကျိုးပြုမှုကိုမျှ စဉ်းစား၍မရနိုင်ခဲ့ချေ။

"အင်း... ကျွန်တော်တို့က အသင်းအဖွဲ့တစ်ခုလေ... ဒီအောင်မြင်မှုက အသင်းတစ်သင်းအနေနဲ့ ရရှိခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လေးယောက်လည်း အဲဒီအထဲမှာ ပါဝင်တာပေါ့... တခြားတစ်နည်းနဲ့ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့သာ မရှိခဲ့ရင် ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုမျိုး ရနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး..."

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက အလျင်အမြန်ပင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာဖွေကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ငွေကို လက်ထဲ ရရှိနေသရွေ့ မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု မည်သူက ပြောနိုင်မည်နည်း။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုများ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုလေးယောက်သည် ကုမ္ပဏီထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက အမြဲ ပျင်းရိနေခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ အလုပ်များကိုလည်း မကြာခဏ လှောင်ပြောင်နေတတ်ကြ၏။

သူတို့သည် ကုမ္ပဏီအတွက် မည်သည့် အကျိုးပြုမှုမျှ မလုပ်ခဲ့သည့်အပြင် အမြဲတမ်း အချောင်ခိုနေခဲ့ကြကာ အဖွဲ့၏ တိုးတက်မှုများကိုသာ နှောင့်နှေးစေခဲ့လေသည်။

လူအများစုမှာ သူတို့အပေါ် မကျေနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း အလုံးစုံအခြေအနေအတွက် သည်းခံနေခဲ့ရပေသည်။

"ဟမ့်... မင်းတို့က အဲဒီလို ပြောထွက်သေးတယ်နော်... မင်းတို့က နည်းပညာဝန်ထမ်းတွေ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ တကယ့်လက်တွေ့အလုပ်တွေမှာ ဘာတစ်ခုမှ ပါဝင်လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... လူတွေကို အမြဲတမ်း သွေးထိုးလှုံ့ဆော်နေခဲ့ပြီးတော့များ အခု ဆုကြေးတောင်းရဲသေးတယ်ပေါ့..."

"မင်းတို့လေးယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အရှက်မရှိရတာလဲ... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက် ငါ့ကွန်ပျူတာကို ပလပ်ဖြုတ်လိုက်လို့ အဲဒါကို ပြန်ပြင်ဖို့ သုံးရက်တိတိ ငါ အချိန်ပိုဆင်းခဲ့ရသေးတယ်... ငါက မင်းတို့ကို ဘာပြဿနာမှ မရှာခဲ့ဘဲ အခုကျမှ အချောင်လာနှိုက်ချင်နေတာလား..."

"ဒီပရောဂျက်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုအကြောင်းကို ပြောရမယ်ဆိုရင် မင်းတို့လေးယောက်ကလွဲပြီး ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက ဂုဏ်ပြုခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်..."

လူတိုင်းသည် ထိုလေးယောက်အား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ဝေဖန်ပြစ်တင်လိုက်ကြလေ၏။

အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖုန်းရှင်းက ထိုလေးယောက်အား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါမသိဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား... မင်းတို့လေးယောက်က ကုမ္ပဏီထဲ ဝင်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ယင်ကောင်တွေ အိမ်သာထဲမှာ ဆူညံနေသလိုမျိုး တခြားလူတွေရဲ့ အလုပ်တွေကို နှောင့်ယှက်ပြီး စိတ်ဓာတ်တွေ ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့တယ်... မင်းတို့ကို ငါ အရေးမလုပ်ခဲ့တာက အားလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသွားမှာ စိုးရိမ်လို့ပဲ... ခုနလေးတင် မင်းတို့က ဥက္ကဋ္ဌစု ကတိမတည်ဘူးလို့ပြောပြီး ပြဿနာရှာနေသေးတယ်... မင်းတို့ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို အားလုံးက မမြင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ဒီလေးယောက်ကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်လဲ..."

ဖုန်းရှင်းက မေးလိုက်၏။

စုယွမ်သည် လူအုပ်ကြီးထံမှ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူတို့က ငါတို့ကုမ္ပဏီမှာ အရင်က အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးတာဆိုတော့ ငါတို့ဘက်က အကြင်နာတရားကင်းမဲ့စွာနဲ့ သူတို့ရဲ့ လစာတွေ ပေးပြီးသွားရင် ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ... Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက ဒီလိုလူမျိုးတွေကို မလိုအပ်ဘူး..."

စုယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ထိုလေးယောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားရလေတော့၏။

စုယွမ်က ကုမ္ပဏီအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်သည်ဟု ခုနလေးတင် ပြောထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘာအကျိုးပြုမှုမှ မလုပ်ခဲ့ဘဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားအနည်းငယ် ပြောမိရုံမျှဖြင့် အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် သဘောထားသေးသိမ်လွန်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်ရက်ရတာလဲ..."

"ကျွန်တော်တို့ကလည်း ဒီအသင်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေပဲလေ..."

"လူကို အသုံးချပြီးသွားရင် လွှင့်ပစ်လိုက်တာမျိုး... ဒါမှမဟုတ် ကန်ထုတ်လိုက်တာမျိုး ခင်ဗျား လုပ်လို့ မရဘူးလေ..."

"ဟုတ်တယ်..."

"ခုနတုန်းကပဲ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီကလူတိုင်းကို ညီအစ်ကိုတွေလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အခုကျတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို ဖော်ပြပြီး ညီအစ်ကိုတွေကို အလုပ်ထုတ်ချင်နေပြီ..."

ထိုလူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆက်လက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ခင်ဗျား ဒီလိုလုပ်ရင် တခြားလူတွေက ခင်ဗျားကို ဘယ်လို မြင်ကြတော့မလဲ..."

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ကျွန်တော် သဘောမတူဘူး... ကျွန်တော့်ကို အလုပ်ထုတ်ပိုင်ခွင့် ခင်ဗျားမှာ မရှိဘူး..."

ထိုလေးယောက်မှာ သိသိသာသာပင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြ၏။

သူတို့ ထိတ်လန့်သွားချိန်တွင် လုပ်ငန်းခွင်၌ ကြီးမားသော တားမြစ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည့် သူတို့၏ သူဌေးအား ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို ကျူးလွန်လိုက်ကြလေသည်။

"ညီအစ်ကိုတွေ... တကယ်လို့ မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေဆိုရင် ကုမ္ပဏီအတွက် အကြီးအသေးမရွေး အကျိုးပြုမှုတွေလုပ်ပြီး အလုပ်ကြိုးစားနေကြတဲ့ ဒီလူတွေက ငါ့အတွက် ဘာတွေလဲ..."

"ဒီမှာ လာပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေစရာ မလိုဘူး... အဲဒီလို လုပ်လို့ ငါက ကြောက်သွားမယ့်လူ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ရဲ့ လစာတွေကို တစ်မိနစ်လေးတောင် နောက်ကျမခံဘဲ ပေးလိုက်မယ်... လစာရပြီဆိုတာနဲ့ ထွက်သွားကြတော့..."

"မန်နေဂျာဖုန်း... သုတေသနဌာနအပြင် တခြားဌာနတွေက လူတွေလည်း အကြီးအသေးမရွေး အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြတယ်... အောက်ထပ်က လုံခြုံရေးဌာနက ညီအစ်ကိုတွေ အပါအဝင် သူတို့အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ဆုချီးမြှင့်သင့်တယ်..."

"ဒီလူတွေ တစ်ယောက်စီတိုင်းကို တစ်လစာထက်မနည်းတဲ့ ငွေသားဆုကြေး ချီးမြှင့်ပေးရမယ်... နားလည်လား..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ ဥက္ကဋ္ဌစု..."

ဖုန်းရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

"ဘာ... အဲဒီ အဆင့်နိမ့် လုံခြုံရေးတွေတောင် အနည်းဆုံး တစ်လစာ ဆုကြေးရတယ်ပေါ့... ဥက္ကဋ္ဌစု... ခင်ဗျား ဒါက ဘာသဘောလဲ... ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်တို့ လေးယောက်က အဲဒီ အဆင့်နိမ့် လုံခြုံရေးတွေလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ပြောချင်တာလား..."

"ကျွန်တော်တို့ကို ရှင်းပြသင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား..."

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားလေ၏။ သူ့အား အသုံးမကျသူဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း တာဝန်ကျ လုံခြုံရေးများပင် ဆုကြေးရရှိပြီး သူတို့က မရရှိခဲ့ခြင်းက ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် လုံခြုံရေးများထက်ပင် ပိုဆိုးနေသည်ဟု သတ်မှတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"လုံခြုံရေးတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲ... တခြားနေရာတွေကိုတော့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက လုံခြုံရေးတွေက အရမ်းတာဝန်သိကြတယ်... သူတို့က ငါ စုယွမ်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေပဲ... ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဆုချီးမြှင့်တာက အပြည့်အဝ မှန်ကန်တယ်..."

"မင်းတို့အားလုံး အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားကြ... မဟုတ်ရင် ငါ ရိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့..."

"ဒါ့အပြင် အခုချက်ချင်း မထွက်သွားရင် ဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ မင်းတို့ကို နာမည်ပျက်စာရင်း သွင်းပစ်လိုက်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ ကြီးမားတဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်..."

စုယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ တံခါးပေါက်ရှိ လုံခြုံရေးနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများဖြင့် စုယွမ်၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြတော့၏။

ခြိမ်းခြောက်နေသော လုံခြုံရေးများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ် အတည်ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားကြပြီး နှလုံးသားများ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားကြလေသည်။

အကယ်၍ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်၌ အမှန်တကယ် နာမည်ပျက်စာရင်း သွင်းခံလိုက်ရပြီး သူတို့၌ အခြား မည်သည့်ကျွမ်းကျင်မှုမှ မရှိပါက သူတို့၏ ဘဝများ လုံးလုံးလျားလျား ပြီးဆုံးသွားပေတော့မည်။

ခဏတာမျှ ထိုနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်အစဉ်များ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော သူတို့၏ သူဌေးသည် ဤမျှလောက် အကြင်နာကင်းမဲ့လိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အလုပ်မထုတ်ပါနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အလုပ်မထုတ်ပါနဲ့... ကျွန်တော်က အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောမိရုံတင်ပါ...

တစ်ယောက်ယောက်က ခိုင်းစေလို့ လုပ်ခဲ့ရတာပါ..."

"ဒါက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး... အဲဒီနှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ခိုင်းခဲ့တာပါ..."

"သူတို့နှစ်ယောက်က ကုမ္ပဏီကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ကျွန်တော်ဆီကို ငွေတစ်ချို့ လွှဲပေးပြီး သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ..."

"ကျွန်တော် စိတ်လွတ်သွားခဲ့တာပါ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော့် မိသားစုက ငွေအရမ်း လိုအပ်နေလို့ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အလုပ်မထုတ်ပါနဲ့... နောက်တစ်ခါ ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်... အခုကစပြီး အလုပ်ကြိုးစားပါ့မယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အလုပ်မထုတ်ပါနဲ့..."

လူတစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေခဲ့၏။

သူသည် ငွေအနည်းငယ်ကိုသာ လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအရာက အရေးမကြီးကြောင်း၊ အပျော်သဘောသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း တွေးတောခဲ့မိသည်။ သို့သော် ဤမျှလောက် အသေးအဖွဲကိစ္စလေးအတွက် သူဌေးက သူ့အား အလုပ်ထုတ်ပစ်မည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဤအလုပ်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှာဖွေပြီးမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးလိုက်ရမည်ကို သူ လုံးလုံးလျားလျား လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟုတ်တယ်... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါတို့ကို အကွက်ဆင်ခဲ့တာပဲ... ဘာလို့ ငါတို့ကို ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ..."

အခြားလူတစ်ဦးကလည်း ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးအား တိုက်ရိုက် လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီး သူတို့၏ နဖူးပြင်များထက်၌ ချွေးအေးများ ပျံ့နှံ့နေခဲ့လေပြီ။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့..."

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သက်သေတွေပါ... အားလုံး ဒီမှာ ရှိပါတယ်..."

ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးက သူ၏ဖုန်းထဲရှိ ချတ်မှတ်တမ်းကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ပြလိုက်ရာ ၎င်းတွင် သူတို့ ပို့ထားခဲ့သော မက်ဆေ့ခ်ျတိုင်း ပါဝင်နေပေသည်။

စုယွမ်က သူတို့ကို မကြည့်ခဲ့ချေ။ ဤအရာများသည် သူ့အတွက် သိပ်ပြီး အရေးမကြီးပေ။ ယခုအချိန်၌ ထိုနှစ်ဦးသည် အပြင်ပကုမ္ပဏီတစ်ခုမှ စေလွှတ်လိုက်သော သူလျှိုများဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာသွားခဲ့လေပြီ။

သို့သော် မည်သည့်ကုမ္ပဏီက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီကဲ့သို့ လူသိနည်းသော နေရာမျိုးသို့ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရန် လူလွှတ်မည်နည်း။

"ပြောစမ်း... တကယ်လို့ မင်းတို့ ဘယ်ကုမ္ပဏီကလာလဲဆိုတာကို ငါ သိသွားရင် ကိစ္စတွေက ဒီလောက် ရိုးရှင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်..."

စုယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့က Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီကပါ..."

ထိုနှစ်ဦးက စကားထစ်အပြီး ပြောလိုက်၏။

"အို..."

စုယွမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အစည်းအဝေးခန်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုကာ ပြောလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာဖုန်း... ဒီက လုံခြုံရေးကင်မရာတွေက ပျက်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် မှတ်မိနေတယ်... ဟုတ်တယ်မလား..."

ဖုန်းရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်သွားလေ၏။