အခန်း ၁၀၉

အခန်း (၁၀၉) အားလုံးက အထင်လွဲမှုလေးပါ

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အဘိုးဝမ်မှာ သဘာဝကျကျပင် အလွန်အမင်း မကျေနပ်ဖြစ်သွားရလေ၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော လေယာဉ်ကြီးပေါ်တွင် ရေတစ်ခွက်မျှပင် မရှိနိုင်သည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။ ရေတစ်ခွက် တောင်းမိခြင်းက အမှားတစ်ခု ဖြစ်နေသယောင် သို့မဟုတ် ရေသည် လူတို့ အလွန်အကျွံ မသောက်သုံးသင့်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသယောင် ခံစားလိုက်ရချေသည်။

"မင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ငါက ရေတစ်ခွက်ပဲ လိုချင်တာလေ..."

အဘိုးဝမ်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပြီးနောက် နှစ်ကြိမ်မျှ ချောင်းဆိုးလိုက်မိ၏။

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လေကြောင်းလိုင်းက ဖောက်သည်တွေကို ဝန်ဆောင်မှုပေးတာ ဒီလိုမျိုးလား... ရေတစ်ခွက် သွားယူခိုင်းတာကို ရိုးရိုးသားသား သွားယူပေးလိုက်ရုံပဲလေ... အသက်ကြီးတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ တမင်သက်သက် အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေရတာလဲ... မင်းတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေကြတာလဲ..."

"အခုချက်ချင်း သွားယူပေးလိုက်..."

စုယွမ်သည် ဗီဒီယိုရိုက်ကူးနေစဉ်မှာပင် ပြောလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် စုယွမ်ထံသို့ မလိုလားအပ်သော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်၏။

"လူကြီးမင်း... ကျွန်မတို့ လေယာဉ်ပေါ်မှာ ရိုးရိုးရေ ရှိမရှိဆိုတာကို ကျွန်မက အသိဆုံးပါ... ဒါက ရှင်ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စမဟုတ်ဘူး... ရိုးရိုးတန်းကနေ ပထမဆုံးအကြိမ် စီးဖူးရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သာလွန်မြင့်မြတ်တဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ထင်မနေပါနဲ့..."

"ကျွန်မတို့က ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းမှာ လုပ်ကိုင်နေတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း... ဟမ်..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ လေသံမှာ အလွန်အမင်း အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကိစ္စရပ်ကို ဖြေရှင်းပေးရန် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

"အို... ငါ့ကိုယ်ငါ သာလွန်မြင့်မြတ်တယ်လို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခုတော့ မေးချင်တယ်... မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်က လေထဲမှာ ခရီးသည်တွေကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရုံ သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား...

လေယာဉ်မယ်လို့ ခေါ်မယ့်အစား အဆင့်မြင့်စားပွဲထိုးလို့ ခေါ်လိုက်တာက ပိုမှန်လိမ့်မယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဲဒီလောက် မွန်မြတ်တယ် သာလွန်တယ်လို့ ခံစားနေစရာ မလိုပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အားလုံးက အတူတူပဲလေ... မင်းတို့က အမြင့်တစ်နေရာကနေ ခရီးသည်တွေကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနေရရုံပါပဲ..."

"ဒါက မင်းတို့ ပြောနေသလို အဆင့်မြင့် အလုပ်အကိုင်တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး..."

စုယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားများကို ပြောဆိုပြီးနောက် ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် လေယာဉ်မယ်တို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း နီရဲသွားကြလေ၏။ သူတို့သည် လေယာဉ်မယ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ ဤမျှ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော အလုပ်အကိုင်အား ဤလူက စားပွဲထိုးဟု မည်သို့များ ဖော်ပြရဲသနည်း။ သူတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို အောက်ခြေအဆင့် စားပွဲထိုးများနှင့် မည်သို့များ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ အမြင့်တစ်နေရာတွင် ဖောက်သည်များကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနေရုံမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားသာ ဖြစ်ပေသည်။

ပြင်းထန်လှသော သာလွန်မှုခံစားချက်က ထိုနှစ်ဦးအား ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံစဖူးသော ဒေါသကို ခံစားရစေခဲ့၏။ ရိုးရိုးတန်းတွင်သာ ထိုင်ရန် ထိုက်တန်သော ဤအောက်ခြေလူတန်းစားများက ဤသို့သော စကားများကို မည်သို့များ ပြောဆိုရဲကြသနည်း။ သူတို့၌ မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

"သေချာ နားထောင်... ကျွန်မတို့က ရှင်တို့ကို အထင်သေးရင်တောင်.. ရှင်တို့က ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ..."

"ကျွန်မတို့က အဆင့်မြင့်တဲ့ အလုပ်အကိုင်ကို လုပ်ကိုင်နေတာ... အဆင့်မြင့် ဘာသာစကားတွေကို ပြောဆိုနိုင်ပြီး အစစ်အမှန် သာလွန်မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေပဲ... ရှင်တို့ကတော့ အောက်တန်းစားတွေ သက်သက်ပဲ... ရှင်တို့ဆီမှာ ဘာတွေများ ကြီးကျယ်နေလို့လဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် သတိမထားမိဘဲ အောက်တန်းကျတဲ့ ဘာသာစကားတွေကို ပြောနေကြတာပဲ... ရှင်တို့ကို ဘယ်သူက ဒီလောက် သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲ..."

"ကျွန်မ တစ်ခု ပြောလိုက်မယ်... ကျွန်မတို့က မွန်မြတ်တဲ့ လေယာဉ်မယ်တွေပဲ... ရှင်တို့ ပြောနေတဲ့ အဲဒီ အောက်တန်းစား စားပွဲထိုးတွေ မဟုတ်သလို ရှင်တို့လို အောက်တန်းကျတဲ့ လူမျိုးတွေလည်း မဟုတ်ဘူး..."

ဤစကားများက လေယာဉ်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ဆူညံသွားစေခဲ့လေ၏။ လူတိုင်းက လေယာဉ်မယ် ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် အလွန်အမင်း မောက်မာသော အကြည့်ဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒေါသထွက်နေကြလိုက်... ရှင်တို့အားလုံး ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ဒေါသထွက်နေရတာကို ကြည့်ရတာ ကျွန်မ အရမ်းသဘောကျတာပဲ... ကျွန်မကို မုန်းနေကြတယ် မဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဘာဖြစ်လဲ..."

သူမ၏ မောက်မာနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ထိုနေရာရှိ မည်သူကမျှ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ သူမသည် လူတစ်ဦးတည်းကိုသာ ခွဲခြားဆက်ဆံနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လေယာဉ်ခန်းတစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းကို စော်ကားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အဘိုးဝမ်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်ရီသွားခဲ့၏။ မည်သူကများ ဤသို့သော စကားမျိုးကို ပြောဆိုနိုင်ကြောင်းကို သူ လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒါကတော့ လွန်လွန်းသွားပြီ..."

တစ်သက်လုံး ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော အဘိုးဝမ်သည် နောက်ဆုံး၌ ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ပြောဆိုနိုင်ခဲ့လေသည်။

"အို... လူကြီးမင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ဘာသာစကားကို ပြောပေးပါလား..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူးက စိန်ခေါ်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ ပို၍ ဒေါသထွက်သွားကြသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောဆိုနိုင်ခဲ့ကြချေ။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ့ဘာသာစကားက အဆင့်မြင့်မမြင့် ဆိုတာကိုတော့ ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဘာသာစကားကတော့ မကြာခင် အောက်ခြေအဆင့်ကို ရောက်သွားတော့မယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်..."

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် စုယွမ်သည် ဗီဒီယိုရိုက်ကူးနေသော သူ၏လက်ထဲရှိ ဖုန်းကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ လန့်ဖျပ်သွားရလေ၏။

ခုနလေးတင် သူမ ပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံး မှတ်တမ်းတင်ခံလိုက်ရချေပြီ။ ထိုအရာများမှာ ကြင်နာသော စကားများ မဟုတ်ဘဲ ခွဲခြားဆက်ဆံသည့် စကားများသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ယခင်ကနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ကွာခြားလှ၏။ ယခင်က သူမအား မည်သူကမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိန်ခေါ်ရဲခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် သူမပြောဆိုခဲ့သော စကားများမှာ သိပ်မလွန်ကျူးခဲ့ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် တောင်းပန်လိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ ခြားနားနေခဲ့ပေပြီ။

ယခုတစ်ကြိမ် ပြောဆိုခဲ့မိသောအရာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် လွန်ကျူးလွန်းနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤလူကသာ ထိုဗီဒီယိုကို အင်တာနက်ပေါ်သို့ ဖြန့်ချိလိုက်ပါက မရေမတွက်နိုင်သော လူများကြား၌ ကြီးမားလှသော ဆူပူအုံကြွမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် လုပ်ငန်းစုတစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားသော ထိုးနှက်မှုကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် တောင်းပန်ရမည် ဖြစ်သည့်အပြင် ကုမ္ပဏီ၏ ဒေါသကိုပါ ခံစားရပေတော့မည်။

စကားအနည်းငယ်မျှကြောင့် ဤမျှ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော အလုပ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရမည်ဆိုပါက ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်မှာပင် စုယွမ်၏ ဘေးရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စုယွမ်၏ မျက်နှာကို သေချာစွာ အကဲခတ်နေပြီး သူ၏ဖုန်းထဲရှိ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေခဲ့ကာ အကြိမ်များစွာ အတည်ပြုပြီးနောက် စုယွမ်အား ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။

"ညီအစ်ကို... မင်းက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီး စုယွမ် မဟုတ်ဘူးလား..."

စုယွမ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ ဤနေရာ၌ သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က မှတ်မိနေလိမ့်မည်ဟု လုံးလုံးလျားလျား မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပင်။

"ဘာ... မင်းက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးလား..."

"ဘုရားရေ... အင်တာနက်ပေါ်မှာ နာမည်ကြီးနေပြီး ကမ္ဘာ့ညီလာခံမှာ တရားဝင် ချီးကျူးခံရတဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီလေ... စျေးကွက်ဖွင့်ကတည်းက စတော့ရှယ်ယာဈေးတွေ ဒုံးပျံလို ထိုးတက်နေတာ... Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ စျေးကွက်တန်ဖိုးက ဒေါ်လာ သန်းသောင်းချီအထိ ရောက်နိုင်တယ်လို့ ကျွမ်းကျင်သူတချို့က ခန့်မှန်းထားကြတာ..."

မျှော်လင့်မထားဘဲ ဂန္ထဝင်ဆန်သော Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ စီအီးအိုကို ဤနေရာတွင် လူကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ခွင့်ရလိုက်လေပြီ။

ထို့အပြင် ဤအနာဂတ် သူဌေးကြီးသည် ရိုးရိုးတန်းမှ စီးနင်းလိုက်ပါလာပြီး စကားအနည်းငယ်မျှကြောင့် အခြားသူများကို ကူညီရန်ပင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပေးခဲ့သေး၏။

စုယွမ်မှာ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ သူဌေးကြီး ဖြစ်နေကြောင်းကို ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် လေယာဉ်မယ်တို့ ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားကြတော့သည်။ သူတို့က မယုံကြည်သော်လည်း အင်တာနက်ပေါ်၌ ပြန့်နှံ့နေသော စုယွမ်၏ ဓာတ်ပုံများကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့မှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြရလေသည်။

တကယ်ကြီး အစစ်အမှန် ဖြစ်နေပေ၏။

မနေ့က မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကုမ္ပဏီခေါင်းဆောင်များသည် ကောထိုက်လေကြောင်းလိုင်းစုကြီးအတွင်းသို့ ဉာဏ်ရည်တုစနစ်ကို မိတ်ဆက်နိုင်ရန် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေအကြောင်းကို စီးပွားရေးတန်း၌ ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြပြီး ဤသူဌေးကြီးနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်ကြောင်း ပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဤမျှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ယနေ့တွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။

ထို့အပြင် သူတို့က ဤလူများကို အောက်တန်းစားများဟုပင် ခေါ်ဆိုခဲ့မိသေး၏။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် လေယာဉ်မယ်တို့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့၏ အတွင်းစိတ်မှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ကြချေ။ ယခုအချိန်၌ ကောထိုက်လေကြောင်းလိုင်းစုကြီးမှာ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ အကူအညီ လိုအပ်နေသော်လည်း သူတို့က Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ သူဌေးကြီးကို စော်ကားမိသွားခဲ့လေပြီ။

"လူကြီးမင်း... ကျွန်မတို့ ရေကျက်အေးနဲ့ စောင်တွေ ပြင်ဆင်ပြီးသွားပါပြီ... အခုချက်ချင်း သွားယူပေးပါ့မယ်..."

စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ရှာဖွေတွေးတောပြီးနောက် ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့တော့၏။ အဘိုးအို၏ သရုပ်မှန် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ အလျင်အမြန် ဝန်ဆောင်မှု ပေးလိုက်ရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ ရုတ်တရက် လူသားဆန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်းက မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး အထက်ဖားအောက်ဖိလုပ်တတ်သူဟု ကင်ပွန်းတပ်လိုက်ကြလေ၏။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ မကျေနပ်သော်လည်း စုယွမ်ကဲ့သို့ ဩဇာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေသောကြောင့် သူမ အမှန်တကယ်ပင် မည်သည့်စကားမျှ မပြောဆိုရဲခဲ့ချေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီအရာတွေကို ငါ မလိုအပ်တော့ပါဘူး..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ သဘောထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အဘိုးဝမ်ကလည်း သူ၏ လေသံကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် အပေါ်မှ ပြတင်းပေါက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြန်လှည့်လာခဲ့၏။

"လူကြီးမင်း... အားလုံးက အထင်လွဲမှုလေးတစ်ခုပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဗီဒီယိုကို ဖျက်ပေးလို့ ရမလားရှင်..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူးက အောက်ကျို့စွာဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်သည်။