အခန်း ၂၂၂

အခန်း (၂၂၂)

နောက်ဆုံးတွင် လူသားများသည် ကျေနပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် 'အဖြေ' ကို ရရှိသွားသကဲ့သို့ စူးစမ်းရှာဖွေမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်သားရဲများကို ကောင်းကင် လွင်ပြင်ကြီး ဆီသို့ မောင်းထုတ်ကာ ထိုနေရာ၌ လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန် နေထိုင်ခွင့် ပြုလိုက်ကြသည်။

သို့သော် လူသားများသည် ထို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သမိုင်းကြောင်းကို နောင်လာနောက်သားများထံ မချန်ထားရစ်လိုကြပေ။

သူတို့သည် သမိုင်းကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန်အတွက် ထိုအချိန်က စစ်ပွဲကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသော 'အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သည့် ရှေးဟောင်း မျိုးဆက် ဝိညာဉ်သားရဲများ' ကို စတင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ကြလေတော့သည်။

မီးခြင်္သေ့နီ မျိုးနွယ်သည်လည်း ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အပြည့်အဝ ပျက်စီးကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

ယနေ့အချိန်အထိ လူသားများ၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှုများ ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

သို့သော် ယခုလက်ရှိ သူတို့ကို လိုက်လံ အမဲလိုက်နေသော လူငယ် လူသားများသည် "ဘာကြောင့် ဒီမျိုးနွယ်ကို အမဲလိုက်ရတာလဲ" ဟူသော သမိုင်း နောက်ခံ အကြောင်းအရင်းများကို သိရှိကြခြင်း မရှိတော့ပေ။ "ဒီသားရဲရဲ့ သွေးနဲ့ အရိုးတွေက ကျင့်ကြံရာမှာ အသုံးဝင်တယ်" ဟူသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အလောင်းများကို ယူဆောင်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ရှောင်ချိ၏ မျိုးနွယ်ထဲမှ 'မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးကောင်' ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုဒေသ တစ်ဝိုက်တွင် အုပ်စိုးသူများအဖြစ် ကြီးစိုးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် အလွန်အမင်း ထင်ပေါ်လွန်းခဲ့သည်။ ထိုအရာက လူသား အထက်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို စေလွှတ်ကာ မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို ' ပျက်သုဉ်းခြင်း' သို့ တွန်းပို့လိုက်ကြသည်။

ယခုလက်ရှိ တာ့လီနိုင်ငံ တွင် လူသားများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲ မျိုးနွယ်များသည် 'ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နေကြပြီ' ဟု ဆိုကြသည်။ အချင်းချင်း အမဲလိုက်ခြင်း၊ အမဲခံရခြင်း ဆက်ဆံရေးကို သဘာဝတရား၏ နိယာမ အဖြစ် လက်ခံထားကြသည်။

အကြီးစား စစ်ပွဲကြီးများ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခြင်း မရှိတော့ဘဲ အတိတ်က သွေးနှင့် မျက်ရည် မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

ယခု နေရာအနှံ့ ကြီးပွားတိုးတက်နေသော ဝိညာဉ်သားရဲ အများစုသည် စစ်ပွဲအပြီး နောက်ပိုင်းမှ အသစ်တဖန် ပေါ်ထွက်လာသော မျိုးနွယ်သစ်များသာ ဖြစ်ကြပြီး ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သမိုင်း မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်ခံထားခြင်း မရှိကြပေ။

ရှောင်ချိ သည် တစ်ကောင်တည်း အမြဲတမ်း လေလွင့်သွားလာနေပြီး အလွန်အမင်း မထင်မရှား နေထိုင်ကာ လူရှေ့သူရှေ့တွင် အပိုစကားများကို ဘယ်တော့မှ မပြောဆိုခဲ့ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤအချက်ပင် ဖြစ်သည်။

လောကကြီးက ကျယ်ပြန့်လှသည်။ အသံတိတ် ပုန်းအောင်းနေလျှင် တစ်နေရာရာမှာတော့ ငါ့အတွက် နေစရာ ရှိလာမှာပါဟု တွေးခဲ့သည်။

"... မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် ရန်သူက တာ့လီနိုင်ငံ က လူသားတွေ ဖြစ်နေတာပေါ့"

ချန်ရွှင်၏ မျက်ခွံများ တဆတ်ဆတ် လှုပ်ခါသွားသည်။

"ရှောင်ချိ... အဲဒီလို စဉ်းစားကြည့်ရင် မင်းရဲ့ ဇာစ်မြစ်က တော်တော်လေးကို ကြီးမားနေတာပဲ... 'လောကဦးခေတ် မျိုးဆက်သွေး' ဆိုတာမျိုးလား"

"အစ်ကိုချန်..."

မီးခြင်္သေ့နီသည် အော်ဟစ်သံကြီး ပြုကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ချွေးစေးများ ဒလဟော စီးကျလာသည်။

"ကျွန်တော် ကိုယ့်လည်ဆံမွှေးတွေကို ကိုယ်တိုင် မီးရှို့ဖြတ်တောက်ပြီး မီးခြင်္သေ့နီ မျိုးနွယ်နဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ပါပြီ... ကလဲ့စားချေလိုစိတ် အနည်းငယ်တောင် မရှိပါဘူးဗျာ"

သူသည် ယခုအခါ မျိုးနွယ်မဲ့၊ အင်အားစုမဲ့ အိမ်ရာမဲ့ တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီ။ မည်သည့် ပြဿနာထဲကိုမှ ခေါင်းမစိုက်လိုတော့ပေ။

နွားနက်ကြီးသည် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလျက် တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရှောင်ချိ ပါပေတကား။ ဤမျှ ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသော ပတ်ဝန်းကျင်ထဲတွင် မူလဝိဉာဉ် အဆင့်အထိ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ပြီး တက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။

"မင်းရဲ့ အခုပုံစံက မူလခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ဘူး မလား... ပထမဆုံး ငါတို့နဲ့ တွေ့တုန်းက ပုံစံကြီးကလည်း မဟုတ်ဘူးမလား"

"မွန်း"

"အစ်ကိုချန်၊ အစ်ကိုနွား... လိမ်ညာဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က လူတွေရှေ့ဖြစ်ဖြစ်၊ သားရဲတွေရှေ့ဖြစ်ဖြစ် 'အစစ်အမှန် ပုံစံ' ကို ဘယ်တော့မှ မပြဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားလို့ပါ..."

မီးခြင်္သေ့နီက ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ဩရှရှ အသံကြီးဖြင့် ဖြေရှင်းချက် ပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတို့ နှစ်ယောက်ရှေ့မှာ တစ်ခါ အမှားလုပ်မိပြီး အဖမ်းခံလိုက်ရတာပါပဲ..."

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် ရှည်လျားစွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဉာဏ်ပညာ အလင်းရောင်များ ထိန်ထိန်လင်းသွားသည်။

သေချာသည်မှာ ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အတွေ့အကြုံများ ရှိခဲ့သောကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ ကြောက်တတ်သော အကျင့်စရိုက်မျိုး ဖြစ်လာရခြင်းပင်။

ဒါက ငါနဲ့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ပုံစံနဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေတာပဲ။ နွားနက်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ချိ ၏ အရာအားလုံးကို နားလည် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"ဟားဟားဟား... စိတ်မပူပါနဲ့... ငါတို့ရဲ့ အခုပုံစံကလည်း အစစ်အမှန် ပုံစံမှ မဟုတ်တာ"

"မွန်း မွန်း"

ချန်ရွှင်နှင့် နွားနက်ကြီးတို့သည် အသံကို နှိမ့်၍ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ် ကို ကျော်ဖြတ်စဉ်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော ထို 'ကြွက်သား အပြည့်နှင့် ပုံစံ' ကသာ သူတို့၏ အစစ်အမှန် ပုံစံ ဖြစ်သည်။ ဤလောကတွင် သွားလာလှုပ်ရှားရန်အတွက် မိမိ၏ အစွယ်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် နည်းလမ်းများကို သင်ယူရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဂါး..." မီးခြင်္သေ့နီ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ တူတယ်... ကျွန်တော်တို့ တူညီတဲ့ သူတွေပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မိသားစုကို ရှာတွေ့သွားပြီပဲ။

သူသည် ယခင်က သူတို့ ပြောပြခဲ့ဖူးသော "ငါတို့လည်း ထွက်ပြေးပုန်းအောင်း လာခဲ့တာ" ဟူသည့် စကားများကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ထိုစကားများတွင် အလိမ်အညာ မပါဝင်ပေ။

ချန်ရွှင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးထဲတွင် အလွန်မြန်ဆန်စွာ မှတ်စုရေးမှတ်လိုက်ပြီး ရှေ့စာမျက်နှာများကို ပြန်လှန်ကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ စဉ်းစားခန်း ဝင်လေသည်။

နွားနက်ကြီးလည်း ချန်ရွှင်၏ ပခုံးပေါ် မေးတင်ကာ မှတ်တမ်းများကို အတူတကွ ဝင်ကြည့်လေသည်။

"သဘောပေါက်ပြီ... ဆိုလိုတာက မြောက်ပိုင်းမှာ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေက တာ့လီနိုင်ငံနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိနေတာပေါ့"

ချန်ရွှင်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ယခင်က မြောက်ပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် တွေ့ခဲ့ရသော ထို ထူးဆန်းသည့် 'တောင်ကြီး' ကို ပြန်သတိရသွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီတုန်းက လူသားတွေရဲ့ ကျွန်အဖြစ် အခိုင်းခံရမှာကို ငြင်းဆန်ပြီး ချောက်ကမ်းပါး ရဲ့ ဟိုဘက်ခြမ်းကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ အုပ်စု တစ်စု ရှိခဲ့လိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့က 'ဝိညာဉ် ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံး' အမြောက်အမြားကိုလည်း အတူတူ ယူဆောင်သွားခဲ့တာ သေချာတယ်"

"မွန်း" နွားနက်ကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က အလွန် ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသော အခြေအနေမျိုးတွင် ထိုမျှ လေးလံသော ကျောက်တုံးများကို အမြောက်အမြား မည်သို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်မှာ ပဟေဠိ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မီးခြင်္သေ့နီသည် ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်အံ့အားသင့်နေမိသည်။

(ဒီ အစ်ကိုကြီး နှစ်ယောက်က... ကောင်းကင် ချောက်ကမ်းပါးကြီး ရဲ့ 'ဟိုဘက်ကမ်း လောက' ကနေ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့တာများလား)

သူသည် နောက်လှည့်ကာ ဤလှေပျံ၏ ပုံမှန်ထက် လွန်ကဲသော အရှိန်နှင့် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ကြည့်ပြီး သဘောပေါက်သွားသည်။ သူတို့ဆိုလျှင် လုပ်နိုင်ခဲ့လောက်သည်။

"ရှောင်ချိ... တာ့လီနိုင်ငံ မှာ ဟို ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မယ့် ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ မျိုး မရှိဘူးလား"

"အစ်ကိုချန်... အဲဒီလိုသတင်းမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူးဗျ"

မီးခြင်္သေ့နီသည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တာ့လီနိုင်ငံ က ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်တွေကို အရမ်း များများ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာလေ... တကယ်လို့ ရှိခဲ့ရင်တောင် အခုအချိန်မှာတော့ ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ရွှင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တက်ခေါက်လိုက်မိသည်။

ချီယန်နိုင်ငံတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သလို တာ့လီနိုင်ငံတွင်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အာဏာရှိသူများ၏ လုပ်ဆောင်ပုံ နည်းလမ်းများ ဆိုသည်မှာ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သွေးအေးပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ သူ၏ စိတ်ကူးထက်ပင် အနည်းငယ် ကျော်လွန်နေသည်။

ချန်ရွှင်သည် မီးခြင်္သေ့နီကို အထက်အောက် စုန်ချည်ဆန်ချည် စူးစမ်းအကဲခတ်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်သည် ဤမျှ သေးငယ်အောင် ရုပ်လုံးဖျောက်နိုင်သည် ဆိုသောအရာကို ယခင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။ ယခုမှပင် သူ အမှန်တရား တစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ရွှင်သည် အလွန် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို ကြည့်နေသည့် မျက်နှာထား ဖြစ်သွားသည်။

"ရှောင်ချိ... မင်း... 'ရုပ်ခန္ဓာ' ကို မကျင့်ကြံထားဘူး မဟုတ်လား"

"မွန်း" နွားနက်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများ မှေးကျဉ်းသွားသည်။ ပြောလိုက်မှပဲ ဟုတ်သားပဲ။ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကိုသာ အာရုံစိုက်နေမိပြီး အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စကို မေးဖို့ မေ့နေခဲ့သည်။

"အစ်ကိုချန်၊ အစ်ကိုနွား... ကျွန်တော် အဓိက ကျင့်ကြံထားတာက 'ရုပ်လုံးဖျောက်ခြင်း (အသွင်ပြောင်းခြင်း)' ပါ... အတိုချုပ် ပြောရရင် ပုန်းအောင်းဖို့ သီးသန့်ပေါ့... ဘေးအန္တရာယ် ရှောင်ရှားဖို့ အသုံးအဝင်ဆုံး ဖြစ်လို့ပါ"

မီးခြင်္သေ့နီသည် ဗလုံးဗထွေး ပြောဆိုကာ လည်ပင်းကို ပုလိုက်သည်။

"ပြီးတော့... ပစ္စည်းခိုးတဲ့ နည်းစနစ်ရယ်၊ ပြေးတာ မြန်တာရယ်ပေါ့... အဲဒါက ကျွန်တော့် မျိုးနွယ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီတွေပါပဲ"

ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် သူတို့ မျိုးနွယ်များ ထုတ်လွှတ်သော 'မီးလျှံအလင်း' ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မီးဓာတ် မှော်ပညာဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။ သို့သော် အမှန်တရားမှာ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

"အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော့်ရဲ့ မီးလျှံအလင်း က တကယ်တော့ 'နတ်အသိ ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ မှော်ပညာ' ပါ... မီးလျှံအလင်း ကို လေ့ကျင့်ရင် နတ်အသိ ပါ လေ့ကျင့်ပြီးသား ဖြစ်ပြီးတော့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်ဖို့လည်း အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားပါတယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်ချိသည် အလွန် နောင်တရသည့် မျက်နှာထား ဖြစ်သွားသည်။

ယခင်က ထွက်ပြေးရာတွင် တစ်ခါမှ မကျရှုံးခဲ့ဖူးပေ။ ထိုအချိန်က မိမိ အဖမ်းခံခဲ့ရသော အစီအရင်သည် မည်ကဲ့သို့သော အရာဖြစ်မှန်း ယခုတိုင် နားမလည်နိုင်သေးပေ။ မီးလျှံ မူလဝိဉာဉ် ဖြင့် နတ်အသိ လွတ်မြောက်ခြင်းသည်ပင် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ထိုအစီအရင်သည် အချိန်ယူ ပြင်ဆင်ထားသော အရာလည်း မဟုတ်ပေ။ မည်သူ၏ လက်ချက် ဖြစ်ပါသနည်း။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် မင်သက်စွာဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိ တွေ့ဖူးသမျှ ကောင်းကင် လွင်ပြင်ကြီး မှ ဝိညာဉ်သားရဲများသည် အားလုံး ဦးနှောက်မရှိဘဲ ရုပ်ခန္ဓာ ဘာသာစကားဖြင့်သာ ရိုက်နှက် တိုက်ခိုက်ကြသူများချည်း ဖြစ်သည်။

'နတ်အသိ' ကို အဓိက လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုသော ဝိညာဉ်သားရဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှောင်ချိ၏ မျိုးနွယ်သည်လည်း အလွန် ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် နတ်အသိ တိုက်ခိုက်မှုကို လူသားများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုသော မှော်ပညာအဖြစ် အစွမ်းကုန် လေ့ကျင့်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် နတ်အသိ ပေါ်တွင် အမှတ်အကုန် ပုံအောထားသော ရှောင်ချိ၊ တကယ့်ကို ထူးဆန်းသော ခြင်္သေ့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"သဘောပေါက်ပြီ... အဲဒီလိုကိုး"

ချန်ရွှင်သည် လေးနက်စွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြီး ယခင်က ဖတ်ဖူးခဲ့သော ဝိညာဉ်သားရဲ စွယ်စုံကျမ်း မှ မှတ်တမ်းများကို ပြန်သတိရသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ မီးခြင်္သေ့နီ ရဲ့ 'မူလ ပါရမီ (ရုပ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှု)' ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... ရှောင်ချိ... ဒီ ဝိညာဉ် ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံး နဲ့ နည်းနည်း စမ်းသပ်ကြည့်စမ်း"

မီးခြင်္သေ့နီ၏ မူလ မျိုးနွယ် ပါရမီသည် 'ရုပ်ခန္ဓာ' ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤ ရှောင်ချိ သည် အုပ်စု မရှိဘဲ ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့် အကြီးအကျယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားရာ ကွဲပြားခြားနားသော ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုအချိန်က နွားနက်ကြီး၏ 'ဒြပ်ငါးပါး အစီအရင်' သာ မရှိခဲ့လျှင် လွတ်မြောက်သွားနိုင်လောက်သည်။

ချန်ရွှင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံးသည် ဒေါက်ခနဲ ပေါ်လာလေသည်။ အမှောင်ရိပ်သမ်းသော အလင်းရောင်များက ကြောက်မက်ဖွယ် လင်းလက်နေသည်။

"အစ်ကိုချန်ရေ..."

ရှောင်ချိသည် ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အလား အော်ဟစ်သံကြီး ပြုကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသေချင်သေးဘူးဗျာ... အစ်ကိုနွား... တစ်ခုခု ကူပြောပေးပါဦးဗျ"

"မွန်း" နွားနက်ကြီးသည် ခွာတစ်ဖက်ကို ချန်ရွှင်၏ ပခုံးပေါ် တင်လိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီး... ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံးကို ထုတ်ပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ။

"မလောပါနဲ့... ငါ စစ်ဆေးချင်တာလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ... ရှောင်ချိ... ဒါက မင်းကို ထိခိုက်စေမယ့် အရာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချန်ရွှင်သည် မှတ်စုစာအုပ်ငယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှန်လှောရင်း အလွန် ကြင်နာယုယသော အပြုံးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ဖို့ အထောက်အကူတောင် ဖြစ်နိုင်သေးတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံးမှ အမှောင်ရိပ်သမ်းသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြန့်ကျဲနေသော 'ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း လေနီကြမ်း' သည် ရှောင်ချိဆီသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။ ရှောင်ချိသည် ခါးပျော့ခွေကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ပုံလျက်သား လဲကျနေပြီး သေဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည့် မျက်လုံးများ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် - ရုတ်တရက်။

ရှောင်ချိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ 'မီးလျှံအလင်း' များ တောက်လောင်လာပြီး တိုက်ခတ်လာသော ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း လေနီကြမ်းကို လွှမ်းခြုံကာ အားပျော့သွားစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခွန်အားသုံး၍ အပြည့်အဝ 'ထိန်းချုပ်' လိုက်လေတော့သည်။

ချန်ရွှင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ မျိုးနွယ်နာမည်မှာ 'ရှေးဟောင်း' ဆိုသည့် စာလုံး ပါဝင်နေသည်မှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။ ရှောင်ချိ၏ မျိုးနွယ် ဇာစ်မြစ်သည် သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်နိုင်ပေ။

နွားနက်ကြီးနှင့် ရှောင်ချိတို့သည် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ကောင် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အစ်ကိုကြီး ဘာကို တွေးနေမှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ရှောင်ချိသည် မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားသည်။ (ဟင်... ခုနလေးတင် နတ်အသိက နည်းနည်းလေး ပိုအားကောင်းလာသလိုပဲ... ငါတို့ မျိုးနွယ်ရဲ့ မီးလျှံအလင်းမှာ ဒီလို လျှို့ဝှက် အာနိသင် ရှိနေတာလား)

"ရှေးဟောင်း ခြင်္သေ့နီ... ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး... ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုကြီး... 'ရှေးဟောင်း' ဆိုတဲ့ နာမည်ခံထားတဲ့ သူတွေ အားလုံးက ဟို ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အလိုအလျောက် ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာပဲ"

ချန်ရွှင်၏ အသံမှာ တိုးညှင်းလေးလံသွားပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့လိုက်သည်။

"ဒါဆို အဖြေက တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်... ရှောင်ချိ... မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်တွေ လူသားတွေရဲ့ ကျွန်အဖြစ် အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းခံရတုန်းက မီးခြင်္သေ့နီ တချို့က 'ဒီ ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်း ကျောက်တုံးရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ' ကို သတိထားမိသွားပြီး အဲဒါကို အသုံးချပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာပဲ... အဲဒါက မြောက်ပိုင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ အဲဒီ ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ပဲ"

မည်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သနည်း။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အလွန် ပို့ဆောင်ရေးအစီအရင် ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လောက နှစ်ခုကို ချိတ်ဆက်ထားသော ပို့ဆောင်ရေးအစီအရင် အချို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သူများမှာလည်း သူတို့ပင် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။