အခန်း ၈၁

အခန်း (၈၁)

တပ်ဖြန့်ခြင်း (၅)

သစ္စာခံပြီးနောက် မေလီဇေသည် အလွန်ပြတ်သားလှသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းအား သူနှင့်အတူ စခန်းသို့ စစ်သည်များလွှတ်ကာ တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိသူများကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းရန် ချက်ချင်းပင် သဘောထားထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး လော့နန်နိုင်ငံ၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာမြေပုံကိုလည်း ဝမ်ကျင်းထံသို့ ဆက်သခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် မေလီဇေ၏ အခြေအနေကို နားလည်မှုနှင့် ပွင့်လင်းပြတ်သားမှုအပေါ် အလွန်ကျေနပ်သဖြင့် သူ၏ဘေးတွင် အမြဲရှိနေသော ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို မေလီဇေနှင့်အတူ လိုက်ပါစေကာ သွေးသောက်ရှင်းလင်းပွဲ ပြုလုပ်ရန် စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။

မေလီဇေကို စေလွှတ်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ချီယန်ကို တစ်ဦးတည်း စာကြည့်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ချီယန့်ထံမှ သတင်းအချက်အလက် အစီရင်ခံစာ၊ အခြေအနေ သုံးသပ်ချက်များနှင့် မေလီဇေ လက်နက်ချရခြင်း၏ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အကြောင်းအရင်းများအပေါ် သူ၏အမြင်များကို နားထောင်ခဲ့သည်။ စာရွက်များမှတစ်ဆင့် သတင်းအချက်အလက် ဖလှယ်ခြင်းက စကားလုံးအကျဉ်းချုပ်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် နှုတ်ဖြင့်အစီရင်ခံခြင်းက ပိုမိုအသေးစိတ်ကျလှပေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း ချီယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားကာ စကားလုံးများကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပြီးနောက် စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစီရင်ခံပါတယ် သခင်ကြီး... လော့နန်နိုင်ငံဟာ ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားသလို အားနည်းတဲ့နိုင်ငံ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနိုင်ငံက သေးငယ်တယ်ဆိုပေမဲ့ မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်ပြီး ကောက်ပဲသီးနှံ ထွက်နှုန်းက အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ နယ်စပ်တစ်လျှောက်မှာလည်း သံသတ္တုတွင်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ လော့နန်နိုင်ငံမှာ ရှေးနှစ်တွေကတည်းက လာရောက်ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ ရှောင်းမိသားစုလိုမျိုး ကျင်းလူမျိုးတွေ အများကြီး ရှိနေပါတယ်။ သူတို့ဟာ သံမဏိချက်လုပ်နည်း၊ လက်နက်ပန်းပဲအတတ်၊ မြို့ရိုးနှင့် ခံတပ်များ တည်ဆောက်နည်းတွေနဲ့ ကိရိယာတန်ဆာပလာတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ နည်းပညာတွေကို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးခဲ့ကြတာပါ။ အကယ်၍ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားလာရင် လော့နန်နိုင်ငံဟာ ပြည့်စုံတဲ့ သံချပ်ကာတွေ၊ ပေါများတဲ့ ရိက္ခာတွေနဲ့အတူ စစ်တပ်ကြီးတစ်တပ်ကို အလျင်အမြန် ဖွဲ့စည်းနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။"

"လော့နန်နိုင်ငံဟာ သူတို့ဆီက ပေါများတဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံတွေကို စိုက်ပျိုးလို့မရတဲ့ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်ပြင်က နိုင်ငံတွေဆီ ရောင်းချပြီး ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။ ဒီငွေတွေထဲက အများစုကို သူတို့ရဲ့ ရေတပ်ထဲမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာပါ။ လော့နန်နိုင်ငံက အားနည်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ သူတို့ရဲ့ ကြည်းတပ်ပဲ အားနည်းတာပါ၊ ရေတပ်ရဲ့ အင်အားကိုတော့ အထင်သေးလို့မရပါဘူး။ သူတို့ဆီမှာ စစ်သင်္ဘောကြီး ဆယ်စင်းကျော်၊ စစ်သင်္ဘောငယ် ရာနဲ့ချီ ရှိပြီး ရေတပ်အင်အား ငါးသောင်း ရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်က အရှေ့ဘက်ပင်လယ်ပြင်က နိုင်ငံအသီးသီးရဲ့ ရေတပ်တွေကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အရှေ့ပင်လယ်က ပင်လယ်ဓားပြတွေကိုတောင် ကြောက်ဒူးတုန်စေခဲ့ပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့... ကျွန်တော်တို့ နန်ယန်နယ်မြေရဲ့ ရေတပ်ကတော့ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ နန်ယန်စီရင်စု၏ ရေတပ်ဆိုသည်မှာ ရေတပ်ဟု ခေါ်ရန်ပင် ရှက်စရာကောင်းပြီး ဓားကိုင်ထားသည့် တံငါသည်တစ်စုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် စစ်သင်္ဘောကြီးများ မရှိ၊ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်များ မရှိသလို အထူးလေ့ကျင့်ထားသည့် စစ်သည်များလည်း မရှိချေ။ ငါးဖမ်းလှေအနည်းငယ်နှင့် ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်မထားသော ရေလုပ်သား ရာဂဏန်းမျှသာရှိသဖြင့် လော့နန်နိုင်ငံ ရေတပ်သာ တိုက်ခိုက်လာပါက မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ကျင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချီယန်က ချက်ချင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... လောလောဆယ်တော့ စိုးရိမ်စရာမလိုသေးပါဘူး။ ပထမအချက်ကတော့ လော့နန်ရေတပ်ရဲ့ အဓိကအင်အားစုတွေဟာ အခုအချိန်မှာ အိဇုမိုနဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေပြီး ကျန်ရှိတဲ့ အင်အားစုတွေကလည်း ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ ကလဲ့စားချေ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကာကွယ်စောင့်ကြပ်နေရပါတယ်။ ဒါကြောင့် လော့နန်ရေတပ်ဟာ အချိန်တိုအတွင်း နန်ယန်စီရင်စုဆီကို ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒုတိယအချက်ကတော့ လော့နန်ရေတပ်ရဲ့ စစ်သေနာပတိဟာ နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံရဲ့ ဒုတိယမြောက်သား ရှောင်းကျိ ဖြစ်ပါတယ်။ သခင်ကြီးရဲ့ ကွန်ရက်ရဲ့ စုံစမ်းချက်တွေနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သုံးသပ်ချက်အရ ရှောင်းမိသားစုဟာ သေချာပေါက် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေပါတယ်။ သူတို့ကို လော့နန်နိုင်ငံနဲ့ ပြန်လည်ရန်တိုက်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် စီမာယီနှင့် သေချာစွာ တိုင်ပင်ရပေလိမ့်မည်။

"မေလီဇေအကြောင်းကို ငါ့ကို ထပ်ပြောပြဦး။"

"မှန်လှပါ၊ မေလီဇေဟာ မူလက လော့နန်နိုင်ငံရဲ့ ကွယ်လွန်သူ ဘုရင်ဟောင်းရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ ဘုရင်ဟောင်း အာဏာရရှိရေးမှာ ထူးချွန်တဲ့ အမှုထမ်းကောင်းတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့လို့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူးကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီနောက်ပိုင်း စစ်တပ်ထဲမှာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ စစ်မှုထမ်းခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်လို့ လော့နန်နိုင်ငံအတွင်းမှာ အလွန်ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသူလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ အထူးသဖြင့် စစ်တပ်ထဲမှာ သူဟာ ဩဇာညောင်းတဲ့အရှိန်အဝါ အတော်အတန် ရှိပါတယ်။"

"ဒါဆို ဘာလို့ သူက ဒီလောက်အလွယ်တကူ လက်နက်ချရတာလဲ။"

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူက ဘယ်ဘက်ကမှ မရပ်တည်ခဲ့လို့ပါပဲ။ အခုအချိန်မှာ တော်ဝင်မြို့တော်ဟာ အုပ်စုလေးစု ကွဲနေပါတယ်။ မိဖုရားကြီးအုပ်စု၊ ပထမမင်းသားအုပ်စု၊ ဒုတိယမင်းသားအုပ်စုနဲ့ ရှောင်းမိသားစုအုပ်စုတို့ ဖြစ်ကြပါတယ်။ သူက ဘယ်အုပ်စုထဲမှာမှ မပါဝင်ခဲ့ဘဲ အမြဲတမ်း အိမ်မှာပဲ အနားယူနေထိုင်ခဲ့ပြီး အုပ်စုဖွဲ့တာ ဒါမှမဟုတ် စည်းကျော်တာမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မြေးအလတ်ဟာ အရက်မူးပြီး ရေနစ်သေဆုံးခဲ့ရပြီး တရားခံကို ဒီနေ့အထိ ရှာမတွေ့သေးဘူးလို့ ကြားသိရပါတယ်။ မေလီဇေရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုက ဒီကိစ္စနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်ပါတယ်။"

ထို့နောက်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် လော့နန်နိုင်ငံနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ထပ်မံမေးမြန်းခဲ့ရာ ချီယန်က မေးခွန်းတိုင်းကို ဖြေကြားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ထိုသတင်းများကို သူ၏အတွေးအတိုင်း စနစ်တကျ ပြုစုမှတ်တမ်းတင်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးပြင်ပရှိ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များထံသို့ ပေးအပ်ကာ နန်ယန်စီရင်စုသို့ ပို့ဆောင်စေခဲ့ပြီး ချန်ယွီနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို စီစဉ်ရန် စီမာယီအား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"မင်း တကယ့်ကို ပင်ပန်းသွားပြီ။ ဒီသံတမန်ခရီးစဉ်မှာ မင်းက အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သူပဲ။ ငါကတော့ အပြစ်နဲ့ အကောင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခွဲခြားတတ်တဲ့သူပါ။ နန်ယန်ကို ပြန်ရောက်ရင် မင်းရဲ့ မိသားစုနဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပြန်ဆုံစည်းပြီးရင် လန်ခရိုင်ကို သွားပြီး ခရိုင်ဝန်ရာထူးကို သွားရောက် တာဝန်ယူလိုက်တော့။"

ချီယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "သခင်ကြီးရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

သူသည် ဤမျှဝေးလံသောနေရာအထိ ပင်ပန်းဆင်းရဲ ခံခဲ့ရခြင်းမှာ ဤအရာအတွက် မဟုတ်ပါလော။ အရာရှိလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်ပင်။ သူ၏ ချီမိသားစုသည် လတ်တလော မျိုးဆက်များတွင် ဒေသတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့သည့်အထိ ဆုတ်ယုတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် ငွေကြေး မချို့တဲ့သော်လည်း ငွေကြေးဟူသည် မိသားစုတစ်ခုကို တိုးတက်ကြီးပွားစေနိုင်သော အာဏာစွမ်းအားနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ချီရန့်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်ကျင်းက ပြုံးပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သွားရောက်အနားယူရန် ပြောလိုက်သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

စာကြည့်ခန်းအတွင်း ချီယန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းက ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ "အာရန်... ဝင်ခဲ့စမ်း။"

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော ကုရန်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာပြီး ဦးညွှတ်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ "သခင်ကြီး... ဘာများ အမိန့်ရှိပါသလဲ။"

"မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုဆီ သတင်းပို့လိုက်ဦး။ တော်ဝင်မြို့တော်မှာ သူ စီစဉ်ထားတဲ့ သူလျှိုတွေကို လွှတ်ပြီး ချီယန် ပြောသွားတဲ့ စကားတွေ မှန်၊ မမှန်နဲ့ ကွဲလွဲချက် ရှိ၊ မရှိ သေချာ စိစစ်ခိုင်းလိုက်စမ်း။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

တစ်ဖက်တွင်မူ မေလီဇေသည် အတွင်းအားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည့် ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင် ၂၀ ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ ယာယီစစ်စခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏စစ်ဗိုလ်ချုပ်အားလုံးကို အမိန့်နာခံရန် စစ်သေနာပတိတဲအတွင်းသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်တော့သည်။

စစ်သေနာပတိတဲအတွင်း၌ မေလီဇေသည် နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော်တိုင်တိုင် သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သော ရှေးဟောင်းဓားအိမ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေရင်း သူ၏ နူးညံ့သော မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သွေးဆာမှု၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သွေးချောင်းစီးနေသော စစ်မြေပြင်တွင် သူ၏တစ်သက်တာ အများစုကို ကုန်ဆုံးခဲ့သူတစ်ဦးသည် မည်သို့လျှင် နူးညံ့ပျော့ပျောင်းပြီး ကြင်နာတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ခြင်္သေ့အိုတစ်ကောင်သည် အိုမင်းသွားသော်လည်း ခြင်္သေ့ပင် ဖြစ်သည်၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ယောက်သည် အိုမင်းသွားသော်လည်း ဗိုလ်ချုပ်ကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကျားရဲတစ်ကောင်က အိုမင်းသွားပေမဲ့... မှောင်မိုက်ထဲက ကြွက်စုတ်တွေ လာပြီး စနောက်လို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး..."

သူသည် တစ်သက်လုံး စစ်တိုက်ခဲ့ပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော စစ်မှုထမ်းကောင်းအမှတ်များကို ရရှိခဲ့ကာ လော့နန်နိုင်ငံအပေါ် မည်သည့်အခါမှ သစ္စာမပျက်ခဲ့ဖူးဟု ယုံကြည်ထားသည်။ ယခုအခါ သူ အိုမင်းလာပြီးနောက် အုပ်စုအသီးသီးအား ပြည်ပရန်သူကို အရင်တွန်းလှန်ရန် စိတ်နာကျင်စွာ တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း အရာမထင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် အတွင်းရေးအာဏာလုပွဲများတွင် ထပ်မံမပတ်သက်ချင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် စစ်အာဏာကို စေတနာအလျောက် စွန့်လွှတ်ကာ အနားယူခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာပြန်ရခဲ့သလဲ။ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သွေးသားမျိုးဆက်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းသို့ တွန်းပို့ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် စစ်တပ်ထဲတွင် ဂုဏ်သတင်းကြီးမားလှသော ဤဗိုလ်ချုပ်အိုကြီးကို တော်ဝင်မြို့တော်တွင် ဆက်လက်မရှိစေချင်ကြချေ။ သူသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အုပ်စုနှင့် ပူးပေါင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မကျေနပ်နိုင်ချေ။ ဤကဲ့သို့ အကွက်ဆင်လုပ်ကြံခံရခြင်းအတွက် သူ သေဆုံးသွားသော မြေးဖြစ်သူအတွက် ကလဲ့စားချေရပေမည်။

ထိုလူများသည် သူ့ကို အခြားသူများနှင့် ရန်တိုက်ပေးရန်အတွက် သူ၏မြေးကို သတ်ခဲ့ကြပြီး အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ့ကို မိမိတို့အုပ်စုထဲ ဆွဲသွင်းရန်အတွက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြစ်ပုံချကာ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ သူသည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် စုံစမ်းခဲ့သော်လည်း တကယ့်လူသတ်သမားကို အတိအကျ မသိရှိခဲ့ရချေ။ သို့သော်လည်း ရှာမတွေ့နိုင်မှတော့... သူတို့အားလုံး သေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုများက မေလီဇေ၏အတွင်းမှ သားရဲရိုင်းကို နိုးထစေခဲ့သည်။ နုပျိုစဉ်အချိန်က မေလီဇေသည် လော့နန်နိုင်ငံတွင် သွေးဆာတတ်သူအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဒေါသကြောင့် မျက်စိကန်းမသွားခဲ့ချေ။ ကလဲ့စားချေရန်အတွက် သူသည် အင်အားတောင့်တင်းသော ထောက်ခံမှုကို ရယူရမည်ဖြစ်ပြီး ကျင်းလူမျိုးများက အကောင်းဆုံး နောက်ခံပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယနေ့ ထိုကျင်းလူမျိုး နယ်စားမင်းလူငယ်လေးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် မေလီဇေသည် သူနှင့် အလွန်အဆင်ပြေမည်ဟု ယူဆကာ ထိုနေရာတွင်တင် ချက်ချင်း သစ္စာခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မေလီဇေ အတွေးများနေစဉ်အတွင်း စစ်တပ်ထဲမှ စစ်ဗိုလ်ချုပ်အသီးသီးမှာ အားလုံးနီးပါး စုံလင်စွာ ရောက်ရှိလာကြပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများနှင့် စိမ်းနေသော မျက်နှာများ ဝိုင်းအုံထိုင်နေကြသည်။

"ငါကတော့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ကျင်းလူမျိုးတွေဆီမှာ လက်နက်ချဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ ဘယ်သူမဆို ကန့်ကွက်ချင်တဲ့သူ ရှိလား။"

စစ်သေနာပတိတဲတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး အံ့အားသင့်ခြင်း၊ စဉ်းစားတွေးတောခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးအစုံပေါင်းများစွာက သူ့ကိုနှင့် သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို စိုက်ကြည့်လာကြသည်။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဖိုးကြီး... မင်း ဘယ်လိုတောင် သစ္စာဖောက်ရဲတာလဲ။ မင်းက ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဖြစ်ရက်နဲ့ မတန်ဘူး။ မင်း..."

သူ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် မေလီဇေ၏ နောက်ကွယ်မှ ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး သူ၏လည်ပင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုရုတ်တရက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကိုယ်ရံတော်သည် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သူ၏အသက်ကို နှုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ကိုယ်ရံတော်များသည် ဝိုင်းပတ်ကာ စစ်ဗိုလ်ချုပ်အားလုံးကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သဖြင့် သူတို့မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ မိမိတို့၏လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။

မေလီဇေက မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့... အခုလို တိုင်းပြည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ တော်ဝင်မိသားစုက အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတွေထဲမှာပဲ နစ်မွန်းနေကြတယ်။ သူတို့ဟာ သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်တွေကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သစ္စာရှိတဲ့ အရာရှိတွေကို ဒုက္ခပေးနေကြတာ။ ခင်ဗျားတို့ကော ငါ့နောက်ကိုလိုက်ပြီး ကျင်းစစ်တပ်ထံမှာ လက်နက်ချဖို့ အသင့်ပဲလား။"

သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေအောက်တွင် မေလီဇေ၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားများက ပုံစံပြ စံနမူနာပြလိုက်သဖြင့် လူအများစုမှာ လက်နက်ချရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

အချို့လူများက အခြေအနေမကောင်းမှန်း သိသဖြင့် ယာယီအားဖြင့် ငြိမ်သက်နေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း မိုက်မဲသူ နှစ်ဦးမှာမူ လက်နက်မချနိုင်ကြောင်း အော်ဟစ်ခဲ့ကြသဖြင့် ဓားချက်အမြောက်အမြားအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကာ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။ မေလီဇေသည် ဤအခြေအနေကို အတော်ပင် ကျေနပ်မိသွားသည်။ အခြေအနေတွေ တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိပေသည်။