အခန်း ၁၉၇

အခန်း (၁၉၇)

အဝေးတစ်နေရာတွင်။

ချန်ရွှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ရစ်သိုင်းနေသော သေမင်းငွေ့သက်များက တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားပြီး မူလဝိညာဉ်များထဲမှ အညှောင့်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် မူလဝိညာဉ်ငါးခုလုံး၏ ကိုယ်တွင်းမှ အညှောင့်များ ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်လောက်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အသွင်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များ ရစ်သိုင်းနေသော ပန်းငါးပွင့် ဖြစ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပြီး ခန့်မှန်း၍မရ၊ နားလည်၍မရနိုင်သော နက်ရှိုင်းမှုများ ပါဝင်နေသည်။

ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များက လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှနေ၏။ နှစ်ရှည်လများ စုဆောင်းခဲ့မှုက သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော တွန်းအားကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ဒြပ်ငါးပါး ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ဖန်တီးကာ ဒြပ်ငါးပါး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံမည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ရိုးရှင်းပြီး ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့နေကာ နတ်အလင်းတန်းများက ကိုယ်တွင်းသို့ စုစည်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ အလျဉ်းမရှိဘဲ သာမန်လူသားတစ်ဦးနှင့် တူညီနေသည်။ တမင်သက်သက် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ နိယာမပြင်ပတွင် သီးခြား ရပ်တည်နေပြီဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ သူ၏ အတိမ်အနက်ကို ဖောက်ထွင်းသိမြင်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒါပေမဲ့ ဘောင်ထဲကနေ ရုန်းမထွက်နိုင်သေးဘူး၊ အရေးကြီးတဲ့ တစ်ခုခု လိုနေသလိုပဲ"

ချန်ရွှင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒြပ်ငါးပါး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်က မပြည့်စုံသေးပေ။

"ဒြပ်ငါးပါးကတောင် သာမန် 'အစမှတ်' လေးတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်၊ အနှစ်သာရကို ရောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုသေးတာပဲ"

ထိုနေရာအထိ တွေးမိပြီးနောက် သူသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ရင်ထဲတွင် လတ်ဆတ်သော အံ့သြဝမ်းသာမှုများ နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ အမှန်တကယ် လိုက်လံရှာဖွေနေသော 'ကျင့်ကြံခြင်း' ပင် ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ လူရှေ့သူရှေ့တွင် ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်း (သို့မဟုတ်)အဆင့်အတားအဆီး များကို အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖောက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးကို အနှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် လုပ်ဆောင်နေပါကလည်း နောက်ဆုံးတွင် ပျင်းစရာသာ ကောင်းနေမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားမှုနှင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အရိပ်အယောင်များ ကိန်းဝပ်သွားပြီး အဝေးမှ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းမျှော်ကြည့်ရင်း မိမိ အမှန်တကယ် လိုလားတောင့်တနေသည့် အရာက မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

ချန်ရွှင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း မည်သည့် အရှိန်အဝါမျှ မရှိတော့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်ဖိအားများပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စွမ်းအင်လှိုင်းများ လှုပ်ရှားမှု အလျဉ်းမရှိတော့ပေ။

"ကဲ... ကျင့်စဉ်အသစ်နဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းအသစ်ကို ဖန်တီးရတော့မယ်၊ ဂျူနီယာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက ဒီလမ်းစဉ်ထဲကို အခုမှ စဝင်တာပဲ ရှိသေးတယ်၊ အရင်ဆုံး ရှေးလူကြီးတွေရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အတုယူရမှာပေါ့"

ချန်ရွှင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက် အဝေးတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော နွားနက်ကြီး ထံသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။

"တောက်... နွားကြီး မြန်မြန် လာစမ်း"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ တုန်ခါသွားသည်။ ဤစကားတစ်ခွန်းကပင် ချန်ရွှင် အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ စောစောက ချန်ရွှင်၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန်ပင် သူစိမ်းဆန်လွန်းသဖြင့် တစ်ခဏမျှ မည်သူမည်ဝါမှန်းပင် မသိနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ချန်ရွှင်သည် တဟားဟား အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသော အရိပ်မည်းဖြစ်သည့် နွားခေါင်းကြီးကို အားကုန် ဖက်ထားလိုက်လေသည်။

"နွားကြီးရေ... ငါ နောက်ဆုံးတော့ လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီကွ"

"မွန်း"

"မှတ်စုစာအုပ်ထဲ ချက်ချင်း မှတ်ထားရမယ်၊ ပြီးရင် မင်းကို ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ လာပြောပြမယ်၊ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ကို ဘယ်လို ဖြတ်တောက်ရမလဲ ဆိုတာကိုပေါ့"

"မွန်း"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ ဒြပ်ငါးပါး ရွှေအမြုတေနဲ့ ဒြပ်ငါးပါး မူလဝိညာဉ်တွေက ဟိုးအရင်ကတည်းက အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ပြီးသားပဲ၊ အခုက အခွင့်အရေး ရောက်လာရုံ သက်သက်ပါ"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ချန်ရွှင်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရာ၌ ချန်ရွှင်ထက် ဤနွားနက်ကြီးက ပို၍ ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ပန်းမိုးတောင်ကြား (ပန်းမိုးတောင်ကြား) အတွင်း၌ တင်းမာသော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ချန်ရွှင်က အရှေ့ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး နွားနက်ကြီးက အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။

"နွားကြီး... 'ကြယ်ပျက်သုဉ်းခြင်း သိုင်းကွက်' နဲ့ ငါ့ဆီကို ပစ်လွှတ်စမ်း"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး နှာမှုတ်သံ ပြင်းပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လှည့်ပတ်သွားပြီး ရွှေရောင် တောက်ပကာ ပူပြင်းလှသော အဝိုင်းပြားများသည် လေထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နွားနက်ကြီးသည် ခွာကို ဆောင့်ချလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းများ လျှံကျလာပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးသည် တောင်ကြားအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မီးလုံးကြီး တစ်လုံးသည် အဝိုင်းပြားများထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုသည် အလွန် ပြင်းထန်လှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းများကို အဆက်မပြတ် ဖြန့်ကျက်နေသည်။ ထိုဖိအားကြောင့် မြေပြင်ကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အဝေးတွင် ရပ်နေသော ချန်ရွှင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ချန်ရွှင်သည် ဥက္ကာပျံတစ်လုံးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသော မီးလုံးကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများ အတွင်းမှ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဤအရာနှင့် ထိတွေ့မိပါက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ် အငွေ့ပျံသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ရွှင်သည် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်ပြီး လေပြေကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းနေသည်။ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားနေသည်။

ဘုန်း...

မီးလုံးကြီးသည် ရုတ်တရက် နားလည်ရခက်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေလောက်သော မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုနေရာကို ဝါးမြိုသွားလေသည်။ ပျက်စီးခြင်း အရှိန်အဝါ အားလုံးသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ တိုးဝင်လာပြီး သွေးရောင်လွှမ်းသော ပင်လယ်ပြင်သည် ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြီး ဖြန့်ကျက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုငရဲခန်းကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းသည်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌သာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ရွှင်သည် တိတ်တဆိတ် လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ရာ မီးပင်လယ်ကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင်' အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးနှင့်မြေကြားသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားပြီး အမြီးကို အရိပ်များ ထပ်နေသည်အထိ ပြင်းထန်စွာ ရမ်းခါလိုက်သည်။ ချန်ရွှင်သည် သိသာစွာပင် ခုခံခဲ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။

"မွန်း... မွန်း..."

စောစောက မြင်ကွင်းကို နွားနက်ကြီး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဂါထာမန္တန်သည် အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ချန်ရွှင်သည် အင်အားဖြင့် ချေမှုန်းလိုက်ခြင်း မဟုတ်သလို စွမ်းအင်ဖြင့် ခုခံလိုက်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။

"ဟဲဟဲ... နွားကြီးရေ၊ ဒါ... ဒါ... ဒါလောက်ပဲလားကွ..."

ချန်ရွှင်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး လေပြေလေညှင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နွားနက်ကြီး၏ မျက်စိရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒါကမှ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအားပဲ၊ တခြားစွမ်းအင်တွေအပေါ်ကို သဘာဝအတိုင်း ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

နွားနက်ကြီးသည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ချန်ရွှင်ကို နှာခေါင်းဖြင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ်လုပ်လိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီးက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ကိုး။

"ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် အသုံးပြုလာတဲ့ ဂါထာမန္တန်က ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ထက် အများကြီး မသာလွန်နေသရွေ့ အကုန်လုံးကို အချည်းနှီးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မှာပဲ"

ချန်ရွှင်သည် ချောင်းတစ်ချက် ဖွဖွဟန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက အခု ကောင်းကင်တာအိုအတွက် ကောင်းတာ လုပ်ပေးနေတာနော်၊ တခြားစွမ်းအင်တွေကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မိုးနဲ့မြေကို ပြန်ဆပ်ပေးနေတာလေ"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ညိတ်လိုက်သည်။ မမှားနိုင်ပေ။ ဤနွားကြီးသည် ထပ်မံ၍ ယုံကြည်သွားပြန်လေပြီ။

"မင်းလည်း သွားပြင်ဆင်တော့၊ ငါ ဒြပ်ငါးပါး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး နည်းနည်း စဉ်းစားဦးမယ်၊ အခွင့်ကြုံတုန်း မင်းကိုပါ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်"

"မွန်း"

နွားနက်ကြီးသည် ချန်ရွှင်ကို ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်ပြီးနောက် အဝေးသို့ သုတ်ခြေတင် ပြေးသွားလေသည်။ ပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာဖြင့် မိမိ၏ အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနောက် မကြာမီ တောင်ကြားအတွင်း၌ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထပ်မံ မြည်ဟည်းလာပြီး ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များသည် အပြင်းအထန် စုစည်းလာကြသည်။ ချန်ရွှင်သည် ထိုအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တောင်ကြား၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ လေးနက်စွာ တွေးတောနေလေသည်။

ဒြပ်ငါးပါး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်က အလွန် မပြည့်စုံသေးပေ။ ပထမခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ရုံသာ ရှိသေးပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။ ယခုအခါတွင် အခြားစွမ်းအင်များကို ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲထားရုံသာ ရှိပြီး မူလဝိညာဉ် ကျင့်စဉ်များ ရပ်တန့်နေကာ ကျင့်ကြံခြင်း ဂါထာမန္တန်များလည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် သွေးကြောများ အစရှိသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံများကလည်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ ယခု သူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ဖြစ်နေပြီး ယခင်အတိုင်း ရှေးလူကြီးများ၏ လမ်းဟောင်းကိုသာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ အဆင့်မမီသေးလို့ နေမှာပါ၊ မိုးနဲ့မြေကို နားလည်သဘောပေါက်မှုက မလုံလောက်သေးဘူး"

ချန်ရွှင်သည် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုဖြင့် ကျန်းမာရေး လက်ဖက်ရည်ကို ထုတ်ယူကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

"မူလဝိညာဉ်ရဲ့ အထက်... ပြီးတော့ ဒြပ်ငါးပါး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်မှာ ဘာတွေ လိုအပ်နေတာလဲ..."

သူသည် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စတင် မှတ်တမ်းတင်လေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်အဖြစ် မည်သို့ ပြောင်းလဲရမည်ကိုမူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန် ကျင့်စဉ်များနှင့် ဆေးဖော်စပ်နည်းများ ဖန်တီးရာတွင်လည်း ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ အချိန်ကုန်ခံကာ ကြိတ်မှိတ်သည်းခံရမည့် နည်းလမ်းမျိုးကိုမူ မဖြစ်နိုင်တော့ဟု သူ ယူဆထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့တစ်စေ့ကို မြေကြီးထဲသို့ မြှုပ်နှံလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေဝိညာဉ်ပညာ ကို လည်ပတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... ချန်ရွှင်၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"ဟိုက်... တကယ်ကြီးလား၊ ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားတာလား"

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်မျောနေသော ရေပူပေါင်းများသည် သာမန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မဟုတ်တော့ဘဲ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အပင်များအပေါ် လိုက်လျောညီထွေရှိမှုက ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် မြင့်တက်နေလေပြီ။

ချန်ရွှင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး အကြည့်များကို နက်ရှိုင်းသွားစေသည်။ လက်ချောင်းထိပ်မှ မီးပွားလေးတစ်ခု လွင့်ပျံလာပြီး မိုးနှင့်မြေကြားရှိ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းလာကြသည်။ ထိုမီးပွားလေးသည် မိမိအလိုအလျောက် ကြီးထွားလာမည့် အနေအထားမျိုး ပြသနေသည်။ နှေးကွေးသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အပြောင်းအလဲများ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်..."

ချန်ရွှင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖွဖွချလိုက်ပြီး လက်မြှောက် အရှုံးပေးလိုက်မိသည်။ မိမိ ကျင့်ကြံထားသော ဂါထာမန္တန်များသည် သာမန်စွမ်းအင်မှ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရာစုံမှ အစစ်အမှန် အဆင့်တက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ လက်ကို ဖွဖွဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေဝိညာဉ်ပညာသည် မြေကြီးထဲရှိ မျိုးစေ့ထံသို့ စီးဝင်သွားပြီး ထိုအထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော အားနည်းသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးကို မှေးစင်းကာ ထိုမျိုးစေ့ကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေသည်။ မျိုးစေ့က သေဆုံးသွားခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် အစိမ်းရောင် အရည်တစ်စက် စုစည်းလာသည်။ ဤအရာကို သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာစောင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ထိုအထဲတွင် အရာများစွာ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်ငြား တစ်ခုကိုမျှ ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်ပေ။

"ဒြပ်ငါးပါး... ဒါလည်း ဒီအထဲမှာ ပါဝင်နေတာပဲ"

ချန်ရွှင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ထိုအစိမ်းရောင် အရည်စက်ကို မျိုးစေ့ပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် နတ်အသိကို ထိုအထဲသို့ ထိုးသွင်းကာ အတွင်းပိုင်း အပြောင်းအလဲများကို အဆက်မပြတ် လေ့လာစောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ရုတ်တရက် ချန်ရွှင်၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်ကို ထုတ်ယူကာ ရေးမှတ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့် နတ်အသိ က အသွင်မပြောင်းလဲခဲ့ရသနည်း။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် နတ်အသိနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများ အလွန် နည်းပါးလှသည်။ ဤအရာတွင်လည်း သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန် အခွင့်အရေး ရပါက သေချာစွာ လေ့လာသုတေသန ပြုလုပ်မည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။