အခန်း ၂၀၆

အခန်း (၂၀၆)

ဆယ်နှစ်တာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တောင်ထိပ်ရှိ အဆောက်အအုံရှေ့မှ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင်။

ချန်ရွှင်သည် အားဖြည့်လက်ဖက်ရည်ကို အရသာခံသောက်သုံးနေပြီး ကျန်ရိ ကလည်း ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ယောက်တည်း သောက်နေသည်။ နွားကြီးကမူ အဝေးတစ်နေရာတွင် စာအုပ်ဖတ်နေပြီး သူတို့ ဘာတွေပြောနေကြသည်ကို စိတ်မဝင်စားပေ။

"ချန်ရွှင်... မင်း ကောင်းကင် လွင်ပြင်ကြီး ကို ဖြတ်ကျော်သွားမလို့လား"

"အင်း... ဟိုဘက်က ရှုခင်းတွေကို သွားကြည့်ချင်လို့ပါ လမ်းမရှိရင်လည်း ပြန်လာခဲ့မှာပေါ့"

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အလုံအလောက် ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား ခန္ဓာကိုယ်တွင်း စွမ်းအင်တွေကို ဖြည့်တင်းပေးမယ့် ဆေးတွေကရော... အဲဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ခန်းခြောက်နေတဲ့ 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကင်းမဲ့ရာ နယ်မြေ' ကွ"

ကျန်ရိ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဖြူဖွေးသော မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အဲဒီလွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားဖူးတယ် အသွားအပြန် အနှစ်ငါးရာတောင် အချိန်ယူခဲ့ရပေမယ့် အဆုံးသတ်ကို မမြင်ခဲ့ရဘူးလို့ ဆိုတယ်"

"ကျန်ရိ... အကယ်၍ လမ်းသာမရှိဘူးဆိုရင် ဟိုဘက်ခြမ်းမှာ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ 'အင်ပါယာနိုင်ငံတော်ကြီး' ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေက ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ"

ချန်ရွှင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ဆယ်ခု မှ လူများဆိုလျှင် သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ချက် အမှန်တရားများကို သိထားမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် အချင်းချင်း 'တာအိုမိတ်ဆွေ' ဟု မခေါ်ဆိုကြတော့ဘဲ တန်းတူရည်တူ မိတ်ဆွေများအဖြစ် ဆက်ဆံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ခဏလေး စဉ်းစားပါရစေဦး"

ကျန်ရိ သည် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြီး ယခင်က ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသော ဂိုဏ်း၏ ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများထဲမှ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် တူးဖော်နေလေသည်။

"ကောင်းကင် လွင်ပြင်ကြီး က အရင်ကတည်းက အခုလို ခြောက်ကပ်နေတဲ့ နေရာမျိုး မဟုတ်ဘူး ရှေးလူကြီးတွေက အဲဒီနေရာမှာ 'ပို့ဆောင်ရေး အစီအရင်ကြီး' တစ်ခုရဲ့ သဲလွန်စတွေကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်"

"ဟင်"

"ကောင်းကင် လွင်ပြင်ကြီး မှာ လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေလောက်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့တာ သေချာတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို တိုက်စားပစ်နိုင်တဲ့ 'တစ်ခုခု' ရှိနေတယ် အန္တရာယ် များလိမ့်မယ်"

"ငါလည်း နည်းနည်း လေ့လာကြည့်ဖူးတယ် တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို တိုက်စားပစ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတာပဲ"

ချန်ရွှင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ဆယ်ခု မှ လူများ သိထားသော သတင်းအချက်အလက်များ၏ အရည်အသွေးက သေချာပေါက် ကွာခြားလှပေသည်။

"ဒါဆိုရင် လမ်းကြောင်း ရှိတယ်ဆိုတာ သေချာတာပေါ့"

"သေချာပေါက် ရှိတယ်" ကျန်ရိ သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အခု လက်ရှိ လှေပျံတွေရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ သက်တမ်းကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် ဟိုဘက်ကမ်းကို ရောက်အောင် သွားဖို့ဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေမှု တစ်ခုပဲ"

"အဲဒါကြောင့်ပဲ အခု ကျင့်ကြံခြင်းလောကက 'မြောက်ပိုင်းဒေသ' ကို စူးစမ်းရှာဖွေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး အဲဒီ စစ်ပွဲကြီးကို ဖန်တီးခဲ့တာပေါ့"

ချန်ရွှင် သည် အဓိပ္ပာယ် နက်ရှိုင်းသော စကားကို ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ မထင်မှတ်ထားသလို ဖြစ်သွားပုံရတယ်"

"ဟူး... အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျုပ်တို့ တန်တင်းဂိုဏ်း ကလည်း သဘောမတူခဲ့ပါဘူး ဒါပေမဲ့ အင်အားစုအများစုရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ရှေ့မှာ မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ကိုယ့်ဆန္ဒအတိုင်း ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူးလေ"

ကျန်ရိ ၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။ အနောက်တန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးလိုလိုသည် ထိုစစ်ပွဲကြီးကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

"မျိုးဆက်သစ် ဂျူနီယာတွေအတွက် အသက်နဲ့ရင်းပြီး မစွန့်စားဘူးဆိုရင် အလကားသက်သက် သက်တမ်းကုန်ပြီး သေဆုံးသွားရုံပဲ ရှိတော့မှာပေါ့ အဲဒီလို ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ရှိခဲ့တယ်"

သူတို့ကဲ့သို့ အနောက်တန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဂိုဏ်းအတွက် နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် သွေးကြောများ ဖြစ်ကြသည်။ စီမံကိန်း ကျရှုံးသွားချိန်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဂျူနီယာများကို နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးရမည့် နောက်ဆုံး အားထားရာများ ဖြစ်ကြသည်။

ချန်ရွှင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဤကိစ္စ၏ ရှုပ်ထွေးမှုသည် လူတစ်ယောက်က စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောပြ၍ ပြီးနိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ကျန်ရိ သည် အဝေးသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လျက် လွမ်းဆွတ်တမ်းတသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ တကယ့်ကို နှမြောဖို့ ကောင်းလွန်းပါတယ်"

"သေချာတာပေါ့"

"စီမံကိန်း ကျရှုံးသွားလို့ နှမြောတာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီလို လူငယ် ကျင့်ကြံသူလေးတွေက အရိုးပြာတောင် ပြန်မရဘဲ ကိုယ့်မွေးရပ်မြေကို ဝိညာဉ်ပြန်မကပ်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတာကို နှမြောတာပါ"

"ဟဲဟဲ... ခင်ဗျားမှာ ဒီလောက် ကြီးမြတ်တဲ့ စိတ်ထားမျိုး ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

"ကျုပ်လည်း အိုမင်းနေပါပြီ လူငယ်တုန်းကလို ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုပြီး လူတွေနဲ့ အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ စိတ်တွေ မရှိတော့ပါဘူး အခုအချိန်မှာ ဆေးဖော်စပ်ရင်း ဂျူနီယာလေးတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့ကပဲ ကျုပ်တို့ရဲ့ အဓိက တာဝန်ပါ"

"ကျန်ရိ... ခင်ဗျားရဲ့ စရိုက်က ကျုပ်နဲ့ သဘောထားချင်း နည်းနည်း တိုက်ဆိုင်တယ် လက်ဖက်ရည်ကိုပဲ အရက်လို သဘောထားပြီး ကျုပ် တစ်ခွက်လောက် တိုက်ပါရစေ"

"ဟားဟားဟား... ချန်ရွှင် မင်းက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့ လူပဲ"

ကျန်ရိ သည် မုတ်ဆိတ်မွေးများကို လှုပ်ခါလျက် ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို စူးစမ်းစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... ဒါက ဘာလက်ဖက်ရည်လဲ"

"အားဖြည့်လက်ဖက်ရည် လေ အရင်တုန်းက ဆရာသခင် ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးနည်းပေါ့ သက်တမ်းကို ရှည်စေပြီး နုပျိုမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်"

"ဟားဟားဟားဟား..."

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မွန်း"

အဝေးတွင် ရှိနေသော နွားနက်ကြီးသည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားကာ သူ၏ အားဖြည့်လက်ဖက်ရည် စည်ပိုင်းကြီးကို ပွေ့ဖက်လျက် ဂလုခနဲ တစ်ငုံ သောက်ချလိုက်လေသည်။

ကျောက်စားပွဲရှေ့တွင်။

ကျန်ရိ သည် ရုတ်တရက် မျက်နှာကို တည်လိုက်သည်။

"ဘယ်အချိန်လောက် ထွက်ခွာမှာလဲ ဒီအဘိုးကြီး လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ် မြောက်ပိုင်းဒေသ စူးစမ်းရှာဖွေမှုက ကျရှုံးသွားပေမယ့် အနောက်အရပ်ကို သွားမယ့် မင်းတို့ကတော့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဖြတ်ကျော်နိုင်လောက်မှာပါ"

"အင်း... မထွက်ခွာခင် အခြား ထိပ်သီးဂိုဏ်းတွေကို နည်းနည်းလောက် သွားရောက် လည်ပတ်ချင်သေးတယ် မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်စဉ်တွေကို သွားကြည့်ချင်လို့ပါ"

"ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ် ဖန်တီးမလို့လား"

"စဉ်းစားမိတာလေးတွေ နည်းနည်း ရှိလို့ပါ လက်တွေ့ မလုပ်ကြည့်ရရင် ရင်ထဲမှာ တစ်ခုခု လိုနေသလို ဖြစ်နေမှာစိုးလို့"

"ချန်ရွှင်... ခဏလေး စောင့်ဦး"

ကျန်ရိ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ"

"ချန်ရွှင်... ဒါကို ယူသွားပါ တခြား ဂိုဏ်းတွေကို သွားရောက် လည်ပတ်တဲ့အခါ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို အများကြီး လျှော့ချနိုင်ပါလိမ့်မယ် ကျုပ်ရဲ့ မျက်နှာကလည်း နည်းနည်းတော့ အလုပ်ဖြစ်ပါသေးတယ် မင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်မှာပါ"

"အားနာစရာကြီးဗျာ ကျွန်တော်က ဒီသဘောနဲ့ ပြောလိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ချန်ရွှင်... မင်းက ဒီ ကျင့်ကြံခြင်းလောက (ချန်တိုင်းပြည် တစ်ဝိုက်)က လူ သေချာတယ် မဟုတ်လား"

"သေချာတာပေါ့"

"ဒါဆိုရင် ရပါပြီ မင်း ကောင်းကင် လွင်ပြင်ကြီး ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးတဲ့နောက် ဟိုဘက်ကမ္ဘာမှာ သေချာပေါက် ကျော်ကြားလာမှာပါ"

ကျန်ရိ သည် အားပါပါ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်ကျရင် 'ငါ့ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ အရင်းအမြစ်က ဒီ ကျင့်ကြံခြင်းလောက ကနေ လာတာ' လို့ ရဲရဲဝင့်ဝင့် ပြောလိုက်စမ်းပါ ဒါဆိုရင် ဘယ်သူက ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို အထင်သေးရဲတော့မှာလဲ"

"သေချာတာပေါ့ တကယ်လို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီ ကျင့်ကြံခြင်းလောက နာမည်ကို ထုတ်ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချန်ရွှင် သည် ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ညိတ်ကာ မိမိတွင် မရှိသော မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုး မရှိရင် ကျုပ် ကလည်း ဒီလိုလုပ်ပေစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူးကွာ"

ချန်ရွှင် ရုတ်တရက် မင်သက်သွားသည်။ အဝေးမှ ခိုးနားထောင်နေသော နွားနက်ကြီးလည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ကျန်ရိ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော် ကောင်းကင် လွင်ပြင်ကြီး ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ်လို့... အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေတာလား"

"မဖြစ်နိုင်တာတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့ ကျုပ် ကျင့်ကြံလာတာ အနှစ်တစ်ထောင် ရှိပြီ ဒီအဘိုးကြီးကို ကလေးငယ် တစ်ယောက်လို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်တာ မင်းတို့ပဲ ရှိတယ်"

ကျန်ရိ သည် အထင်သေးသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်အချို့သည် လေအဝှေ့တွင် လွင့်ပျံသွားသည်။

"မင်းတို့မှ ဖြတ်မကျော်နိုင်ရင် ဒီ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူး"

"ဒီ ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံလိုက်ပါပြီ"

ချန်ရွှင် သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို လေးနက်စွာ လှမ်းယူလိုက်သည်။

"ကဲ... ကျုပ် ဆေးသွားဖော်လိုက်ဦးမယ် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားလို့ မင်းတို့ ထွက်ခွာမယ့်အချိန်ကျရင် တစ်ခွန်းလောက် လာပြောလှည့်ပါဦး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ချန်ရွှင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်ရိ သည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ လက်စကို ခါလိုက်ပြီး အင်မော်တယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဟန်ပန်ဖြင့် တောင်တန်းများကြားရှိ တိမ်ခိုးများထဲသို့ လျှောက်လှမ်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ချန်ရွှင် သည် အဝေးမှ တောင်တန်းပြာများကို ငေးမောကြည့်ရှုရင်း လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ ကွေးညွတ်သွားသည်အထိ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်။

ချန်ရွှင် သည် ကျင့်စဉ်များကို လေ့လာစူးစမ်းရင်း တစ်ဖက်မှလည်း ဒြပ်ငါးပါး ဆေးများကို ဖော်စပ်နေလေသည်။

ရွှေအမြုတေ အဆင့်တွင် သွေးကြောပေါက်များ ဖွင့်စဉ်က ထို 'ဒြပ်ငါးပါး မူလစွမ်းအင်ဆေး' သည် ဝင်ပေါက်ဖွင့်ခြင်းကို ကြီးမားစွာ အထောက်အကူ ပြုခဲ့ပြီး နာကျင်မှုများနှင့် အဆင့်အတားအဆီးများကို အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့ကြောင်း သတိထားမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရေဝိညာဉ်ပညာနှင့် သက်တမ်းအမှတ်များ၏ ပေါင်းစပ်မှုမှာ ပြီးပြည့်စုံလှသည်။ ရေဝိညာဉ်ပညာ ကို အသုံးမပြုဘဲ သက်တမ်းအမှတ် သက်သက်ဖြင့်သာ ပျိုးထောင်ပါက သာမန် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအဖြစ်သာ ကြီးထွားလာမည် ဖြစ်ပြီး၊ ရေဝိညာဉ်ပညာ ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (ယခုအခါ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်) များကိုပါ ထည့်သွင်း အသုံးပြုလိုက်ပါက 'ဒြပ်ငါးပါး ဝိညာဉ်ဆေးပင်' များအဖြစ် ကြီးထွားလာမည် ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်နည်း ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဉာဏ်အလင်းများမှာ ကျန်ရိ နှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အကြောင်း ဆွေးနွေးငြင်းခုံရာမှ အများစုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နွားနက်ကြီးမှာမူ များပြားလှသော အစီအရင် ပုံစံများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်လံ ကူးယူနေသော်လည်း အလွန် နက်ရှိုင်းလွန်းပြီး သတင်းအချက်အလက် များပြားလွန်းသဖြင့် ဦးနှောက်က လိုက်မမီတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အလုပ်များသော်လည်း ပြည့်စုံသော နေ့ရက်များပင် ဖြစ်သည်။ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်ကို ပိုက်ထွေးထားလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ ပန်းပွင့်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ အေးချမ်းသော အချိန်ကာလများ ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်တာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့ တောင်အောက်သို့ ဆင်းမည့်နေ့တွင် ကျန်ရိကိုယ်တိုင် လာရောက် ပို့ဆောင်နှုတ်ဆက်လေသည်။ တန်တိန့်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ လူတစ်ယောက်နှင့် နွားတစ်ကောင် ဧည့်သည်အဖြစ် နေထိုင်သွားကြောင်းကို သိရှိသူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

ကျန်ရိ ၏ ကျောက်စိမ်းပြား ကျေးဇူးကြောင့် သူတို့သည် အခြား ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ဆယ်ခု ထံသို့လည်း ဧည့်သည်အဖြစ် ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မလိုအပ်သော ပဋိပက္ခများ မဖြစ်ပွားခဲ့ဘဲ အလွန် အေးချမ်းတည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ချန်ရွှင် လေ့လာဖတ်ရှုခဲ့သော မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်စဉ်များ ပိုမို များပြားလာပြီး အများစုမှာ ယခင်က တည်ရှိခဲ့ဖူးသော 'ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်အမြစ်' နှင့် ပတ်သက်သော ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးဖို တစ်ခုပမာ သဘောထားကာ ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ သွေးကြောများကို ဖောက်ထွင်းရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သွေးကြောများ ဖောင်းကြွပေါက်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို ကြိတ်မှိတ် သည်းခံခဲ့ရသည်။

တခါတရံ လူ့ခန္ဓာကိုယ် ဝင်ပေါက်များ၏ လည်ပတ်မှု လမ်းကြောင်း မှားယွင်းသွားပြီး ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်ကာ ချန်ရွှင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများမှ သွေးများ စီးကျလာတတ်သည်။

နွားနက်ကြီးမှာမူ ချန်ရွှင်၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ နွားကြီးသည် ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ဗဟုသုတမျှ မရှိသဖြင့် ကူညီပေးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။