← Chapters

အခန်း ၂၃၄

Vol. 13 Ch. 234

အခန်း ၂၃၄

Vol. 13 Ch. 234

အခန်း (၂၃၄)

ဖျန်း...

ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲမတတ် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပင်လယ်နှင့် ကမ်းစပ်တစ်ခုလုံး ဖြူစွတ်သွားအောင် လင်းထိန်သွားသည်။ လှေငယ်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာဆဲဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးများကို ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် လျှပ်စီးရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားကြသည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ အမျိုးသားက... သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးမျိုးကို ပြုံးထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"မွန်း"

နွားနက်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ လာရောက်သူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး စကားပြော၍ ရမည့်သူများ မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

ချန်ရွှင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီးအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရန်သူ၏ စွမ်းအားကို အကဲခတ်မိသွားသည်။

မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် သုံးဦး၊ မူလဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် နှစ်ဦး၊ ကျန်သူများ အားလုံးက ရွှေအမြုတေအဆင့်များ။

ချီတိုင်းပြည် တွင် ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ဟုပင် နာမည်ခံနိုင်လောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် အင်အားစုပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုချန်... ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ထွက်ပြေးကြမလား"

ရှောင်ချိသည် ကြောက်လန့်တကြား ချန်ရွှင်၏ ကျောနောက်သို့ ဝင်ပုန်းလိုက်သည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေမှုကြောင့် ပင်လယ်ပြင်တွင် မျောပါနေသော လှေငယ် ငါးစင်းသည် တဟပ်ဟပ် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။

ဒီကျွန်းက လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကျွန်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာသွားပြီ။ ရေကြောင်းပြမြေပုံထဲမှာ မပါတာက ဒီနေရာမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဒါမှမဟုတ် ရတနာ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ရှောင်ချိသည် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသူများနှင့် တစ်ခါမှ ရင်မဆိုင်ဖူးပေ။ ထို့အပြင် ထို အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသူများသည် ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် လူ့ပုံစံ ပေါက်မနေဘူးလေ။

"ရှောင်ချိ... ငါတို့နောက်မှာ ပုန်းနေ"

ချန်ရွှင်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက်သားပင် အလွန် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် နွားနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နွားကြီး... သူတို့က တကယ့် တာလီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဆိုတဲ့ အကောင်တွေပဲ။ ကြည့်ရတာ ရွံစရာကောင်းတဲ့ ကောင်တွေပဲ"

နွားနက်ကြီးသည် ချန်ရွှင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ အပူငွေ့များ ရှူးရှူးရှားရှား မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဓာတ်ငါးပါး သံကြိုးများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပုံဖော်လာပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေသော အရှိန်အဝါကြီးကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

ရှောင်ချိသည် ပျာယာခတ်လုမတတ် ဖြစ်သွားသော်လည်း ရုတ်တရက် မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

ဘာလဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ထူးဆန်းနေတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်မှုတွေတောင် ရွှံ့တွေလို လေးလံလာပြီ။

ရှောင်ချိသည် အံ့သြတကြီးဖြင့် နွားနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ အစ်ကိုနွားက အခု နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အလင်းရောင် လွှမ်းခြုံထားသလို ဖြစ်နေတယ်၊ ဒါ သာမန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား မဟုတ်ဘူး။

ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် လှေငယ် ငါးစင်းသည် သူတို့ဆီသို့ မရောက်မီမှာပင် သဘာဝမကျစွာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"သခင်မ... ဟို လူတစ်ယောက်နဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်က သေချာပေါက် ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေချည်းပါပဲ"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးက ခေါင်းငုံ့ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အရိုးများကဲ့သို့ ဖြူစွတ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရစ်ပတ်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဟိုသစ်ပင်က... တာလီ က ပစ္စည်းနဲ့ မတူဘူး"

"အပြင်ပန်း ကြည့်ရသလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ ရန်သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ အစီအရင် ခင်းကျင်းကြစမ်း"

အဘွားအိုက ခေါင်းမော့ကာ ကမ်းစပ်ရှိ ချန်ရွှင်နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ပြီး သားရဲတစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သကဲ့သို့ အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သက်ညှာပေးနေဖို့ မလိုဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"နားလည်ပါပြီ"

...

လှေငယ် ငါးစင်းပေါ်မှ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများသည် ကောင်းကင်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ပျံတက်သွားကြသည်။

သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဖြူစွတ်နေသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းတန်းများသည် ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြူစွတ်သည့် ရေစီးကြောင်းကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝဲကတော့တစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်နေသည်။

"ရွှမ်ယင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်"

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့်...

ဘုန်း...

ဟင်းလင်းပြင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်တွင် သွေးရောင် အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အစီအရင်၏ အသက်သွေးကြော အဖြစ် နေထိုင်ကာ အစီအရင် ပျက်စီးသွားပါက အသက်သေဆုံးရမည့် အနေအထားမျိုး ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အငွေ့အသက်များ ရစ်ပတ်ကာ တက်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် အနက်ရောင် စက်လုံးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် လှိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် စက်လုံးကြီး အတွင်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဝှစ်...

ဝှစ်...

ဝှစ်...

ပင်လယ်ရေပြင်သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အငွေ့ပျံသွားပြီး ရွာသွန်းနေသော မိုးကြီးသည်ပင်လျှင် ခြစ်ခနဲ စူးရှသော အသံများ မြည်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားများ၏ အမြန်နှုန်းနှင့် စွမ်းအားသည် သာမန်မဟုတ်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အကွာအဝေးကို နီးကပ်လာစေသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်အနည်းငယ်မျှပင် မပေးဘဲ သေချာပေါက် သေစေမည့် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မွန်း...

ဒေါသတကြီး တိုက်ခတ်နေသော မုန်တိုင်းထဲတွင် နွားနက်ကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို နင်းကာ ခုန်တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့လျက် ရှည်လျားစွာ အော်မြည်လိုက်သည်။

မူလဝိညာဉ်ထဲမှ ဓာတ်ငါးပါး အစီအရင်အလံများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နွားနက်ကြီး၏ ခြေထောက်အောက်မှ ကမ္ဘာလောကကိုပင် လင်းထိန်သွားစေနိုင်သော ဓာတ်ငါးပါး နတ်အလင်းရောင် သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ခြေထောက်အောက်တွင် ဓာတ်ငါးပါး အစီအရင် စက်ဝန်း တောက်ပလာပြီး နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ နွားတစ်ကောင်တည်းနှင့် အစီအရင် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။

အလင်းရောင် အကာအကွယ်ကြီးသည် ချန်ရွှင်၊ ရှောင်ချိနှင့် လှေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။ ပင်လယ်ပြင်သည် ကောင်းကင်ကိုပင် ထိုးဖောက်မတတ် လှိုင်းကြီးများကို ဖန်တီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

ဓားများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ရေစီးကြောင်းကြီး နှစ်ခုသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝင်တိုက်မိကြသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ ဂယက်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်တွင် ရေကာကွယ်မှုကြီးတစ်ခု လိပ်တက်လာပြီး ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းများသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ထိုဗဟိုချက်ထဲမှ မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်း သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မူလဝိညာဉ်အဆင့် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ သုံးဦးသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအသိများကို ထုတ်လွှတ်ကာ နွားနက်ကြီးထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်လာသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရပ်သုံးမျက်နှာကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် အပိုမပြောကြပေ။

နွားနက်ကြီးသည် ချန်ရွှင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချန်ရွှင်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မွန်း..."

နွားနက်ကြီးသည် အလင်းတန်း အရိပ်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေထဲတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်လေသည်။

အလွန် မြန်ဆန်လှသော အမြန်နှုန်းနှင့် နေရာအနှံ့မှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပေါက်ကွဲသံများကြောင့် ရှောင်ချိ၏ နတ်အသိဖြင့် မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လိုက်ကြည့်၍ မရတော့ပေ။ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

"အစ်ကိုချန်... အစ်ကိုနွားက တကယ် ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလဲ..."

ရှောင်ချိသည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး ကြက်သီးများ တဖြန်းဖြန်း ထသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသည့် ပုံစံကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

"ဟို အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားတဲ့ ကောင်တွေကလည်း သေချာပေါက် သာမန်ကောင်တွေ မဟုတ်ဘူး"

"ပြဿနာ မရှိဘူး"

ချန်ရွှင်သည် မျက်ဝန်းများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး လှေငယ်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သော ကျန်ရှိနေသည့် မူလဝိညာဉ်အဆင့် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ နှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။

ဟို နွားမည်း ဝိညာဉ်သားရဲက မူလဝိညာဉ်အဆင့် ဖြစ်နေတာတဲ့လား။ ဒါ့အပြင် မူလဝိညာဉ်အဆင့် သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် အင်အားချင်း မျှတနေတယ်။ ဘာလို့ အစကတည်းက ရိပ်မမိခဲ့တာလဲ။

"လှုပ်ရှားကြစို့။ အချိန်ဆွဲနေရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ အဲဒီ ဝိညာဉ်သားရဲက ဟိုလူကို ကာကွယ်ပေးနေတာပဲ"

"နားလည်ပြီ"

သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့ တစ်အုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လှေငယ်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပေဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျားသော အရိပ်ရှည် ဓားများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သာမန် ဝိညာဉ်လက်နက် မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံသူများ အလွန် ကြောက်ရွံ့ကြသော ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်း လက်နက် ပင် ဖြစ်သည်။

ဝှစ်...

ဝှစ်...

လေရူးများ တိုက်ခတ်နေပြီး ပေဆယ်ဂဏန်းခန့် မြင့်သော လှိုင်းကြီးများ လိပ်တက်နေချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ချန်ရွှင်ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဓားရှည်များတွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ ချန်ရွှင်ကို ရက်စက်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချန်..."

ရှောင်ချိသည် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် အကျယ်ကြီး ဖွင့်ထားကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မြန်လွန်းလှသည်။ ထို့အပြင် ရှောင်ချိ၏ နတ်အသိသည် ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"သေစမ်း..."

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ နှစ်ဦးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးများကို ပြုံးလိုက်ကြသည်။ အမျိုးသားနှင့် အကွာအဝေးသည် အလွန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာပေါ်ရှိ မွေးညှင်းပေါက်များကိုပင် မြင်နိုင်လောက်သော အကွာအဝေး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ရွှင်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ် တစ်ခု ပွင့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းများ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ နှစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်ကြေမွခြင်း လက်နက်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်ကိုပင် မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် မျက်စိရှေ့ရှိ အမျိုးသားသည် ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအားများ၏ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို မခံရသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ချန်ရွှင်သည် မျက်ဝန်းများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ ဒီကောင်တွေရဲ့ မျက်နှာတွေက ရွံစရာကောင်းတာပဲ။ လူတွေလား။ သရဲတွေလား။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေဆယ်ဂဏန်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

အနာအဆာကင်းစွာ ထိုင်နေသော ချန်ရွှင်ကို ကြည့်ရင်း တံတွေးများကို မြိုချလိုက်ကြသည်။

ဒီကောင်က ဘာမိစ္ဆာကောင်ကြီးလဲ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"စကားတွေ အများကြီး ပြောနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ဒီနေ့က မင်းတို့ အင်မော်တယ် ဖြစ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ ထွက်ပြေးမလား ဆိုတဲ့ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

ချန်ရွှင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ လေမတိုက်ဘဲ ဝတ်ရုံများ လွင့်ပျံနေပြီး အဆုံးအစမရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများ တက်လာတော့သည်။

"ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တာတောင် ငါ့ဆီကနေ ဓားပြတိုက်ဖို့ ကြိုးစားရုံတင်မကဘူး၊ ငါ့ ညီအစ်ကိုကိုပါ သတ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်ပေါ့... မင်းတို့က တကယ်ပဲ ငါ့မျက်နှာကို အရှက်ခွဲလိုက်တာပဲ"

ရှောင်ချိသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အမွေးများ ထောင်ထသွားသည်။ အစ်ကိုချန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါ၏ ဖိအားကို မခံနိုင်သဖြင့် မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။

အစ်ကိုကြီး နှစ်ယောက်၏ အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းကို ယခုတိုင် မသိရသေးသော်လည်း ဤ သာမန်မဟုတ်သော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကြီးက ဘယ်သူတွေများ ဖြစ်နေမလဲ။

" မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို ပူဇော်ကြ"

အဘွားအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ကောင်းမွန်စွာ ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်သော ရန်သူဖြစ်ကြောင်း သူမ ရိပ်မိသွားပုံရသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အခြား အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တောင့်တင်းလွန်းသော သံမဏိပြားကို ကန်မိသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ သာမန်မဟုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာပါလိမ့်။

ဝူး... ဝူး...

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ နှစ်ဦးက လက်ဝါးချင်း ရိုက်လိုက်သောအခါ ငရဲပြည်မှ မီးတောက်များ အပြင်းအထန် တောက်လောင်လာပြီး မူလဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ကျောနောက်တွင် မိစ္ဆာသန္ဓေသားကြီးသည် ပုံဖော်လာသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ခြုံထားသော်လည်း ၎င်း၏ ဦးခေါင်းသည် အမွေးရှည်များ ပေါက်နေသော ဦးခေါင်းခွံကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသန္ဓေသားကြီးက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားလိုက်သောအခါ ၎င်းသည် ငရဲမီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံကာ ချန်ရွှင်ထံသို့ ဖိကျလာလေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ချန်ရွှင်သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ဓာတ်ငါးပါး အလင်းရောင်များ စူးရှတောက်ပစွာ လင်းလက်လာပြီး ဓာတ်ငါးပါး စွမ်းအားများသည် လှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ လျှံကျလာသည်။

မူလဝိညာဉ် ကိုယ်ပွား တစ်ခုသည် သူ၏ ကျောနောက်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် မတ်မတ်ရပ်လိုက်လေသည်။

ထို အလွန် ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိစ္ဆာသန္ဓေသားသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သေးငယ်သော အရာလေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လှည့်ပတ်နေသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် သဘာဝ ရန်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြောက်လန့်တကြား မိစ္ဆာသန္ဓေသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် စီးဝင်သွားကြသည်။

ချန်ရွှင်၏ မူလဝိညာဉ် ကိုယ်ပွားသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ ထိုငရဲမီးတောက် လက်ကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့အောင် လွင့်စင်သွားလေတော့သည်။

All Chapters