အခန်း ၈၇၈

အခန်း (၈၇၈) - လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း၊ ၂၇ ဆင့် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် ကမ္ဘာနှစ်ခုပေါင်းစည်းခြင်း (၃)

"ကူပိုးကောင်တွေရဲ့ စွမ်းအားလည်း အသီးသီး တိုးတက်သွားပြီပဲ...”

ကျိုးစွေ့က စိတ်အာရုံတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မိမိခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကူပိုးကောင်အချို့သည်လည်း အသီးသီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ဥပမာအားဖြင့် ‘ကိုယ်ပွားကူ’၊ ‘အရက်ကူ’၊ ‘ရွှေစားကူ’၊ ‘ရွှေအလင်းအဆိပ်တစ်ထောင်ကူ’၊ ‘တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းကူ’၊ ‘ပစ္စည်းရှာဖွေကူ’၊ ‘ဆေးဝါးကူ’နှင့် ‘ကံကြမ္မာကူ’တို့သည်လည်း ဆဋ္ဌမအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ အသီးသီး ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်၏။

‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာကူ’မှာမူ သတ္တမအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားခဲ့ချေပြီ။

‘စာအုပ်ကူ’၊ ‘နဂါးဆင်ကူ’၊ ‘အိပ်မက်ဝိညာဉ်ကူ’၊ ‘မိုးကြိုးကပ်ဘေးကူ’နှင့် ‘အစီအရင်နှလုံးသားကူ’ စသည့် ကူပိုးကောင်များမှာမူ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှု မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ယခင်ကတည်းက အဆင့်များစွာ တိုးတက်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ ကျိုးစွေ့၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသော်လည်း ၎င်းတို့အနေဖြင့် သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲ မရှိနိုင်သေးပေ။

သို့သော် စွမ်းရည်မှာမူ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့၏။

ခြုံငုံပြောရလျှင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ များစွာသော ကူပိုးကောင်များသည် ယခုအခါ ဘက်စုံတိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကူပိုးကောင်တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ စွမ်းအားများသည်လည်း ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့ကြ၏။

"မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး… သက်တမ်းကလည်း အများကြီး တိုးလာခဲ့တယ်။ နယ်ပယ်အဆင့်ကြီး ဖြတ်ကျော်တာနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိုးလာတာပဲ...”

ကျိုးစွေ့သည် အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်သွား၏။

သူသည် မိမိ၏သက်စောင့်စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်သည်လည်း တစ်ဖန် ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ချေပြီ။

ယခုအခါ သူ၏သက်တမ်းသည် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း လေးသိန်းခန့်အဖြစ် တိုးတက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤမျှ ရှည်လျားသော သက်တမ်းသည် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သက်တမ်းသည်ပင် ယခု သူနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်တော့ပေ။ ယခုအခါ သူသည် စစ်မှန်သော သက်ရှည်မျိုးနွယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဝှစ်…

ကျိုးစွေ့သည် လျှပ်တပြက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"ယောက်ျား... ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်ဖြတ်ပြီး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်နော်...”

ပိုင်စုကျဲ့က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်၏။

သူမသည် ယခင်ကတည်းက မိမိတို့၏အမျိုးသားအတွက် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ရန် မခက်ခဲကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း အမှန်တကယ် မဖြတ်ကျော်နိုင်မီအထိ မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ သူမသည် စိတ်အေးသွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အဆင့်ငယ်တစ်ခုချင်းစီ၏ ကပ်ဘေးသည် အလွန်တရာ အရေးကြီးပြီး အမှားအယွင်း မရှိစေရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ မဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက သေဆုံးသွားပြီး လမ်းစဉ်ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ယောက်ျားက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ မကြာခင် အချိန်အတွင်းမှာပဲ ယောက်ျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ကျွန်မကို အလွယ်လေး ကျော်တက်သွားတော့မယ် ထင်တယ်...”

ဟွားစစ်ချင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်သော ခံစားချက်များ ပေါ်လွင်နေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီကတည်းက သူမသည် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ဤအမျိုးသားထက် များစွာ မြင့်မားခဲ့သည်ကို သတိရမိ၏။

သို့သော် ယခုမူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်ဖက်လူက မိမိကို အမှီလိုက်လာခဲ့ချေပြီ။

ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်အရ မိမိကို ကျော်တက်သွားရန်မှာ အချိန်ပိုင်းမျှသာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်များစွာ လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

အများဆုံး နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း သူမကို လုံးဝ ကျော်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

ယခင်က သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လူသားမျိုးနွယ်အတွင်းရှိ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးစွေ့ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်မှသာ စစ်မှန်သော နှိုင်းယှဉ်မရသည့် ပါရမီရှင်ဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိသည်ကို နားလည်သွားခဲ့ရ၏။

သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမသည် ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ညံ့ဖျင်းလှပေသည်။

လူအချင်းချင်း နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

"အေးဆေးပေါ့… ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ ရေရှည်ပြိုင်ပွဲတစ်ခုပဲ၊ အရှိန်အဟုန်ပြိုင်ပွဲ မဟုတ်ဘူး… ခဏတာ မြန်ဆန်နေလည်း ဘာဖြစ်လဲ။ ပန်းတိုင်ကို ရောက်နိုင်သရွေ့ အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်ဆုံးသွားပါစေ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းနဲ့ငါ တာအိုကို နားလည်ပြီး အင်မော်တယ်ဖြစ်လို့ သက်ရှည်နိုင်မယ်ဆိုရင်… ဒါက လုံလောက်ပါပြီ...”

ကျိုးစွေ့က ပိုင်စုကျဲ့နှင့် ဟွားစစ်ချင် မိန်းမလှနှစ်ဦးကို ဖက်လိုက်၏။

"ကျွန်မတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ပဲ သိတယ်။ ကျွန်မကတော့ ယောက်ျားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းက မြန်လွန်းလို့ အင်မော်တယ်လောကကို တက်လှမ်းသွားပြီး ကျွန်မတို့ကို ထားခဲ့မှာကိုပဲ စိုးရိမ်နေမိတာ...”

ဟွားစစ်ချင်က ကျိုးစွေ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။ သို့သော်ငြား သူမ၏စိတ်ထဲတွင်မူ လွန်စွာပင် ချိုမြိန်ကြည်နူးနေမိသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါက ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားထွန်ယက်ပြီး မျိုးဆက်တွေ ချန်ထားခဲ့ရမယ် ထင်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ မကြောက်တော့ဘူးမလား...”

ကျိုးစွေ့က ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"လူဆိုးကြီး...”

ဤစကားကို ကြားရသဖြင့် ဟွားစစ်ချင်နှင့် ပိုင်စုကျဲ့တို့၏ မျက်နှာလေးများ နီရဲသွားပြီး ကျိုးစွေ့ကို ရှက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ကြရာ သိသာစွာပင် အချစ်စိတ်များ နိုးကြားလာခဲ့ကြချေပြီ။

သူတို့၏ လက်နှစ်ဖက်သည် မသိမသာပင် ထိုအမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ထားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းရှီးမြို့ရှိ များစွာသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများသည် ကျိုးစွေ့ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဤမျှ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ လှုပ်ရှားမှုကို လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ကြပေသည်။

ကျင့်ကြံသူတိုင်းလည်း အာရုံခံမိနိုင်၏။

"မြန်လွန်းတယ်… တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်။ တာအိုရောင်းရင်းကျိုး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ။ အခု လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြန်ပြီ။ ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံတာပါလိမ့်...”

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ဘိုးဘေးတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူသည် မိမိမျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေပြီး အလွန်တရာ လွန်ကျူးလွန်းသည်ဟု ထင်မိနေသည်။

ကျိုးစွေ့သည် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခြင်းဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်သည် လူကို တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သာမန် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အချိန်ယူရမှသာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းသည် သဘာဝကျလှသည်။

ယခုကဲ့သို့ တစ်နှစ်နှစ်ရာအတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

"လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာတင် မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ၂၇ ဆင့် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးနော်။ ဘယ်မှာ သာမန် ကပ်ဘေးမိုးကြိုးနဲ့ တူလို့လဲ။ သာမန် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေက ၁၁ ဆင့် ဒါမှမဟုတ် ၁၂ ဆင့် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးနဲ့ ကြုံရရင်ပဲ သေဖို့တစ်ဝက် သေချာနေပြီ…”

“တချို့ဆိုရင် တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တာအိုရောင်းရင်းကျိုးကတော့ ၂၇ ဆင့် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ သူ့မှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ခုခံနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဒါမှမဟုတ် ရတနာ ရှိနေလို့လား မသိဘူး...”

ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ဆွံ့အသွားကြရပြီး မည်သို့ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

သူတို့သည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ၂၇ ဆင့် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားမိနိုင်ကြ၏။

ခရမ်းပြာမိုးကြိုးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်လာခြင်းသည် သာမန် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူကို ပြာကျသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။

သို့သော် ကျိုးစွေ့ကမူ အလွန်လွယ်ကူစွာ ခုခံနိုင်ခဲ့ရုံသာမက တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ခြစ်ရာတစ်ခုပင် မရရှိပေ။

သူတို့အားလုံးသည် ကျိုးစွေ့ မည်သို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်ကို မသိရှိနိုင်ကြဘဲ သူတို့၏ အတွေးစိတ်ကူးနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ချေပြီ။

"ပုံမှန်ပါပဲ။ တာအိုရောင်းရင်းကျိုးက ကောင်းကင်ဘုံက ဆင်းသက်လာတဲ့ အင်မော်တယ်တစ်ပါး၊ အင်မော်တယ် ဝင်စားတဲ့သူပဲလေ။ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန် ဒီလောက်မြန်တာက သဘာဝကျတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်လို့ ကျင့်ကြံနှုန်းက နှေးကွေးနေရင်မှ ပုံမှန်မဟုတ်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့က တကယ်ကို အထူးအဆန်း ဖြစ်နေကြတာပဲ...”

အခြား လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ဘိုးဘေးတစ်ဦးကမူ ဤသည်ကို အထူးအဆန်းမဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ကာ ကျင့်သားရနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကျိုးစွေ့ကို သာမန် လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် မရှုမြင်တော့ဘဲ အင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားသောကြောင့်ပင်။

သို့မဟုတ်ပါက ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်သည် ဤမျှအထိ မြန်ဆန်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသည်က သာမန်သဘောတရားနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီချေ။

သို့သော် အကယ်၍ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်ဝင်စားခြင်း ဖြစ်ပါက အလွန်တရာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူက တကယ်ပဲ အင်မော်တယ်ဝင်စားတာလားဆိုတာကို ငါတို့လည်း အတည်မပြုနိုင်တာပဲ။ အားလုံးက ငါတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲ။ သက်သေပြဖို့ ဘာသက်သေမှ မရှိဘူး။ တာအိုရောင်းရင်းကျိုးကလည်း ဒီခန့်မှန်းချက်တွေကို ဝန်မခံခဲ့ဘူး...”

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်၏။

သူသည်လည်း ကျိုးစွေ့သည် အမှန်တကယ် အင်မော်တယ်ဝင်စားခြင်းလော သို့မဟုတ် မိမိ၏ပါရမီနှင့် အခွင့်အလမ်းများကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းလော ဆိုသည်ကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ ရှိနေတော့၏။