အခန်း ၂၀၃

အခန်း (၂၀၃)

တစ်နှစ် ကြာပြီးနောက်။ အရှေ့ပိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းလောက၊ ချိလင်ဂိုဏ်း။

ဤဂိုဏ်းတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦး ရှိပြီး တပည့် တစ်ထောင်ကျော် ရှိသည်။ နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုတွင် အင်အားအတန်အသင့် ရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သိုင်းကျမ်းတိုက်၏ အပြင်ဘက်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လှုပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်စာအုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖတ်ရှုနေသည်။

သူ၏ ဘေးတွင် နွားနက်ကြီး တစ်ကောင် ဝပ်နေပြီး နေကြာစေ့ စားရင်း အစီအရင် လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်တစ်ဦးသည် သူတို့ထံသို့ လျှောက်လာသည်။ သူသည် လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုပြီး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ... တပည့်က ကျင့်စဉ် လာရွေးတာပါ"

"သက်သေခံ တံဆိပ်ပြား ပါသလား"

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားသည် စာအုပ်ပေါ်မှ အကြည့်မခွာဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ... ဒါလေး စစ်ဆေးပေးပါဦး"

လူငယ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အင်း... ပြဿနာ မရှိဘူး ဝင်သွားချေ"

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားသည် မျက်ခွံကို အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျန်တာကိုတော့ စည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ"

လူငယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သိုင်းကျမ်းတိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သို့သော် ဖြတ်သွားစဉ် အလိုအလျောက် ဘေးရှိ နွားနက်ကြီးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်မိလိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူ ဂိုဏ်းထဲ ရောက်နေသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။ ဂိုဏ်းထဲရှိ မည်သူကမျှ သူတို့၏ နောက်ကြောင်းကို မသိရှိကြသဖြင့် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဂိုဏ်း၏ အရေးအကြီးဆုံး နေရာကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရကြောင်းကိုသာ လူသိများကြသည်။

သိုင်းကျမ်းတိုက် အပြင်ဘက်။ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းများ မိုးထိအောင် မြင့်မားနေပြီး ကြည်လင်သော ရေစီးကြောင်းများ စီးဆင်းနေသည်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားသည် သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ နွားနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နွားကြီး... ငါတို့ ကျင့်ကြံတာ အများကြီး လိုအပ်နေသေးတယ်ကွ"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အထင်သေးသည့် မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အဲဒီတုန်းက အစ်ကိုကြီးက တော်တော်လေး ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသား... ချန်ရွှင် သည် ရုတ်တရက် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ကျိုကုန်းတောင် (နဝင်းတောင်) မှ ထွက်ခွာလာစဉ်က သူတို့သည် လှေပျံကြီးကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာဖြင့် အတင်း ပျံသန်းခဲ့သည်။ သို့သော် လေပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များသည် ချက်ချင်း ကုန်သွားခဲ့လေသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ လှေပျံကြီး ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ချန်ရွှင်သည် ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လှေပျံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ကပျာကယာ ထည့်သိမ်းလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လေထဲသို့ ပျံသန်းကာ ထွက်ခွာသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမြီးတန်းနေအောင် 'ထွက်ပြေး' ခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"တောက်... အစွမ်းကုန် မထုတ်နိုင်တာ တော်တော် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ"

ချန်ရွှင်၏ အသံမှာ တိုးညှင်းနေပြီး လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ခုခု တစ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"နွားကြီး... အမှန်တိုင်း ပြောရရင်ကွာ... ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို အစကနေ ဖန်တီးနိုင်တဲ့သူ ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင်မျိုး ဖြစ်နေမလဲ မသိဘူး"

ယခုအခါ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်သည် မပြည့်စုံသေးသဖြင့် စွမ်းအားရှိသော်လည်း အသုံးပြုစရာ နေရာမရှိ ဖြစ်နေသည်။ ယခု လောလောဆယ်တွင် လောကအလယ်၌ မူလဝိညာဉ် စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့်သာ သွားလာနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် နေကြာစေ့များကို တဖြောက်ဖြောက် ကိုက်ဝါးရင်း ပြုံးစိစိ လုပ်နေသည်။ အစ်ကိုကြီးရော သူပါ ဉာဏ်ပြေးသူများ မဟုတ်ပေ။

"ဟူး... တကယ်ပါပဲကွာ"

ချန်ရွှင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖွဖွချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပေါ်လာသည်။

"ပါရမီတစ်ခုတည်းတင် မကဘူး... ရှေးလူကြီးတွေက ဒီကျင့်စဉ်တွေကို နောင်လာနောက်သားတွေအတွက် ချန်ထားရစ်ဖို့ သွေးတွေ အသက်တွေကို ဘယ်လောက်တောင် ပေးဆပ်ခဲ့ရမလဲ မသိဘူး"

"မွန်း..."

"အဲဒီ သွေးကြောတွေ ပြတ်ထွက်သွားမတတ် နာကျင်မှုကြီးကို... ငါတို့ဆီမှာသာ 'ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်' မရှိခဲ့ရင် နွားကြီး... မင်း တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ကြက်သီးထသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားသည်။ ထိုသွေးကြောများ ဖောက်ပြန်သည့် နာကျင်မှုကြီးသည် နွားတစ်ကောင်ကိုပင် အသုံးမကျသည့် နွားဖြစ်သွားစေနိုင်သော ငရဲခန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ကျင့်စဉ်တင် မကဘူး... ငါတို့ သင်ယူခဲ့တဲ့ ဆေးပညာနဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်း တွေဆိုရင်လည်း စဉ်းစားကြည့်လေ..."

ချန်ရွှင်သည် ခေါင်းခါလျက် အခက်တွေ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယခင်ဘဝက 'ရှန်နုံ၏ ဆေးပင်တစ်ရာ စမ်းသပ်မှု' ဒဏ္ဍာရီကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားသည်။

"အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက ရှေးလူကြီးတွေက သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ပေးဆပ်ပြီး ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေချည်းပဲ... ကျင့်စဉ် ဆိုတာလည်း ဒီသဘောတရား အတိုင်းပဲ"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် နှာမှုတ်သံရှည်ကြီး ပြုလုပ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပေါ်လာသည်။ အစ်ကိုကြီး ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။

သေချာ ပြန်တွေးကြည့်မည် ဆိုပါက သူတို့ သင်ယူခဲ့သမျှသော ဗဟုသုတများသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးလူကြီးများ အသက်နှင့်ရင်းပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အဖိုးတန်ရတနာများပင် ဖြစ်သည်။ ချန်ရွှင်သည် တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ငေးမောနေသေးသော နွားနက်ကြီးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူသည် အစ်ကိုကြီး ပီသလှပေသည်။

"ဂိုဏ်းအသီးသီးမှာ ကိုယ်ပိုင် အမွေအနှစ် ကျင့်စဉ်တွေ ရှိကြတယ်... ငါတို့တွေ အများကြီး ကြည့်ပြီး အများကြီး သင်ယူလိုက်ရင် တစ်ချိန်ကျရင် အကုန်လုံးက မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းအဖြစ် ဆက်စပ်သွားမှာပါ"

ချန်ရွှင်သည် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး လှုပ်ကုလားထိုင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှဲနေလိုက်သည်။

"အစီအရင် တွေလည်း ဒီအတိုင်းပဲ... နွားကြီး... ငါက မင်းကို အများကြီး မျှော်လင့်ထားတယ်နော်"

စန္ဒာဂိုဏ်း သည် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း သုံးခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း မျှော်လင့်မထားလောက်အောင်ပင် ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ်စာတမ်းများ နည်းပါးလှပြီး ဤကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးများတွင်သာ ပိုမို ပေါများနေသည်။

သာမန် ကျင့်စဉ်များကို စန္ဒာဂိုဏ်း က 'အပြင်တွင် လိုသလောက် ဝယ်ယူနိုင်သည်' ဟု ယူဆကာ စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ဒေါသတကြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။ နေကြာစေ့များသည် မြေကြီးပေါ်သို့ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းသွားသည်။ အစ်ကိုကြီး၏ မျှော်လင့်ချက်ကို အပျက်မခံနိုင်ပေ။

ချန်ရွှင်သည် တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး နွားနက်ကြီး၏ ကျောကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ချက် ရှိသည့်ကောင်လေးပင်။

လူတစ်ယောက်နှင့် နွားတစ်ကောင်သည် သူတို့၏ စာအုပ်များကို ပြန်လည် ဖတ်ရှုကြသည်။ သို့သော် ချန်ရွှင်၏ မျက်မှောင်များ တဖြည်းဖြည်း ကြုတ်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှသည်။ သို့သော် 'ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ဒြပ်ငါးပါး ကျင့်စဉ်' ကို မည်သို့ ဖန်တီးရမည်နည်း ဆိုသည်မှာမူ သူ အခက်တွေ့နေသည်။

ဒြပ်ငါးပါး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ မိမိ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလဲမှုက ထိုလမ်းစဉ်ဆီသို့ အလိုအလျောက် တွန်းပို့ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ့တွင် ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ယခုအခါတွင် အစပျိုး အဆင့်မျှသာ ရှိသေးပြီး မပြည့်စုံသေးသလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် ၏ ဘောင်ထဲမှလည်း ရုန်းမထွက်နိုင်သေးပေ။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလောတကြီး ဖြစ်မနေပေ။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရသည်ထက် များစွာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော စိန်ခေါ်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုသလို အသက်အန္တရာယ် ပေးမည့် ရန်သူများ မရှိခြင်းက အကောင်းဆုံး အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင် ရဲ့ သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဒြပ်ငါးပါး ရဲ့ 'သစ်သား' ကနေတဆင့် ဓာတ်မရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်"

ချန်ရွှင်သည် တီးတိုးရေရွတ်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်... ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်ကို... ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လို့ မရဘူးလား"

ထိုစကားနှင့်အတူ ချန်ရွှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးဖိုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ ပြောင်းပြန်လှန် လည်ပတ်လိုက်လေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စုပ်ယူဝင်ရောက်လာကြသည်။

"ဟိုက်..."

"မွန်း..."

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး နွားကြီး... အခု တွက်ချက် စမ်းသပ်နေတာ"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ချန်ရွှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ကြီးမားသော ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

"နွားကြီး... ဒီနေရာကို မင်း တာဝန်ယူလိုက်တော့"

ချန်ရွှင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စကားတစ်ခွန်း ပြောကာ မြေကြီးထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အကယ်၍ တပည့်များ ရောက်လာပါက စာရေး၍ အကြောင်းပြန်ရန် ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။

ချန်ရွှင်သည် မြေကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှ သွေးတစ်စက် စီးကျလာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများသည် ဒြပ်ငါးပါး မီးဖိုကြီးကြောင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြတ်တောက်သွားကြသည်။ သူသည် 'သွေးကြောများကို ပြောင်းပြန်စီးဆင်းစေ' ကာ ကျင့်စဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ တွက်ချက် စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲ... ဒဏ်ရာရသွားတာပဲ"

ချန်ရွှင်၏ မျက်ဝန်းများသည် စူးရှနေပြီး နာကျင်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မရှိပေ။ ယင်းအစား အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း သူ ဒဏ်ရာရခဲ့သော အကြိမ်အရေအတွက်မှာ လက်ချိုးရေ၍ ရလောက်အောင် နည်းပါးလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် 'အတွင်းကြည့်' စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်နေပြီး ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည် ရှိနေသော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော သွေးကြောများ တဖြည်းဖြည်း ပြတ်တောက်သွားသည်ကို တွေ့မြင်နေရသည်။

ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှ စီးကျလာသော သွေးပမာဏ ပိုမို များပြားလာသည်။ သို့သော် အသက်အန္တရာယ်နှင့် သက်ဆိုင်သော သေရာပါ ဒဏ်ရာမျိုး မဟုတ်သရွေ့ ဘာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုပေ။ အရာအားလုံးကို အစကနေ ပြန်စလို့ ရသည်။

ဝုန်း...

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကျယ်လောင်သော ပဲ့တင်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များသည် အမြင့်ဆုံးအထိ စုစည်းသွားကာ အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းတော့မည့်ဟန် ရှိနေသည်။

"ငါက အခုချိန်ထိ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှေးလူကြီးတွေရဲ့ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်တွေကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီးပြီ... ဒါကို အခြေခံပြီး ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်တွေကို ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်မယ်"

ချန်ရွှင်၏ အနက်ရောင် ဆံနွယ်များသည် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လွင့်ပျံသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နီရဲသွားကာ ဒြပ်ငါးပါး အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သွေးကြောတွေ ပြတ်တောက်သွားတာ... ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်နဲ့ ဆေးကြောတာ... ဒါကပဲ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် (အပေါက်များ) ကို ဖွင့်နိုင်မယ့် သော့ချက်ပဲ"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်ကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းပြန် လည်ပတ်နေပြီး သွေးကြော အများအပြား ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

ရုတ်တရက် ထိုပြတ်တောက်သွားသော သွေးကြောများသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စုစည်းသွားပြီး 'အပေါက်' တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာမှနေ၍ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များသည် အသက်ရှူသကဲ့သို့ ဝင်ထွက်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ရွှင်၏ ခေါင်းပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော မူလဝိညာဉ် ငါးခု၏ ပုံရိပ်များသည်လည်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စူးရှမှုများ ကိန်းဝပ်သွားပြီး လက်ညှိုးနှစ်ချောင်း ထောင်လျက် ချန်ရွှင်၏ 'အပေါက် ဖွင့်ခြင်း' ကို ကူညီပံ့ပိုးပေးလာကြသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေး တစ်အုပ် လွင့်ပျံလာပြီး ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် အစီအရင် ပုံများကို စတင် ရေးဆွဲလေသည်။

ဖောက်...

ပထမဆုံး အပေါက် ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်စဉ်၏ လည်ပတ်မှုနှင့်အတူ အပေါက်အသစ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အတင်းအဓမ္မ ပွင့်သွားလေသည်။

"ဝေါ့..."

ချန်ရွှင်သည် ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ သွေးကြောများ ပြတ်တောက်သွားသော နာကျင်မှု။ ၎င်းသည် တိုက်ရိုက်ဆိုရလျှင် 'အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားခြင်း' နှင့် ညီမျှသော ငရဲခန်း မျှ နာကျင်မှုမျိုး ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အဖိုးတန် ရတနာများ အသုံးမပြုပါက မည်သို့မျှ ပြန်လည် မသက်သာနိုင်သော ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာမျိုး ဖြစ်သည်။

"တောက်... ဒီကောင်က တော်တော် ဆိုးရွားတာပဲ"

ချန်ရွှင်သည် သွေးများ အန်နေရင်းနှင့်ပင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးများသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

ထို့နောက်...

သူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ပတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည့် လည်ပတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယခုအခါ မူလဝိညာဉ်၏ အကူအညီ မလိုအပ်တော့ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပေါက်များသည်လည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်းဖြင့် အပေါက်ပေါင်း 'လေးဆယ်' အထိ အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်လိုက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။