အခန်း ၁၈၀

အခန်း (၁၈၀)

"အနိုင်ရတဲ့ဘက်က ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ အခြေအနေက မိုးနဲ့မြေ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်သလို ပြောင်းလဲသွားမှာပဲ၊ အရင်ကရှိခဲ့တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေတောင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ချန်နိုင်ငံကို ဖြတ်လာတုန်းကလည်း စည်းကမ်းမလိုက်နာတော့တဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးတွေ့ခဲ့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးကို ခြုံကြည့်လိုက်ရင် ဒီစစ်ပွဲကြီးမှာ မပါဝင်တဲ့ မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုတာ လက်ချိုးရေလို့ရတယ်၊ သက်တမ်းကုန်ခါနီးလို့ သွေးစွမ်းအင်တွေ အားနည်းနေတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာရထားလို့ ဝင်မတိုက်နိုင်တဲ့သူတွေလောက်ပဲ ရှိတာ"

ကျင်းယွီသည် အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ မူလဝိညာဉ်အဆင့်ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ရွှေအမြူတေအဆင့်ကို ရောက်ဖို့တောင် အလွန်ခက်ခဲလှတာကို"

ချန်ရွှင်သည် ကျင်းယွီကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုညက သူမကလည်း အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့ပုံရသည်။ သူမ စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားသည်။ ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဆရာသခင်၏ သွန်သင်မှုနှင့် ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်မရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ချောမွေ့စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်မည်ဆိုသည်မှာ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက်မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထို့ကြောင့်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားလာပါက မည်သူမျှ ကင်းလွတ်ခွင့် မရနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မူလဝိညာဉ်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာသူများသည် ချွင်းချက်မရှိ ဂိုဏ်းများထံမှ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ် မည်မျှအထိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခံထားရသည်ကို ခန့်မှန်း၍ပင်မရနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဆရာသခင်နှင့် ဂိုဏ်းတူများထံမှ မေတ္တာနှင့် သံယောဇဉ်များလည်း ရှိသေးရာ ထိုအကြောင်းတရားများကို မည်သို့မျှ ဖြတ်တောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အတိတ်က ဝူယွင်ဂိုဏ်းတွင် ရှိခဲ့သော ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမြစ်ပိုင်ရှင် ဝေ့ရွှင် သည် မည်မျှပင် မောက်မာရိုင်းစိုင်းခဲ့စေကာမူ ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်မည့် အလုပ်မျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ မလုပ်ပေ။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ၊ ဆိုလိုတာက ငါနဲ့ နွားကြီးရဲ့ လက်ရှိ အနေအထားက အလွန်ထူးခြားနေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

ချန်ရွှင်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ ကွေးညွတ်သွားပြီး နွားနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ၊ စကားကို လှည့်ပတ်မနေပါနဲ့၊ ပြောစရာရှိတာ သာ ပြောပါ"

နွားနက်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ အံ့အားသင့်မှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အကြောင်းအရာများကို ကြားနာနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံများ နောက်ထပ်တစ်ဆင့် ကျယ်ပြန့်သွားသလိုပင် ရှိလေသည်။ ချန်ရွှင် စကားပြောအပြီးတွင် မိုးနှင့်မြေ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နှင်းဖုံးနေသော တောင်ထိပ်သည် ငွေရောင်တောက်ပနေပြီး သန့်စင်စင်ကြယ်လှ၏။ နှင်းပွင့်လေးများသည်လည်း မိုးမခပွင့်ဖတ်များ၊ ငန်းမွေးများကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ တဖွဲဖွဲ ဆက်လက် ကျဆင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကျင်းယွီသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ချန်ရွှင်မှာ သက်တမ်း ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျုပ် မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက်တော့ တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က ကောင်းကင်ကို ပျံတက်မယ့် နဂါးတစ်ကောင်လို အားကောင်းနေတယ်၊ ကြည့်ရတာ အတော်လေးကို ငယ်ရွယ်နုပျိုနေဦးမယ့်ပုံပဲ"

ချန်ရွှင်သည် ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိဘဲ သူမကိုသာ ခပ်မဆိတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကိုမူ ဖတ်ရှု၍ မရနိုင်ပေ။

"အကယ်၍ ကျုပ် ခန့်မှန်းထားတဲ့ အမှောင်မိုက်ဆုံး ခေတ်ကာလသာ တကယ် ရောက်လာခဲ့ရင်၊ တာအိုမိတ်ဆွေ အနေနဲ့ ကျိုကုန်းတောင်က တပည့်လေးတွေကို ကယ်တင်ပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါရစေ"

ကျင်းယွီ၏ မျက်နှာသည် ညှိုးနွမ်းသွားသည်။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ စစ်ရေးအခြေအနေသည် ကြားသိရသော သတင်းများထက် ပိုမို ဆိုးရွားကြေကွဲဖွယ် ကောင်းနေနိုင်ပေသည်။

"သူတို့ထဲက အများစုက စစ်မီးလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ နိုင်ငံတွေကနေ ကယ်တင်လာခဲ့ရတဲ့သူတွေပါ၊ သူတို့မှာ ပြန်သွားစရာ နေရာဆိုလို့ ဘယ်မှာမှ မရှိတော့ပါဘူး"

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုကုန်းတောင်မှာ နေထိုင်နေတဲ့ အချိန်အတွင်း ခိုင်းစရာရှိရင် တပည့်လေးတွေကို အားမနာတမ်းသာ ခိုင်းပါ၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ လိုအပ်ရင်လည်း စန္ဒာဂိုဏ်းက ကိုယ်စား ရှာဖွေပေးပါ့မယ်"

"စန္ဒာဂိုဏ်းရဲ့ ဩဇာအာဏာက တိုင်းနိုင်ငံအသီးသီးကနေ ချန်နိုင်ငံ အထိ ဖြန့်ကျက်ထားနိုင်ပါတယ်၊ ဒါက တာအိုမိတ်ဆွေ အနေနဲ့ မလိုအပ်တဲ့ အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးရမယ့်ကိစ္စကို အများကြီး သက်သာစေမှာပါ"

"တကယ်လို့ တာအိုမိတ်ဆွေ ချန်ရွှင်က ကျုပ်ရဲ့ စကားတွေကို လိမ်ညာတယ်လို့ ထင်ရင် အပြင်ဘက်မှာ သွားရောက် စုံစမ်းလို့ ရပါတယ်"

ကျင်းယွီသည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ အလွန်တရာ ရိုးသားပွင့်လင်းသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထိုညက တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း ယနေ့အချိန်အထိ သူမသည် အမြဲတမ်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ၊ ခင်ဗျားက သိပ်ပြီး အဆိုးမြင်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါက အဆိုးရွားဆုံး ခန့်မှန်းချက် သက်သက်သာ ဖြစ်မှာပါ"

ချန်ရွှင်သည် တဟားဟားရယ်မောကာ စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ပြီး လက်ခံခြင်း၊ ငြင်းပယ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။

"ကျွန်တော်တို့က စိတ်ကူးပေါက်ရင် ပေါက်သလို လုပ်ချင်ရာ လုပ်တတ်တဲ့သူတွေဗျ၊ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပြဿနာတွေကိုတော့ သိပ်မနှစ်သက်ပါဘူး"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းယွီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျုပ် အတွေးလွန်သွားတာ နေမှာပါ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စန္ဒာဂိုဏ်းရဲ့ ပြင်ပအရင်းအမြစ် အားလုံးကို တာအိုမိတ်ဆွေတို့ နှစ်ဦး လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

ချန်ရွှင်သည် လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည်လည်း ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့ကာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အပိုအလုပ်များကို စဉ်းစားမနေတော့ပေ၊ အရာအားလုံးကို အစ်ကိုကြီးကသာ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။

"စီနီယာ၊ ဒါက စီနီယာ လိုချင်တဲ့ ကျင့်စဉ်ပါ"

မကြာမီမှာပင် ရှန်ကျင်း သည် အပြင်ဘက်မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အလွန်တရာ ရိုသေကျိုးနွံသော အမူအရာဖြင့် ချန်ရွှင်အား စာအုပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးထောင့်စွန်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျင်းယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့လည်း မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တာအိုမိတ်ဆွေကို မေးမြန်းချင်တဲ့ မေးခွန်းတချို့ ရှိနေပါတယ်"

ယခင်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ရာတွင် မည်သူ့ထံမှ သင်ကြားပြသမှု ခံယူခွင့် မရရှိခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော သံသယမေးခွန်းများစွာ စုပုံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝမ်းသာစွာနဲ့ပါပဲ"

ကျင်းယွီ၏ အပြုံးသည် ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားသည်။

"ကျုပ်က တာအိုမိတ်ဆွေတို့ နှစ်ဦးအတွက် နေထိုင်စရာ နေရာတစ်ခု ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ၊ ဟိုးအဝေးက လှမ်းမြင်နေရတဲ့ ရေတံခွန်အောက်မှာပါ"

"အဲဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန် သိပ်သည်းတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်လည်း အများကြီး အထောက်အကူ ပြုနိုင်မှာပါ"

"ဟားဟား... ဒီလောက်တောင် အစစအရာရာ ပြည့်စုံအောင် စီစဉ်ပေးထားတော့ ကျွန်တော်တောင် အားနာလာပြီ၊ နွားကြီး... မင်းရော အဲဒီလို မထင်ဘူးလား"

"မွန်း မွန်း"

"မင်းကလည်း ပြဿနာမရှိဘူး ဆိုမှတော့ အားမနာတမ်းပဲ လက်ခံလိုက်တော့မယ်၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်ဗျာ"

"တာအိုမိတ်ဆွေ၊ အားနာမနေပါနဲ့"

ကျင်းယွီသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချန်ရွှင်၏ ကျောပြင်ကို ရုတ်တရက် ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ပုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ဘယ်တုန်းက ပြဿနာမရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့လို့လဲ။ သူကလည်း အားနာတယ်လို့ ပြောလိုက်တာပါ၊ သွားပြီ၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အကွက်ဆင်တာ ခံလိုက်ရပြီပဲ။

နွားနက်ကြီးသည် အလွန် ပြာယာခတ်သွားပြီး နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ဝိုင်းပတ်ပြေးလွှားနေကာ ရံဖန်ရံခါ နောက်ခြေထောက်ဖြင့် နှင်းများကို ကန်တင်ပြီး ချန်ရွှင်ထံသို့ ပစ်ပေါက်လေသည်။

ချန်ရွှင်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းမဲ့သွားသည်။ သူသည် ကျင်းယွီကို ကြည့်ကာ နေရခက်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး နောက်မှ သည်နွားကြီးကို ဘယ်လို ပညာပေးရမလဲဟု စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။ ကျင်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မေတ္တာကရုဏာ အပြည့်အဝ ရှိသော အမူအရာမျိုး ပေါ်လာပြီး အလေးမထားသည့်ပုံဖြင့် လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်သုံးလျက် သူတို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရှုခံစားနေပုံ ရသည်။

"ရွှယ်ချန်"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဘိုးဘေး"

အဝေးတစ်နေရာ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော ကျန်ရွှယ်ချန်သည် နှင်းပွင့်လေးများ လွင့်ပျံစေလျက် ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ချန်ရွှင်၊ တာအိုမိတ်ဆွေ နွားကြီး"

ကျင်းယွီသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်ရွှယ်ချန်၏ ဘေးတွင် ယှဉ်ရပ်လိုက်သည်။

"သူက ကျုပ်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်ပါ၊ နာမည်က ကျန်ရွှယ်ချန် လို့ ခေါ်ပါတယ်"

"စီနီယာတို့ နှစ်ဦးကို ဂါရဝပြုပါတယ်၊ ရွှယ်ချန် လို့ပဲ ခေါ်ပါ"

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် အောက်ကျို့ခြင်း မရှိသလို မောက်မာခြင်းလည်း မရှိဘဲ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ လက်သီးဆုပ်လျက် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုအမူနှင့် မျက်နှာအမူအရာတို့သည် သဘာဝ နှင်းရှုခင်းများနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ အလွန် လှပကျော့ရှင်းလှပေသည်။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် သွားဖြီးကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်း အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် လက်ဆောင် တစ်ခုခု ပေးသင့်သလားဟု အလိုအလျောက် တွေးတောမိလိုက်သော်လည်း အစ်ကိုကြီး၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အရင်ဆုံး အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ရွှင်သည်လည်း သူမကို ကြည့်ကာ ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

နွားနက်ကြီးသည် သိုလှောင်အိတ်ကို ထိကိုင်ရန် ရွယ်နေသော ခွာကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချလိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီး ဘာမှမထုတ်ပေးမှတော့ အလဟဿ ပိုက်ဆံမဖြုန်းတော့ဘူးဟု သူတွေးလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေ ရှိရင် ရွှယ်ချန်ကိုသာ ခိုင်းလိုက်ပါ၊ သူက အလွန် သွက်လက်ဖျတ်လတ်တဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေတို့ နှစ်ဦးကို ဘယ်တော့မှ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"မဟုတ်တာဗျာ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကတော့... တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလို..."

"တာအိုမိတ်ဆွေ ချန်ရွှင်၊ သိပ်ပြီး စဉ်းစားမနေပါနဲ့၊ ဒီတပည့်လေးကို စီနီယာတို့ ဘေးမှာ ထားပြီး ပညာနည်းနည်းပါးပါးလောက် သင်ယူစေချင်လို့ပါ၊ လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့ နည်းလမ်းတွေ၊ လောကအလယ်မှာ နေထိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သင်ယူဖို့ကလည်း ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ အလွန် အရေးကြီးပါတယ်"

ကျင်းယွီသည် ချန်ရွှင်ကို ကြည့်လေလေ သဘောကျလေလေ ဖြစ်နေသည်။ ဤလူ၏ ရိုးသားဖြူစင်သော စိတ်ထားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှာမှရှားပေတည်း။

"ဒါက သူမကို ကျွန်တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံဖို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်ရွှယ်ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အလွန် လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ကျိုကုန်းတောင်၏ အစ်မကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ရာ မူလဝိညာဉ်အဆင့် စီနီယာများထံသို့ အမှန်တကယ် အစေခံအဖြစ် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။ ဘိုးဘေး၏ စကားများတွင် နောက်ပြောင်မှု တစ်ဝက်ခန့် ပါဝင်နေပြီး သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆွဲချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဪ၊ အင်း၊ နားလည်ပါပြီ... ဟားဟားဟား..."

ချန်ရွှင်သည် ရုတ်တရက် နွားနက်ကြီး၏ ကျောပြင်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ နွားနက်ကြီးမှာ မွန်းခနဲ အော်ဟစ်ပြီး လေပေါ်သို့ လွင့်တက်သွားလေသည်။

"အဲဒီလိုကိုး"

ချန်ရွှင်သည် ထပ်မံ၍ ငြင်းဆန်မနေတော့ဘဲ ကျန်ရွှယ်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း နောက်ပိုင်းကျရင် အကူအညီ တောင်းပါရစေ၊ တာအိုမိတ်ဆွေလေး ရွှယ်ချန်"

"ရွှယ်ချန် လို့ပဲ ခေါ်ပါ စီနီယာ"

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် တိတ်တဆိတ် အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေကြသော လူတစ်ယောက်နှင့် နွားတစ်ကောင်ကို ကြည့်ရှုနေပြီး သူတို့၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို အနည်းငယ်မျှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ချန်ရွှင်၊ ကျုပ်က တောင်ကြား အလယ်ဗဟိုမှာရှိတဲ့ ဆုဝမ်ခန်းမဆောင် မှာ တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်ဝင်နေတာပါ၊ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိရင်ဖြစ်ဖြစ် တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးချင်ရင်ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီကို လာခဲ့လို့ ရပါတယ်"

ကျင်းယွီသည် ဖီးနစ်ငှက်ရုပ်တပ် တောင်ဝှေးကို ထောက်လျက် အနည်းငယ် ခံစားချက်ပြင်းထန်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ တာအိုမိတ်ဆွေတို့ နှစ်ဦး ဒီကနေ ထွက်ခွာသွားမယ် ဆိုရင်တောင် ကျုပ်ကို နှုတ်ဆက်စကားလေး တစ်ခွန်းလောက် လာပြောပေးရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ"

"ကောင်းပါပြီ"

ချန်ရွှင်သည် လေးနက်စွာ လက်သီးဆုပ်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ အပြန်အလှန် အကျိုးအမြတ်ကို မျှော်ကိုးသော သဘောတူညီချက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အန္တရာယ်ပြုလိုသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကတော့ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

"မွန်း မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ အော်မြည်လိုက်ပြီး နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ခွာများကို ဖွဖွလေး နင်းလိုက်သည်။

"ရွှယ်ချန်... ဧည့်သည်တော်ကြီး နှစ်ဦးကို နေထိုင်မယ့် ဂူဆီ မြန်မြန် လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါ၊ သူတို့က မခိုင်းဘဲနဲ့ ဘယ်တော့မှ သွားမနှောင့်ယှက်စေနဲ့နော်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး၊ နားလည်ပါပြီ"

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် ကျင်းယွီအား လက်သီးဆုပ်၍ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီးနောက် ချန်ရွှင်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာတို့... ဒီဘက်ကို ကြွပါ"

"ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ"

ချန်ရွှင်သည် ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် နွားနက်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အကောက်ကြံလိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံးသည် နွားနက်ကြီး ကန်တင်လိုက်သော နှင်းများကြောင့် ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သွားမယ်... နွားကြီး"

"မွန်း မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် သွားဖြီးကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချန်ရွှင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မျက်နှာဖြင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... နွားကြီး ၊ မင်းက အလိုက်ကမ်းဆိုး သိတတ်လို့ တော်သေးတယ်"

ချန်ရွှင်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နွားခေါင်းကို ဖက်ထားလျက် ကျန်ရွှယ်ချန်၏ အနောက်မှ လိုက်ပါသွားလေသည်။

ကျင်းယွီသည် နှင်းဖုံးနေသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သူတို့၏ ကျောပြင်များကို လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ဖွဖွလေး ချလိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ သူမ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အိုမင်းရင့်ရော်သွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။ စန္ဒာဂိုဏ်းက ဤမျှ များပြားလှသော အကျိုးအမြတ်များကို စွန့်လွှတ်ကာ ဖန်တီးခဲ့ရသော ဤရေစက်သည် နောင်အနာဂတ်တွင် သူတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်သန်ရာ ထွက်ပေါက် ဖြစ်လာစေရန်သာ မျှော်လင့်ဆုတောင်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။