အခန်း ၁၈၆

အခန်း (၁၈၆)

ဖုန်းတုစံအိမ်၏ အပြင်ဘက် တောင်ကမ်းပါးယံအနီး။

လွန်ခဲ့သောငါးနှစ်တာကာလအတွင်း ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့သည် သူတို့၏ သက်တမ်းအမှတ်များအားလုံးကို ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်၌သာ ပုံအော၍ ပေါင်းထည့်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ယခင်အတိုင်း လှုပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လွှဲကာထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင်လည်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အမြဲလိုလို ကိုင်ဆောင်ထားတတ်သည်။ ဤနေရာသို့ ဖြတ်သန်းသွားလာသော အမျိုးသမီးတပည့်များမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခွင့်ရှိသူမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။။ သူမတို့အားလုံးက ချန်ရွှင်တို့ကို "စံအိမ်စောင့်စီနီယာ" ဟု ရင်းနှီးစွာ ခေါ်ဝေါ်ကြလေသည်။

"နွားကြီး... ငါတို့ဆီမှာ ဆေးကြောပါ မူလဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေး ရှိတယ်... အဲဒါက မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ သေချာသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ"

ချန်ရွှင်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နောက်စေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း အဝေးမှ ရှုခင်းများကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ စကားကို ကြားပြီးတော့ ငါ နည်းနည်း ခေါင်းထဲ အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရသွားတယ်"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် သက်တောင့်သက်သာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းထားရာမှ ခေါင်းလှည့်ကာ ချန်ရွှင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့များ ဆေးကြောပါ ရှန်ချင်းရှေးဟောင်းဆေး ကိုသာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဒီထက်ပိုပြီး မြှင့်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က အခုချိန်ထိ လက်ရှိအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် ဆေးမျိုးကို တစ်ခါမှ မသောက်သုံးဖူးသေးဘူးလေ"

ဆေးကြောပါ မူလဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေး ဖော်စပ်ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်သည် ပထမဆုံး ဆေးတစ်လုံး အောင်မြင်ချိန်တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း ဖော်စပ်မှုများတွင် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ချန်ရွှင်က ဤကိစ္စကို သိပ်ပြီး အလေးအနက် မထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးက သက်တောင့်သက်သာဖြင့် နှာမှုတ်သံထွက်လာသည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ဘာမှ နားမလည်ပေ။ အရာအားလုံးကို အစ်ကိုကြီး ချန်ရွှင် ထံသာ ပုံအပ်ထားလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြေလေညင်းလေးသည် အေးစက်သော လရောင်နှင့် ကြယ်ရောင်များ၏ အေးမြမှု၊ ထို့အပြင် ငွေရောင်နဂါးငွေ့တန်းမှ စိုစွတ်သော အငွေ့အသက်များကိုပါ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အေးမြစိုစွတ်သော ထိုလေပြေသည် သက်ရှိအားလုံးကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာကြွက်သားများ ပိုမိုပြေလျော့သွားပြီးနောက် စကားဆက်မပြောကြတော့ပေ။

ချန်ရွှင်၏ အကြည့်များက အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို ပြန်လည်တွေးတောနေမိသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း ဝူယွင်ဂိုဏ်း အခြေအနေ မည်သို့ရှိနေမည်ကို သူ မသိချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုဂိုဏ်းသည် ချန်နိုင်ငံ၏ ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ဆယ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ခရမ်းရောင်တိမ် ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ဂျီခွန်း ၊ လျိုယွမ် နှင့် ရှီကျင်း တို့၏ မျိုးဆက်များ ကျန်ရှိနေသေးပါက သူတို့ကို သွားရောက်ခေါ်ဆောင်ပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လမ်းညွှန်သင်ကြားပေးချင်သေးသည်။ လက်ရှိ မိမိကိုယ်ကိုမူ တရားဝင် "တပည့်လက်ခံရန်" အဆင့်အထိ မရောက်သေးဟု သူ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

"စီနီယာ..."

ထိုစဉ် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာပြီးနောက် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမသည် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူစွတ်သော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး လောကီအညစ်အကြေးများနှင့် ကင်းစင်နေသည့် သန့်စင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ကျန်ရွှယ်ချန် ပါလား"

"မွန်း..."

ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့သည် တောင်ပေါ်လမ်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျန်ရွှယ်ချန် ပင် ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်များအတွင်း သူတို့နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် တောင်ကမ်းပါးယံပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး နားသယ်စပ်မှ ဆံနွယ်လေးများကို သပ်တင်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လှေပျံ နဲ့ သိုလှောင်ရွှီမီကျောက်တုံး ကိစ္စအတွက် သတင်းကောင်း ရှိပါတယ်"

"ဟေ..."

ချန်ရွှင် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။

"သူတို့တွေက ငါ့ရဲ့ အကူအညီတောင်းခံမှုကို လက်ခံတယ်ပေါ့လေ... လုပ်အားခအတွက်ကတော့ စိတ်ကျေနပ်စေရမယ်လို့ ပြောလိုက်"

လှေပျံကြီး တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အတွင်းပိုင်း တည်ဆောက်ပုံ အပါအဝင် ချန်ရွှင်သည်လည်း ဘာမှနားမလည်သော လူသစ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြီးမားခမ်းနားသော စီမံကိန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းကြီးများပင်လျှင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို ထုတ်သုံးကာ ဒေသအနှံ့မှ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို စုဆောင်းပြီး ကျွမ်းကျင်သော လက်နက်ဖန်တီးသူများစွာကို စုစည်းကာမှ တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန် ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖန်တီးခြင်းနှင့် ကွာခြားလှသည်။

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် ချန်ရွှင်ကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။

"သူတို့က စီနီယာတို့အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးရတာက အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်ကျေးဇူးပါပဲ လို့ ပြောပါတယ်"

သူမ၏ စကားလုံးများသည် ပုလဲလုံးလေးများကဲ့သို့ လှပပြီး အသံမှာလည်း နူးညံ့ကြည်လင်လှသဖြင့် နားထောင်ရသည်မှာ အလွန် သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကြေးခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ မျက်လုံးကြီးများကို ပြူးကျယ်ထားလိုက်သည်။

"ဟား ဟား ဟား... ဒါနဲ့ အဲဒီ လက်နက်ဖန်တီးသူတွေက ဘယ်အချိန်လောက် အားကြမလဲ... ငါတို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် နှုတ်ဆက်ကြတာပေါ့"

ချန်ရွှင်သည် လက်ခုပ်တီးကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန် ကောင်းမွန်နေ၏။

"လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေအတွက်လည်း စန္ဒာဂိုဏ်း ကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး... ငါတို့ဘာသာ ငါတို့ လဲလှယ်ပြီး စုဆောင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"တစ်လ ကြာရင် သူတို့က ချုံဟွာ တောင်ထွတ်က ပန်းမိုး တောင်ကြားထဲမှာ စီနီယာတို့ နှစ်ဦးကို စောင့်နေကြပါလိမ့်မယ်"

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် အဝေးတွင် ရပ်လျက် လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လာခြင်း မရှိပေ။

"အဲဒီနေ့ရောက်ရင် တပည့် ကိုယ်တိုင် စီနီယာတို့ကို လမ်းပြပေးပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ"

ချန်ရွှင်သည် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို နွားနက်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည်လည်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မေးကို မော့ထားလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ပြီးတော့ သိုလှောင်အာကာသကျောက်တုံး ကိစ္စကလေ... မဲ့ယွီဂိုဏ်းက ချန်ယို နိုင်ငံမှာ သတ္တုကြောတစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားတယ်လို့ ကြားပါတယ်... အခုမှ စပြီး တူးဖော်နေတာဆိုတော့ ပမာဏက အတော်လေး များပြားနိုင်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ... ကျန်ရွှယ်ချန်... ငါ မှတ်ထားလိုက်မယ်"

ချန်ရွှင်၏ မျက်လုံးများ စူးရှတောက်ပသွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော သတင်းအချက်အလက်မျိုးမှာ အခြားအင်အားစုများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ရာ လမ်းဘေးတွင် လိုက်မေးရုံဖြင့် မရနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာ... တခြားခိုင်းစရာ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် တပည့် ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် အဝေးမှနေ၍ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ သူမ၏ ဘေးတိုက် မျက်နှာလေးမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အေးချမ်းသော အလင်းရောင်များ ယှက်သန်းနေသည်။

"ခဏနေပါဦး"

ချန်ရွှင်က ရုတ်တရက် ကျန်ရွှယ်ချန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ..."

ကျန်ရွှယ်ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြရိပ်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း သူက သူမကို တစ်ခါမှ တားဆီးထားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျန်ရွှယ်ချန်... မင်း ကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ... နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်နော်"

ချန်ရွှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့် ကတည်းက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တန့်နေတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား... တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ ပြောတာတော့ မင်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ရှင် ဆို"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးမှာ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားသည်။ အစ်ကိုကြီးက ဘယ်အချိန်ကတည်းက သူတစ်ပါးကိုယ်တွင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို လိုက်လေ့လာနေခဲ့တာလဲ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ကျန်ရွှယ်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ရောယှက်သွားသည်။ ရေလို ချောမွတ်ပြီး တောက်ပနေသော ဆံနွယ်မည်းကြီးများသည် လေပြေအဝှေ့တွင် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ပခုံးပေါ်သို့ လွင့်ကျလာသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချန်ရွှင်က သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကို မေးမြန်းသကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် ဆွံ့အသွားသလို နွားနက်ကြီးမှာလည်း ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

ချန်ရွှင်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ (ငါ ဘာများ ထူးဆန်းတာတွေ ပြောမိလို့လဲ... နားမလည်ရင် မေးရမှာပဲလေ... သိသလိုလို ဟန်ဆောင်ပြီး စီနီယာစတိုင် ဖမ်းနေတာက ပိုပြီး ရယ်စရာ ကောင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား)

နွားနက်ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် "အစ်ကိုကြီးရယ်၊ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲလေး ဘာလေးလည်း ကြည့်ပါဦး" ဟူသော စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အမြီးကို တရမ်းရမ်း လုပ်နေလေသည်။

"စီနီယာက မသိလောက်သေးပါဘူး... ကျွန်မတို့ ကျန် မိသားစုက ကံကြမ္မာ ဟောကိန်းထုတ်တာကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့တဲ့ မိသားစုပါ... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမျက်တော်ရှစေမယ့် ကိစ္စမျိုး လုပ်မိသွားလို့... အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

"မွန်း..."

ချန်ရွှင် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် နွားနက်ကြီးက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို အမျက်တော်ရှအောင် လုပ်မိတယ်တဲ့လား... သူတို့တောင် အဲဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး မလုပ်ရဲပါဘူး။

ချန်ရွှင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လေးနက်စွာ တွေးတောနေမိပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အနောက်သို့ပစ်ကာ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျော်ကြားသော ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်မျိုး ပေါက်နေသည်။

ကျန်ရွှယ်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ မှုန်မှိုင်းသွားသည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စန္ဒာဂိုဏ်းမှ ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်း မရှာတွေ့ခဲ့ဘဲ အခြေခံ အကြောင်းရင်းကိုပင် မသိရှိကြပေ။

တောင်ကမ်းပါးယံထက်တွင် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ နွားနက်ကြီးနှင့် ကျန်ရွှယ်ချန်တို့သည် တွေးတောနေသော ချန်ရွှင်၏ မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူ၏ နှုတ်မှ နက်ရှိုင်းသော "နားလည်သဘောပေါက်စေမည့် စကား" တစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသော်လည်း ရုတ်တရက် သူပြောလိုက်သော စကားမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

"အလကား အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပဲ"

"မွန်း..."

"စီနီယာ..."

ကျန်ရွှယ်ချန်မှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး ရိုင်းစိုင်းလှသော စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုများ ပျက်ပြားသွားရသည်။

ချန်ရွှင်၏ မျက်လုံးများက အလွန် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ ဆိုတာ ပင်လယ်ထက် နက်ရှိုင်းပြီး ကောင်းကင်ထက် ကျယ်ပြောတဲ့ နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကွ... ငါတို့လို သေးငယ်တဲ့ သာမန်လူတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်ပြီး ဒုက္ခပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံကို လွှဲချမနေနဲ့"

"မွန်း မွန်း မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ လေဟာနယ်အိတ်ထဲမှ အမွှေးတိုင်အိုးများကို ထုတ်ယူပြီး စီရီလိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီး ချန်ရွှင် ပြောတာ အမှန်ဆုံးပဲ။

"ငါ အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ကျန်ရွှယ်ချန်... မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ ကျင့်စဉ် က ဖွဲ့စည်းပုံ အားနည်းချက် ရှိနေတာပဲ"

"ခုနက မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ငါ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်... ချီစီးဆင်းမှုက ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေတာ... ဒီပုံစံဆို ကျင့်စဉ်သွေဖည်ပြီး ရူးသွပ်သွားမယ့် အကြိုလက္ခဏာပဲ"

ချန်ရွှင်သည် အထင်သေးစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည့်သူ မရှိပေ။

"မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ အမွေအနှစ် ကျင့်စဉ်က အားနည်းချက် ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်... ဒါမှမဟုတ် အစကတည်းက အသုံးမကျတဲ့ အရာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ရှင်..."

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် မျက်လုံးပြူးကာ စကားမဆိုနိုင်အောင် ဆွံ့အသွားသည်။ ဒါက ဘယ်လို ယုတ္တိမတန်တဲ့ သီအိုရီကြီးလဲ။

"ဟောကိန်းထုတ်တယ် ဆိုတာ အဆုံးအစမရှိတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေထဲက တစ်ခုကို ကောက်နှုတ်လိုက်တာ သက်သက်ပဲ... အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဘယ်လိုမှ ကြိုမြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ ကျင့်စဉ်လိုပဲပေါ့... ငါနဲ့ နွားကြီးကတော့ အဲဒီလို မှော်ဆန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို မယုံကြည်ဘူး"

ချန်ရွှင်သည် စကားပြောလေလေ ပို၍ အရှိန်ရလာလေ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါသည်ပင် "ကြီးမြတ်သော စီနီယာ" တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အဲဒီလို မှော်ပညာမျိုးကို အထောက်အကူ အနေနဲ့ပဲ လေ့လာရင် ရပေမဲ့ အဲဒါ တစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးပြီး ရှေ့ဆက်ဖို့ ကြိုးစားတာကတော့ မှားယွင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည်လည်း လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အမှန်တကယ်သာ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်း နိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့လည်း လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အရာအားလုံးကို ယုတ္တိတန်တန် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး မိမိ၏ ဗဟုသုတအပေါ် အခြေခံကာ "အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည့် အရာများ" ကို ခန့်မှန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူတို့ နှစ်ရှည်လများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ချုံခိုဓားပြတိုက်ခြင်း များလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးသည် ယုတ္တိဗေဒ၏ ရလဒ်များသာ ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ဘေးကင်းလုံခြုံလှသည်။ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အရာများကို အားကိုးရန် မလိုအပ်ပေ။

"စီနီယာ..."

ကျန်ရွှယ်ချန်သည် လှပသော မျက်ဝန်းများကို ပြူးကျယ်ထားပြီး အသက်ရှူသံများပင် အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာသည်။

သူမ၏ မိသားစုဝင်များရော စန္ဒာဂိုဏ်းမှ ဘိုးဘေးများပါ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးခဲ့ကြဖူးသည်။ သို့သော် အားလုံးက ကံကြမ္မာ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ နိယာမကို ဆန့်ကျင်သော ကျိန်စာတစ်ခု ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြပြီး ကျင့်စဉ်ကိုယ်နှိုက်က အားနည်းချက် ရှိနေသည်ဟု တွေးမိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

"ထားပါတော့... ငါပြောချင်တာ ဒီလောက်ပါပဲ... ငါလည်း ဒီကိစ္စကို သေချာ နားလည်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ်ပိုင် အကြံဉာဏ် ပေးရုံ သက်သက်ပါ"

ချန်ရွှင်သည် လက်ကာပြလျက် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ဟောကိန်းထုတ်တာတွေ ရပ်လိုက်ဖို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်... တခြား ရှုထောင့်ကနေ အရာရာကို ကြည့်ရှုကြည့်ဖို့ ပြောတာပါ"

သူသည် တာအိုမိတ်ဆွေ ကျင်းယွီ နှင့် စကားပြောခဲ့စဉ်က သူမက "ဒီကလေးမလေးဟာ ကျန် မိသားစုရဲ့ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သူပဲ" ဟူ၍ သတိပေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အရိပ်အမြွက် ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။