← Chapters

အခန်း ၈၈၀

Vol. 83 Ch. 880

အခန်း ၈၈၀

Vol. 83 Ch. 880

အခန်း (၈၈၀) - လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း၊ ၂၇ ဆင့် ခရမ်းပြာမိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် ကမ္ဘာနှစ်ခုပေါင်းစည်းခြင်း (၅)

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုပင်လျှင် ပျက်စီးသွားပြီး သမိုင်းတွင် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်အထိ ဖြစ်ပေါ်တတ်၏။

ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာ ကျူးကျော်လာတိုင်း အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ အင်အားစုများသည် အသစ်တစ်ဖန် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။

ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုသည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြယ်ကွဲပင်လယ်၏ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ရာ ဤမျှလွယ်ကူစွာ ပျက်စီးသွားရန် မဖြစ်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ပျက်စီးခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် မည်သို့ သက်ဆိုင်ပါမည်နည်း။

ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုတွင် လူဦးရေ ရာခိုင်နှုန်းတစ်စုမျှသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်ပင် ပျက်စီးသွားသည်ဟု မခေါ်ဆိုနိုင်ပေ။

သို့သော် ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားပါက အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခြင်းဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ခေတ်ကာလတစ်ခု၏ ဖုန်မှုန့်တစ်စသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ကြီးမားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးသဖွယ် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲကျန့်ဖုန်း။ ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာက လာတဲ့ သက်ရှိတွေက တကယ့် အရူးတွေပဲ။ သူတို့က သွေးသားသက်ရှိတွေကို ဝါးမြိုရတာ ကြိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့လို အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ၊ အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုတွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားပြီး ဒုက္ခပေးကြတာ…”

“သူတို့အတွက်တော့ ကျွန်တော်တို့က အကောင်းဆုံး အစာအာဟာရပဲ။ သူတို့အတွက် သေခြင်းတရားက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ သတ်ဖြတ်ရတာကိုပဲ နေ့စဉ် ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ သတ်မှတ်ထားကြတာ။ တစ်ခါတည်းနဲ့ မြို့ကို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရရင်တော့ ကျွန်တော်တို့လည်း သေရမှာပဲ၊ လက်နက်ချဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး...”

များစွာသော ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်ကြ၏။

ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျူးကျော်မှုမှသည် ယခုအထိ နှစ်ပေါင်း ဆယ်သန်းကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုအတွက်မူ ထိုဒဏ်ရာမှာ တည်ရှိနေဆဲပင်။

ပြီးခဲ့သည့် ကမ္ဘာနှစ်ခု ပေါင်းစည်းမှုကြောင့် ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုမှ အနည်းဆုံး ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသော လူဦးရေ သေဆုံးခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ငရဲမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအကြောင်း ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်ကို မသိရှိနိုင်ကြတော့ပေ။

"ဒါကလည်း တားဆီးလို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ငါတို့ မလိုလားရုံနဲ့ ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာ ရောက်လာတာကို တားဆီးနိုင်မှာမို့လို့လား။ ငါတို့ အခု လုပ်ရမှာက စစ်ပွဲအတွက် သေချာပြင်ဆင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအားကို မြန်မြန် တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ ဒါမှပဲ အနာဂတ်စစ်ပွဲကြီးထဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်မှာ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ဟာ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုက ဖြစ်နေရင်တောင် အသက်ရှင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်...”

ဖန်ကျန့်ဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ တော်သေးတာတစ်ခုက ကမ္ဘာနှစ်ခု ပေါင်းစည်းတာက အခုမှ စတာဆိုတော့ ပေါ်လာတဲ့ နယ်စပ်တံခါးက အားနည်းသေးတယ်။ အများဆုံး ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဝင်ထွက်နိုင်တာ။ ဒါကြောင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းမှာတော့ ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာက အကြီးအကျယ် ကျူးကျော်လာမှာ မဟုတ်သေးဘူး…”

“ဒါပေမဲ့ နယ်စပ်တံခါးက လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားရင်တော့ မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပါ ဖြတ်သန်းလာနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာက အကြီးအကျယ် ကျူးကျော်လာတော့မှာ။ ငါတို့မှာ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်...”

ဖန်ကျန့်ဖုန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အကြီးအကဲကျန့်ဖုန်း။ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ဆိုတဲ့ အချိန်က ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားမှာပဲ...”

ဖန်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တစ်စက်စက်တုန်သွားလေသည်။

"အကြီးအကဲကျန့်ဖုန်း။ ကျွန်တော်တို့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှာ ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် ရှိတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကတစ်ဆင့် တခြားကမ္ဘာကို သွားပြီး ကပ်ဘေးကနေ ရှောင်လို့ရမလား...”

ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မေးလိုက်၏။

'ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်တဲ့လား...’

ဤစကားကို ကြားရသဖြင့် ကျိုးစွေ့သည် မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ လှုပ်ရှားသွားရ၏။

သူသည် ယခုကဲ့သို့သော အချိန်တွင် ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ရှာဖွေရ ခက်ခဲလှသောအရာကို မမျှော်လင့်ဘဲ အလွယ်တကူ ရရှိလိုက်ခြင်းပင်။

အမှန်တကယ်ပင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၌ ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်သည် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများသာ ဤကဲ့သို့သော သတင်းကို သိရှိနိုင်ကြပေသည်။

"ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် ဟုတ်လား။ အိပ်မက်မက်မနေနဲ့။ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာပဲ။ မင်းက ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ဖွင့်ချင်တိုင်း ဖွင့်လို့ရတယ် ထင်နေတာလား…”

“တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်တိုင်း အတိုင်းအဆမရှိ များပြားတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို သုံးစွဲရတာ။ မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် နှမြောတသ ဖြစ်ရလောက်အောင်ပဲ။ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မှ မဖွင့်ဝံ့ကြဘူး။ အကယ်လို့ မျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ်ကိုပဲ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းလုပ်ဖို့ဆိုရင်တော့ ရသေးတယ်…”

“ဒါပေမဲ့ အကြီးအကျယ် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းလုပ်ဖို့ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါတို့ သွားမယ့်ကမ္ဘာတွေမှာလည်း ဒေသခံ အင်အားစုတွေ ရှိနေတာပဲ။ သူတို့က ငါတို့လာပြီး နယ်မြေလုတာကို ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုမလဲ။ ဟိုဘက်ကို ရောက်တာနဲ့ သတ်ဖြတ်ခံရဖို့ပဲ ရှိတယ်...”

ဖန်ကျန့်ဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။

"အကြီးအကဲကျန့်ဖုန်း။ ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်က ဒီလောက် အဖိုးတန်တာကို ကျွန်တော်တို့ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုက ဘာလို့ တစ်ခုမှ မတည်ဆောက်ထားတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ကာကွယ်ထားနိုင်ပြီး ရန်သူတွေ ဖျက်ဆီးတာကို မခံရတော့ဘူးလေ...”

ဖန်ရှန်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် တည်ဆောက်ဖို့က ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလဲ။ ဒါက အဋ္ဌမအဆင့် အဆင့်မြင့်အစီအရင်ကွ… ဒီလိုမျိုး အစီအရင် တည်ဆောက်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သာမန်မျိုးနွယ်စုတွေက မတတ်နိုင်ကြဘူး…”

“အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်နေရင်တောင် ခက်ခဲတာပဲ… ပြီးတော့ ပိုပြီး အရေးကြီးတာက ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်က တစ်ခုတည်း တည်ဆောက်လို့မရဘူး။ နှစ်ခု ရှိရမယ်…”

“သဘောက တခြားကမ္ဘာမှာလည်း တူညီတဲ့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ရမယ်။ ဒါမှပဲ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နိုင်မှာ။ ဆိုလိုတာက တခြားကမ္ဘာက အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရမှပဲ တည်ဆောက်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ကမ္ဘာဖြတ်ကျော် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်က တကယ်ကို ရှားပါးပြီး လက်ချိုးရေလို့ ရတယ်။ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုမှာတောင် မရှိဘူး...”

ဖန်ကျန့်ဖုန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီလိုကိုး...”

ဤစကားကို ကြားရသဖြင့် များစွာသော ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

"ကဲ... တခြားစကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခုကစပြီး ငါတို့ ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ စစ်ပွဲပြင်ဆင်ရေး အခြေအနေကို ဝင်ရောက်ရလိမ့်မယ်… ငါတို့အနေနဲ့ အနာဂတ်စစ်ပွဲအတွက် လိုအပ်တဲ့ ကျင့်ကြံရေးပစ္စည်းတွေကို အများကြီး ဝယ်ယူစုဆောင်းရမယ်…”

“ပြီးတော့ ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာ ကျူးကျော်တော့မယ့်ကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောကြနဲ့ဦး။ ဒီလိုမျိုး ကိစ္စကြီးကို အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုတွေပဲ သိပိုင်ခွင့်ရှိတာ။ အားနည်းတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက သိဖို့ မထိုက်တန်ဘူး…”

“သူတို့ သိသွားရင် ကျင့်ကြံရေးပစ္စည်းတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေ တက်ကုန်ပြီး ဈေးကွက် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့က တိတ်တဆိတ်ပဲ ကျင့်ကြံရေးပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူရမယ်။ ဈေးနှုန်းတွေ တက်မသွားခင် ပိုပြီး သက်သက်သာသာနဲ့ ရနိုင်အောင်လို့...”

ဖန်ကျန့်ဖုန်းက များစွာသော ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အကြီးအကဲကျန့်ဖုန်း...”

များစွာသော ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည်လည်း လူမိုက်များ မဟုတ်ကြသဖြင့် ဤသတင်းကို မပေါက်ကြားစေရန် ထိန်းသိမ်းရမည်ကို သိရှိကြပေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက များစွာသော မျိုးနွယ်စုများကို ထိတ်လန့်စေပြီး ကျင့်ကြံရေးပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများကို မြင့်တက်သွားစေမည် မဟုတ်ပါလော။

ဤသည်က ၎င်းတို့အတွက် ဆိုးကျိုးသာ ရှိပြီး ကောင်းကျိုး လုံးဝမရှိပေ။

ယခုအခါ ကိုယ်ပွားကျိုးစွေ့သည် စားသောက်ဆိုင်အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည်သောက်လျက် စားသောက်နေ၏။

သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်တရာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ချေပြီ။

သူသည် ထျန်းဖန်မျိုးနွယ်စုထံမှ ဤမျှ အရေးကြီးသော သတင်းကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ပေါက်ကြားသွားပါက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေမည် ဖြစ်၏။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ ကျူးကျော်မှုသည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှောက်ခုံလှန်သွားသကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

မရေတွက်နိုင်သည့် များစွာသော မျိုးနွယ်စုများ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

'ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကောင်းကျိုးတွေက တကယ်ကို ယှဉ်တွဲနေတာပဲ...’

ကျိုးစွေ့က မျက်လုံးကို မှေးစင်းလိုက်၏။

‘ကံကြမ္မာကူ’ထံမှ မိမိ၏အနာဂတ် ကံကြမ္မာသည် ဘေးဒုက္ခနှင့် ကောင်းကျိုးများ ယှဉ်တွဲနေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤသည်မှာ ယခင် ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများနှင့် မတူညီပေ။

ကမ္ဘာနှစ်ခုပေါင်းစည်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုစဉ်က ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာသည် အလွန်တရာ အားနည်းခဲ့သဖြင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ ကျူးကျော်မှုကို မခုခံနိုင်ခဲ့ဘဲ ဘေးအန္တရာယ်မှာ ကောင်းကျိုးထက် ပိုမိုများပြားခဲ့သည်။

သို့သော် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကား မတူညီပေ။

အင်အားချင်း နှိုင်းယှဉ်ပါက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှင့် ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားသည် ကွာခြားမှု သိပ်မရှိဘဲ တန်းတူနီးပါး ရှိပေသည်။

ဘယ်သူကမှ တစ်ဖက်လူကို အလွယ်တကူ မနိုင်နိုင်ပေ။

ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာက အကြီးအကျယ် ကျူးကျော်လာလျှင်ပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူသွားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော ကျူးကျော်မှုမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာသည် ဘေးကင်းစွာ တည်ရှိနေဆဲ မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ထိုအစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများအတွက်မူ မျိုးနွယ်စုပျက်စီးမည့် ဘေးဒုက္ခမျိုး ရှိလာမည် မဟုတ်သော်လည်း သာမန် အားနည်းသော မျိုးနွယ်စုများအတွက်မူ ပျက်စီးခြင်း ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အနည်းငယ်မျှ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားပါက မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားရမည် မဟုတ်ပါလော။

All Chapters