အခန်း ၂၁၆

အခန်း (၂၁၆)

ချန်ရွှင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါတို့ကို တာ့လီနိုင်ငံ အကြောင်း အသေးစိတ် ပြောပြပေးလို့ ရမလား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ"

တိုက်ရှင်းချင့်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ လာပြီဟေ့။ ဒီလို ကိစ္စမျိုး ဆိုရင်တော့ သူ့အကြိုက်ပေါ့။ သူတို့သည် ချန်ရွှင်၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားရင်း တာ့လီနိုင်ငံ၏ အခြေအနေများကို အဆက်မပြတ် ပြောပြနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပေါ့ပါးလွတ်လပ်လာခဲ့သည်။ ဤစီနီယာ နှစ်ဦးသည် ရက်စက်သော လူသတ်သမားများ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့၏ အပြုအမူများက သာမန်ထက် အနည်းငယ် လွန်ကဲနေရုံသာ ဖြစ်ပြီး မိမိတို့၏ ကြိုတင် သုံးသပ်မှုများ မှားယွင်းခဲ့ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့သည်လည်း ရံဖန်ရံခါ "တကယ်လားဟ" "မွန်း" စသဖြင့် အလွန်အကျွံ အံ့သြချီးကျူးသံများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ သို့သော် ထိုအရာများကို ဟွမ်ရှောက်တို့ နှစ်ဦး မမြင်တွေ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်။

ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်သော အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤ တာ့လီနိုင်ငံ ဟူသော နိုင်ငံတော်သည် အလွန်အမင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားလွန်းပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။

"အင်း... နားလည်ပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ရ... ရပါတယ်။ ဂျူနီယာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက်လုပ်ပေးရမှာ တာဝန်ပါပဲ။ စီနီယာ... အားမနာပါနဲ့"

ဟွမ်ရှောက်၏ ခေါင်းသည် မြေကြီးနှင့် ထိလုနီးပါး အောက်သို့ ငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ခါမျှပင် မော့မလာပေ။

"တကယ်လို့ လမ်းပြဖို့ လိုအပ်ရင် ကျွန်တော် ဟွမ်ရှောက်က စီနီယာအတွက် ခွေးတစ်ကောင် မြင်းတစ်ကောင်လို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ"

"စီနီယာ... ခိုင်းစရာ ရှိတာ အကုန်ခိုင်းပါ" တိုက်ရှင်းချင့်ကလည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီ ဝိညာဉ် ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံး တွေကို မင်းတို့ကို ပေးလိုက်မယ်"

ချန်ရွှင်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လှေပျံ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးကြီးများကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံး လေးတုံးသည် ဒုန်းခနဲ ပေါ်လာလေသည်။

"ဒါက ကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ"

နွားနက်ကြီးကလည်း ခွာကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကြည်လင်မြက်ပင် နှစ်ပင်သည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် လေပေါ်ဝဲပျံလာလေသည်။ ဟွမ်ရှောက်နှင့် တိုက်ရှင်းချင့်တို့၏ မျက်ဝန်းများ အလွန်အမင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး အသက်ရှူသံများ ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာကြသည်။ ဘယ်လိုတောင် သဘောကောင်းရက်ရောလွန်းတာလဲ။

"စီနီယာ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"စီနီယာ... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

သူတို့နှစ်ဦး၏ ခါးများသည် ပိုမို ကိုင်းညွတ်သွားကြသည်။ အားနာနေရန် အချိန်မရှိပေ။ စီနီယာက ပေးသည်ဟု ဆိုမှတော့ လက်ခံယူခြင်းသည်သာ အကြီးမားဆုံးသော ရိုသေမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သိုလှောင်အိတ်များကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ တစ်ယောက်လျှင် ကျောက်တုံးကြီး နှစ်တုံးစီနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို အတင်း ထိုးသိမ်းလိုက်ကြသည်။

ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးစင်းကာ လေးနက်စွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည့် ပုံစံဖြင့် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့ အလုပ် မင်းတို့ ဆက်လုပ်လို့ ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ"

တိုက်ရှင်းချင့်သည် ရင်ထဲတွင် အရူးအမူး ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။ ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းအချို့ကို ဖြေကြားလိုက်ရုံဖြင့် တစ်သက်လုံး ထိုင်စားလို့ရလောက်သော ပိုင်ဆိုင်မှုများ သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟွမ်ရှောက်၏ လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဟွမ်ရှောက်သည် မလှုပ်မယှက် နေရာမှာပင် ရပ်တန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

တိုက်ရှင်းချင့်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟွမ်ရှောက်... မြန်မြန် သွားကြရအောင်လေ"

ဟွမ်ရှောက် မလှုပ်ရှားပေ။ သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကာ ကြိုးကြာရုပ်တု၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော အရိပ်နှစ်ခုကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများ အလွန်မှေးကျဉ်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ဘာ... ဘာကြီးလဲ။ ဟို ရက်စက်တဲ့ ဓားပြပုံစံကြီးက ဘာကြီးလဲ။

"လူငယ်လေး... ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ"

"စီနီယာ... ဂျူနီယာရဲ့ နာမည်က ဟွမ်ရှောက် လို့ ခေါ်ပါတယ်"

ဟွမ်ရှောက်သည် မိမိတွင်ရှိသမျှ သတ္တိအားလုံးကို စုစည်းကာ ရှေ့သို့ နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တိုး၍ လေးနက်စွာ လက်သီးဆုပ်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စီနီယာရဲ့ နာမည်ကို ပြောပြပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ"

"ဟွမ်ရှောက်... မင်း ရူးနေလား"

တိုက်ရှင်းချင့်က ဘေးနားမှ တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့ကာ ကြိုးကြာရုပ်တု ခေါင်းပေါ်သို့ ကြည့်၍ မျက်နှာချိုသွေးလိုက်သည်။

"စီ... စီနီယာ။ ဒီကောင်က စကားမပြောတတ်တဲ့ အရူးပါ။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါခင်ဗျာ"

"ဟားဟားဟား... ဟွမ်ရှောက် ပေါ့။ ငါ မှတ်ထားလိုက်ပါ့မယ်"

ချန်ရွှင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာသည်။

"ရေစက်ရှိရင်တော့ သေချာပေါက် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

ရုတ်တရက် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ဟွမ်ရှောက်နှင့် တိုက်ရှင်းချင့်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လေထဲသို့ ထပ်မံ လွင့်ပျံသွားကာ အဝေးရှိ ချောက်ကမ်းပါး နံရံပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်သွားကြလေသည်။ အမှောင်ထု နက်နက်ထဲတွင် ဝဲပျံနေသော လှေပျံကြီးသည် အသံမထွက်ဘဲ အမှောင်ထုထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အိပ်မက်ရှည်ကြီး တစ်ခုကို မက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ချောက်ကမ်းပါး နံရံတွင် တွယ်ကပ်လျက် အမှောင်ထုထဲသို့ ဝေခွဲမရသော ခံစားချက်များဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ငေးမောကြည့်ရှုနေမိကြသည်။

သုံးရက် ကြာပြီးနောက်။

လှေပျံကြီးသည် ကောင်းကင် ချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ရပ်နားထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၌ အခြား ကျင့်ကြံသူများ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရတော့ပေ။ ချန်ရွှင်သည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်မဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်ကို ငေးမောနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားအင်များ ကုန်ခမ်းနေပြီး ဘာမှ လုပ်ချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။ အကြီးအကျယ် ရောဂါ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကုန်းပတ်၏ အစွန်တွင်မူ နွားနက်ကြီးသည် ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးများကို လှိမ့်ရင်း အစီအရင် တစ်ခုခုကို တည်ဆောက်ကာ စမ်းသပ်မှုများ အထပ်ထပ် ပြုလုပ်နေသည်။ ချန်ရွှင်က ၎င်းကို စွေကြည့်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ဝမ်းသာခြင်းများ ရောထွေးနေသည်။

ဝမ်းနည်းမှု။

နတ်အသိစွမ်းအင်ပေါက်ကို ဖွင့်ရန်အတွက် ဝိညာဉ် ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံး မည်မျှ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍ ထိုကျောက်တုံးများ အားလုံးကိုသာ ရောင်းချလိုက်မည် ဆိုပါက... တွက်ချက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် များပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရရှိမည်သာ ဖြစ်သည်။ ရင်ထဲတွင် ဓားဖြင့် မွှန်းခံရသကဲ့သို့ နာကျင်လှသည်။

ဝမ်းသာမှု။

ဤ ဝိညာဉ် ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံး သည် ထိုမျှလောက် များပြားသော တန်ဖိုးရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာသည် အဆုံးမရှိသော ကျောက်တုံးများ ပြည့်နှက်နေသည့် ရတနာသိုက်ကြီး ဖြစ်သည်။ ငါတို့ နောင်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (ပိုက်ဆံ)အတွက် ပူပန်စရာ မလိုတော့ပေ။

"နွားကြီး... အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သဲလွန်စ အနည်းငယ် ရထားသော်လည်း စမ်းသပ်ဆဲ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါ... ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်။ လောစရာ မလိုပါဘူး"

ချန်ရွှင်က ရယ်မောလျက် နွားနက်ကြီး၏ ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးတွေက ပေါလွန်းလို့ ပိုတောင်နေသေးတယ်။ တစ်သက်လုံး သုံးရင်တောင် ကုန်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးက ချန်ရွှင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လိုက်ပြီး အစီအရင် တည်ဆောက်ခြင်းကို ပြန်လည် စတင်လိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီးကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ချင်ပေ။

သူတို့၏ အစီအရင်သည် နတ်အသိ ထောက်လှမ်းမှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်စွမ်းသာ ရှိပြီး နတ်အသိ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ခြင်း နတ်အသိဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း နည်းလမ်းများ မရှိသေးပေ။ တာ့လီနိုင်ငံတွင် ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း မှော်ရတနာ ဆိုသည့် အရာ ရှိကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နွားနက်ကြီး၏ ခေါင်းထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်းတို့တောင် ဒီကျောက်တုံးကို အရည်ကျိုပြီး မှော်ရတနာ လုပ်နိုင်သေးတာပဲ... ငါက ဒီကျောက်တုံးကို သုံးပြီး အစီအရင် မတည်ဆောက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ချန်ရွှင်သည်လည်း မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးကို ထုတ်ယူကာ လေးနက်စွာ တွေးတောနေလေသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ထိုကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်တယ် ဟု ပြောခဲ့သည်။ အမှန်ပင် ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း လေနီကြမ်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တိုက်စား စုပ်ယူနေသဖြင့် ကျောက်တုံးထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း မှော်ရတနာသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို အသုံးပြုပြီး မောင်းနှင်ရသည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကျောက်တုံးကို မည်မျှပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်စေကာမူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှပင် ရှာမတွေ့ပေ။ သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအား တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အကြီးမားဆုံးသော ပဟေဠိ တစ်ခု။ ဤ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးသည် အဘယ်ကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအားများကို စုဆောင်းထားရသနည်း။

ဟာ...

ချန်ရွှင်သည် ထိုအထိ တွေးမိလိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။ မြေအောက်တွင် ဆီးလ်ခတ်ခံထားရသော ထို ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီး များ။ ထိုအကောင်များထံမှ နတ်အသိနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရပေ။

"... ဒါမှမဟုတ်။ ဒါက အဲဒီအကောင်တွေအတွက် စွမ်းအင်သိုလှောင်ကန် တွေများလား"

ချန်ရွှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေတစ်ခုကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီ ဘီလူးကောင်တွေကို သွားမနှိုးမိစေနဲ့"

ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခု ရှိသည်။

ပထမအချက်။ ဤကျောက်တုံးများသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားစုပ်ယူနေပြီး သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ထိုသတ္တဝါကြီးများ တပြိုင်နက် ပြန်လည် ရှင်သန်လာမည်။

ဒုတိယအချက်။ ထိုအကောင်များသည် မြေအောက်တွင် သူတို့၏ မျိုးနွယ်တူ များ လာရောက် ကယ်တင်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးများသည် သူတို့ ပြန်လည် ရှင်သန်လာသည့်အခါ ချက်ချင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် နတ်အသိများကို ဖြည့်တင်းပေးရန် အာဟာရအဖြစ် နေရာချထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ရွှင်၏ မျက်ဝန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာပြီး မှတ်စုစာအုပ်ငယ်ထဲတွင် သူ၏ သုံးသပ်ချက်များကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် မည်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဤကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးများ အားလုံးကို သူတို့ ယူဆောင်သွားမည် ဆိုပါက တာ့လီနိုင်ငံမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရုံသာမက ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးများ၏ ရှင်သန်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်း (ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် စွမ်းအင်) ကိုပါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ သူတို့၏ စွမ်းရည်နှင့်ဆိုလျှင် မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းကိုမဆို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါက အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အရပ်လေးမျက်နှာမှ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်ခံရမည့် ဘုံရန်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သည်နေရာမှာတော့ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း က အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"မွန်း..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ နွားကြီး"

"မွန်း မွန်း..."

နွားနက်ကြီးက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များကို ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံး၏ အကြောများ အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပြလိုက်သည်။ ထိုအခါ ထိုအကြောများထဲမှ ကြမ်းတမ်းသော ဓာတ်မပါဝင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ချန်ရွှင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ နတ်အသိစွမ်းအင်ပေါက်ကို ဖွင့်ပြီးကတည်းက သူတို့သည် အမြဲတမ်း နတ်အသိကို အသုံးပြုကာ ကျောက်တုံးအတွင်းပိုင်းကို စူးစမ်းထောက်လှမ်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်ဖြင့် ဖြိုခွဲ (ဖျက်ဆီး) ခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုလူနှစ်ဦး၏ ရှင်းပြချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဤ အကြောများကိုသာ လှုံ့ဆော်ခြင်း ဆိုသည့် ချဉ်းကပ်မှုကို တစ်သက်လုံး သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဪ... နားလည်ပြီ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ဒီ အကြောများ ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာကိုး ငါတို့က ကျောက်တုံးကို အကုန်လုံး ဖြိုခွဲလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း လေနီကြမ်းနဲ့ အတူတူ လေထဲ လွင့်ပျောက်သွားတာပဲ"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးက ချန်ရွှင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်နှာထားဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီး လုပ်တဲ့ အလုပ်တွေက သေချာလွန်းပေမယ့် တစ်ခါတလေတော့လည်း လွတ်သွားတာလေးတွေ ရှိတတ်တာပဲ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျောက်တုံး၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ပြန်လည် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံး၏ အကြောများအတွင်း ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်သွားသောအခါ အတွင်းပိုင်းတွင် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"နွားကြီး... မင်း ဒီ ဝိညာဉ် ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံး ရဲ့ အစစ်အမှန်က ဘာလို့ ထင်လဲ"

ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို နွားနက်ကြီး၏ ကျောပေါ် တင်လိုက်သည်။

"ဒီ အကြောတွေက... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအင်တွေ အားလုံးအပေါ် ပုံမှန်ထက် လွန်ကဲတဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိနေတယ်"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော အရာမျိုးကို သူမမြင်ဖူးပေ။ ဆင်တူသည်ဟု ဆိုနိုင်သောအရာမှာ ထို ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင် ဟူသော ထူးဆန်းသည့် အပင်လောက်သာ ရှိသည်။

၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာ။ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံး၏ အကြောများ ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသည်။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာပင်၊ ကျောက်တုံးထဲမှ ဒြပ်ငါးပါး အလင်းရောင် ရောယှက်နေသော အမှောင်ရိပ်သမ်းသည့် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာမှ အသံမထွက်သော လေပြေလေး တစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။ ထို့အပြင် ထိုလေပြေလေးထဲတွင် သေချာရေရာသော ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအား များ ပါဝင်နေသည်။ သို့သော် ထိုလေပြေလေးသည် အလွန်တရာ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားပြီး ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင် ရှိသူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ အာရုံခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် တည်ရှိနေသော ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များကဲ့သို့ သဘာဝအတိုင်း ရောနှောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဲဒီမှာ ရှိနေတယ် ဟု သိထားလျှင်ပင် အာရုံခံ၍ မရနိုင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လက်နက်ကဲ့သို့သော လေနီကြမ်း ဖြစ်သည်။

"နွားကြီး... တကယ်ကြီးလားဟ။ ဒီကောင်ရဲ့ သဘာဝက ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင် နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ မဟုတ်လား"

ချန်ရွှင်သည် မျက်မှောင် အလွန် ကြုတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးမြေရတနာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ အခြား စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ မိမိ၏ သဘာဝကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အလွန်အမင်း ကိုက်ညီမှုစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင် တစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့သည်။ သာမန် ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ အပင်များနှင့် ကျောက်မျက်ရတနာများသည် မီးဓာတ် ဆိုလျှင် မီးဓာတ်၊ ရေဓာတ် ဆိုလျှင် ရေဓာတ် ဟု သဘာဝပုံသေ သတ်မှတ်ထားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးထဲတွင် စာလုံးများကို အဆက်မပြတ် ရေးမှတ်လိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်တိုင်တိုင် လေ့လာခဲ့သော ဗဟုသုတများနှင့် မြေအောက်တွင် အိပ်မောကျနေသော ထိုဘီလူးကောင်ကြီးများ၏ တည်ရှိမှုကို ပေါင်းစပ် သုံးသပ်ပြီးနောက် ရရှိလာသော ကောက်ချက်။ ဒီ ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင်နဲ့ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးတွေက ငါတို့ နေခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာက အရာတွေ မဟုတ်ဘူး။

"နွားကြီး... ဆိုလိုတာက မင်း ခန့်မှန်းတာက... ဒီကောင်တွေ အကုန်လုံးက ကောင်းကင်မြစ် ရဲ့ ဟိုဘက်ကမ်းကနေ ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေလို့ ပြောချင်တာလား"

ချန်ရွှင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လေးနက်စွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

"တကယ်တော့ ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ စဉ်းစားနေတာ။ တကယ်ပဲ စီနီယာ ဂျီ ရဲ့ မွေးရပ်မြေ ဖြစ်တဲ့ အဲဒီ ကမ္ဘာကနေ မျောပါလာတဲ့ အရာတွေလည်း ဖြစ်ချင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ဝမ်းသာအားရ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ အစ်ကိုကြီးကလည်း သူနဲ့ အတူတူ တွေးနေတာပဲ။

"နွားကြီး... အစီအရင်ထဲကို ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံး (ဒြပ်ငါးပါး အထူးထုတ်) တွေကို မြန်မြန် ထည့်လိုက်။ ဒီနေရာက ဆက်ပြီး အကြာကြီး နေဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး"

ချန်ရွှင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးရှစွာ လိုက်လံ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အမှန်တရားကို သိလေလေ၊ လောကကြီးအပေါ် ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှုက ပိုမို ကြီးမားလာလေ ဖြစ်သည်။

"လိုအပ်ရင် နောက်မှ ပြန်လာလို့ ရတယ်။ အရင်ဆုံး တာ့လီနိုင်ငံ ကို သွားပြီး အခြေချဖို့ နေရာ သွားရှာမယ်"

"မွန်း..."

တာ့လီနိုင်ငံ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နွားနက်ကြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ဤနွားကြီးတွင် မဖြစ်မနေ သွားရမည့် နေရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဝုန်း...

ဝုန်း...

လှေပျံကြီး စတင် လည်ပတ်လာပြီး အမှောင်ထု ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွင်းလျက် ရှေ့သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင် သည် သစ်ရွက်များကို တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေပြီး အဖြူအမည်း သစ်ရွက်များသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထို့နောက် ခြောက်လကျော်ခန့် အကြာ။

ချက်ချင်း သွားမယ် ဟု ပြောထားသော်လည်း ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာ၌ ခြောက်လတိုင်တိုင် ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ပိုနေပြီး အမြတ်ထုတ်လိုသော ကပ်စေးနဲသည့် စိတ်ဓာတ်က အထင်းသား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ နွားနက်ကြီးသည် ဒြပ်ငါးပါး အစီအရင်အလံကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးများကို အစီအရင်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ဒြပ်ငါးပါး စွမ်းအင်များနှင့် အပြည့်အဝ ချိတ်ဆက် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်းကျောက်တုံးကို အရည်ကျိုပြီး ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း မှော်ရတနာ ဖန်တီးခြင်း ဟူသော နည်းပညာကိုမူ ချန်ရွှင် မည်မျှပင် ခေါင်းခြောက်ခံ စဉ်းစားစေကာမူ နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤကျောက်တုံးသည် ကြေမွသွားခြင်း၊ ပျက်စီးသွားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဟူသော ရွေးချယ်စရာ သုံးခုသာ ရှိသည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရည်ကျိုကာ ပုံသွင်းရမှာလဲ။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ ရူပဗေဒ နိယာမတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်နေတာပဲ။

"နွားကြီး... သွားမယ်။ တာ့လီနိုင်ငံ ဆီကို ထွက်ခွာကြစို့"

"မွန်း..."

အမှောင်ထု နက်နက်ထဲမှ လေးနက်သော အသံနှစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ လှေပျံကြီးသည် ဘေးတိုက် အနေအထားမှ လှေဦးကို ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ မော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်အဆုံးစွန် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အထက်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဒေါင်လိုက် စတင် ပျံတက်သွားလေသည်။ ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့သည် ကြိုးကြာရုပ်တု၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး သူတို့၏ အကြည့်များသည် နက်ရှိုင်း တည်ငြိမ်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော ခံစားချက်များကို လျှို့ဝှက်စွာ သယ်ဆောင်ထားလေသည်။

ဘေးနှစ်ဖက်မှ အဆုံးအစမရှိသော ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း လေနီကြမ်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လှေကိုယ်ထည်ကို အပြင်းအထန် ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း နွားနက်ကြီး၏ ပြီးပြည့်စုံသော အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ခေါင်းပေါ်သို့ အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ဖြာကျလာသည်။ မှုန်ဝါးနေသော ကောင်းကင် အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ အလင်းတန်းကြီး အချို့သည် တည့်မတ်စွာ ထိုးဆင်းလာကြသည်။ လှေပျံကြီးသည် ပိုမို ပြင်းထန်စွာ အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေမှ တိုက်ခတ်လာသော ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း လေနီကြမ်း လှိုင်းကြီးများနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ တစ်ရှိန်ထိုး ဖောက်ထွက်သွားလေတော့သည်။

"သွားစမ်း"

"မွန်း..."

သူတို့နှစ်ဦး၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာပြီး အဝေးရှိ ကောင်းကင်သို့ ဝိညာဉ်ထဲမှ အော်ဟစ်သံကြီးများကို လွှင့်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ အင်အားကြီး နိုင်ငံတော်။ စိတ်ကူးယဉ်၍ မရနိုင်သော ကမ္ဘာသစ်။ ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။ ချန်ရွှင်သည် နွားနက်ကြီး၏ ခေါင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး နွားနက်ကြီးကလည်း ချန်ရွှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်း ကပ်ထားသည်။ နှလုံးခုန်သံများမှာ တဒိတ်ဒိတ်နှင့် အလွန် မြန်ဆန်နေသည်။

အင်အားကြီး နိုင်ငံတော်၊ တာ့လီနိုင်ငံ။

အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှပြီး လောကတစ်ခွင်ကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ အရှေ့ဘက်တွင် ဝူဝမ်ပင်လယ်မှ စတင်ပြီး အနောက်ဘက်တွင် ပင်လယ်ပြင်ရှိ ပြောင်းပြန် ကောင်းကင်တံခါးအထိ ရောက်ရှိသည်။ ပြည်နယ်ပေါင်း သုံးရာ့ခြောက်ဆယ် အားလုံးသည် တာ့လီနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိပြီး စာရင်းသွင်းထားသော ပြည်သူ အရေအတွက်မှာတင် ဘီလီယံချီ ရှိသည်။ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြယ်များကဲ့သို့ များပြားလှသည်။ ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး ငါးခု၊ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုကြီး သုံးခု၊ သူတော်စင် နန်းတော် နှစ်ခု၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ တစ်ခု။ ထိပ်တန်း အင်အားစု အသီးသီးသည် ပြည်နယ် တစ်ဆယ်စီကို အုပ်ချုပ်ထားပြီး လူ့လောက၏ အမြင့်ဆုံး နေရာမှနေ၍ အောက်ဘက်သို့ စီးမိုးကြည့်ရှုကာ တာ့လီနိုင်ငံ၏ အဓိက ထောက်တိုင်များ အဖြစ် စိုးစံနေကြသည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ပေါ်နေသော အင်မော်တယ်တောင် လေးလုံးသည် ကမ္ဘာ၏ အဆုံးစွန် ဖြစ်သော ပြောင်းပြန် ကောင်းကင်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသည်။ နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်တံခါး ပွင့်သည့်နေ့။ ပင်လယ်ပြင်ရှိ ကောင်းကင်မြစ် သည် ပြောင်းပြန် စီးဆင်းပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ရွက်လွှင့်ကာ ကောင်းကင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ရန် အသက်နှင့်ရင်း၍ ခရီးထွက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ တာ့လီ လောက ပင် ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှု၊ မရေမတွက်နိုင်သော အခွင့်အလမ်းများနှင့် မသိနားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည့် ခရီးစဉ်၏ စင်မြင့်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

မှုန်ဝါးနေသော ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းကြီးအချို့သည် မြေပြင်ဆီသို့၊ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီးဆီသို့၊ ထို့နောက်... အမှောင်ထု နက်နက်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသော လှေပျံကြီး တစ်စင်းဆီသို့ ထိုးဆင်းလာကြသည်။

ဝုန်း...

ဝှစ်...

ကောင်းကင် ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အစွန်းတွင် ကောင်းကင်ကိုပင် မှောက်လှန်နိုင်မတတ် ပြင်းထန်သော လှိုင်းကြီးများ ရိုက်ခတ်လာသည်။ အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးက ကမ္ဘာလောကကို တုန်ခါသွားစေပြီး ဒြပ်ငါးပါး အလင်းတန်းများသည် ဒေါသတကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို တောက်ပစွာ လင်းထိန်သွားစေလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး တစ်ကောင် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ထူထဲသည့် တိမ်မည်းကြီးများပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ငါတို့ ရောက်လာပြီဟေ့"

"မွန်း..."

အဆုံးအစမရှိသော လေပြင်းများက အရာအားလုံးကို ရစ်ပတ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့် ရေတံခွန်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေကြီးကိုပင် တိုက်စားသွားလေသည်။ နဂါးကြီးတစ်ကောင် သောင်းကျန်းနေသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲများ၊ မြေကြီးများကို လွင့်ပျံနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

သို့သော် ကောင်းကင် ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ ဤဘက်ခြမ်းသည် ဖုန်မှုန့်များ တိုက်ခတ်နေသော အသီးအနှံ မဖြစ်ထွန်းသည့် သဲကန္တာရကြီး မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုနေရာတွင် လူသားများ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးများ အဆက်မပြတ် တည်ရှိနေသည်။ အဝေးသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ပါက မှုန်ဝါးဝါး တောင်တန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေကြပြီး မှိုင်းညို့နေသော ကောင်းကင်အဆုံးတွင် ရေဆေးပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို ဆွဲထားသကဲ့သို့ လှပသော ရှုခင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

ချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အထက် ကောင်းကင်တွင်။

ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အလွန်ကြီးမားသည့် အစီအရင် အလင်းကာကြီးသည် အလျားလိုက် တစ်ပြေးတည်း အရပ်လေးမျက်နှာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ထို အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော မဟာအစီအရင်ကြီးသည် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး တိုးဝင်လာသော ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း လေနီကြမ်းများကို တွန်းလှန် ဖယ်ရှားပေးနေသည်။ လှေပျံကြီးသည် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတွင် တိကျစွာ ရပ်နားလိုက်သည်။

ကြိုးကြာဝိညာဉ်သစ်ပင် သည် သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို အဝေးရှိ ကမ္ဘာမြေဆီသို့ ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ မသိနားမလည်နိုင်သော ကမ္ဘာသစ်ဆီသို့ လက်လှမ်းပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်နေသော ဖုန်လုံးကြီးများထဲမှ အရိပ်နှစ်ခုသည် လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ငါတို့... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။

တာ့လီနိုင်ငံ၏ အရှေ့တန်း နယ်စပ်တွင်... ညီအစ်ကို သုံးယောက် (လူတစ်ယောက်၊ နွားတစ်ကောင်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်) အမှတ်တရ စုပေါင်း မှတ်တမ်းတင်လိုက်ကြသည်။