အခန်း ၂၆

အခန်း။ ၂၆

"အွန်း..."

မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သော ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ နမ်ဂန်းမူယော့၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တိုင် နှိုးရမှာလား"

"..."

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုလိုနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်သည်။ နမ်ဂန်းမူယော့က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးသည်။

"ငါ့တပည့် ဖြစ်လာရတော့မယ်လို့ တွေးမိပြီး ဝမ်းသာလွန်းလို့ နှလုံးခုန် ရပ်သွားတာလား"

"မဟုတ်ဘူး။ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ ပြောင်းပြန်ပဲ။ ခင်ဗျားတပည့် ဖြစ်လာရမယ်လို့ စဉ်းစားလိုက်တာနဲ့တင် ကျွန်တော် အသက်ရှူဖို့ ခက်သွားပြီ"

"ဟားဟား အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာက မင်း ခုနက ပြခဲ့တဲ့ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်က ဘာလဲ အဲဒါ ဓားပျံသူရဲကောင်းရဲ့ ပညာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ မင်းပြောတဲ့ ဆရာသုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ပညာလား"

"ဟုတ်ကဲ့ အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်တော့်ဆရာက ဒါက အန္တရာယ်များလို့ တတ်နိုင်သမျှ မသုံးဖို့ မှာထားခဲ့တာပါ"

"အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ ငါ့မျက်စိရှေ့ကနေ လူတစ်ယောက် လွတ်ထွက်သွားအောင် ဘယ်တုန်းက ခွင့်ပြုခဲ့မိမှန်းတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး... မင်းရဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှု ပညာကို မြင်လိုက်ရတော့ ပိုပြီးတောင် လိုချင်မိလာတယ်"

လောဘတကြီးဖြင့် ကြည့်နေသည့် နမ်ဂန်းမူယော့၏ အကြည့်ကြောင့် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို ကျေးဇူးတစ်ခုလောက် တုံ့ပြန်ပေးမယ်ဆိုရင်... မင်းကို ငါ လက်လွှတ်ပေးကောင်း ပေးနိုင်တယ်"

"ကျေးဇူးတစ်ခု"

"ဟုတ်တယ်"

နမ်ဂန်းမူယော့က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဘယ်သူ့ကိုမှ တာဝန်မပေးနိုင်တဲ့ ကျေးဇူးတစ်ခုပဲ"

"ဘာလို့ ကျွန်တော့်လို ကလေးတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ထိ... "

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက မင်းတစ်ယောက်တည်းသာ လုပ်နိုင်တဲ့ တာဝန်ဖြစ်လို့ပဲ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ့၏ စူးစိုက်နေသည့် နားရွက်များက ပြောစရာရှိတာ ပြောပါဦးဟု ပြောနေသလိုပင်။

နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ရှေ့မှာ ဘယ်သူကများ ဒီလောက်ထိ သတ္တိရှိရှိ ပြုမူရဲပါ့မလဲ။ နမ်ဂန်းမူယော့မှာ အချိန်အတော်ကြာ မခံစားခဲ့ရသော လန်းဆန်းမှုကို အလွန်ပင် နှစ်သက်နေသည်။

"မင်း အဖူးဖြတ်ခြင်းဆိုတာ ကြားဖူးလား"

"အဖူးဖြတ်ခြင်း"

"ရိုးရိုးလေး ပြောရရင် အဖူးကို နင်းချေခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ ဒါက ရိုးရာသိုင်းလောကရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ထိပ်တန်းအရည်အချင်းရှိသူတွေကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ပြီး အနာဂတ်ကို နင်းချေပစ်တဲ့ ယုတ်မာတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ"

"အော်... ပြီးတော့"

"အဖူးဖြတ်ခြင်းကြောင့် နင်းချေခံလိုက်ရတဲ့ အနာဂတ်မျိုးဆက်သစ်တွေ အရေအတွက်က လက်နှစ်ဖက်စာနဲ့တောင် မရေတွက်နိုင်တော့ဘူး"

"လက်နှစ်ဖက်စာ ဆိုတော့ ၁၀ ယောက်ထက်ပိုပြီး သေသွားပြီပေါ့ သိုင်းလောက သမ္မဂ္ဂအဖွဲ့က ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။ သိုင်းလောကအကြောင်း ဘာမှမသိသော်လည်း သမ္မဂ္ဂအဖွဲ့မှာ ရိုးရာသိုင်းလောက၏ အဓိကဌာနချုပ် ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

မျိုးဆက်သစ် ၁၀ ယောက်ကျော် အသတ်ခံနေရချိန်မှာ သမ္မဂ္ဂအဖွဲ့က ဘာတွေ လုပ်နေခဲ့တာလဲ။

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ စိတ်ပျက်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ နမ်ဂန်းမူယော့က ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းကို ကွဲပြားပြီး တိုးတက်နေတယ်။ မကြာခင်ကပဲ သေသွားတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်အကြောင်း ပြောပြရမလား"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ကြားချင်စိတ် မရှိလှပေ။ သို့သော် နမ်ဂန်းမူယော့က အဖြေကို စောင့်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

"ယုံဂေါက်မွန် လို့ခေါ်တဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာတယ်။ သူက ဒီနှစ်မှ ၁၅ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ တစ်နေ့ ဈေးသွားရင်း ဆာလောင်နေတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို အလှူအတန်း ပေးလှူလိုက်တဲ့အချိန်မှာ လည်ပင်းကို အဆိပ်အပ်နဲ့ အထိုးခံလိုက်ရတယ်။ ပြန်တုံ့ပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ဘူး"

"တစ်ယောက်ယောက်က ကလေးရဲ့လည်ပင်းကို အဆိပ်အပ်နဲ့ ပစ်လိုက်တာလား"

"မဟုတ်ဘူး။ ကလေးကို သတ်လိုက်တဲ့သူက အလှူခံနေတဲ့ ကောင်မလေးပဲ"

"..."

"နားလည်လား ရန်သူတွေက လုံးဝ မထင်မှတ်ထားတဲ့နေရာကနေ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်တာ။ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ မျိုးဆက်သစ်လေးတွေမှာ ဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး"

ယခုအချိန်ထိ သေဆုံးသွားသော မျိုးဆက်သစ်အားလုံးမှာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေက ရေတွက်လို့ မရအောင် များပြားပြီး နေ့တိုင်းလိုလို နည်းလမ်းသစ်တွေ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကြောင်းတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြနေတာလဲ..."

"မကြာခင်မှာ မိသားစုကြီးငါးခုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ နမ်ဂန်းမိသားစုမှာ စုဝေးကြလိမ့်မယ်။ အဖူးဖြတ်ခြင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ဖော်ထုတ်ဖို့ အဲဒီကလေးတွေကို အစာအဖြစ် သုံးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

မိသားစုကြီးငါးခု၏ မျိုးဆက်သစ်များကို အစာအဖြစ် သုံးမည်ဟူသော နမ်ဂန်းမူယော့၏ စကားကြောင့် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ မျက်နှာမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တင်းမာသွားသည်။

"ကျွန်တော့်ကိုလည်း အစာအဖြစ် သုံးဖို့ ပြောတာလား"

"မဟုတ်ဘူး မင်းက အစာဖြစ်စရာ မလိုဘူး။ မင်းက ဂျင်မိသားစုရဲ့ အပျင်းထူလွန်းတဲ့ အကြီးဆုံးသားပဲလေ"

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့... ကျွန်တော် လုပ်ပေးရမယ့်အရာ ရှိသေးလို့လား"

"မင်းက လျှို့ဝှက်ဓားပဲ။ မင်းက သိုင်းပညာ တတ်ထားပေမဲ့ တတ်ထားတဲ့ အရိပ်အယောင်မှ မပြတာ။ ဘယ်သူကများ မင်းကိုကြည့်ပြီး သိုင်းပညာရှင်လို့ ထင်ပါ့မလဲ"

ထိုအချက်က အမှန်ပင်။

ဂျင်ဆိုဟွန်းကို မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့်၊ ပျင်းရိနေသည့်ပုံစံမျိုးသာ မြင်ရပြီး သူက အလွန်ပျင်းရိသည့် လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်းသာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် ဂျင်မိသားစုကိုလည်း အများကြီး လျော်ကြေးပေးသွားမှာပါ"

"ကျွန်တော် ငြင်းပါတယ်"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ထိုင်ခုံမှ ထကာ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်လို လူသစ်တစ်ယောက် ပါဝင်ရမယ့် အဆင့်မြင့်ဇာတ်ခုံ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မိသားစုဆီ ပြန်သွားပြီး တာဝန်တွေကိုပဲ ဆက်ထမ်းဆောင်ပါတော့မယ်။ ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပါတော့မယ်"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် နမ်ဂန်းမူယော့က လက်ပိုက်လိုက်သည်။

"မင်းသာ ဒီနေရာက ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ မိသားစုခေါင်းဆောင်ဂျင်ဆီကို ချက်ချင်း စာပို့လိုက်မယ်။ စာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က... ဂျင်မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသား ဂျင်ဆိုဟွန်းရဲ့ အရည်အချင်းက ထူးချွန်လွန်းလို့ ငါ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ စဉ်းစားထားကြောင်း... ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး..."

တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆွဲထားသော ဂျင်ဆိုဟွန်းနှင့် အောင်နိုင်သူလို ပြုံးပြနေသော နမ်ဂန်းမူယော့တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

"သေချာ စဉ်းစားပြီး အပြုသဘောဆောင်တဲ့ အဖြေကို မျှော်လင့်ပါတယ်"

အိုက်ယား….

ယုတ်မာလိုက်တာ တကယ့်ကို ယုတ်မာလိုက်ကြတာ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ယုတ်မာရတာလဲ။

ထိုအချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အားနည်းချက်ကို နမ်ဂန်းမူယော့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

ဂျင်ဆူမောက်က ဂျင်ဆိုဟွန်းကို အပြင်လောက ထွက်စေချင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ နမ်ဂန်းမူယော့က ဆရာအဖြစ် တာဝန်ယူမည်ဟု ပြောလာပါက ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဒါက ယုတ်မာရာ ကျပါတယ်"

"ငါ့ရည်ရွယ်ချက်အတွက်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ ယုတ်မာရ ယုတ်မာရပေါ့။ မင်းလည်း သင်ယူထားသင့်တယ်"

"ဟမ့် ဒါဆို ကျွန်တော်က ဘာရမှာလဲ"

"မင်း ဘာရချင်လို့လဲ"

"ဟုတ်တယ်။ သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ကြရအောင်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အတွက် ဘာလုပ်ပေးမလဲ"

ဤသို့ အားကြီးသော ပျင်းရိသည့်လူက ကုန်သည်မိသားစု၏ သားဖြစ်သူ ပီပီသသပင် နမ်ဂန်းမူယော့၏ တောင်းဆိုချက်ကို အရောင်းအဝယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူ့ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်လောက်သော်လည်း အတော်လေး ထိရောက်သွားခဲ့သည်။

စဉ်းစားတွေးတောနေသည့် နမ်ဂန်းမူယော့သည် ဂျင်ဆိုဟွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီကောင်လေးရဲ့ သွေးကြောတွေက ထူးခြားတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နီးစပ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အရည်အချင်း... အညစ်အကြေး တစ်စက်ကလေးမှ မပါဘူး။ ပြီးတော့ သူ့မျက်နှာကလည်း ကောင်းတယ်။ ပျင်းတာကလွဲရင် သူက ပြီးပြည့်စုံနေတာပဲ။

ပျင်းရိခြင်းက အားနည်းချက် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်တာအားလုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံနေသည်။ ရှန်ရှီးပြည်နယ်၏ အမှတ်တစ် ကုန်သည်မိသားစု ဖြစ်သည့် ဂျင်မိသားစုမှာ အလွန်ကြီးမားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေပြီး သူ့လက်အောက်တွင် ကုန်သည်အဖွဲ့များနှင့် ကိုယ်ရံတော်အေဂျင်စီများစွာ ရှိသည်။

နမ်ဂန်းမိသားစုမှာ ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစု ဖြစ်သော်လည်း မိသားစုကြီးငါးခုထဲမှ အခြားမိသားစုများနှင့် မတူဘဲ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ပြီး ငွေရှာသည့် မိသားစုမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဒါက ကုန်သည်မိသားစုကနေ သားမက်လေးတစ်ယောက် ရဖို့ ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်တယ်။

တွက်ချက်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့် နမ်ဂန်းမူယော့သည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ရတနာကို မင်းကို ပေးမယ်"

"ကျွန်တော် ရတနာ မလိုချင်ဘူး"

ဂျင်မိသားစုမှာ မကြာသေးခင်ကမှ ဂိုဒေါင်အသစ်တစ်ခု ဆောက်လုပ်ထားသည်။ လက်ရှိ ဂိုဒေါင်များမှာ သူတို့ရှာဖွေထားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို မဆံ့တော့သောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ သူဘယ်တော့မှ သုံးဖြစ်မည်မဟုတ်သည့် အရိပ်မဲ့ သူခိုးဝိညာဉ်၏ လျှို့ဝှက်ဘဏ္ဍာတိုက် သော့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ရတနာကို စိတ်မဝင်စားသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းက မေးသည်။

"တခြား ဘာများ ရှိသေးလဲ"

"ဟွန်း ငါပြောတဲ့ ရတနာက မင်းတွေးနေတဲ့ အဲဒီအရာတွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး"

ဒီလူကြီးက ဘာပေးချင်နေတာလဲ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဓားတစ်လက် ပေးချင်နေတာလား

သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် တန်ဖိုးကြီး ဓားတစ်လက်မှာ ငြင်းပယ်၍မရနိုင်သော ရတနာဖြစ်သော်လည်း ဓားဆယ်လက် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသော ဂျင်ဆိုဟွန်းအတွက်တော့ နောက်ထပ် မလိုပေ။

"ခင်ဗျား ဓားတစ်လက် ပေးဖို့ စဉ်းစားနေတာဆိုရင် ကျွန်တော် မလိုပါဘူး"

"အဲဒါလည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ရတနာက... ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီး ဆွန်းလုပဲ"

"ခင်ဗျားရဲ့ သမီး"

"ဟုတ်တယ်။ သူမက ငါ့လိုပဲ ချောမောပြီး ကျက်သရေရှိတယ်။ သိုင်းပညာ အရည်အချင်းကလည်း အလွန် ထူးချွန်တယ် နမ်ဂန်းမိသားစုရဲ့ ပွဲတိုင်းမှာ သူမကို မြင်ဖို့အတွက် လူတွေက ပျားတွေလို စုရုံးလာကြတာ"

"သူက ခင်ဗျားနဲ့ တူနေတာလား မိသားစုခေါင်းဆောင်"

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် နမ်ဂန်းမူယော့၏ မျက်နှာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယောက်ျားပီသမှု အရှိန်အဝါများ ထွက်နေသည့် နမ်ဂန်းမူယော့၏ မျက်နှာမှာ ထူထဲသော မျက်ခုံးများ၊ ပြူးကျယ်နေသည့် မျက်လုံးများနှင့် လေးထောင့်ကျနေသော မေးရိုးများကြောင့် အလွန်တောင့်တင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံစားရစေသည်။ အလှအပနှင့်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာနှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ဝေးကွာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိလို့လား"

"မရှိဘူးလို့တော့ ပြောလို့ မရလောက်ဘူး ထင်ပါတယ်"

"ဒီကောင်လေး... အဟမ်း ဒါဆို ငါ့အဆိုပြုချက်ကို ဘယ်လို ထင်လဲ"

နမ်ဂန်းမူယော့သည် ဂျင်ဆိုဟွန်း ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ဘူးဟု တစ်စက္ကန့်မျှပင် မသံသယရှိပေ။

မင်းငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နမ်ဂန်းဆွန်းလုဆိုတာ ဘယ်သူလဲ... အန်းဟွီပြည်နယ်ရဲ့ အလှဆုံး အမျိုးသမီး ဖြစ်ရုံတင်မကဘူး။ နမ်ဂန်းမူယော့ရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ ဗဟိုလွင်ပြင်တစ်ခုလုံးရဲ့ အလှဆုံး အမျိုးသမီးလို့တောင် ခေါ်ဆိုထိုက်သူပဲ။

ပြီးတော့ သိုင်းပညာ အရည်အချင်းကလည်း အလွန်ထူးချွန်လွန်းလို့ နောက်ထပ် မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ်တောင် ခန့်အပ်ချင်စိတ် ရှိနေတာ...

ဒီလို မိန်းမလှလေးကို ဗဟိုလွင်ပြင်က ဘယ်လိုယောက်ျားမျိုးကများ ငြင်းဆန်နိုင်ပါ့မလဲ...

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ တည်ငြိမ်နေသည့် မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း နမ်ဂန်းမူယော့မှာ အကြောင်းမဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

ဒီကောင်လေးကို သားမက်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖန်တီးပြီး နည်းနည်းလောက် ထပ်စဉ်းစားဦးမှပဲ။

ပြန်တွေးကြည့်တော့ နမ်ဂန်းဆွန်းလုက ပျင်းရိသည့်လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းနေသည်။

"ဒါဆို... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားရဲ့ သမက်ဖြစ်စေချင်တာလား မိသားစုခေါင်းဆောင်"

"အင်း... ဆင်တူတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်"

နမ်ဂန်းမူယော့က ရှောင်လည်လည်ဖြင့် ဖြေသည်။ ဆက်လက် စဉ်းစားကြည့်တော့ နမ်ဂန်းဆွန်းလုအတွက် တွဲဖက်ရှာပေးဖို့က အချိန်စောလွန်းနေသေးသည်။

ငါ အလောကြီးသွားပြီ။ ဒါက အရမ်း စောသေးတယ် ဟုတ်တယ် စောသေးတယ်

နမ်ဂန်းမူယော့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားချိန်တွင် ဂျင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးသားက ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ငြင်းပါတယ်"

"ဟူး... ကောင်းတဲ့... ဘာ ငြင်းတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ငြင်းမယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ ဆွန်းလုက ငြင်းမှာလေ။ မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့သမီးကို ငြင်းရတာလဲ။ ဒီအပျင်းထူလွန်းတဲ့ ကောင်လေး"

"ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေတာလဲ မိသားစုခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားပဲ အဆိုပြုလာတာလေ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ အပြစ်မရှိဘဲ အပြစ်တင်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘာလို့လဲ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ မင်း ဆွန်းလုမျက်နှာကိုတောင် မြင်ဖူးလို့လား"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချစ်နဲ့ လက်ထပ်ခြင်းက ကျွန်တော့်အတွက် အရမ်း စောသေးလို့ပါ"

ငယ်စဉ်ကတည်းက အချစ်အကြောင်း ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသည့် စီးယုမှာ အိမ်ပြင်မထွက်သည့် သခင်လေးကို အချစ်အကြောင်း ပြောပြတတ်သည်။

ထိုအချိန်က စီးယုဆီမှ အချစ်ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာ သင်ယူခဲ့ရသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချထားသည်။

ဖြစ်နိုင်ရင် အချစ်နဲ့ ဝေးဝေးနေမယ်။ လက်ထပ်တာကို... ဖြစ်နိုင်ရင် နောက်အကျဆုံးမှ လုပ်မယ်။

တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ကို လိုက်လျောရခြင်း၊ လှေစီးခြင်း၊ အစားအသောက် သို့မဟုတ် အဝတ်အစားများ လိုက်ဝယ်ပေးခြင်းတို့မှာ ဂျင်ဆိုဟွန်းအတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

"တခြား အဆိုပြုချက် မရှိတော့ဘူးလား"

"..."

နမ်ဂန်းမူယော့မှာ သူ့သမီးကို ငြင်းပယ်သွားသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ဂုဏ်ယူမိသလိုလိုနှင့်ပင် သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ဒီမိုက်မဲတဲ့ကောင် သူရသင့်တဲ့ ကံကြမ္မာကို သူကိုယ်တိုင် ကန်ထုတ်လိုက်တာပဲ။

ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားကြည့်ပါစေ နမ်ဂန်းဆွန်းလုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ မိုက်မဲပြီး စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ အရောင်းအဝယ်ကို ဆက်လုပ်မှ ဖြစ်မည်ပင်။

"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"

ငါတို့ရဲ့ ဆွန်းလုကို လျစ်လျူရှုရဲတဲ့ မင်းက ဘာလိုချင်တာလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောစမ်း။ တကယ်လို့ အထူးအဆန်းမဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို ငါ အလွတ်မပေးဘူး။

နမ်ဂန်းမူယော့၏ မျက်ဝန်းများက ထိုသို့ ပြောနေသယောင် ရှိသည်။

ဂျင်ဆိုဟွန်းကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

တခြားသူတို့၏ အကြည့်ကိုသာ ဂရုစိုက်ခဲ့မည်ဆိုပါက အပျင်းထူလွန်းတဲ့ သခင်လေးဟုပင် ခေါ်တွင်ခံရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော် အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အဖေဆီကို စာတစ်စောင်လောက် ရေးပေးပါ"

"စာတစ်စောင်"

"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး ပျော်ပျော်ပါးပါး စားသောက်ပြီး ကစားနေနိုင်ဖို့အတွက်ပါ"

"စာကို ပို့လိုက်ပါပြီ။ ရှန်ရှီးပြည်နယ်ကို ရောက်ဖို့ နှစ်ရက်လောက် ကြာပါလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

နမ်ဂန်းမိသားစု၏ ခိုစာပို့ရုံမှ စာကို ပို့ပြီးနောက် ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တောင်ပံခတ် ပျံတက်သွားသည့် အဖြူရောင် ချိုးငှက်လေးကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ခိုစာပို့ရုံမှ ထွက်ခွာသည့် စာအားလုံးမှာ နမ်ဂန်းမိသားစု၏ တံဆိပ်တုံး ပါရှိရမည်ဖြစ်သဖြင့် နမ်ဂန်းမိသားစုဝင်များသာ အသုံးပြုခွင့် ရှိသော်လည်း နမ်ဂန်းမိသားစု၏ အကြီးဆုံး အားပေးသူ နမ်ဂန်းမူယော့၏ ခွင့်ပြုချက် ရထားသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာမူ အထူးအခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။

အမှတ်တရလေးတစ်ခုအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသော ခိုကို ကြည့်ပြီးနောက် ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် သူ့ကို ချပေးထားသည့် တည်းခိုရာသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားသည်။

"သခင်လေး"

ငိုထား၍ မျက်လုံးများ ဖူးရောင်နေသည့် စီးယုသည် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ဒီသခင်လေးရဲ့ သစ္စာရှိ အစေခံ စီးယုပါ နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က သခင်လေးကို ဒုက္ခပေးတယ်လို့ ထင်ပြီး သခင်လေးအတွက် လက်သီးနှစ်ဖက်နဲ့ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ လက်စားချေဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တာပါ"

စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်သော စီးယု၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

"သခင်လေးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အစေခံအတွက်ဆိုရင် သခင်လေးအနေနဲ့ နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ကျွန်မရဲ့ သစ္စာရှိ လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း လုံလောက်အောင် ရှင်းပြပေးခဲ့မှာပါနော်"

"အာ..."

"အာ..."

"ငါ မေ့သွားတယ်"

"သခင်လေး မေ့သွားတယ်"

စီးယုသည် ထိုနေရာမှာတင် ဒုန်းခနဲ လဲကျသွားသည်။

"ငါတော့ သေပြီ။ နမ်ဂန်းမိသားစုရဲ့ မြေပြင်မှာ မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို လက်သီးနဲ့ ထိုးခဲ့မိတာ... ခေါင်းဖြတ်ခံရရင်တောင် မကျေနပ်သေးဘူး..."

စီးယုသည် ဂျင်ဆိုဟွန်းကို မုန်းတီးမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှု ရောထွေးနေသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် မော့ကြည့်သည်။

"အရာအားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သခင်လေး ကျွန်မ နောင်ဘဝသွားတဲ့အထိ သခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကို အမှတ်ရနေပါ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ။ ငါတို့ စီးယုလည်း တော်တော် ပင်ပန်းခဲ့မှာပါ"

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ထင်မှတ်မထားသည့် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် စီးယုမှာ ဒေါသထွက်ကာ ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ခြေထောက်ကို ဆွဲဖက်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့ကြောင့် ဒီလို ဖြစ်သွားတာလဲ တာဝန်ယူပေးပါ"

"လွှတ် အဲဒီလူကြီးကို သွားထိုးတာက မင်းလေ"

"အလုပ်မလုပ်တဲ့ ပျင်းရိပြီး ယုတ်မာတဲ့ သခင်လေး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းနှင့် စီးယုတို့ ရန်ဖြစ်ပြီး အခြေအနေများ ပိုမိုပြင်းထန်လာချိန်တွင် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသူ တစ်ယောက် ရှိနေသည်။

"အဲဒါ ဂျင်မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသားလား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

နမ်ဂန်းမိသားစု၏ အမှတ်တံဆိပ် ရွှေနဂါးပါဝင်သော သိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးသည် ဘေးဘက်ရှိ ဆံပင်များကို နားနောက်သို့ သပ်တင်လိုက်ပြီး လှပသော နဖူးကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

"ဒီလို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးကို... ဘာလို့ မိသားစုခေါင်းဆောင်က..."

နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် နမ်ဂန်းမူယော့၏ တစ်ဦးတည်းသောသမီး နမ်ဂန်းဆွန်းလုပင်။

သူမသည် သူ့အစေခံနှင့် စကားများရန်ဖြစ်နေသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက် ကျောခိုင်းသွားသည်။

သူမ လှည့်ထွက်သွားချိန်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အသည်းအသန် အော်ဟစ်သံက နမ်ဂန်းဆွန်းလု၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

"စီးယု မင်းသခင်လေး ငါ့ရဲ့ ဘောင်းဘီ ကျွတ်တော့မယ်ဟ"