အခန်း ၁၄၆
Vol. 8 Ch. 146
အခန်း (၁၄၆)
သွားပြီ...
လွတ်လမ်းမရှိတော့တဲ့ အခြေအနေပဲ...
ဝူယွင်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ရင်ထဲတွင် “ဒိတ်”ခနဲ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ စောစောက ဆူပွက်နေသော သွေးများသည် ချက်ချင်းပင် ရေခဲရေဖြင့် ပက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အေးစက်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြရာ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးစေးများ ရွှဲနစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်က သူတို့ထက် ပိုများသလို တပည့်အရေအတွက်ကလည်း သူတို့ထက် ပိုများနေပုံရသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့သမျှ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရတော့မည်လော...
သူတို့ လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကိုပင် မကာကွယ်နိုင်တော့သဖြင့် သူတို့ ဖောက်ထွက်ကာ ဂိုဏ်းသို့ သတင်းပို့ရမည်မှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရုပ်ရည် သာမန်သာရှိသော ဆေးဥယျာဉ်မှ တပည့်တစ်ယောက်သည် လူအုပ်နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေသော်လည်း သူ့တွင် ထွက်ပြေးရန် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း ရှိနေသေးသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာချီက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲကို မင်းတို့ဂိုဏ်းက ဝေ့ရွှင် က သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... ဒီရန်ငြိုးက ဘယ်တော့မှ ပြေလည်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ရှာယွမ်ချီက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အမုန်းတရားများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ဝေ့ရွှင်က အခုတော့ ခရမ်းရောင်တိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရပြီဆိုတော့... မင်းတို့ ဝူယွင်ဂိုဏ်းက အတိုးလေး ပြန်ဆပ်သင့်ပြီ မဟုတ်လား..."
"ဆင်ခြေတွေ လာပေးမနေနဲ့... ဝေ့ စီနီယာအစ်ကိုသာ ပြဿနာ မရှာခဲ့ရင် မင်းတို့လို ကောင်တွေ ငါတို့ ဝူယွင်ဂိုဏ်းရှေ့မှာ ရပ်ရဲပါ့မလား..."
"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ..."
"ရှာ စီနီယာအစ်ကို... သူတို့နဲ့ စကားများမနေနဲ့... ဒီနေ့ ဝူယွင်ဂိုဏ်းက လူတွေ တစ်ယောက်မှ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
အဝေးဆုံးရှိ လှေပျံကြီးထံမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်လာသည်။ ရှာဟန် ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်နေ၏။ "ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး... အချိန်ကျပြီ... သတ်..."
ရှာယွမ်ချီ ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။ စကားပင် မဆုံးသေးခင် ဖြတ်ပြောခံလိုက်ရသည်။
သို့သော် ထိုသူမှာ ရှာဟန် ဖြစ်နေသဖြင့် သူ အပြစ်မတင်တော့ပေ။ ထို့နောက် လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော မှော်စွမ်းအင်များသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"လှုပ်ရှား..."
"သတ်..."
"သတ်..."
လှေပျံကြီး လေးစင်းပေါ်မှ ထျန်းဝူဂိုဏ်း တပည့်များသည် ကောင်းကင်သို့ အဆက်မပြတ် ပျံတက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဓားပျံများကို စီးနင်းလျက် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး မှော်စွမ်းအင် အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် တောက်ပနေသည်။
ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများသည် ကောင်းကင်တွင် ဆူပွက်နေပြီး ကောင်းကင်ကြီးသည် ပိုမို အုံ့မှိုင်းလာသည်။
"တပည့်တွေ အားလုံး... ရန်သူကို ခုခံကြ..."
ဂျီဟောက်ရွှမ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ကြေးအိုးကြီးသည် မှော်စွမ်းအင်များ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ဆန်းကြယ်သော မျဉ်းကြောင်းများ အဆက်မပြတ် တောက်ပလာပြီး ပိုမို ကြီးမားလာမည့်ပုံပေါ်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ခေါင်းဆောင်..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ခေါင်းဆောင်..."
တပည့်များအားလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် သွေးကြောများ ထင်းလာကြသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"စီနီယာအစ်ကို ဂျီ... ကျွန်မ ပြောတဲ့စကားကို မှတ်ထားပါ... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့..."
ဂျီဟောက်ရွှမ် အလွန် ဒေါသထွက်နေစဉ် နူးညံ့သော အသံလေးတစ်သံ သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ အပေါ်သို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသော အမျိုးသမီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဂျူနီယာညီမ လျို..."
ဂျီဟောက်ရွှမ်၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။ နေရာသုံးနေရာမှ ရောက်ရှိလာသော ရန်သူများကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အကျိုးအမြတ်ကို အလျင်အမြန် တွက်ချက်နေသည်။
ဝေါ... ဝေါ...
လှေပျံကြီးများသည် ကောင်းကင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်များ ထိတ်လန့်နေပြီး လေတိုက်သံနှင့် ငှက်အော်သံကိုပင် ရန်သူဟု ထင်မှတ်နေကြရသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ရုတ်တရက် စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ အတွေးများသည် ထို တိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။
ကောင်းကင်မှ လေပြင်းတိုက်ခတ်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းမှုသည်လည်း နှေးကွေးသွားသည်။ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ဖိအားကြီးတစ်ခု... ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသည်။
လှေပျံကြီး ခြောက်စင်း ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော လေခွင်းသံများပင် နှေးကွေးသွားပြီး သတိကြီးစွာထားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ကောင်းကင်မှ ရောက်ရှိလာသော ထျန်းဝူဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း လေထဲတွင် အလိုအလျောက် တန့်သွားကြပြီး မျက်နှာများ အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်နေကြသည်။
သူတို့ အဝေးသို့ ရုတ်တရက် အံ့သြတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို ဝိညာဉ်ဖိအားကြီး ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လာကြသည်။
ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများပင် ပျက်ပြယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကာ အခြေအနေများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
တိတ်ဆိတ်ခြင်း။
ထိုအရာသည် သေခြင်းတရား အငွေ့အသက်နှင့် ပြည့်နှက်နေသော တိတ်ဆိတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ မူလက အလွန် ဆူညံနေပြီး ကောင်းကင်ကို သွေးစွန်းစေမည့် စစ်ပွဲကြီးသည် မစတင်ရသေးခင်မှာပင် အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ပစ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ဝူး... ဝူး...
လေပြင်းများ ဆက်လက် တိုက်ခတ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာမှာ အရိပ်မည်း နှစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆုံးအစမရှိသော အမှောင်ထုကြီး ဖြစ်ကာ သေခြင်းတရားနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အမှောင်ထု ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ကောင်းကင်၏ ဘယ်ညာ တစ်ဖက်စီတွင် ရပ်နေကြပြီး မည်သည့် အပိုလှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိကြပေ။ ဤစစ်မြေပြင်ကို တည့်တည့် ကြည့်နေသော်လည်း လူတိုင်းကို အထက်စီးမှ ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
မည်းနက်နေသော အရိပ်တစ်ခု၏ နောက်ကျောတွင် ပုဆိန်နှင့်တူသော အနက်ရောင် လက်နက် သုံးလက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး X ပုံစံ ရှိကာ အလယ်တွင် တစ်လက် ထိုးစိုက်ထားသည်။ အခြား အရိပ်တစ်ခုမှာမူ အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာထွားကြိုင်းကာ နောက်ကျောတွင် အနက်ရောင် အခေါင်းကြီး တစ်လုံးကို ထမ်းထားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်အောင် ရှိနေသည်။
သူတို့သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပုံရ၏။
ဘယ်သူလဲ...
ဘယ်သူ ရောက်လာတာလဲ...
ထျန်းဝူဂိုဏ်း၏ လှေပျံကြီးပေါ်တွင် လွင့်ပျံနေသော ဂိုဏ်းအလံသည် အားလျော့စွာ ကျလာသည်။
ဖန်ဖျင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများပင် တုန်ရီနေသည်။ သူ ဘာကြောင့် အားနည်းသွားသလို ခံစားနေရတာလဲ။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...
ရှာဟန် ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးတစ်စက် တိတ်တဆိတ် စီးကျလာကာ နောက်ပစ်ထားသော လက်များသည် မသိလိုက်ဘာသာနှင့် အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ဘယ်က ရောက်လာတဲ့ မိစ္ဆာတွေလဲ...
ရှာယွမ်ချီ သည် ကြက်သီးများ ထလာပြီး လက်ချောင်းများ အဆက်မပြတ် တုန်ရီနေသည်။ ထို တစ်ခဏတာ ခံစားချက်သည် အမှားအယွင်း မရှိနိုင်ပေ။ ဒဏ္ဍာရီလာ ဝိညာဉ်ဖိအား ပင် ဖြစ်သည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ ဝိညာဉ်ဖိအား ဆိုသည်မှာ မှော်စွမ်းအင်များကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံပြီး ဒြပ်ရှိ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင် နောက်ဆုတ်သွားရပြီး ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။
"ဒါ လူသားတွေ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ အဆင့်လား..."
ရှာယွမ်ချီ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ဗလာဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ပို၍သိလေ ပို၍ ကြောက်လေ ဖြစ်နေပုံပင်။
ဝူယွင်ဂိုဏ်း၏ လှေပျံကြီးပေါ်တွင်...
လူအားလုံးသည် လွန်ကဲသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများနှင့် မွန်းကျပ်မှုများကို ခံစားနေရသည်။ အဝေးမှ အရိပ်နှစ်ခုသည် လူကောင်းများ မဖြစ်နိုင်သလို သူတို့ကို လာရောက် ကယ်တင်မည့်သူများလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဒဏ္ဍာရီထဲက ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကြီးများနှင့် ပိုတူနေသည်။ သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်သိုင်းနေသော သေခြင်းတရား အငွေ့အသက်များသည် အနက်ရောင်မီးတောက်များထဲ၌ နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။
ဘုန်း...
လေထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသော ကြေးအိုးကြီးသည် အားလျော့စွာ ပြုတ်ကျသွားရာ လေးလံသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဂျူနီယာညီမ လျို... ဟင်း..."
ဂျီဟောက်ရွှမ် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သေတမ်းစာကိုပင် စတင် တွေးတောနေမိသည်။ "ကြည့်ရတာ ငါတို့ ဒီနေရာမှာပဲ ထာဝရ အိပ်စက်ရတော့မယ် ထင်တယ်..."
သူသည် ငေးငိုင်နေဆဲဖြစ်သော လျိုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေကြောင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဝူယွင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေက မတိုက်ဘဲ အရှုံးပေးမလား..."
ဂျီဟောက်ရွှမ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စကားများ အဆက်မပြတ် ပြောဆိုနေပြီး နဖူးတွင် သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မှော်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းမှု အနည်းငယ် ရပ်တန့်နေသော်လည်း သူသည် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် မျက်နှာပင် ရဲတက်လာသည်။
လျိုယွမ်၏ မျက်လုံးများ ငေးငိုင်နေသော်လည်း အကြည့်များက ထို အရိပ်နှစ်ခုကို အမြဲတမ်း ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
"နွားကြီး... လက်နက် ယူခဲ့... ထွက်ခွာဖို့ ပြင်... စစ်တိုက်မယ်..."
"မွန်း..."
သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တောင်ဖြိုပုဆိန် သုံးလက်နှင့် လက်တစ်ဖက်တွင် ကိုင်ထားသော အနက်ရောင် ခေါင်းစွပ်များကို အလိုအလျောက် ပြန်လည် သတိရမိလာသည်။ ယခုအခါ အလွန် ရင်းနှီးနေသလို စိမ်းသက်နေသည်။
"ရှင်တို့ ရောက်လာတာကိုး..."
လျိုယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် ရုတ်တရက် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့ သူမကို လာပို့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။
"ဘယ်သူလဲ..."
ဂျီဟောက်ရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ညီမလေး... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ..."
"တပည့်တွေ အားလုံး နားထောင်..."
ဂျီဟောက်ရွှမ် စကားပင် မဆုံးသေးခင် လျိုယွမ်သည် အကြည့်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တည့်တည့် ရှေ့ဆက်သွား..."
မှော်စွမ်းအင် အကူအညီဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားရာ တပည့်များအားလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဒါက သွားပြီး အသေခံတာ မဟုတ်ဘူးလား။
"ဘာ... ဂျူနီယာညီမ လျို... ညီမ ရူးသွားပြီလား..."
"ခေါင်းဆောင်... မလုပ်ပါနဲ့..."
"ခေါင်းဆောင်... သေချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး..."
"ဆရာ... အဲဒီ အကောင်နှစ်ကောင်က..."
လှေပျံကြီး နှစ်စင်းပေါ်ရှိ တပည့်များ အားလုံး ငိုယိုအော်ဟစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် လှည့်ပြန်ပြီး အသေအကြေ တိုက်ခိုက်မည် ဆိုလျှင်တောင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်ကို မရင်ဆိုင်လိုကြပေ။
"ဒါက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ပဲ... အရှိန်တင်ပြီး ရှေ့ဆက်သွား..."
စကားလုံးများက သံသယဖြစ်စရာ မလိုလောက်အောင် ပြတ်သားနေပြီး ဒေါသသံ အနည်းငယ်ပင် ပါဝင်နေသည်။
ဂျီဟောက်ရွှမ် ရုတ်တရက် စကားမပြောတော့ဘဲ လျိုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ ရှေ့တိုးလည်းသေ၊ နောက်ဆုတ်လည်းသေမည့် အတူတူ ဂျူနီယာညီမ လျိုကို တစ်ခါလောက် ယုံကြည့်လိုက်မည်။
"ရှေ့ဆက်သွား..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
တပည့်များအားလုံး အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြပြီး လှေပျံကို ထိန်းချုပ်ကာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အသစ်များကို စွမ်းအင်ဖြည့်ပေါက်များထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ လှေပျံကြီးသည် အဆက်မပြတ် အရှိန်မြှင့်လာသည်။
ဝေါ... ဝေါ...
ထို အနက်ရောင် အရိပ်နှစ်ခုသည် ပိုမို နီးကပ်လာပြီး ဝိညာဉ်ဖိအားနှင့် မွန်းကျပ်မှုတို့သည်လည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာရာ ဝူယွင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များအားလုံး ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ချွေးများ ရေလို စီးကျနေသည်။
ဝေါ...
နီးကပ်လာပြီ... တပည့်အချို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ချလိုက်ကြသည်။