အခန်း ၁၀၇

အခန်း (၁၀၇) ရိုးရိုးရေတစ်ခွက်

"နင် ဟောင်ကောင်ကို သွားမလို့လား... ငါလည်း အဲဒီကို စီးပွားရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့ သွားမလို့... ဒါပေမဲ့ ငါ လေယာဉ်လက်မှတ် ဝယ်ပြီးသွားပြီ..." ပိုင်ချန်က ပြောလိုက်၏။

"အို... သဘောပေါက်ပြီ... တော်တော်လေး တိုက်ဆိုင်နေတာပဲ... စကားမစပ် နင်က ဘယ်လေယာဉ်ခရီးစဉ်ကို ဝယ်လိုက်တာလဲ..." စုယွမ်က ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကောထိုက်လေကြောင်းလိုင်းက မနက် ၁၀ နာရီ ခရီးစဉ်လေ... ရိုးရိုးတန်းကနေပဲ..." ပိုင်ချန်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒါကတော့..."

စုယွမ်သည် ဟောင်ကောင်သို့ သွားမည့်ခရီးစဉ်အကြောင်းကို ပိုင်ချန်အား ယခင်က လုံးလုံးလျားလျား မပြောပြခဲ့ဖူးချေ။ သို့တိုင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တူညီသော လေယာဉ်ခရီးစဉ်ကို ဘွတ်ကင်လုပ်ထားမိလိမ့်မည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံ၌ ကိစ္စရပ်များသည် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဖြစ်ပျက်လာတတ်ပေရာ ဤသည်ကိုပင် ဖူးစာဟု ခေါ်ဆိုရမည်လား မသိချေ။

"နည်းနည်းတော့ တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့စီးပွားရေးကိစ္စကို အဆင်ပြေအောင် လုပ်လို့မရသေးဘူး... တကယ်လို့ အဆင်ပြေခဲ့ရင် လေလံပွဲဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ သွားကြည့်ချင်မိသေးတယ်..." ပိုင်ချန်၏ လေသံထဲ၌ နောင်တရမှု အနည်းငယ် စွက်ဖက်နေခဲ့၏။

"ရပါတယ်... ငါ့လေယာဉ်ကလည်း နင့်ခရီးစဉ်နဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေတာပဲ..."

"ဟင်... တကယ်ကြီး... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ..." ပိုင်ချန်လည်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

ဘုရားရေ

သူတို့သည် ကြိုတင် တိုင်ပင်ထားခြင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘဲ တူညီသော လေယာဉ်ခရီးစဉ်ကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူခဲ့မိခြင်း ဖြစ်ပေရာ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း တိုက်ဆိုင်လွန်းနေချေပြီ။

"မိုက်တာပေါ့... ဒါဆို မနက်ဖြန် အတူတူ သွားကြမလား..." ပိုင်ချန်က အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

"အင်း... ဟောင်ကောင်ကို အတူတူ သွားကြတာပေါ့... ငါလည်း အရင်က ဟောင်ကောင်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး..." စုယွမ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လေဆိပ်သို့ သွားမည့်အချိန်ကို သဘောတူညီမှု ရယူလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်ကြလေ၏။ ထို့နောက် စုယွမ်သည် ကြိုတင်နားလည်ထားနိုင်ရန်အတွက် လေလံပွဲနှင့် အခြားဆက်စပ်ကိစ္စရပ်များအကြောင်းကို ဖုန်းထဲ၌ ရှာဖွေစစ်ဆေးလိုက်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်ချိန်တွင် စုယွမ်သည် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများကို အင်တာနက်ပေါ်၌ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ တရားဝင် မီဒီယာအေဂျင်စီ အများအပြားက ထောက်ခံပေးထားကြကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။ နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုသည် ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံစဖူးသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အရင်က ရေပန်းအစားဆုံးဖြစ်ခဲ့သော ပင်ဂွင်းကုမ္ပဏီကိုပင် တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့လေ၏။

ဤနှုန်းထားအရဆိုလျှင် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ တန်ဖိုးသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အပြောင်းအလဲများကို တွေးတောရင်း စုယွမ်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်တစ်ခုနှယ် ခံစားနေရပေ၏။

နောက်တစ်နေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး စုယွမ်သည် အလွန်စောစီးစွာ နိုးထလာခဲ့သည်။

လေယာဉ်သည် နံနက် ၈ နာရီတိတိတွင် ပျံသန်းမည်ဖြစ်ရာ စုယွမ်သည် လေဆိပ်သို့ စောစောရောက်ရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် နံနက် ၆ နာရီကတည်းက နံနက်စာ စားသောက်ပြီးစီးနေခဲ့လေပြီ။

သူ၏ ဇိမ်ခံ G-wagon ကားကို လေဆိပ်သို့ မောင်းနှင်လာချိန်တွင် လေဆိပ်အဝင်ဝ၌ ဖုန်းကြည့်ကာ ရပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤသူမှာ ပိုင်ချန်ဖြစ်ကြောင်းကို စုယွမ် ချက်ချင်း မှတ်မိနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် အလျင်အမြန် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လေဆိပ်ကားပါကင်၌ ကားကို ရပ်နားပြီးနောက် စုယွမ်သည် လေဆိပ်အဝင်ဝဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"နင် ရောက်နေတာ နည်းနည်းတောင် ကြာနေပြီ မဟုတ်လား..." စုယွမ်သည် မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမျှ မကိုင်ဆောင်ထားဘဲ ပိုင်ချန်ရှိရာဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ငါ အခုလေးတင် ရောက်တာပါ... မနေ့ညက သေချာ မအိပ်ရလို့ မျက်ကွင်းတွေတောင် ညိုနေပြီ..." ပိုင်ချန်က မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်လို့လား... နင့်မျက်ကွင်းတွေ ညိုနေတာ ငါ မမြင်မိပါဘူး..." စုယွမ်သည် ပိုင်ချန်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဖြူဝင်းနေပြီး တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ထားသည့်ပုံ မပေါက်ခဲ့ချေ။

"တကယ်လား... ဒီမနက် မျက်နှာသစ်တုန်းက တော်တော်လေး သိသာနေတာပဲ... သေချာလေး ထပ်ကြည့်ပေးပါလား..." ပိုင်ချန်မှာ အနည်းငယ် သံသယဝင်နေခဲ့၏။ စုယွမ်က သူမကို နှစ်သိမ့်ရန်အတွက်သာ ဤသို့ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သံသယဝင်မိလေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် စုယွမ်သည် ပိုင်ချန်၏အနီးသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီး အမြင်မှားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော။

"အဟမ်း... ဒီလို လူရှေ့သူရှေ့မှာ... မိတ်ဆွေလေး စုယွမ်... ဒါက နည်းနည်း မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်ဘူးလား..."

ရုတ်တရက် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုယွမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဘိုးဝမ်နှင့် ကျိုးရို့တို့ ဖြစ်နေကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ကျိုးရို့ကမူ အရာအားလုံးကို သိရှိနေသည့်အလား အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့အား ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

အဘိုးဝမ်ကမူ သူ၏ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်ထားကာ မကြည့်သင့်သောအရာကို မကြည့်ရဟူသည့် အမူအရာမျိုး ပြုလုပ်နေပေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ပိုင်ချန်၏ မျက်နှာတစ်ဖက်မှာ နီရဲသွားပြီး ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ငုံ့ထားလိုက်တော့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ယခုလေးတင် သူတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုမှာ သေချာပေါက် လူအထင်လွဲစရာ ကောင်းနေခဲ့ပေ၏။

"ဟားဟား... အဘိုးဝမ်... ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်လာတာလဲ..." စုယွမ်က အဘိုးဝမ်အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မိတ်ဆွေလေး စုယွမ်... ငါက အချိန်အခါ မဟုတ်ဘဲ ရောက်လာတယ်လို့ ပြောချင်နေတာလား..." အဘိုးဝမ်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကာ ပြောလိုက်၏။

စုယွမ်၌ ချစ်သူကောင်မလေး မရှိသေးဟု သူ အစပိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ကျိုးရို့နှင့်ပင် သဘောတူပေးရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ယနေ့နံနက် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအရာက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့လေပြီ။

"အဘိုးဝမ်... ခင်ဗျား တကယ်ကို အထင်လွဲနေပြီ... ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းရဲ့ မျက်ကွင်းတွေ ညိုနေလားဆိုတာကို စစ်ဆေးကြည့်ပေးနေရုံပါ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ရောက်လာတော့... လုံးဝကို အထင်လွဲသွားတာပဲ..." စုယွမ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

ပြောဆိုလိုက်သော စကားမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် အမှန်တရားဖြစ်သော်လည်း အဘိုးဝမ်အတွက်မူ အလွန်အားနည်းလှသော ဆင်ခြေတစ်ခုအဖြစ်သာ ကြားနေရပြီး တကယ်ကို သနားစရာကောင်းသော ရှင်းပြချက်တစ်ခု ဖြစ်နေပေ၏။

မျက်ကွင်းညိုခြင်းက ဘာများ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေလို့လဲ။ မျက်ကွင်းညိုသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှလောက် အနီးကပ် ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်နေသလောဟု သူ တွေးနေမိသည်။

အဏုကြည့်မှန်ပြောင်း သုံးပြီး မကြည့်လိုက်ဘူးလားဟုပင် လှောင်ပြောင်ချင်နေခဲ့၏။

အဘိုးဝမ်က စုယွမ်ကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပြီ... ဟုတ်ပြီ... ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေလိုက်..."

"မင်းရဲ့ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို ငါ တကယ် လေးစားလာပြီ..."

"လူငယ်လေး..."

"မင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဖို့တောင် ငါ ရှက်လာပြီ..."

"ဒါက ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အများပြည်သူရှေ့မှာ ဖြစ်နေတော့ နည်းနည်း ကွယ်ရာလေး ဘာလေး မရှာတတ်တော့ဘူးလား..."

"မင်းရော အဲဒီလို မထင်ဘူးလား ကောင်မလေး..."

ပိုင်ချန်မှာလည်း အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့နေခဲ့ပေသည်။ ဤမျှကြီးမားသော အထင်လွဲမှုကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သောကြောင့် စောစောက သူမ၏ မျက်ကွင်းညိုခြင်းအကြောင်း ပြောမိသည်ကိုပင် နောင်တရနေခဲ့မိ၏။

"အဘိုး... ခုနလေးတင် ဖြစ်သွားတာက တကယ်ကို..."

ပိုင်ချန် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဘိုးဝမ်က သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးကွယ်... မင်းတို့ လူငယ်တွေရဲ့ ကိစ္စကို ငါ ဝင်မစွက်ဖက်နိုင်ပါဘူး..."

"မိတ်ဆွေလေး စုယွမ်... သူကလည်း ဒီနေ့ ငါတို့ရဲ့ အဖော်ပဲလား... မင်းက သူမကို မိတ်ဆက်တောင် မပေးဘူး... ကြည့်စမ်း... ဒီကောင်မလေး ဘယ်လောက်တောင် ရှက်နေပြီလဲ..."

စုယွမ် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်မိ၏။ ဤအဘိုးဝမ်သည် သူ့ကို ရှက်ရွံ့စေခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေကို တစ်ဖက်လှည့်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်သေးသည်။

"ဒါက အဘိုးဝမ်တဲ့... ပြီးတော့ သူက အဘိုးဝမ်ရဲ့ တပည့် ကျိုးရို့..."

"အဘိုးဝမ်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလောကမှာ ဆရာတစ်ဆူပဲ... ဒီတစ်ခေါက် ဟောင်ကောင်မှာ ပစ္စည်းတွေ လေလံတင်ဖို့ ကျွန်တော် သူ့နဲ့အတူ လိုက်သွားတာ..."

"ကျိုးရို့ကလည်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလောကက လူငယ်တွေကြားမှာ တက်သစ်စ ကြယ်ပွင့်လေးပဲ..."

ထိုနှစ်ဦးအား မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် စုယွမ်သည် ပိုင်ချန်ကိုပါ ဆက်လက် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"သူက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း ပိုင်ချန်ပါ..."

"သူက ဟောင်ကောင်ကို စီးပွားရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့ သွားမှာ... ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ မတိုင်ပင်ထားခဲ့ပေမဲ့ လေယာဉ်ခရီးစဉ် တစ်ခုတည်းကို ဘွတ်ကင်တင်မိသွားတယ်... တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် စုယွမ်သည် အဘိုးဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းပြီလေ...

ပိုင်ချန်နှင့် သူ မတိုင်ပင်ထားခဲ့ကြောင်းကို သူတို့ သေချာပေါက် ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ အချည်းနှီးသော စကားသက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဘိုးဝမ်က အပြင်ပန်းတွင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲ၌မူ တွေးတောနေခဲ့၏။

အတူတူသွားကြမယ်ဆိုရင်လည်း အတူတူသွားမယ်လို့ ပြောလိုက်ပေါ့... ဘာလို့ ဆင်ခြေတွေ လာပေးနေရတာလဲ...

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်မက ကျိုးရို့ပါ... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..."

လေထုက အနည်းငယ် အနေရခက်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးရို့သည် ပိုင်ချန်၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ပိုင်ချန်..."

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးအတွက် စကားပြောဆိုရန် လွယ်ကူလှပြီး လေထုမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့လေ၏။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် လက်ဝတ်ရတနာလုပ်ငန်းရှိ ပိုင်ချန်၏ စီးပွားရေးမှာ အဘိုးဝမ်နှင့် အနည်းငယ် ဆက်စပ်မှု ရှိနေပေသည်။ အဘိုးဝမ်၏ နာမည်အပြည့်အစုံကို သူမ သိရှိသွားချိန်တွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ထိုနာမည်ကို ယခင်က အကြိမ်များစွာ ကြားဖူးခဲ့သောကြောင့်တည်း။

လေယာဉ်စောင့်ဆိုင်းရေးခန်းမ၌ မိနစ်ငါးဆယ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူတို့သည် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရန် တန်းစီလိုက်ကြသည်။ စုယွမ်နှင့် ပိုင်ချန်တို့က ဘေးချင်းကပ်လျက် ထိုင်ခုံများကို ရရှိခဲ့ပြီး ကျိုးရို့မှာမူ အဘိုးဝမ်၏ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်လေ၏။

ရိုးရိုးတန်းခရီးစဉ်မှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းကျပ်သော်လည်း စုယွမ်ကဲ့သို့ လူငယ်တစ်ဦးအတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ သို့သော် အဘိုးဝမ်အတွက်မူ ထိုမျှမလွယ်ကူလှပေ။

ခရီးစဉ်စတင်ကတည်းက အဘိုးဝမ်မှာ အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ မရှိဖြစ်နေခဲ့ပြီး ထိုအချိန်၌ လေယာဉ်မယ်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ အဘိုးဝမ်က ရေပန်းစားသော ရှဘာသာစကားဖြင့် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်္ဂလာပါ... ရေကျက်အေး တစ်ခွက်လောက် ရနိုင်မလား..."