အခန်း ၇၅

အခန်း (၇၅)

ချေမှုန်းခြင်း (၁၇)

ဒဏ်ရာများမှ နာကျင်မှုနှင့် သူ၏ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးချလိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နုန်းခွေမှုများက ပိုနာ၏ ဦးနှောက်ကို ပိုမို၍ မူးဝေနောက်ကျိလာစေသည်။

သူသည် ဓားရှည်ကို လွှဲယမ်းကာ ကျင်းစစ်သည်တစ်ဦး၏ လှံထိုးချက်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ခုခံဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း အမြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ အနီးနားရှိ ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက ထိုဟာကွက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသဖြင့် ပိုနာအတွက် အသက်ရှူချောင်ရန် အခွင့်အရေး ရသွားခဲ့သည်။

သူသည် မျက်နှာပေါ်မှ သွေးများကို ဖြစ်သလို သုတ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံအပြင်ဘက်မှ အဝတ်စတစ်စကို ဆုတ်ဖြဲကာ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ဓားဒဏ်ရာကို စည်းနှောင်လိုက်ရင်း တိုက်ပွဲအခြေအနေကို လှမ်း၍ အကဲခတ်လိုက်သည်။

မြောက်ဘက်မြို့ရိုးပေါ်တွင် ယွီဝူလူမျိုး အမြောက်အမြား လဲကျသေဆုံးနေသော်လည်း ကျင်းစစ်တပ်ဘက်ကလည်း အထိအခိုက် ကျဆုံးမှု မနည်းလှပေ။ ပိုနာသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်ထဲမှ အားပေးနေမိသည်၊ နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှသာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လျှင် ရပြီဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ ကျင်းစစ်သည်တိုင်းက အသက်ကို မနှမြောဘဲ တိုက်ခိုက်ဝံ့ကြလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။ တောင်ဘက်မြို့တံခါးကိုသာ ထိန်းထားနိုင်သရွေ့ ကျိန်းအူမြို့ကြီး ကျဆုံးမည်မဟုတ်ပါချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ဘက်မြို့တံခါး၏ မြို့ရိုးပေါ်၌လည်း ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် သွေးကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျောက်ပြာခင်းထားသော မြို့ရိုးလမ်းမှာ သွေးများကြောင့် အနက်ရောင်သန်းသော အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စွန်းထင်နေခဲ့သည်။

စီစန့်နှင့် အခြားသူများသည် စစ်ကူပေးရန် အချိန်မီ ရောက်ရှိလာသဖြင့် မြို့ရိုးကြီးကို လက်လွှတ်မခံခဲ့ရသော်လည်း မြို့တံခါးကြီးမှာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မြို့ကို ခုခံကာကွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲသွားခဲ့သည်။

ကျန်းလျောင်သည် မိမိတို့အသက်ကို ပုံအောကာ အသေခံတိုက်ခိုက်နေကြသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှ ထိပ်သီးပညာရှင်များ၏ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝိုင်းအုံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း သာမန် ယွီဝူစစ်သည်များမှာမူ ဝေတော်ဝင်အစောင့်တပ်သားများကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

ယွီဝူလူမျိုးတစ်ဦးသည် အသက်ဘေးကို ပုံအောကာ ဝေတော်ဝင်အစောင့်တပ်သားတစ်ဦး၏ သံချပ်ကာကို သူ၏ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော်လည်း သိပ်မနက်လှသော အစင်းရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝေတော်ဝင်အစောင့်တပ်သား၏ တုံ့ပြန်လှံထိုးချက်ကမူ ထိုယွီဝူလူမျိုး၏ ရင်ဘတ်ကို အလွယ်တကူပင် ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။

မိမိတို့၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသေဆုံးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း သေခြင်းတရားအပေါ် ကြောက်ရွံ့စိတ်များကြောင့် သူတို့၏ သတ္တိများ ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။ အချို့မှာ ရှေ့သို့မတိုးဝံ့ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ရဲရင့်လှသော ကျင်းစစ်တပ်၏ မောင်းထုတ်မှုကြောင့် မြို့ရိုးပေါ်မှ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားကြရသည်။ အချို့က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရှုံးနိမ့်မှု ဒီရေလှိုင်းကိုမူ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ပိုနာက အရေးကြီးသော တာဝန်များကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံခဲ့သည့် စီစန့်သည် ယခုအခါ ကျန်းလျောင်ကို ဝိုင်းပတ်တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲလာပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် အသံဗလံများ အက်ကွဲသည်အထိ အားသွန်ခွန်စိုက် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"လူအုပ်ကြီး... သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်တွေ။ ဒီဘက်ကို ပြန်လာကြစမ်း။ ငါတို့ ဒါကို မထိန်းထားနိုင်ရင် ကျိန်းအူမြို့ ကျဆုံးသွားလိမ့်မယ်။"

"မြို့ကြီးသာ မရှိတော့ရင် ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူး။"

"မင်းတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မင်းတို့ရဲ့ မိဘတွေ၊ ဇနီးမယားတွေနဲ့ သားသမီးတွေ ရှိနေတယ်။"

"ရန်သူကို မြန်မြန်သတ်ကြစမ်း။"

ကျန်းလျောင်ကို ဝိုင်းပတ်ထားသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှ ထိပ်တန်းစစ်သည် အမြောက်အမြားသည်လည်း မိမိတို့၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ နောက်ဆုတ်ထွက်ပြေးနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ဓာတ်များ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ကြသည်။ ကျန်းလျောင်ကို ဝိုင်းတိုက်ခိုက်စဉ်အတွင်း အချို့ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် အောင်ပွဲခံနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ကြချေ။ သို့သော် ယခုအခါ စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ် ပြိုလဲသွားပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုက်ပွဲအတွင်း စိတ်အာရုံများ မလွဲမသွေ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ကြရသည်။

စစ်မြေပြင်တွင် စိတ်အာရုံ ပျံ့လွင့်ခြင်းဆိုသည်မှာ အသက်မရှည်တော့ခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ရင်း ကျန်းလျောင်သည် သူ၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကြီးမှာ ပုံရိပ်ယောင်များ ထင်ကျန်ရစ်သည်အထိ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားကာ လက်နက်ချင်း ရိုက်ခတ်သံ စူးစူးရှရှများနှင့်အတူ လူသုံးယောက်ကို ချက်ချင်းပင် ပိုင်းဖြတ် သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

လူသုံးယောက်ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်းလျောင်သည် မြေပြင်ကို အားပြုကာ ရှသို့ ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်သွားပြီး အော်ဟစ်နေသော စီစန့်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လိုက်သည်။ တောက်ပလှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

စီစန့်၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးခဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ လည်ပင်းတွင် သွေးလိုင်းတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ကာ ခေါင်းပြတ်ကြီးမှာ မြေသို့ လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့လေပြီ။

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ယွီဝူလူမျိုးများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ချက်ချင်းပင် လုံးဝပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး မြို့ထဲသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် ထိုသတ်ဖြတ်မှုကြီးကြောင့် အလွန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်၊ သူတို့ ကြောက်လန့်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ အောင်ပွဲရမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို လုံးဝ မမြင်ရတော့ချေ။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ထော့ရှန်းသည် သူ၏ လူတစ်ရပ်နီးပါးမြင့်သော ဝံပုလွေစွယ်တုတ်ကောက်ကြီးကို ကိုင်စွဲကာ ထွက်ပြေးနေသော ယွီဝူလူမျိုးများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏ ပေါက်ပြဲမတတ် ပြုံးနေသော ပါးစပ်မှာ နားရွက်ချိတ်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်၊ သူသည် ဤမျှအထိ အားရကျေနပ်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မနွှဲခဲ့ဖူးချေ။

အောင်ပွဲ၏ ခေါ်ဆောင်ရာသို့ လွယ်လင့်တကူ လိုက်ပါဖူးခြင်း မရှိသော ထော့ရှန်းသည် ယခုအခါ မည်သည့်အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ အလွယ်တကူ အနိုင်ရနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လွန်ကဲလာသဖြင့် သူသည် ပိုမို၍ အားသွန်ခွန်စိုက် တိုက်ခိုက်တော့ရာ သူ၏ ဝံပုလွေစွယ်တုတ်ကောက်ကြီးပေါ်တွင် ယွီဝူလူမျိုးများ၏ သွေးညှီသားစများနှင့် အရေပြားအပိုင်းအစများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

ကျန်းလျောင်သည် သူ့ကို ဝိုင်းအုံထားသူများကို ဓားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ မြောက်ဘက်မြို့တံခါးသို့ ချက်ချင်းပင် ချီတက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ကျိန်းအူမြို့တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ သူသွားရာလမ်းတစ်လျှောက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ပျက်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မည်သည့် ထိရောက်သော ခုခံမှုမျိုးနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

မြောက်ဘက်မြို့တံခါး၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အချိန်ကျမှသာ ယွီဝူလူမျိုး အမြောက်အမြားကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ယွီဝူလူမျိုးများသည် ကျန်းလျောင်နှင့် သူ၏လူများ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်မှာ ချက်ချင်းပင် အောက်ခြေသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။ တောင်ဘက်မြို့တံခါး ကျဆုံးသွားပြီး မြို့ကြီးကို ရန်သူများ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြရသည်။

ကျန်းလျောင်သည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ မြို့တံခါး၏ နောက်ကွယ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး မြို့ပြင်မှ မြို့တံခါးဖြိုသစ်တုံးများကို ခုခံကာကွယ်ရန် မြို့တံခါးကို ထိန်းထားကြသော ယွီဝူလူမျိုးများကို ချက်ချင်းပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မြို့ပြင်မှ တံခါးဖြိုသစ်တုံးများကြောင့် အပြင်းအထန် ပျက်စီးနေသော မြို့တံခါးမင်းတုံးကြီးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

မြို့ပြင်ရှိ ကျင်းစစ်တပ်ကြီးမှာ ဝံပုလွေများနှင့် ကျားသစ်များကဲ့သို့ မြို့ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

မြောက်ဘက်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ပိုနာ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်နက်မှာ မြေသို့ လျှောကျသွားခဲ့လေပြီ။ သူ၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများသည် မြို့ပြင်တွင် လွှင့်ထူထားသော ကျင်းစစ်တပ်၏ စစ်အလံများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ငါတို့ ရှုံးသွားပြီ..."

"ကျိန်းအူမြို့... မရှိတော့ဘူး။"

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျင်းစစ်တပ်သည် ဝံပုလွေများကဲ့သို့ မြို့ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို သတ်ဖြတ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲလာပြီး ဒေါသများနှင့် မကျေနပ်မှုများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထလာခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့အပေါ် ဘာလို့ ဒီလို ရက်စက်ရတာလဲ။ ငါ့ကိုသာ အချိန်နည်းနည်းလောက် ပိုပေးခဲ့မယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုဟာ ငါ့ရဲ့ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ သေချာပေါက် အင်အားကြီးထွားလာမှာ။"

သူ၏ ဘေးနားရှိ သစ္စာရှိသော ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက ပိုနာကို ရုတ်တရက် တွန်းဖယ်လိုက်သဖြင့် မြားတစ်စင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး လဲကျသွားသော ပိုနာကို တွဲထူကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျိန်းအူမြို့ ပျက်စီးသွားပါပြီ။ ငါတို့ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြရအောင်။"

ပိုနာက ကြေကွဲစရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။

"ထွက်ပြေးမယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်ကိုလဲ။"

"ကျိန်းအူမြို့ရဲ့ တောင်ဘက်နဲ့ မြောက်ဘက် မြို့တံခါးနှစ်ခုလုံး ငါတို့လက်ထဲမှာ မရှိတော့ဘူး။"

ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲကာ အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးနေကြသော ယွီဝူလူမျိုးများကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်ကုန်ပြီ။"

ကိုယ်ရံတော်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေခဲ့သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ အသက်ပေးပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်ကို ဘေးကင်းရာအထိ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်။"

ပိုနာသည် သူ၏ သစ္စာရှိလှသော ကိုယ်ရံတော်ကို နာကျင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ မသွားတော့ဘူး။ မင်းတို့ပဲ မင်းတို့အသက်ကို လွတ်အောင်ပြေးကြတော့။ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု မရှိရင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ။"

"ငါ ဒီမှာပဲ နေပြီး ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့အတူ ပျက်သုဉ်းသွားမယ်။ ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ပစ်ပယ်ပြီး ထွက်ပြေးတဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ အဖြစ်မခံဘူး။"

ပိုနာ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားလှပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အသက်ပေးဆပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် သန္နိဋ္ဌာန်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

ကျန်ရှိသော ကိုယ်ရံတော်အချို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့လည်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့အတူ တိုက်ပွဲဝင်သွားပါ့မယ်။"

... သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေသော ဝင်လုဆဲဆဲ နေမင်း၏ အလင်းရောင်သည် ကျိန်းအူမြို့၏ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ဖြာကျနေခဲ့သည်။ တစ်နေ့ကုန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော ဤခိုင်ခံ့လှသည့် မြို့ကြီးမှာ ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယွီဝူလူမျိုး အမြောက်အမြားကို ကျင်းစစ်တပ်က ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့ထားပြီး အစုအဖွဲ့အချို့အဖြစ် ခွဲထုတ်ကာ သုံ့ပန်းများအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားခဲ့ကြသည်။

မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်အတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် ပိုနာ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ရုပ်အလောင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ ထင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။

"မထင်မှတ်ထားရအောင်ပဲ... မင်းဆီမှာ တကယ့်ကို ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ပါနေတာပဲ။"

"လက်ထောက်... စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်လိုက်စမ်း။"

ပိုင်ရှင် : ဝမ်ကျင်း

အသက် : ၁၉ နှစ်

ခွန်အား : ၈

လျင်မြန်မှု : ၉

ဉာဏ်ပညာ : ၁၃

ဩဇာအာဏာ : ၁၈

စစ်သည်အင်အား : ၁၅၃၀၅

ရတနာများ : ဝေဘုရင်တံဆိပ်တော်

ရန်ပုံငွေ : ၁၀,၈၆၉,၈၈၀

သိုလှောင်ရုံ : ၃၂ / ၅၀

ကံစမ်းမဲ : မရှိပါ

ပင်ကိုယ်စရိုက်များ : ပါးနပ်ခြင်း +၁ ဉာဏ်ပညာ၊ ရက်စက်ခြင်း +-၈ ဩဇာအာဏာ၊ သံသယကြီးခြင်း +၁ ဉာဏ်ပညာ၊ တည်ငြိမ်ခြင်း +၁ ဩဇာအာဏာ

စွမ်းရည်များ : အစိတ်အပိုင်း မပြည့်စုံသေးသဖြင့် အသုံးပြု၍မရပါ

ပင်မတာဝန် : နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုး၍ ပြည်နယ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန် (ဆုလာဘ် - စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော ဝေစစ်တပ်ကော်ပ် ၁) 【မပြီးဆုံးသေးပါ】

တာဝန်အခွဲ : ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို အောင်နိုင်ရန် (ဆုလာဘ် - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရတနာတစ်ခု) 【ပြီးဆုံးသွားပါပြီ】

အကြံပြုချက် : ဤကမ္ဘာတွင် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ပါရှိသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပါက စွမ်းရည်ထက်မြက်သော သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို ကျပန်းဆင့်ခေါ်နိုင်သည့် 'သူရဲကောင်းသက်သေခံချက်' တစ်ခု ကျဆင်းလာလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ပထမဦးစွာ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို အောင်နိုင်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်ကို တောင်းခံလိုက်ရာ စနစ်၏ အကြောင်းကြားသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော 'စစ်ပွဲယဇ်ပလ္လင်' တစ်ခုကို ရရှိပါသည်။"

ဟောင်းနွမ်းပြီး ပျက်စီးစပြုနေသည့် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုသည် စနစ်၏ သိုလှောင်ရုံအတွင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ၎င်းကို နှိပ်၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

စစ်ပွဲယဇ်ပလ္လင် စွမ်းရည် (၁) - သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်များနှင့် သွေးများကို စုပ်ယူကာ သတ်မှတ်ထားသော လူပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ချိတ်ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အမြဲတမ်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

စွမ်းရည် (၂) - သွေးဆာခြင်း။ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ အားလုံးမှာ သွေးဆာရူးသွပ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ စိတ်ဓာတ်ကို ပိတ်ဆို့ထားကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ကြာမြင့်ချိန်မှာ တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံ ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုပြီးနောက် တစ်ရက်ခန့် အားအင်ချိနဲ့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

"အမလေး ဘုရားရေ။"

ဝမ်ကျင်းသည် ဤစစ်ပွဲယဇ်ပလ္လင်၏ အစွမ်းထက်လှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မြင်ပြီး အလွန် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်၊ ၎င်းက အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှပေသည်။

"အကယ်၍ ငါသာ ကျိန်းအူမြို့တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ချေမှုန်းလိုက်မယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကန်းချီအဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မလား။"

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည် နိမ့်ပါးနေခြင်းမှာ ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း နောင်တရစရာ တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ပြင်းထန်လှသော ဩဇာအာဏာတစ်ခုက လှုပ်ခတ်သွားခဲ့တော့သည်။