အခန်း ၉၀

အခန်း (၉၀)

သီးနှံကောက်ခံခြင်း (၄)

ရထားလုံးအတွင်း၌ ဟွမ်ခွမ်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသောအမူအရာဖြင့် စာရင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို တဖတ်ဖတ်လှန်လှောကြည့်ရှုနေပြီး၊ ဟွမ်ရှင်းမှာမူ တစ်ကိုယ်တည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်လျက် အိမ်သို့ ပြန်လာနေကြလေသည်။ ဟွမ်ခွမ်းသည် ကြက်သွေးထိုးခံထားရသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း တက်ကြွလှုပ်ရှားနေပုံရသော ဟွမ်ရှင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းညင်သာစွာ ချလိုက်မိသည်။

"ရှင်းအာ... ဒီတာဝန်ကို လက်ခံလိုက်တာက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။"

ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း ဟွမ်ရှင်းသည် ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ စာရင်းစာအုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်၍ ဆက်လက်လှန်လှောနေခဲ့သည်။

"သား သိပါတယ်... အကျိုးဆောင်မှုတွေက ဆုလာဘ်ကို မုချ ဆောင်ကြဉ်းပေးချင်မှ ပေးလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမှားအယွင်းတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ သေချက်ပေါက် ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခံရမှာပါ။"

ဟွမ်ခွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

"ငါ့သားကြီးပြင်းလာပြီပဲ။ အခုတော့ မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်တွေ ရှိနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ခြေလှမ်းတွေက မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ အကယ်၍ နယ်စားမင်းကြီးက မင်းကို သတိမပြုမိခဲ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းဖူးစဉ်းစားခဲ့ရဲ့လား။"

စာရင်းစာအုပ်ကို လှန်လှောနေသော ဟွမ်ရှင်း၏လက်မှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"အဖေ... သား အဖေပြောတဲ့စကားကို နားမလည်ဘူး။"

ဟွမ်ခွမ်းက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့သားပဲ။ မင်းကြီးပြင်းလာတာကို ငါစောင့်ကြည့်လာခဲ့တာ၊ မင်းရဲ့ရင်ထဲမှာ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ငါဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိဘဲ နေမှာလဲ။ မင်းလည်း တိုးတက်မှုရှိလာတာပဲ။ အစပိုင်းမှာတော့ ဖခင်ဖြစ်သူငါတောင် တကယ်ပဲ မရိပ်မိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာ မင်းငိုပြတာက နည်းနည်းတော့ ဟန်ဆောင်လွန်းရာကျတယ် ငါ့သား။ မင်းရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေက ပြုံးမိတော့မလိုတောင် ဖြစ်နေတာ။"

ဟွမ်ရှင်းက ပြန်လည်ချေပရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဟွမ်ခွမ်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

"စကားတွေ အများကြီး ပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ သွားပြီးတော့သာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ဆောင်ချေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအမြဲမှတ်ထားရမှာက ဟွမ်မိသားစုဟာ မင်းရဲ့ အမြစ်တွယ်ရာပဲ။ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးဖြစ်စေ၊ အစ်ကိုလတ်ဖြစ်စေ မင်းတို့က မိခင်တစ်ဦးတည်းက မွေးဖွားလာတာမဟုတ်ပေမဲ့၊ မင်းတို့အားလုံးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဟွမ်မိသားစုရဲ့သွေးတွေ စီးဆင်းနေကြတာပဲ။ ငါမရှိတော့တဲ့တစ်နေ့မှာ သူတို့ဟာ မင်းရဲ့ အနီးကပ်ဆုံးသော ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ နားလည်ရဲ့လား။"

ဟွမ်ရှင်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

စီရင်စုမြို့တော်အတွင်းရှိ သဟဇာတဖြစ်ပြီး ချစ်ခင်ရင်းနှီးစွာ သီးနှံကောက်ခံမှုနှင့်မတူဘဲ၊ ချိန်းယွီ ဦးဆောင်သော သီးနှံကောက်ခံရေးအဖွဲ့မှာမူ အမျိုးမျိုးသော ပြဿနာအသေးအဖွဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေသည်။ ချန်ယွီ၏ ယခုအကြိမ် သီးနှံကောက်ခံမှု ပန်းတိုင်များမှာ စီရင်စုအတွင်းရှိ ခရိုင်မင်းများက ဖော်ထုတ်တိုင်ကြားထားသော၊ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များကို မနာခံဘဲ ခေါင်းမာနေကြသည့် ဒေသခံ ဩဇာရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ထိုမိသားစုများသည် အမြောက်အမြားသော ဆန်စပါးများကို ခိုးဝှက်သိုလှောင်ထားကြသော်လည်း၊ သီးနှံအခွန်ကိုမူ အလွန်နည်းပါးစွာ ပေးဆောင်ကြရာ ၎င်းမှာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သော မြေယာပမာဏနှင့် လုံးဝ မျှတမှုမရှိဘဲ ထင်ရှားလှသော အခွန်တိမ်းရှောင်မှု ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ စီရင်စုမြို့တော်ရှိ အကာအကွယ်ပေးခများကို အချိန်မှန်ပေးဆောင်ကြသော ဂုဏ်သရေရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများအတွက်မူ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနည်းငယ် ညှာတာပေးလေ့ရှိသည်။ ဒါပေမဲ့ ရုံးတော်၏ အာဏာကို ဗြောင်ကျကျ စိန်ခေါ်တော်လှန်ဝံ့သူများအတွက်မူ သူသည် ပြင်းထန်စွာ စက်ဆုပ်ရွံရှာပြီး၊ ချန်ယွီအား မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြု၍ အညှာတာကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူတို့လက်ထဲမှ ဆန်စပါးအားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ညှစ်ထုတ်ယူရန် အထူးပင် ညွှန်ကြားထားခဲ့လေသည်။

လောကကြီး၏ အခြေအနေမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှပေသည်။

"မင်းတို့ ကောင်မသားတွေအားလုံးက ဆန်စပါးတွေကို သိုလှောင်ထားကြတယ်၊ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာလဲ။ မြင့်မားတဲ့ တံတိုင်းကြီးတွေ ဆောက်ပြီး မင်းမူကြမလို့လား။"

ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့ကို ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး လုံးဝ ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးရှိ အထက်မှအောက်အထိ ဆန်စပါးအားလုံးကို စီရင်စုနယ်စားမင်းစံအိမ်တော်နှင့် စစ်စခန်းများအတွင်းသို့ အကြိမ်ကြိမ် ခြစ်ကုတ်သွတ်သွင်းပြီးမှသာ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုဒေသခံ ဩဇာရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုလားခြင်း ရှိ၊ မရှိ မှာမူ... သေချာပေါက် မလိုလားကြပေ။ စဉ်းစားသာကြည့်ပါဦး၊ မိမိတို့ တစ်စစချင်း ပင်ပန်းခံစုဆောင်းထားသော ဆန်စပါးများကို မည်သူက လွယ်လွယ်နှင့် လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုပါမည်နည်း။ မည်သူမျှ အလိုရှိကြမည် မဟုတ်ချေ။

ချွီခရိုင် ရုံးတော်အတွင်း၌ ချန်ယွီသည် ချွီခရိုင်မင်း ဟယ်ဝေက မိမိ၏ မကျေနပ်ချက်များကို တရစပ် ရင်ဖွင့်တိုင်တန်းနေသည်ကို နားထောင်နေခဲ့သည်။

"အဲဒီ ကျန်းမိသားစုက လွန်လွန်းပါတယ်။ သူတို့က ဆန်စပါး တစ်ရာရှီပဲ ပေးဆောင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါဟာ သူတို့အနေနဲ့ ရုံးတော်ကို မျက်စိထဲ လုံးဝ မထားဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။ သာမန်ရက်တွေမှာလည်း သူတို့က ဩဇာအာဏာကို အမှီပြုပြီး လူတွေကို အနိုင်ကျင့်ကာ သာမန်ပြည်သူတွေကို နှိပ်စက်ညှင်းပန်းနေကြပါတယ်။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် နောက်ထပ်တစ်ခွန်း ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်မိသည်။

"သူတို့က ငါ့လို ခရိုင်မင်းကိုလည်း မျက်စိထဲ လုံးဝ မထားကြဘူး၊ တောက်... မင်္ဂလာ မရှိလိုက်တာ။"

ချန်ယွီသည် ဟယ်ဝေ၏ စွပ်စွဲချက်များကို နားထောင်ရင်း မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။

"ဟယ်ခရိုင်မင်းကို မေးပါရစေဦး၊ မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဒီကျန်းမိသားစုကို ပြစ်ဒဏ်မခတ်တာလဲ။ သူတို့ကို ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းရိုင်းစိုင်းအောင် ဘာလို့ လွှတ်ထားရတာလဲ။"

ဟယ်ဝေ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ခါးသက်ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။

"အရာရှိကြီး မသိလို့ပါ။ ဒီကျန်းမိသားစုက ချွီခရိုင်မှာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာမက ရှိပါပြီ။ သူတို့မှာ အမျိုးအနွယ်တွေ အများကြီးရှိပြီး ချွီခရိုင်ရဲ့ နယ်ပယ်အသီးသီးမှာ ပျံ့နှံ့နေကြတာပါ။ ဆံပင်တစ်ချောင်းကို ဆွဲလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားသလို အထိမခံနိုင်တဲ့ အခြေအနေမို့လို့ပါ။"

ထိုစကားကို ကြားသော် ချန်ယွီက ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီကျန်းမိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာက ကုံလုံကြွယ်ဝမှု ရှိရဲ့လား။"

"အလွန်ပဲ ကြွယ်ဝပါတယ်။"

ချန်ယွီက ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် စက္ကူ၊ စုတ်တံနဲ့ တံဆိပ်တုံးကို ယူခဲ့ပေးပါ။"

ဟယ်ဝေသည် ချန်ယွီ ဘာလုပ်မည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ အမိန့်အတိုင်း နာခံစွာဖြင့် အလုံးစုံကို ချက်ချင်း ယူဆောင်လာခဲ့လေသည်။ စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို ရရှိပြီးနောက်၊ ချန်ယွီသည် စာလုံးအနည်းငယ်သာ ရေးရသေးချိန်တွင် ခေါင်းမော့ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကျန်းမိသားစုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နာမည်က ဘယ်သူလဲ။"

"ကျန်းစုန်း ပါ။"

ချန်ယွီသည် မေးမြန်းပြီးနောက် ဆက်လက်ရေးသားနေခဲ့သည်။ ဟယ်ဝေသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်လိုက်မိလေသည်။ စက္ကူပေါ်တွင် ကျန်းစုန်းနှင့် ကျန်းမိသားစု၏ ပြစ်မှုများကို ရေးမှတ်ထားသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရရာ၊ ၎င်းတို့တွင် ပုန်ကန်မှု၊ လူသတ်မှု စသည်တို့ ပါဝင်သော်လည်း ထိုမျှသာမကသေးချေ။ ဟယ်ဝေသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ ဒါက သက်သက် သတင်းအမှားများဖြင့် လုပ်ကြံဖန်တီးထားသော စွပ်စွဲချက်စာရွက်စာတမ်း မဟုတ်ပါလား။

ရေးသားပြီးနောက် ချန်ယွီသည် မခြောက်သေးသော မင်ရည်ကို အသာအယာ မှုတ်လိုက်ပြီး၊ မတ်တပ်ရပ်ကာ ခရိုင်ရုံးတော်ပြင်ပသို့ လှမ်းထွက်ခဲ့လေသည်။

"ဟယ်ခရိုင်မင်း၊ ကျန်းမိသားစုဆီကို လမ်းပြချေ။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

ဟယ်ဝေသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသွားခဲ့သည်။ ဒါဟာ သူတို့ ကျန်းမိသားစုကို ပြဿနာရှာတော့မည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဟယ်ဝေသည် ကျန်းမိသားစုကို မျက်စိစပါးမွှေးစောင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"ငါက ချွီခရိုင်မင်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ချွီခရိုင်ထဲကလူတိုင်းက ငါ့ကို မရိုသေကြဘဲ မင်းတို့ ကျန်းမိသားစုကိုပဲ ကြောက်နေကြတယ်။ ဒါကို ခွင့်ပြုနိုင်မလား၊ သေချာပေါက် ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ငါက ခရိုင်မင်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျန်းစုန်းက ခရိုင်မင်းလား။"

ထို့ကြောင့် တရားဝင် အမိန့်စာချွန်လွှာတစ်ခုကို စီရင်စုနယ်စားမင်းစံအိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ ကျန်းမိသားစုက အာဏာကြီးတယ် ဟုတ်လား။ ငါ မင်းတို့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ပေမဲ့၊ စီရင်စုနယ်စားမင်း ဝမ်အဖို့တော့ မင်းတို့ကို ခြေမှုန်းဖို့က လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရသလောက်ပဲ မဟုတ်လား။"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းမိသားစု စံအိမ်အတွင်း၌ ကျန်းစုန်းသည်လည်း စိတ်မအေးဘဲ ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ချန်ယွီက သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ချွီခရိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက စီရင်စုနယ်စားမင်း ဝမ်က မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်သည်။ သူ အများကြီး တွေးတောနေစရာမလိုဘဲ ၎င်းမှာ သူတို့ ကျန်းမိသားစုကို ရည်ရွယ်ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ကျန်းစုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ဒေါသတကြီး မကျေမနပ် ဖြစ်မိသည်။

"ငါတို့ ပင်ပန်းခံပြီး ငွေကြေးတွေ ရှာဖွေကာ ဆန်စပါးတွေကို စုဆောင်းထားရတာ၊ မင်းတို့ ရုံးတော်အရာရှိတွေက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ လာပြီး သိမ်းယူချင်ကြတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဒါဟာ အနိုင်ကျင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါမပေးလို့ မင်းတို့က ငါ့ကို အင်အားသုံး နှိမ်နင်းမလို့လား။"

ချန်ယွီက သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ကျန်းမိသားစု စံအိမ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်သောအခါတွင်မူ ကျန်းစုန်း၏ ဒေါသမီးမှာ ကောင်းကင်သို့တိုင် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တောက်လောင်လာခဲ့လေတော့သည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါက လွန်လွန်းလှပြီ။ သူတို့က ငါတို့ကို ဗြောင်ကျကျ ဓားပြတိုက် လုယက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ လောကသားတို့ရဲ့ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုကို မကြောက်ကြဘူးလား။"

ကျန်းစုန်းသည် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် အစေခံများကို ဦးဆောင်ကာ စံအိမ်တံခါးပြင်ပသို့ ဒေါသတကြီး ပြေးထွက်ခဲ့လေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာပြီး မြင်းပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် သူတို့ကို အထက်စီးမှ အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသော ချန်ယွီနှင့်၊ သူ၏နောက်ကွယ်မှ လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ လွှမ်းမိုးနေသော စစ်တပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ... သူ၏ တောက်လောင်နေသော ဒေါသမီးမှာ ရုတ်ချည်း ငြိမ်းသတ်သွားပြီး၊ အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်တစ်ခုက သူ၏ ကျောရိုးမှ ခေါင်းထိပ်အထိ စိမ့်ခနဲ တက်သွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းစုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာတွင် အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ ချန်ယွီကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"အရာရှိမင်းကို မေးပါရစေ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ စစ်အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျန်းမိသားစုဆီ ကြွချီလာရတာလဲ။"

ချန်ယွီသည် အေးစက်လှသော မျက်နှာထားဖြင့် စကားလုံးအနည်းငယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ပုန်ကန်သူတွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းဖို့။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော် ကျန်းစုန်း၏ ခြေထောက်များမှာ ချက်ချင်း ပျော့ခွေသွားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျလျက် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်သွားခဲ့လေသည်။

"အရာရှိမင်းကြီး။ ပုန်ကန်သူတွေက ဘယ်မှာမို့လို့လဲ။ ကျွန်တော့် ကျန်းမိသားစုက ပုန်ကန်ခြင်း လုံးဝမရှိပါဘူး။"

ချန်ယွီသည် မိမိကိုယ်တိုင် ရေးသားထားသော မင်ရည်မခြောက်သေးသည့် ပြစ်မှုစာရင်းကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ထုတ်ယူပြီး ကျန်းစုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။ ကျန်းစုန်းသည် ၎င်းကို ကပျာကယာ ဖမ်းယူကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း၊ တစ်ချက်မျှ ကြည့်ပြီးသည်နှင့် ကင်းမြီးကောက် အတုပ်ခံရသကဲ့သို့ ဘေးသို့ အလန့်တကြား လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ အသံကုန် ဟစ်အော်ငိုကြွေးလေတော့သည်။

"အရာရှိမင်းကြီး... ဒါဟာ အလွန်မတရားတဲ့ စွပ်စွဲမှုပါ။ အထက်မှာ ရေးသားထားတဲ့ ပြစ်မှုတွေက ကျွန်တော့် ကျန်းမိသားစုနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ပါဘူး။ အရာရှိမင်းကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှင်းလင်းချက်ကို နားထောင်ပေးပါဦး..."

ကျန်းစုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြာပြာသလဲ တုန်လှုပ်နေပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုရေးသားထားသော ပြစ်မှုများထဲ၌ ပုန်ကန်မှုကလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ပြစ်မှုအားလုံးကို သူတို့ ကျန်းမိသားစုအနေဖြင့် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်စီတော့ ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေခဲ့ပေသည်။ ချန်ယွီသည် ကျန်းစုန်း၏ တိုင်တန်းချက်များကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး၊ ကျန်းစုန်း၏ ဆက်လက်ရှင်းလင်းရန် ကြိုးစားမှုများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုပစ်လိုက်လေသည်။

"ဆင်ခြေတွေ ပေးမနေနဲ့တော့။"

ကျန်းစုန်းသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ရုံးတော်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးမှ လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် နာကျည်းမကျေမနပ် ဖြစ်မိသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ မဖော်ပြဝံ့ချေ။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... မင်းတို့က ဒီလိုအတင်းအဓမ္မ နည်းလမ်းနဲ့ ကစားချင်တာပေါ့။ အရာရှိမင်းကြီး... ကျွန်တော်တို့ ကျန်းမိသားစုဟာ စီရင်စုနယ်စားမင်း ဝမ်ကို ကြည်ညိုလေးစားနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ၊ အမြဲတမ်း သွားရောက်ဂါရဝပြုချင်ခဲ့ပေမဲ့ အခွင့်အလမ်း မကြုံခဲ့ရပါဘူး။ အခု စီရင်စုနယ်စားမင်း ဝမ်ကိုယ်တိုင် ယွဲ့ဒေသသို့ စစ်ချီပြီး အောင်ပွဲခံပြန်လာတယ်လို့ ကြားသိရလို့ ကျွန်တော်တို့ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမိပါတယ်။ ကျွန်တော့် ကျန်းမိသားစုအနေနဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ရိက္ခာဆုလာဘ် ချီးမြှင့်ဖို့အတွက် ဆန်စပါး ငါးထောင်ရှီကို လှူဒါန်းလိုပါတယ်။"

ချန်ယွီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

"သူကတော့ အခြေအနေကို နားလည်တတ်သားပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဘာမှနားမလည်ဘဲ မတရားပါဘူးဆိုပြီး ငိုယိုတိုင်တန်းနေတဲ့ လူမိုက်နဲ့ မတူဘူး။ မင်း မတရားစွပ်စွဲခံရတာ ရှိ၊ မရှိကို ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ။ ငါ ဒီကိုလာတာ ဆန်စပါး လာကောက်တာ၊ အမှုစစ်ဆေးဖို့ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ မင်း ဆန်စပါးကို ကြည်ဖြူစွာ လွှဲအပ်ရင် မင်း မတရားစွပ်စွဲခံရတာ သေချာတာပေါက်ပဲ။ အကယ်၍ မပေးဘူးဆိုရင်တော့ မင်းက သေချာပေါက် ပုန်ကန်သူပဲ။"

"မလောက်သေးဘူး။"

ကျန်းစုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ရင်ဘတ်ထဲမှ နှမြောတသမှုကို အောင့်အီးသည်းခံလျက် ဆက်လက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆန်စပါး တစ်သောင်းရှီ ပါ။"

၎င်းမှာ သူတို့ ကျန်းမိသားစု ခိုးဝှက်သိုလှောင်ထားသော ဆန်စပါးပမာဏ၏ ထက်ဝက်နီးပါးမျှ ရှိပေသည်။

"လက်ခံနိုင်လောက်ပါတယ်။ မင်းတို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ကူညီပံ့ပိုးမှုကို ငါ စီရင်စုနယ်စားမင်း ဝမ်ထံ သေချာပေါက် အစီရင်ခံ တင်ပြပေးမယ်။ ဒါ့အပြင် ဤအရာရှိက မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်၊ သာမန်ပြည်သူဟာ သာမန်ပြည်သူပဲ၊ ရုံးတော်အရာရှိဟာ ရုံးတော်အရာရှိပဲ။ မင်း နားလည်ရဲ့လား။"

"ကျွန်တော်မျိုး ကောင်းစွာ နားလည်ပါပြီ..."

ကျန်းစုန်းသည် ချန်ယွီက မိမိကို သတိပေးနှိပ်ကွပ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အရှက်ရသိက္ခာကျသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဝံ့တော့ချေ။

ချွီခရိုင်တွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် အမြစ်တွယ်နေခဲ့သော ကျန်းမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ထိုအချိန်မှသာ လေးနက်လှသော အမှန်တရားတစ်ခုကို သဘောပေါက် နားလည်လိုက်လေတော့သည်။ ၎င်းမှာ... လက်ထဲတွင် ဓားတစ်စင်း ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းနှင့် လက်ထဲတွင် ဆန်စပါး ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းတို့မှာ လုံးဝ ခြားနားလှပေသည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်တော့သည်...။