အခန်း ၁၇၀

အခန်း (၁၇၀)

မြူခိုးအလင်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေစဉ် ချန်ရွှင်သည် လေဟာနယ်ကို မှင်တက်စွာ ငေးကြည့်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တုန်လှုပ်မတတ် ပြောင်းလဲမှုများကို ခေါင်းထဲတွင် လိုက်မမီနိုင်သေးပုံရသည်။ ၎င်းမှာ တခြားကမ္ဘာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်ခြင်းသည် သူ၏ ယခင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက အမြင်များကို အခြေခံမှစ၍ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကာ ရွှေအမြူတေအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

"မူလဝိညာဉ် ဆိုတာ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အသက်အသစ် တစ်ခု ထပ်မွေးဖွားလာတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပဲ... ဝိညာဉ်က အသက်ဝင်လာပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားတာကိုး"

ချန်ရွှင်သည် မိမိ၏ အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနောက်ဘက်ရှိ အလင်းပုံရိပ်ကြီးက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။ "တကယ်လို့ ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားရင်တောင် မူလဝိညာဉ်နဲ့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်တာပဲ"

သူသည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေပြီး မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် ဖြစ်နေသော အနောက်ဘက်ရှိ ဘီလူးကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာပြီး ကွဲထွက်လာလေသည်။

ဖောင်း...

အလင်းပုံရိပ်ကြီးသည် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မြူခိုးများအဖြစ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစားထိုးအနေဖြင့် ချန်ရွှင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပုံရိပ်ယောင်ငယ် ငါးခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြပြီး ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဒြပ်ငါးပါး ချီစွမ်းအင်ကို ရှူရှိုက်နေကြသည်။ ထိုပုံစံများမှာ ကလေးငယ်များကဲ့သို့ သန့်စင်ပြီး လောကီရေးရာများကို ကျော်လွန်နေကာ အလင်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းလျက် မျက်နှာတွင် သွေးကြောများ ပြည့်ဝနေပြီး မျက်နှာထားမှာ အလွန် အေးချမ်းနေ၏။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါက်မှာ ချန်ရွှင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေပြီး ချန်ရွှင်၏ ပုံစံငယ် ငါးဦး နှင့် တူနေလေသည်။

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက 'နတ်စွမ်းရည်' ဆိုတာများလား"

ချန်ရွှင်သည် အံ့သြနေသော မျက်နှာဖြင့် ထိုခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကာ "ဆရာက သင်ပေးခဲ့တာလည်း မဟုတ်ဘဲ မသိစိတ်က မူလဝိညာဉ်ကို ကွဲထွက်စေလိုက်တာပဲ... ဆိုလိုတာက... ငါ့ရဲ့ အသက် ငါးချောင်း တိုးလာပြီပေါ့"

ထိုစကား ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မူလဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် ငါးခုသည် ချန်ရွှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အဆုံးအစမရှိ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် နောက်ဆုံးတွင် စနစ်၏ စွမ်းရည်ခွဲဝေမှု ကန့်သတ်ချက် (အချုပ်အနှောင်)ကိုလည်း ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အမှတ်များကို ပြန်လည် ပေါင်းထည့်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုလက်ရှိ သူတို့၏ သက်တမ်းအမှတ်များမှာ - ခွန်အား ၁၄၀၊ အမြန်နှုန်း ၁၄၀၊ မူလစွမ်းအင် ၁၄၀၊ မှော်စွမ်းအင် ၁၄၀၊ ခံစစ်စွမ်းရည် ၁၄၀ တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ချန်ရွှင်၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပြေးလွှား နေသော စွမ်းအားများကို အသေးစိတ် အာရုံခံကာ စစ်မှန်သော ဘက်စုံအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

အဝေးမှ ကြည့်နေသော နွားနက်ကြီး။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နှာမှုတ်သံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ချန်ရွှင်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းကြီးများ ရိုက်ခတ်နေလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် အစ်ကိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အနက်ရောင် ဆံပင်များတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ငွေရောင်အမျှင်များ ရောယှက်နေကာ အခြား လူတစ်ယောက် ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤမျှ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများက အရေပြားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှ ရွှေအမြူတေအဆင့်သို့ တက်စဉ်ကနှင့် ကွာခြားလွန်းလှ၏။

"ဟေး နွားကြီး... တောက်... ငါ့နွား ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဒေါသသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး နိုးကြားသွားသော ချန်ရွှင်သည် ဟိုဟိုသည်သည် ကြည့်ရှုကာ နွားကို စတင် ရှာဖွေလေတော့သည်။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြေးထွက်သွား၏။ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ကျရောက်ခဲ့သော နေရာသည် အဆုံးအစမရှိသော သဲတွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးလောင်ထားသော မြေကြီးအနံ့များ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့လွင့်နေကာ အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိသော မြူခိုးအလင်းရောင်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ရွှင်သည် မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မူလဝိညာဉ် ငါးခုသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝင်ရောက်နေပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြကာ အလွန် သေးငယ်လှ၏။

ချန်ရွှင်သည် အလွန် ဝမ်းသာနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြေးလာသော နွားနက်ကြီးထံသို့ လက်နှစ်ဖက် ဖြန့်ကာ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ပြီး "နွားကြီး... ဘယ်လိုလဲ... ဟားဟားဟား"

"မွန်း... မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ချန်ရွှင်၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်ပတ် ပြေးလွှားနေလေသည်။ ချန်ရွှင်သည် အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် လှည့်ပတ်ပြေးလွှားနေသော နွားနက်ကြီးကို ကြည့်ရှုနေကာ ဤမျှကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုကို ညီအစ်ကိုနှင့် အတူတကွ မမျှဝေလျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

"နွားကြီး... နေရာပြောင်းမယ်"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီး ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ပြေးလာကာ ချန်ရွှင်ကို မျက်နှာဖြင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လိုက်သည်။ ချန်ရွှင်သည် ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မောက်မာသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ သူ၏ လက်ဝါးတွင် အပြာရောင် အလင်းတန်းလေး တောက်ပလာကာ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဒုန်း...

မှော်စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေပြန့်တွင် မိုးကြိုးကျသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး သဲကန္တာရတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထလာကာ ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားသော သဲဆူနာမီကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့ ရှိနေခဲ့သော ခြေရာလက်ရာများကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ ဤသည်မှာ မူလဝိညာဉ် ဘိုးဘေးပင်ဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော မှော်စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေကာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီး မည်သူမျှ ထိုစွမ်းအားကို မတွန်းလှန်နိုင်ပေ။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အစ်ကိုကြီးမှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

"ဟားဟား... ဒါက ကျုပ်ရဲ့ ဆယ်ပုံ နှစ်ပုံ လောက် စွမ်းအားပဲ ရှိပါသေးတယ်"

ချန်ရွှင်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နွားနက်ကြီး၏ ခေါင်းကို ဖက်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ မေးငေါ့လိုက်ပြီး "သွားစို့ နွားကြီး... လမ်းကျရင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ဖြတ်ကျော်တဲ့အခါ သတိထားရမယ့် အချက်တွေကို သင်ပေးမယ်"

"မွန်း... မွန်း"

နွားနက်ကြီး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြနေဆဲဖြစ်ပြီး ချန်ရွှင်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေ၏။ သူတို့သည် သက်တံ့ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ကို နင်းကာ ပျံသန်းသွားကြပြီး လေပြင်းများပင် ထိုအရိပ်နှစ်ခုကို ကြောက်လန့်၍ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။

"နွားကြီး... ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ရဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားက တကယ်တော့ သိပ်ကြောက်စရာ မကောင်းပါဘူး... ကျုပ် အကြောက်ဆုံးက စိတ်နှလုံး စမ်းသပ်ခြင်း ဘေးဒဏ် ပဲ"

"မွန်း"

"တကယ်လို့ မင်းသာ ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှာ... ငါ သေသွားတာကို မြင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"မွန်း... မွန်း မွန်း မွန်း"

နွားနက်ကြီး လန့်ဖျပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကာ ချန်ရွှင်က ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် နိမိတ်မကောင်းသော စကားများ ပြောရသနည်းဟု နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက သူလည်း တစ်စက္ကန့်မျှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ နောက်ကလိုက်၍ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေမည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါပေမဲ့ စိတ်နှလုံး စမ်းသပ်ခြင်း ဘေးဒဏ်ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အချက်က အဲဒါပဲ... အဲဒီ ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှာ မင်းကို နစ်မြုပ် သွားစေလိမ့်မယ်"

ချန်ရွှင်သည် လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် စကားလုံးတိုင်းကို သေချာစွာ သတိပေးလိုက်ပြီး "ဒါကြောင့် မမေ့နဲ့... ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စိတ်နှလုံးကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ထား... အဲဒါတွေ အားလုံးက အတုအယောင် တွေချည်းပဲ"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများ တုန်ခါသွားပြီး အတုအယောင်မှန်း သိနေလျှင်တောင်မှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ လက်မခံနိုင်သော မြင်ကွင်းများ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို အခုကစပြီး ကျုပ်က ငါ သေဆုံးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ မတော်တဆမှု ပုံစံ တစ်သောင်း ကို သင်ပေးမယ်"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော စကားများကို မကြားချင်ပေ။

"နားထောင်စမ်း"

ချန်ရွှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နွားနက်ကြီးကို ရှားရှားပါးပါး ဆူပူလိုက်ကာ "ဒီ အခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်ရင် ငါတို့ အကောင်းဆုံး နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်သန်းနိုင်မှာပဲ"

နွားနက်ကြီးသည် ဝမ်းနည်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ချန်ရွှင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်နှာဖြင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လိုက်သည်။ နွားနက်ကြီး နားလည်ထားပြီး ချန်ရွှင်သည် မူလဝိညာဉ် ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင် အချိန်မယူသေးဘဲ ဘာမှ မလုပ်ရသေးခင်မှာပင် မိမိကို ဂရုစိုက်ပေးရန် အလျင်အမြန် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိပေသည်။ ချန်ရွှင်သည် နွားနက်ကြီးကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဤကောင်သည် စိတ်နှလုံး အလွန် ဖြူစင်လွန်းသဖြင့် အနည်းငယ် မှားယွင်းပါက စိတ်နှလုံး စမ်းသပ်ခြင်း ဘေးဒဏ်တွင် အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်ဟု တွေးတောမိသည်။

"နွားကြီး... သေချာ နားထောင်နော်... ဥပမာ... ငါ့ကို 'စီနီယာဂျီ' သတ်ဖြတ်လိုက်တာကို မင်း မျက်စိရှေ့မှာ မြင်လိုက်ရတယ် ဆိုပါစို့..."

ချန်ရွှင်သည် သူ သေဆုံးနိုင်သော အခြေအနေ အမျိုးမျိုးနှင့် မတော်တဆမှုများ အကြောင်းကို အလွန် လေးလေးနက်နက် ရှင်းပြလေတော့သည်။ နွားနက်ကြီးသည် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့နေပြီး ကြောက်လန့်တုန်ရီစွာ နားထောင်နေကာ စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်လမ်းမှန်း သိနေသော်လည်း အလွန် နာကျင်လွန်းလှ၏။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းရင်း သုံးရက် သုံးညတိတိ အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး ချန်ရွှင်သည်လည်း သုံးရက် သုံးညတိတိ ဆက်တိုက် ပြောဆိုနေခဲ့ရာ နွားနက်ကြီး၏ နှာမှုတ်သံများ တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းတမ်းလာပြီး လေးလံလာသည်။ ထို့နောက် ညအချိန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။ ညအမှောင်ထုသည် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး ပြဇာတ်ရုံ၏ ထူထဲသော ကတ္တီပါကန့်လန့်ကာကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်။

သူတို့သည် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး ချန်ရွှင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည့် နွားနက်ကြီးထက်ပင် ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကိန်းအောင်းနေ၏။ နွားနက်ကြီးသည် ခြေလေးဖက်ဖြင့် ရပ်ကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ပြီး ချန်ရွှင်ကို ကြည့်ရှုနေပြီး ထိုမျက်လုံးထဲတွင် သေဆုံးသွားသော မိတ်ဆွေဟောင်းကို လွမ်းဆွတ်နေသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပေါ်လာသည်။

ခွပ်...

"မင်း... ငါက အသက်ရှင်နေသေးတယ်ကွ"

ချန်ရွှင်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နွားနက်ကြီးကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ဒါ ဘယ်လို အကြည့်မျိုးလဲ... ငါ့အတွက် အုတ်ဂူတောင် တည်ဆောက်ပေးချင်နေတာလား။

"မွန်း"

ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့် သဲထဲ နစ်ဝင်နေသော အနေအထားဖြင့် နွားနက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဟုတ်သားပဲ... အစ်ကိုကြီးက မသေသေးဘူး... အားလုံးက စမ်းသပ်လေ့ကျင့်မှုတွေချည်းပဲဟု တွေးတောလိုက်သည်။

"နွားကြီး... ဒီ ဖေးယင်ဆေး ဆယ့်သုံးလုံးကို မင်းဆီ အပ်လိုက်မယ်"

ချန်ရွှင်သည် မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ဆေးသေတ္တာကို နွားနက်ကြီး၏ မျက်စိရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ သတိထားရမည့် အချက်များနှင့် ကြုံတွေ့လာနိုင်သော ပြဿနာများ အားလုံးကို သင်ပြပေးပြီးပြီဖြစ်ရာ ဤအခြေအနေဖြင့် နွားကြီး ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင်တော့ ကောင်းကင်က သူ့ကို မျက်နှာသာမပေးဘူး ဟုသာ မှတ်ယူ၍ လက်လျှော့ရတော့မည်။ ချန်ရွှင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော မိုးကြိုးအလင်းရောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လေထုသည် မသိလိုက်ဘာသာ လေးလံလာကာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာ၏။

"မွန်း... မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချန်ရွှင် ပြောခဲ့သော စကားများကို တစ်လုံးမကျန် ဦးနှောက်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီးကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မည်မဟုတ်ဘဲ မိမိသည် နောက်နောင်တွင်လည်း အစ်ကိုကြီး၏ ဘေးနားမှ အမြဲတမ်း လျှောက်လှမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

"နွားကြီး... မူလဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်ပြီးရင် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ နွားမလေး တစ်ကောင်လောက် သွားရှာကြတာပေါ့"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် အသံရှည်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သဲကန္တာရထဲမှ ထွက်လာကာ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ရှိသော အမွှေးတိုင်အိုးများကို အကုန် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှည်လျားသော အမွှေးတိုင် အများအပြားကို မီးညှိလိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ နွားနက်ကြီးသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး "မွန်း... မွန်း" ဖြင့် ဂါထာရွတ်သကဲ့သို့ စတင် ရွတ်ဆိုနေကာ ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသော ထို ကုသိုလ်မှတ်တမ်းစာအုပ် ကိုပင် ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ နွားနက်ကြီးသည် ပါးစပ်ကြီးဟကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဒြပ်ငါးပါးမည်းနက်ဝိညာဉ်ပန်း ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုပန်းပွင့်ဖတ်များကို ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရက်ရက်ရောရော ကြဲဖြန့်လိုက်၏။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ချန်ရွှင်၏ မျက်ခွံများ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားကာ ဤနွားကြီးက ဘာကြောင့် ငါ့ထက် အမွှေးတိုင်အိုး ပိုများနေရတာလဲ... အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်ရင်တောင် အလုံးသုံးဆယ်လောက် ရှိတယ်... ရှိသမျှ ပိုင်ဆိုင်မှု အကုန်ပုံအောထားတာပဲ။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်လောက်အောင် ရိုသေလေးမြတ်မှုများ ကိန်းအောင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမွှေးတိုင်အိုးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်သွား၏။ ချန်ရွှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းမှုန်လေးများအဖြစ် အဝေးရှိ ကောင်းကင်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံခြုံသော အကွာအဝေးမှနေ၍ နွားနက်ကြီးကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ဝုန်း...

ရုတ်တရက် နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် စာဖြင့်ရေးပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာရာ ချန်ရွှင်သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့် တိမ်တိုက်များ ပြင်းထန်စွာ ဝဲလှည့်လာကာ မိုးခြိမ်းသံများက လှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ နွားနက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း...

နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုးကြိုးကြီးတစ်ခုသည် ဘေးဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားပြီး ဂျွတ်... ဂျွတ်... အသံများ ထွက်ပေါ်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။