အခန်း ၂၂

အခန်း။ ၂၂

ဂျင်ဂါဟွန်း၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း မမျှော်လင့်ထားသော အနှောင့်အယှက်များကို ပြင်ဆင်ထားသည့်အနေဖြင့် ရီဟဲဆန်းအပါအဝင် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ စကားပြောဆိုနေကြသော်လည်း သူတို့၏လက်များမှာ ဓားရိုးပေါ်တွင် အမြဲတင်ထားပြီး အချိန်မရွေး ဓားထုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

တစ်ချိန်ကတည်းက ကြားနေရသော တိုက်ခိုက်မှုအသံများကြောင့် သူတို့မှာ ပို၍ပင် တင်းမာလာကြသည်။

ဆရာကြီး ဂွန်ဆွန်း တိုက်ခိုက်နေပြီ။

ရီဟဲဆန်းသည် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို စုစည်းကာ ဂွန်ဆွန်းဆူအား ချက်ချင်း ကူညီပေးချင်သည်။ သို့သော် သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်မသွားနိုင်ပေ။

လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ကာကွယ်ရမည်မှာ ဂွန်ဆွန်းဆူကဲ့သို့ သိုင်းပညာရှင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာမတတ်သော ဂျင်မိသားစု၏ သခင်လေးနှင့် သခင်မလေးတို့သာ ဖြစ်သည်။

"အဘိုး..."

ဂွန်ဆွန်းချုံသည် အဝေးတစ်နေရာမှ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

အဘိုးတော့ အဆင်ပြေမှာပါ။ ကျွန်တော် သခင်မလေးဂျင်ကို ကာကွယ်ပေးရမယ်။

ဂွန်ဆွန်းချုံသည် သူ၏ အတွင်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှ ကြွက်သားများကို လျင်မြန်စွာ ဖြေလျော့လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အလွန်ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

"ဝူး"

သူ့ရှေ့ရှိ ချုံပုတ်တစ်ခု အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဂွန်ဆွန်းချုံသည် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထုတ်ဖော်ပြသပြီး မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ပြော"

သူတို့မှာ သူတို့ဘာသာ ထွက်မလာကြလိမ့်မည်ကို သူ သိသည်။

သို့သော် ဤသို့ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်သွားကြသည်။

ပြိုင်ဘက်တွေက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေပဲ။ တစ်ချက်လေး ပေါ့ဆလိုက်တာနဲ့ သေခြင်းတရားဆီ ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်။

ဂွန်ဆွန်းချုံသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် ချုံပုတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ ချွန်ထက်သော ဓားသွားသည် မီးပုံ၏ အလင်းရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ အနီရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"မင်းက ဂွန်ဆွန်းချုံလား"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါက ဂွန်ဆွန်းချုံပဲ"

ဂွန်ဆွန်းချုံသည် သူ၏အဖြေကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သေပြီ…..

သူ အမှားတစ်ခု လုပ်မိလိုက်ပြီ။ အကယ်၍ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများသည် ဂျင်မိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဆိုပါက သူ၏နာမည်ကို မေးနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ဂွန်ဆွန်းချုံ၏ နာမည်ကို သိပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းဖြင့် အတည်ပြုလိုက်ခြင်းပင်။

ငါက ပစ်မှတ် ဖြစ်နေတာလား။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ သူဖြစ်ကြောင်း ဂွန်ဆွန်းချုံ နောက်ကျမှ သိလိုက်ရသော်လည်း သူ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ သိသာထင်ရှားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သူ့ကို ကျော်လွန်၍ ဂျင်မိသားစု၏ လှည်းဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။ ၎င်းမှာ ထွက်မပြေးရန် တိတ်ဆိတ်သော သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။

ငါသာ ဒီနေရာကနေ ဆုတ်ခွာလိုက်ရင်... သခင်မလေး သေသွားလိမ့်မယ်။

ဂွန်ဆွန်းချုံသည် သူ၏နေရာတွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်ကာ သူ၏အတွင်းအားကို ပိုမိုမြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏အမှားကြောင့် ဂျင်ဂါဟွန်းကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

"မင်း လိုချင်တာ ငါ့ခေါင်းကိုလား"

"မင်းက တော်တော် ထက်မြက်တဲ့ ကလေးပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ မှတ်ပုံတင်စာရင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သေသွားမှန်းတောင် သိလိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏စကား အဆုံးသတ်သည်နှင့် ဂွန်ဆွန်းချုံ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဓားသွားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

အာ...

သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူကိုသာ အာရုံစိုက်နေမိသဖြင့် သူ၏အနီးသို့ ရောက်လာသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ တည်ရှိမှုကို မသိလိုက်ရပေ။

ဒါဆို ငါ သေရတော့မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်းတော့ အလွယ်တကူ မသေနိုင်ဘူး

အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားချက်ဖြင့် သေရတော့မည်ဆိုလျှင်တောင် သူနှင့်အတူ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်သွားရမည်။ ထိုသို့မှသာ ပြန်လာမည့် ဂွန်ဆွန်းဆူအတွက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ကိုင်တွယ်ရ ပိုလွယ်ကူမည်ဖြစ်ပြီး ဂျင်မိသားစု၏ အိမ်သူအိမ်သားများ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည့် အခွင့်အရေးလည်း များပြားလာမည်ပင်။

ဂွန်ဆွန်းချုံ၏ အားအင်အကုန်သုံးထားသော ညာခြေသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဘေးဘက်ကို မြန်နှုန်းမြင့်ဖြင့် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သော်လည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားချက်က ပို၍ လျင်မြန်နေသည်။

ဂွန်ဆွန်းချုံ ပြီးဆုံးသွားပြီ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် ဂွန်ဆွန်းချုံ၏ သေဆုံးခြင်းကို သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည့်အရာဟု ယူဆလိုက်ချိန်တွင်

"ကလန့်"

ချွန်ထက်သော သတ္တုသံနှင့်အတူ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားမှာ ယိုင်သွားပြီး ထိုအကြားတွင် ဂွန်ဆွန်းချုံ၏ ညာခြေသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဘေးဘက်ကို အားကုန်သုံး၍ ကန်လိုက်သည်။

"ဖတ်"

မျှော်လင့်မထားဘဲ ရရှိလိုက်သော ထိမှန်မှုကြောင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး သွေးအန်လိုက်သည်။

ဂွန်ဆွန်းချုံ၏ ညာခြေတွင် စုစည်းထားသော အတွင်းအားများမှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ အတွင်းပိုင်းကို အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ အကြည့်များမှာ ထက်မြက်သွားသည်။

အကြွေစေ့တစ်ခုလား။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားမှာ ဂွန်ဆွန်းချုံ၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွက်ရန် ပြင်နေသည့် အချိန်တွင် တစ်နေရာရာမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အကြွေစေ့တစ်စေ့သည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားကို လမ်းကြောင်းလွဲသွားစေခဲ့သည်။

ဘယ်နေရာကလဲ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ အကြည့်များသည် အကြွေစေ့ကို ပစ်လွှတ်သူကို ရှာဖွေရန် အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင် နောက်ကျမှ ပြေးလာကြသော ရီဟဲဆန်းနှင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ဂွန်ဆွန်းချုံနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ လှည်းကို ကာကွယ်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ အဆင်ပြေကြရဲ့လား"

ရီဟဲဆန်း၏ မေးခွန်းကို ဂွန်ဆွန်းချုံသည် ဆွံ့အနေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူရဲ့ ဓားချက်က ဘာကြောင့် လမ်းကြောင်းလွဲသွားရတာလဲ။

သူ မေးခွန်းထုတ်စရာများ ရှိသော်လည်း ဂွန်ဆွန်းချုံသည် ခေါင်းကို အသာခါလိုက်သည်။

လက်ရှိမှာတော့ ငါ့ရှေ့က တိုက်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်။

အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သောကြောင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် အကြွေစေ့ကို ပစ်လွှတ်သူကို လိုက်ရှာမနေတော့ဘဲ ဂွန်ဆွန်းချုံကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်ကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကြ"

ပုန်းကွယ်နေသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာကြသည်။

ယခု သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂွန်ဆွန်းချုံကို လုပ်ကြံခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန် ဖြစ်လာသည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများက ချွန်ထက်သော ဓားများကို ဆွဲကာ ပြေးဝင်လာစဉ် ရီဟဲဆန်းက အသံကုန်ဟစ်၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ပြိုင်ဘက်တွေက ကျွမ်းကျင်တဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ သတိရှိရှိနဲ့ တိုက်ခိုက်"

တကယ်တော့ ရီဟဲဆန်းကိုယ်တိုင်လည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်၍ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အရိပ်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို မြင်ရသောအခါ အတော်လေး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။

ရီဟဲဆန်းသည် သူ့ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာပြီး ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလာသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို သူ၏ဓားဖြင့် ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။

ဓားနှစ်လက် ထိတွေ့သွားသည့်အချိန်တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲမှ လက်ကောက်ဝတ်ဓားငယ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။

"မိသွားပြီ"

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားငယ်မှာ ရီဟဲဆန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ဝူး ဖတ်"

ထိုအချိန်တွင် တစ်နေရာရာမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အခြားသံကြွေစေ့တစ်ခုသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ မျက်ခုံးကြားကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထိမှန်သွားသည်။

အော်ဟစ်သံ မထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ခေါင်းကို ထိမှန်သွားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး ဟန်ချက် ပျက်သွားသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံသော ရီဟဲဆန်းသည် ဟိန်းသံပြုကာ သူ၏ဓားကို အားရပါးရ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ခုတ်"

ဓားဖြင့် ခုတ်ခံလိုက်ရသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမှာ သွေးများ ပန်းထွက်လျက် ပြိုလဲသွားသည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သော ရီဟဲဆန်းသည် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အမြန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူတို့အနေဖြင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ဆုန်အိုလုံခြုံရေးဂိုဏ်းမှ လူများမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ပွဲကို ကောင်းကောင်း တုံ့ပြန်နိုင်နေသည်။ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်တွင် ခဏအကြာက ရီဟဲဆန်းကို ကူညီပေးခဲ့သော သံကြွေစေ့များ ရှိနေသည်။

"ပင်း ပင်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စီချွမ်တန်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်များကဲ့သို့ပင် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော သံကြွေစေ့များသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ဖိအားပေးနေပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများ၊ ပုခုံးများ၊ ရင်ဘတ်များနှင့် ဝမ်းဗိုက်များတွင် စိုက်ဝင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ခုခံရုံသာမက တိုက်ခိုက်ရာတွင် အာရုံစိုက်နိုင်ပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ပြန်လည် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် သံကြွေစေ့များ၏ အကူအညီကို အများဆုံး ရရှိထားသော ဂွန်ဆွန်းချုံမှာ သူ၏ ကောင်းကင်ထောင်ချောက် လျှပ်စီးအသံ ပုတ်ခတ်ခြင်းပညာကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုကာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ကိုင်တွယ်နေသည်။

ဂွန်ဆွန်းဆူကလွဲရင် တခြား သိုင်းပညာရှင် ရှိနေတာလား။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစက်များ ပြန်လာသည်။

"ရန်ဖြစ်နေကြပြီ"

ပြင်ပမှ တိုက်ခိုက်သံများကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသော စီးယုသည် လေထဲတွင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဟင်"

ဘယ်လောက်ပင် လက်ဆန့်ထုတ်ပါစေ ဂျင်ဆိုဟွန်းကို မထိတွေ့မိသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားသော စီးယုသည် ဂျင်ဂါဟွန်း၏ အနားသို့ ကပ်သွားသည်။

"သ သခင်လေး ပျောက်သွားပြီ"

"ငါ့အစ်ကို ပုန်းနေတာ ဖြစ်မှာပါ"

"တ တစ်ယောက်တည်းလား"

"ဟုတ်တယ်"

ဂျင်ဂါဟွန်းက အဆင်မပြေစွာ ပြုံးပြလိုက်သောအခါ စီးယုမှာ ဝမ်းနည်းသော မျက်နှာပေး ဖြစ်သွားသည်။

"အရမ်း ရက်စက်တာပဲ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်မပိုက်ဆံတွေကို ယူသွားတာကိုး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ပိုက်ဆံများကို ယူကာ သူ့ကိုယ်သူ အသက်ရှင်ရန်အတွက် ထွက်ပြေးသွားသည်ဟု စီးယုက ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်လိုက်သည်။

"ကျွန်မအတွက်တောင် ဒီလိုဆိုရင်... သခင်မလေးကို ထားခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးရက်တယ်ပေါ့"

"အသက်ရှင်နိုင်တဲ့သူကတော့ အသက်ရှင်အောင် နေရမှာပေါ့"

ဂျင်ဂါဟွန်း၏ တည်ငြိမ်သော အဖြေကြောင့် စီးယုမှာ ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဒီမောင်နှမနှစ်ယောက်က သာမန်မဟုတ်ကြဘူး။

ဂျင်မောင်နှမတို့မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း စီးယု တစ်ယောက်တည်း ရင်ထဲ၌ သတ်မှတ်နေစဉ် လှည်းအပြင်ဘက်တွင် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြစ်ပွားနေသည်။

ထိုတိုက်ပွဲ၏ ဗဟိုချက်မှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဂျင်ဆိုဟွန်း ဖြစ်နေသည်။

အို ငါ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေပြီ။

အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် စီးယု၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ သံကြွေစေ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လက်ချောင်းများကြားတွင် ညှပ်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အနည်းဆုံး နေရာဆယ်နေရာခန့်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုထက်ပို၍ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏လက်များမှာ မျက်လုံးများထက် ပို၍ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေရသည်။

လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားနေသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ကြာရှည်စွာ တားဆီးပေးနေခဲ့သော ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဲ့ဒီလူကြီးက အန္တရာယ်အရှိဆုံးပဲ...

ထိုလူကြီးမှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်းမှာ သေချာသည်။

သူ၏ သိုင်းပညာမှာလည်း အထူးချွန်ဆုံး ဖြစ်မည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် သူက မလှုပ်ရှားသေးပေ။

ကောင်းပြီ ဘယ်တော့မှ မလှုပ်ရှားနဲ့။ ဆရာကြီး ဂွန်ဆွန်း ပြန်မလာခင်အထိတော့ ဒီအတိုင်းပဲ နေပေးပါ။

သံကြွေစေ့များကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်နေသော ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ပိုက်ဆံအိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်စဉ် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားသည်။

ပိုက်ဆံ ကုန်သွားပြီလား။

စီးယု၏ သေးငယ်ပေါ့ပါးသော ပိုက်ဆံအိတ်ထဲရှိ အကြွေစေ့များ အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုထဲမှ ပျံသန်းလာသော သံကြွေစေ့များ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော် သံကြွေစေ့များ ထိမှန်ထားပြီးသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတို့မှာ ဓားကိုပင် ကိုင်ထားနိုင်ရန် ခက်ခဲနေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ကူညီပေးနေသော လက်များ ရပ်တန့်သွားသဖြင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများနှင့် တန်းတူ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းမှာ မမြင်ရသော လက်တစ်စုံ၏ အကူအညီကြောင့်ပင်။

ယခု ထိုလက်များ မရှိတော့သဖြင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း လွယ်လွယ်ကူကူ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"ပြီးသွားပြီပေါ့"

မမြင်ရသော လက်၏ သံကြွေစေ့များ နောက်ဆုံးတော့ ကုန်ဆုံးသွားကြောင်းကို အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူက သိလိုက်ရသည်။

ပစ်မှတ်က တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဂွန်ဆွန်းချုံဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးများက မြေပြင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ချိန်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် သူ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်သည်။

သေစမ်း

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး ဆုတ်ခွာသွားသော လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ ဓားကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် သူ၏ကိုယ်ကို ရွေ့လျားလိုက်သည်။

ငါ ရွေးချယ်ရတော့မယ်။ ငါကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်ပြသမှာလား ဒါမှမဟုတ် ဂွန်ဆွန်းချုံ သေတာကိုပဲ ကြည့်နေရမှာလား။

သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားသွားမှာ မည်သည့်အရာနှင့်မျှ ခုခံ၍ မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်သည်။ ၎င်းကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရသော ဂွန်ဆွန်းချုံသည် သူ၏ အရည်အချင်းဖြင့် ထိုဓားကို ပိတ်ဆို့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

ဒါက တကယ်ပဲ... အဆုံးသတ်လား ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်းတော့ အလွယ်တကူ မသေနိုင်ဘူး။

ဂွန်ဆွန်းချုံသည် ချဉ်းကပ်လာသော သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရန် ဒုတိယအကြိမ် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ ဓားသွားမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်တည်းမှာပင် ဂျင်ဆိုဟွန်းသည်လည်း ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ အတွင်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

အချိန် မရှိတော့ဘူး လျှပ်စီးအရှိန်ကို သုံးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်

ကောင်းကင်ပျံ ဓားဆယ်လက်၏ စီးဆင်းမှုသုံးမျိုးမှာ သင်ယူရသည့် အစဉ်အလိုက် မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းသတ္တိအလိုက် ကွဲပြားသည်။

စီးဆင်းမှု တစ်ခုချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင် အင်္ဂါရပ်များ ရှိကြသည်။

လေစီးဆင်းမှု၏ နူးညံ့ပြီး လွတ်လပ်သော အစွမ်း၊ လျှပ်စီးအရှိန်၏ မြန်ဆန်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်သော အစွမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော လက်များ၏ အစွမ်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် လိုအပ်နေသည်မှာ စီးဆင်းမှုသုံးမျိုးထဲတွင် အမြန်ဆုံးနှင့် အဖျက်စွမ်းအားအရှိဆုံးဖြစ်သော လျှပ်စီးအရှိန်ပင်။

လျှပ်စီးအရှိန်၏ စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းထားသော သံဓားမှ အပြာရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ပိတ်ဆို့ပေးနိုင်ပါစေ။

ဂျင်ဆိုဟွန်း ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားပျံတစ်လက်သည် နေရာလပ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။

ဤအချိန်အထိ ဂျင်ဆိုဟွန်း မသိသေးသည့်အချက်မှာ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း ပျင်းရိနေသည်ဟု ထင်ရသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းသွားခြင်း မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် မရိပ်မိလိုက်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းမိနေသော အတွင်းအားများမှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းသွားသော ဓားသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ ဓားဖျားကို ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဆက်လက်၍ ပျံသန်းသွားသည်။

"..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိသင့်သည့်အရာ မရှိတော့ပေ။

ဒါ... ဒါက ဘာလဲ...

ဓားကို ကိုင်ထားသော ညာလက်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လက်မောင်း ပြတ်ထွက်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာမှာ မီးဖြင့် အပူပေးထားသကဲ့သို့ အမည်းရောင် ပြောင်းလဲနေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ နာကျင်ခြင်းထက် သံသယကို ပို၍ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ အသိစိတ်က ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

ခွပ်

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် သူ၏ညာဘက် ပုခုံးကို ဘယ်လက်ဖြင့် ဖိကိုင်ကာ တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"အယ်..."

ငါ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားတာလဲ။

ဂွန်ဆွန်းချုံသည် သူ၏ နောက်ဆုံး မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ သိနိုင်မည့်အရာ ဘာမျှ မရှိပေ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ဓားမှာ သူ့ကို သတ်ရန် အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ ညာလက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မမြင်နိုင်သော ချီစွမ်းအင်တစ်ခုဖြင့် တစ်ခုလုံး ဖောက်ထွက်သွားသည့်အလားပင်။

"...ဘယ်သူလဲ"

သူသည် အလောတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မြင်နိုင်မည့်အရာ ဘာမျှ မရှိပေ။

"ခွပ်..."

သေခြင်းတရား၏ အစွန်းမှ လွတ်မြောက်လာသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် သူ၏ညာဘက်လက်မှ ခံစားရသည့် နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် အံကြိတ်ထားလိုက်သည်။

ငါ ခုခံဖို့တောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ထိုပြင်းထန်သော စွမ်းအား၏ ရှေ့မှောက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော သိုင်းပညာနှင့် အတွင်းအားများမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

ဓားမှာ မှန်ကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားပြီး သူ၏ညာလက်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားရုံသာမက လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

"ခေါင်းဆောင်"

ထိုအချိန်တွင် ဂွန်ဆွန်းဆူ၏ ခြေထောက်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

"ခေါင်းဆောင် ကြည့်သင့်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိပါတယ်"

သူတို့၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း သူသည် ဓားတစ်လက် သစ်ပင်ထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသည့် နေရာသို့ သွားလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ဆီ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ တောအုပ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး လိုက်သွားကြည့်တဲ့အခါ ဒါကို တွေ့လိုက်ရတာပါ"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူသည် သစ်ပင်တွင် စိုက်ဝင်နေသည့် ဓားဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ဓားတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် ဓားရိုးသာ ကျန်ရစ်ပြီး ဓားမှာ သစ်ပင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။

ဓားပျံသန်းလာသော လမ်းကြောင်းဘက်သို့ အကြည့် ရွှေ့လိုက်သောအခါ သစ်ပင်များစွာမှာ တစ်ဖြောင့်တည်း ဖောက်ထွက်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဓားပျံသန်းလာသည့် လမ်းကြောင်းမှာ ခဏအကြာကအထိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာပင်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"