အခန်း ၁၉၃

အခန်း (၁၉၃)

"အခု ဝူယွင်ဂိုဏ်း ရဲ့ တာဝန်ခံက ဘယ်သူလဲ"

ချန်ရွှင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ နောက်ဖေးခြံဝင်းထဲတွင် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေကြသော ဂျီ မိသားစုဝင် အစစ်များကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... လက်ရှိမှာ ဂိုဏ်းချုပ် တို့က မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ကို ထွက်သွားတာ အခုထိ ပြန်မရောက်သေးပါဘူး"

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တပည့် က ယာယီ ဂိုဏ်းချုပ် တာဝန်ကို ယူထားပါတယ်"

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘိုးဘေး ၏ မျက်နှာထားက အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှ ဆိုးရွားနေရသနည်း။ ဝူယွင်ဂိုဏ်းက ဂျီ မိသားစုကို ဘယ်သောအခါမျှ နှိမ့်ချဆက်ဆံခဲ့ခြင်း မရှိပါဘဲလျက် မည်သို့ဖြစ်ရသနည်း။

ချန်ရွှင်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး တောင်ထွတ်အသီးသီးမှ တပည့်များကို ဝေ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လူငယ်လေးတွေ တကယ် မဆိုးပါဘူး... ရှေ့ဆက်ပြီးလည်း ကြိုးစားကျင့်ကြံကြ... မပျင်းရိကြနဲ့"

"ဘိုးဘေး ရဲ့ အဆုံးအမကို နာခံပါ့မယ်"

"ဘိုးဘေး ရဲ့ အဆုံးအမကို နာခံပါ့မယ်"

......

တပည့်များအားလုံးသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ လူတိုင်းက 'ဘိုးဘေး က မိမိကို ကြည့်နေသည်' ဟု ခံစားနေကြရသည်။ ဘိုးဘေး ဤနေရာတွင် ရှိနေသရွေ့ ဝူယွင်ဂိုဏ်း တိုးတက်ကြီးပွားမလာစရာ အကြောင်း မရှိပေ။

"လျို မိသားစု၊ ရှီ မိသားစု၊ ဂျီ မိသားစု... ပြီးတော့ မင်းတို့ ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးယောက်... ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ ခန်းမဆောင်ကြီး ဆီ လာခဲ့ကြ"

ချန်ရွှင် ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် ပင်မတောင်ထွတ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။ နွားနက်ကြီးသည် သူ၏ အနောက်တွင် 'ဖူး' ခနဲ နှာမှုတ်လိုက်ရာ ထိုအရှိန်ကြောင့် မြေပြင်ပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး"

ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးယောက်သည် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေကြသော ရှီ မိသားစုဝင်များနှင့် လျို မိသားစုဝင်များလည်း အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသည်။ မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးများက ဘိုးဘေး ကြီးနှင့် နက်ရှိုင်းသော ရင်းနှီးမှု ရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

နေ့ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမဆောင်ကြီး….

ချန်ရွှင်သည် လှေကားထစ်များ အထက်ရှိ ပင်မ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

နွားနက်ကြီးသည် ချန်ရွှင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ခန်းမဆောင် အလယ်တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက် ဝပ်တွားနေကြသော ဂျီကျိန်းရန် နှင့် ဂျီယန် တို့ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးယောက်သည် ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူရော်နေကြပြီး ထိုနှစ်ဦး၏ အနောက်ဘက်တွင် လက်သီးဆုပ်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဝူယွင်ဂိုဏ်းသည် တစ်စုံတစ်ခုသော ကြီးမားသည့် အမှား ကို ကျူးလွန်မိသွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ လျို မိသားစုနှင့် ရှီ မိသားစုဝင်များသည် ကျောပြင်ကို မတ်မတ်ထားလျက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဘိုးဘေး ၏ နာမည်ကို ညစ်နွမ်းစေမည့် လုပ်ရပ်မျိုး မလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိသားစု ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးသည် စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်ရယ်လိုက်ကြသည်။ (ဂျီ မိသားစုက ကောင်တွေက ဘိုးဘေး နဲ့ မိသားစု သုံးခုရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အကာအကွယ်ယူပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်း ထဲမှာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်နေကြတာလေ... ခံရတာ နည်းတောင် နည်းသေးတယ်)

ခန်းမဆောင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် လူငယ်လေး အချို့ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကြောင်တောင်တောင် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်း ကို အပြစ်တင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး... ဟိုတုန်းက ငါ သေသေချာချာ ရှင်းပြမထားခဲ့တာက ငါ့အမှားပဲ"

ချန်ရွှင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖွဖွ ချလိုက်သည်။ ရှေးယခင်ကတည်းက လူ့စိတ်ကို ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။ အထူးသဖြင့် ရုတ်တရက် အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ရရှိသွားသည့် အချိန်မျိုးတွင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသေးသည်။

"ဒီကိစ္စကို သေသေချာချာ စုံစမ်း... အဲဒီနောက် ဒီလူတွေကို ဝူယွင်ဂိုဏ်း ကနေ နှင်ထုတ်လိုက်... သူတို့ဖာသာ ရပ်တည်အသက်မွေးကြပါစေ"

"ဘိုးဘေး... ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဘိုးဘေး"

ဂျီကျိန်းရန်သည် မျက်ရည်များ၊ နှပ်ချေးများ စီးကျလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဒီအတိုင်း သာမန်လူတွေရဲ့ လောကထဲကို နှင်ထုတ်ခံရတာမျိုးကိုတော့ သူ လက်မခံနိုင်ပေ။

"ဒါ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဂျီယန်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီလျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေသည်။ ဤခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ဖိအားကို သာမန်လူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် သူက မည်သို့မျှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ အသံပင် ထွက်မလာတော့ပေ။

"တကယ်လို့ ငါ ကိုယ်တိုင်သာ လက်ပါခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းတို့တွေ..."

ချန်ရွှင်သည် ထိုနေရာတွင် စကားကို ရပ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်။

"အခုလောက်ဆို 'အသက်ပျောက်နေလောက်ပြီ'... သာမန်လူတွေရဲ့ လောကကို ပြန်သွားပြီး ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိအောင် နေကြ"

ထိုစကား အဆုံးတွင် ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ပျံ့လွင့်လာသည်။ အားလုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ရီသွားကြပြီး ဘိုးဘေး အပေါ် လေးစားကြည်ညိုမှု ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားကြသည်။ မူလဝိဉာဉ် အဆင့်အထိ တက်လာနိုင်ခဲ့သူသည် သာမန် လူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မိမိဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေး ဖြစ်လျှင်တောင်မှ ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်သင့်ပေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးယောက်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဘိုးဘေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်နေကြပြီ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဘိုးဘေးသည် ဤမျှ အသေးအဖွဲ ပြဿနာလေးများကို ဖြေရှင်းရန် သက်သက်အတွက် ပြန်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပုံရသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်မည့်ပုံလည်း မပေါ်ပေ။ ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ရှင်းလင်းမှုများကို သူတို့ကသာ ကိုယ်စား လုပ်ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ 'မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ ဖတ်တတ်ခြင်း' ဆိုသည်မှာ မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို ကျင့်ကြံသူများအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ဘာသာရပ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ ပြီးသွားရင် ကျန်နေခဲ့တဲ့ 'တကယ့် ဂျီ မိသားစုဝင် အစစ်' တွေကို သေသေချာချာ လမ်းညွှန် သင်ကြားပေးလိုက်... ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး အလိုလိုက်စရာ မလိုဘူး... အဲဒီအစား ပိုပြီးတော့တောင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လေ့ကျင့်ပေးလိုက်"

ချန်ရွှင်၏ မျက်ဝန်းများ စူးရှသွားပြီး လျို မိသားစုနှင့် ရှီ မိသားစုဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ငါ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ... ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ကြနဲ့နော်"

အားလုံး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး နက်ရှိုင်းသော လေးစားကြည်ညိုမှုများဖြင့် လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြသည်။

"ဘိုးဘေး ရဲ့ စကားကို ရင်ထဲမှာ မှတ်သားထားပါ့မယ်"

"မင်းတို့ ခြောက်ယောက်က နေခဲ့... ကျန်တဲ့သူတွေ ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

ချန်ရွှင်သည် ထောင့်တွင် ရပ်နေသော လူငယ်လေးများကို ကြည့်ပြီး ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူတို့ အဘယ့်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခံလာရသနည်း ဆိုသည်ကို သူ သိသည်။ 'မျက်မှန်းတမ်းမိစေရန်' သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး"

လူငယ်လေးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာကြသည်။ ဤသည်ကား ဘိုးဘေး ၏ အရှိန်အဝါပင်။ မသိမသာဖြင့် သူတို့ အားကျလာမိသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုသည်မှာ ဤသို့ ရှိသင့်သည်။ လူအများ၏ ရှေ့တွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်တည်နိုင်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

နွားနက်ကြီးသည် ဒေါသ မပြေနိုင်သေးဘဲ ခွာကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဂျီ မိသားစုဝင် နှစ်ဦးသည် ခန်းမဆောင်ကြီး အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်ကာ သွေးများ အန်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော 'စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာန' မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ ဆွဲထုတ်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။

(ဘာလဲဟ... ဒီ ဂျီ မိသားစုရဲ့ ကောင် တွေက... တစ်ချိန်လုံး ဘိုးဘေး ရဲ့ အရှိန်အဝါကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်း ထဲမှာ မောက်မာနေခဲ့ကြတာလား... ဘိုးဘေး က ဒီကောင်တွေကို နည်းနည်းလေးတောင် ဂရုစိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပဲ)

ယခု ခန်းမဆောင်ကြီး ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူများမှာ ဝူယွင်ဂိုဏ်းကို စီမံအုပ်ချုပ်နေသော ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးယောက်နှင့် လျို၊ ရှီ မိသားစု ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ကို ပေးစရာ တစ်ခု ရှိတယ်... အရမ်းကို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရာပဲ... အပြင်ကို ပေါက်ကြားလို့ မဖြစ်ဘူး"

ချန်ရွှင်သည် သိုလှောင်အိတ် ခြောက်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အားလုံးက ကျင့်ကြံခြင်း လောကရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ကြတဲ့ သူတွေပဲ... ဘယ်လို သုံးရမလဲ ဆိုတာ မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ဆုံးဖြတ်ကြ... ငါ အများကြီး မပြောတော့ဘူး"

သူ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိုလှောင်အိတ်များသည် လူခြောက်ယောက်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူတို့ မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ နတ်အသိဖြင့် အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အတွင်းထဲတွင် ဆေးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ အပြည့်အသိပ် ပါဝင်နေပြီး အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးမားပြီး ရှားပါးသော ပစ္စည်းများချည်းသာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ လူခြောက်ယောက်သည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြသည်။

"တပည့်တို့ သေချာပေါက် လက်ခံရရှိပါပြီ"

ဤမျှများပြားသော ရင်းမြစ်များသာ ရှိနေပါက ဝူယွင်ဂိုဏ်းသည် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထင်ပေါ်၍ မဖြစ်ပေ။ ဘိုးဘေး ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူတို့ နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ချန်ရွှင်သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ (ဒီကောင်တွေ အကုန်လုံးက 'လောကဓံကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းလာတဲ့ ဝါရင့်တွေ' ဆိုတော့... စကားပြောရတာ လွယ်ကူပြီး အဆင်ပြေတာပေါ့)

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးက ချန်ရွှင်ကို တွန်းလိုက်သည်။ ဒေါသ မပြေနိုင်သေးပေ။

"မင်း ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လိုက်လေ"

ချန်ရွှင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နွားနက်ကြီး၏ ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးလိုက်သည်။

"ဂျီ စံအိမ် ရဲ့ နောက်ဖေးခြံဝင်းထဲမှာ ရှိလောက်တယ်"

နွားနက်ကြီးသည် ပြုံးဖြဲဖြဲ လုပ်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ယင်းက စီနီယာ ဂျီ ၏ တကယ့် မျိုးဆက် အစစ်အမှန် များကို သွားရောက် တွေ့ဆုံရန် ဖြစ်သည်။

"ငါ ဝူယွင်ဂိုဏ်း ကနေ လူငယ်လေး အနည်းငယ်လောက်ကို ခေါ်သွားဖို့ အစီအစဉ် ရှိတယ်... ငါ ကိုယ်တိုင် သေချာ သင်ကြားပြသပေးမယ်"

"ဘိုးဘေး... အဲဒါ အရမ်း ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ... ကြိုက်တဲ့သူကိုသာ ရွေးချယ်ပါ"

"ဘိုးဘေး... မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် မှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်နေလောက်ပြီမို့ ဂိုဏ်းချုပ် တို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်လည်း စိုးရိမ်ရပါတယ်... တကယ်လို့ လူငယ်လေး အချို့ ဘိုးဘေး ရဲ့ ဘေးမှာ နေခွင့်ရမယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဝူယွင်ဂိုဏ်း ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ဘယ်တော့မှ ပြတ်တောက်သွားမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး"

"ဘိုးဘေး... ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားပါ့မယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်း ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားပါ့မယ်"

......

လူခြောက်ယောက်သည် ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌ ရပ်လျက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြသည်။ ဂျီ မိသားစု ပြဿနာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်အနှောင့်အယှက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်အကြောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုလာကြသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီးတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်... ဂိုဏ်းစောင့်ကျန်ခဲ့တဲ့ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ကို ထွက်သွားကြပြီ"

ချန်ရွှင်သည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နွားကြီး ကို အစီအရင် ခင်းကျင်းခိုင်းပြီး အပြင်လောကနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ထားလိုက်မယ်... တကယ်လို့ ဘေးဒုက္ခကြီးတွေ ကျရောက်လာရင်တောင် ဒီရင်းမြစ်တွေ ရှိနေရင် ဝူယွင်ဂိုဏ်း အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ပါလိမ့်မယ်"

လူခြောက်ယောက်သည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချန်ရွှင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘေး ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို အပျက်မခံပါဘူး"

"ကောင်းပြီ... ကောင်းတယ်"

ချန်ရွှင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နှစ်ခါ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကမှ ငါ မြင်ချင်တဲ့ ဝူယွင်ဂိုဏ်း ပဲ"

လူခြောက်ယောက်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြပြီး ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ဤမျှ ကြီးမြတ်သော ဘိုးဘေး ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဝူယွင်ဂိုဏ်း ပြန်လည် မတိုးတက်လာစရာ အကြောင်း မရှိပေ။ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရမည် ဆိုလျှင်ပင် ဝူယွင်ဂိုဏ်းကို သေချာပေါက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ကျောက်စိမ်းဝါးတောင်တန်း ၏ မြေအောက်မှနေ၍ အလွန်ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဝူယွင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် မြေပြင်၏ 'လေးလံမှု' ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် လေးယောက်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ရိုသေစွာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြသည်။ ဘိုးဘေးနွားကြီး ကိုယ်တိုင် အစီအရင် ခင်းကျင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်မျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားပါနည်း။ ချန်ရွှင်သည် ယမန်နေ့က မြေအောက်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်း၏ မြေအောက် နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် 'နှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိ ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင်' အများအပြားကို မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါ သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း အဆုံးအစမဲ့သော အချိန်ကာလ၏ အပြောင်းအလဲများကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ဘိုးဘေး... ဘိုးဘေးနွားကြီး တို့ရဲ့ ခရီးစဉ်ကို လိုက်ပါပို့ဆောင် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"ဘိုးဘေး... ဘိုးဘေးနွားကြီး တို့ရဲ့ ခရီးစဉ်ကို လိုက်ပါပို့ဆောင် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

......

ကျောက်စိမ်းဝါးတောင်တန်း၏ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နှုတ်ဆက်သံကြီးများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဘိုးဘေး နှစ်ပါးသည် ကမ္ဘာလောကကို လှည့်လည်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ခရီးထွက်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

လှေပျံတစ်စင်းသည် တောင်တန်းများကြားမှ ပျံတက်လာသည်။ ၎င်းသည် မည်သည့် အဆင့်ရှိ ရတနာ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ ခွဲခြား မသိနိုင်ကြပေ။ သို့သော် ထို ခေါင်းဆောင် ခြောက်ဦးမှလွဲ၍ အခြားသော တပည့်များ မည်သူမျှ မသိရှိသည့် အမှန်တရား တစ်ခု ရှိနေသည်။ လှေပျံပေါ်တွင် အလွန် ငယ်ရွယ်သော ကျင့်ကြံသူလေး သုံးဦး လိုက်ပါသွားသည် ဆိုသောအချက်ပင်။

သူတို့သည် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုများကြောင့် ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေပြီး မိမိတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရမည်ကိုပင် မသိရှိဘဲ ရပ်နေကြသည်။

တစ်ယောက်မှာ လျိုဟန် ဖြစ်သည်။ အသက် (၁၅)နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ဆံပင်ကို နှစ်ဖက်ခွဲ ကျစ်ထားပြီး ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်ဝန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် (၆) ဖြစ်ပြီး သုံးမျိုးစပ် ဝိညာဉ်အမြစ် ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်မှာ ရှီဝူကျွင်း ဖြစ်သည်။ အသက် (၁၃) နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ သေသပ်လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင် ရှိသည်။ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် (၅) ဖြစ်ပြီး နှစ်မျိုးစပ် ဝိညာဉ်အမြစ် ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်မှာ ဂျီကျောက် ဖြစ်သည်။ အသက် (၁၄) နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ မျက်နှာတွင် ရဲရင့်သော အသွင်အပြင်များ ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မရှိသေးပေ။ ဒြပ်ငါးပါးစုံ ဝိညာဉ်အမြစ် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း...

ဝုန်း...

လှေပျံသည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ပြီး တိမ်ခိုးတိမ်ငွေ့များကို အဆက်မပြတ် တွန်းဖယ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားလေသည်။ ကျောက်စိမ်းဝါးတောင်တန်း၏ ရှုခင်းများသည် တဖြည်းဖြည်း မှုန်ဝါးသွားပြီး နှုတ်ဆက်သံများကိုလည်း မကြားရတော့ပေ။

လူသုံးယောက်သည် လှေပျံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်လျက် မျက်နှာများ နီရဲကာ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် လူတစ်ယောက်နှင့် နွားတစ်ကောင် ရပ်နေသည်။ ဤကျင့်ကြံခြင်း လောကရှိ တကယ့် အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ပင် ဖြစ်လေသည်။