အခန်း ၂၇

အခန်း။ ၂၇

နမ်ဂန်းမိသားစု၏ နံနက်ခင်းမှာ အလွန်ပင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

ယနေ့မှာတော့ ပို၍ပင် ဆူညံနေသည်။ နမ်ဂန်းမှလွဲ၍ မိသားစုကြီးငါးခုထဲမှ ကျန်ရှိသော မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို တင်ဆောင်လာသည့် လှည်းများမှာ အိမ်တော်၏ တံခါးဝကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာနေသောကြောင့်ပင်။

"ဟိုမှာ ဟီဘေပန်မိသားစုက သိုင်းပညာရှင်တွေ ပန်မိသားစုဝင်တွေက ဧရာမလူသားတွေလို တည်ဆောက်ထားပြီး သဘာဝအတိုင်း အားသန်သူတွေလို့ ပြောကြတာ တကယ်ပဲ"

နမ်ဂန်းအိမ်တော်၏ အလှမ်းဝေးသောနေရာမှ မိသားစုကြီးငါးခု၏ မျိုးဆက်သစ်များကို ငေးကြည့်နေသော စီးယုမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"တကယ်ကို သန်မာကြတယ်"

စီးယု၏ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ဂျင်ဂါဟွန်းမှာ ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်သစ်များကို မျက်လုံးများ အရောင်လက်လျက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကြည့်နေသည်ဆိုခြင်းထက် စူးစမ်းလေ့လာနေသည်ဟူသော အသုံးအနှုန်းက ပို၍ သင့်လျော်မည်။

"တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ဆူညံနေသလိုပဲ ဒါပေမဲ့ သူတို့က စိတ်သဘောထား ကြီးကျယ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်"

"ပန်မိသားစုဝင်တွေက အဲဒီအသုံးအနှုန်းကို သိပ်မကြိုက်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီလို မသုံးတာ ပိုကောင်းမယ်"

"အွန်း"

စီးယုမှာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ လည်ပင်းကို ရှုံ့လိုက်သည်။ ထိုသို့ လုပ်နေသော စီးယုကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိသည့် ဂျင်ဂါဟွန်းက သူမ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဝေးလံတဲ့ခရီးကို လာရတာ ပင်ပန်းမှာပဲ"

"ဟီဘေက အန်းဟွီနဲ့ သိပ်မဝေးပါဘူး။ လာရတာ တန်ပါတယ်ဗျာ ဟားဟား"

ဟီဘေပန်မိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း ပြောလာသည့် ထိုလူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဆံပင်ရှည်များကို ထုံးဖွဲ့ကာ သူရဲကောင်းတို့၏ ခေါင်းစည်းကြိုးဖြင့် စည်းနှောင်ထားတတ်ကြသည့် သာမန်ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုဝင် အမျိုးသားများနှင့် မတူဘဲ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဆံပင်တိုများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာလည်း သတင်းစကားများအတိုင်း သန်မာထွားကြိုင်းပြီး လေးထောင့်ကျနေသော မေးရိုးများ၊ ထင်ရှားသော ပါးရိုးများနှင့် သိုင်းဝတ်စုံအောက်မှ ပေါ်လွင်နေသည့် ကြွက်သားများက သူတို့သည် ဟီဘေပန်မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသယောင် ရှိသည်။

"ဇူဂယ်မိသားစုဆီကလည်း ရောက်လာပြီ"

ပန်မိသားစု၏ နောက်တွင် ဇူဂယ်မိသားစု၏ လှည်းရောက်လာသည်။

မကြာမီပင် လှည်းထဲမှ လူသုံးဦး ဆင်းလာသည်။ တစ်ဦးမှာ သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီး ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ အသက်ကြီးပုံရသည့် သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ လှည်းထဲမှ အမျိုးသားတစ်ဦးကို အကူအညီပေးနေကြပြီး သူတို့၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဆင်းလာသူမှာ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် နမ်ဂန်းမိသားစု၏ မြေပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။

"သတင်းတွေအတိုင်းပဲ ဇူဂယ်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးက တစ်ခါမှ နေရောင်မမြင်ဖူးတဲ့ မျက်နှာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ"

"တကယ်ပဲ"

စီးယု၏ တိုးတိုးလေး ပြောစကားအတိုင်းပင် လှည်းထဲမှ ဆင်းလာသည့် သခင်လေးဇူဂယ်မှာ ဖုန်မှုန့်တစ်စမျှ မကပ်ဖူးသကဲ့သို့ ဖြူစင်သန့်ရှင်းနေသော ဝတ်ရုံ၊ သပ်ရပ်စွာ ပေါင်းတင်ထားသော ဆံပင်များနှင့် နေရောင်ခြည်ကို တစ်ခါမျှ မထိတွေ့ဖူးသည့်အလား ဖြူဖွေးသန့်ရှင်းနေသော မျက်နှာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက တစ်ဖက်တွင် ပန်ကာကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နောက်ကျောမှနေ၍ အသာအယာ ယပ်ခတ်နေသည်။

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီ ဇူဂယ်"

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီ အစ်ကိုကြီးပန်"

"ငါးနှစ် ရှိပြီလား"

"ဟားဟား။ နှစ်နှစ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်"

"ဟားဟား အဲဒီလိုလား"

သတင်းစကားများအတိုင်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေသည့် ပန်မိသားစုမှ အမျိုးသားနှင့် ပြန်လည်၍ အသာအယာ ပြုံးပြနေသည့် ဇူဂယ်မှ အမျိုးသား။

ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ ရင်းနှီးစွာ စကားပြောနေစဉ်တွင် လှည်းနှစ်စင်း ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

"စီချွမ်တန်ဂိုဏ်းနဲ့ မူရုံမိသားစုက လှည်းတွေပါ"

စီချွမ်တန်ဂိုဏ်းနှင့် မူရုံမိသားစု၏ အလံများ တပ်ဆင်ထားသော လှည်းနှစ်စင်းမှာ အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ တန်ဂိုဏ်း၏ လှည်းထဲမှလည်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဆင်းလာသည်။

"သူတို့အားလုံးက သတင်းစကားအတိုင်းပဲ။ စီချွမ်တန်ဂိုဏ်းက အမျိုးသားတွေက ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

"စီးယု"

"အွန်း"

စီးယုမှာ ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်ပြီး ဂျင်ဂါဟွန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဂျင်ဂါဟွန်းမှာ စီးယု၏ စကားကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။ လှည်းမှ ဆင်းလာသည့် တန်ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသားမှာ စောင်းနေသော မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကြားတွင် မြွေကဲ့သို့သော မျက်ဝန်းများ ရှိနေပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ပိန်ပါးသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည်။

တန်ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော သိုင်းဝတ်စုံ ဖြစ်သည့် အင်္ကျီပွပွ၊ လက်စွပ်ကျယ်များနှင့် ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုပိန်ပါးသည့် အမျိုးသားမှာ ပန်မိသားစုနှင့် ဇူဂယ်မိသားစုမှ အမျိုးသားနှစ်ဦးထံသို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကြီးတန်။ မတွေ့ရတာ ကြာပြီ"

"အေး"

သူ့ကို တွေ့လိုက်ရသည့် ပန်မိသားစုမှ အမျိုးသားက ရက်ရောစွာ မေးမြန်းသည်။

"မင်းမျက်နှာက အသုဘမှာ လာတဲ့အတိုင်းပဲ စီချွမ်ကနေ လာရတာ ကြာသွားလို့လား"

"အဲဒါကို မေးခွန်းအဖြစ် မေးနေတာလား"

တန်ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသားက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဖြစ်ရမယ်လေ။ ဟားဟား"

ဘာမှ ဂရုမစိုက်သည့် ပုံစံဖြင့် ပြောနေသည့် ပန်မိသားစုမှ အမျိုးသားကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည့် တန်ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသားမှာ လျှာကို သပ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မူရုံမိသားစုထံမှ ရောက်လာသည့် လှည်းတံခါးမှာ ပွင့်လာပြီး ပိုးထည်ရှည်စကတ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သေသပ်စွာ ကျစ်ထားသည့် ဆံပင်များနှင့် မျက်နှာတစ်ဝက်ခန့်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဖြူရောင် မျက်နှာဖုံး၊ နှာခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်လွင်နေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြီးမားပြီး အရောင်လက်နေသည်။

ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှည်းမှ ဆင်းလာသည့် မူရုံမိသားစုမှ အမျိုးသမီးမှာ သူမကို စောင့်မျှော်နေသော အမျိုးသားသုံးဦးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

"မူရုံသခင်မလေး။ တွေ့ရတာ ကြာပြီ"

ဇူဂယ်မိသားစုမှ အမျိုးသားက အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်လိုက်သောအခါ မူရုံမိသားစုမှ အမျိုးသမီးက မျက်ဝန်းဖြင့် ပြုံးကာ ပြောသည်။

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီ သူရဲကောင်းဇူဂယ်"

"ဟားဟား ကြာပြီဆိုပေမဲ့ မင်းက အခုထိ လှပနေတုန်းပဲ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူရဲကောင်းပန်"

"မတွေ့ရတာ... ကြာပြီ"

တန်ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသားက မျက်လုံးချင်းပင် သေသေချာချာ မဆုံရဲဘဲ အတိုချုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ သူမက ပြုံးရွှင်စွာ ပြန်နှုတ်ဆက်သည်။

"သူရဲကောင်းတန်လည်း ကျန်းမာရဲ့လား"

"အ အင်း"

မိသားစုကြီးငါးခုထဲမှ လေးခု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်နေကြစဉ် အိမ်တော်၏ အတွင်းပိုင်းမှ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ တားဆီးသူမရှိဘဲ လှမ်းလာနေကြသည်။ အမျိုးသားမှာ အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်ရှိပြီး ရွှင်လန်းတက်ကြွကာ ထက်မြက်သည့် အသွင်အပြင်ရှိပြီး အရပ်ရှည်၍ သန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူ၏ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်နေသည့် အမျိုးသမီးမှာ ပုခုံးထိသာရှိသော ဆံပင်တိုများဖြင့် စူးရှအေးစက်သည့် အသွင်အပြင် ရှိသည်။ သို့သော် သူမ၏ အလှတရားမှာ ရှန်ရှီးပြည်နယ်၏ အလှပဆုံးဟု နာမည်ကြီးသည့် ဂျင်ဂါဟွန်းနှင့် ယှဉ်လျှင်လည်း လုံးဝ မလျော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး ပေါ်လာသည့်အခါ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး လေးဦးမှာ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာပေးများ ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။

"အားလုံးပဲ ဝေးလံတဲ့ခရီးကို လာရတာ ပင်ပန်းကြပါပြီ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်က စောင့်နေတာမို့ အားလုံး အတူတူ သွားကြရအောင်"

နမ်ဂန်းမိသားစုမှ အမျိုးသားသည် အလည်အပတ် ရောက်ရှိလာသော လူငယ်လေးဦးနှင့်အတူ သူတို့လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အမျိုးသမီးကမူ ဂျင်ဂါဟွန်း၊ စီးယုနှင့် ဂျင်ဆိုဟွန်းတို့ အဝေးမှ ချောင်းကြည့်နေသည့်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သွေးထားသောဓားကို ကြည့်သကဲ့သို့ စူးရှသော သူမ၏ အကြည့်ကြောင့် စီးယုမှာ ဂျင်ဂါဟွန်း၏ နောက်သို့ အမြန် ပုန်းခိုလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျောခိုင်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ စီးယုမှာ အောင့်ထားသည့် အသက်ကို ဝအောင် ရှူလိုက်ရသည်။

"ဟူး ဘာဖြစ်လို့ ရန်သူလိုမျိုး စူးစိုက်ကြည့်သွားရတာလဲ"

"သူက နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သမီးလေ။ နာမည်က နမ်ဂန်းဆွန်းလု... နာမည်ကြီးတဲ့အတိုင်းပဲ သူမက အံ့ဩစရာကောင်းအောင် လှပပြီး သိုင်းပညာ အရည်အချင်းကလည်း အလွန် ထူးချွန်တယ်"

"အင်း... လှတော့လှတယ် ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုလို ကြောက်စရာကောင်းသလိုပဲ။ သခင်လေးရော မထင်ဘူးလား သခင်လေး သခင်လေး"

စီးယုက တုံ့ပြန်မှု မရသဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခလော…ခလော..."

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ မတ်တပ်ရပ်လျက် အိပ်ပျော်နေသည်။

"ဟူး သခင်လေး ထပါတော့"

"အွန်း... ဘာလို့လဲ"

"မိသားစုကြီးငါးခုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ တစ်နေရာတည်းမှာ စုနေကြတာလေ။ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ဘာလို့ အိပ်ငိုက်နေရတာလဲ ပြီးတော့ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဘယ်လို အိပ်နေတာလဲ"

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ကျင့်ကြည့်ရင် မင်းလည်း လုပ်နိုင်မှာပါ။ ဟာ..."

"အဲဒါကလည်း ကျင့်ယူရတာလား"

"ဟုတ်တာပေါ့။ ဒီလောကမှာ အလကားရတဲ့အရာဆိုတာ ဘာမှ မရှိဘူး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်သစ်များကိုဖြစ်စေ တခြားဘာကိုဖြစ်စေ စိတ်ဝင်စားခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။

မကြာခင်မှာ နမ်ဂန်းကလွဲရင် မိသားစုကြီးငါးခုထဲမှ မျိုးဆက်သစ်တွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ သူတို့နဲ့ အရင် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ထား။

နမ်ဂန်းမူယော့၏ အကြံပေးချက် ရှိသော်လည်း ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ တခြားသူများနှင့် ရင်းနှီးအောင် မလုပ်တတ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

အစကတည်းက စိတ်မဝင်စားခြင်းပင်။

"အခန်းထဲ ပြန်ပြီး နားကြရအောင်"

"မရဘူး"

ဒီတစ်ခါ ဂျင်ဆိုဟွန်းကို တားဆီးလိုက်သူမှာ စီးယုမဟုတ်ဘဲ ဂျင်ဂါဟွန်း ဖြစ်သည်။

"နမ်ဂန်းအိမ်တော်ကို လာရောက်လည်ပတ်တဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများရဲ့ သားသမီးတွေအတွက် မကြာခင်မှာ ဂုဏ်ပြုပွဲ ကျင်းပပေးမှာပါ။ ကျွန်မတို့ကိုလည်း ဖိတ်ကြားထားတာမို့ မဖြစ်မနေ တက်ရောက်ရပါမယ်"

"ငါတို့က မိသားစုကြီးငါးခုထဲကမှ မဟုတ်တာ ဘာလို့ သွားရမှာလဲ"

"မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ စေတနာကြောင့်ပါ"

"ဟွန်း..."

ထိုအရာက နမ်ဂန်းမူယော့က ဂျင်ဆိုဟွန်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသည့် နေရာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မိသားစုကြီးငါးခု၏ မျိုးဆက်သစ်များနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ကာ မကြာမီ လုပ်ဆောင်မည့် အစီအစဉ်တစ်ခုခုကို ဆက်လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဒီလို ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေလို့မရဘူး။ ကျွန်မတို့လည်း ပြင်ဆင်ကြရအောင်"

ဂျင်ဂါဟွန်းက ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ လက်ကို ဆွဲကာ အခန်းဆီသို့ အလောတကြီး ပြန်သွားသည်။

"ဝေးလံတဲ့ခရီးကို လာရတာ ပင်ပန်းကြပါပြီ"

နမ်ဂန်းမူယော့နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော မျိုးဆက်သစ် လေးဦးမှာ ခေါင်းကို အနိမ့်ဆုံးအထိ ငုံ့ကာ အရိုအသေပေးကြသည်။ မိသားစုကြီးငါးခုထဲတွင်ပင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ မတူညီကြပေ။

အထူးသဖြင့် နမ်ဂန်းမိသားစုဆိုသည့် နာမည်၏ အလေးချိန်နှင့် သင်္ကေတမှာ တခြားမိသားစုများနှင့် အဆင့်ချင်း မတူပေ။ ထိုအရာ၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ရွှေနဂါး နတ်ဘုရားဓားနမ်ဂန်းမူယော့ပင်။

"ဒီအစီအစဉ်မှာတော့ ငါကိုယ်တိုင် ပါဝင်သွားမှာပါ"

မိသားစုခေါင်းဆောင် နမ်ဂန်းမူယော့ကိုယ်တိုင် ပါဝင်မည်ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် လူငယ်လေးဦးမှာ အံ့ဩသွားကြသည်။

"ဒါကြောင့် စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ ဒီနေ့တော့ ပျော်ရွှင်ကြပါ"

ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောဆိုပြီးနောက် လူငယ်လေးဦး ထွက်သွားကြသည့်အခါ နမ်ဂန်းဆွန်းလုက မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်"

"..."

"မိသားစုခေါင်းဆောင်"

"..."

နမ်ဂန်းမူယော့၏ ဆက်လက်တိတ်ဆိတ်နေမှုကြောင့် နမ်ဂန်းဆွန်းလု၏ ပါးစပ်မှ သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက်တွင် သူမသည် ပိတ်ထားသော ပါးစပ်ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

"အဖေ"

"အေး ခေါ်လိုက်တာလား"

နမ်ဂန်းမူယော့သည် တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် နမ်ဂန်းဆွန်းလုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိတဲ့အချိန်မှာ အဖေလို့ ခေါ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတာ မေ့သွားပြီလား"

"ကျွန်မ အကျင့်မပါသေးလို့ပါ"

"ဒါဆို အကျင့်ပါသွားတဲ့အထိ အဖေလို့ ခေါ်ကြည့်မလား"

"မလိုပါဘူး။ ရပါတယ်"

နမ်ဂန်းဆွန်းလု၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကြောင့် နမ်ဂန်းမူယော့မှာ အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဘယ်သူကများ သိနိုင်ပါ့မလဲ...

သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ ရွှေနဂါး နတ်ဘုရားဓားလို့ ခေါ်တွင်တဲ့ သူရဲကောင်းကြီး...

လက်ရှိ နမ်ဂန်းမိသားစုရဲ့ ဦးစီးချုပ် နမ်ဂန်းမူယော့က... တကယ်တော့ သမီးဖြစ်သူအပေါ်မှာ အလွန်အမင်း ချစ်ခင်တွယ်တာလွန်းတဲ့ သမီးရူး အဖေတစ်ယောက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့...

ဘယ်သူကများ ထင်ထားပါ့မလဲ...

"ဂျင်မိသားစုက ဂျင်ဆိုဟွန်းဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ အဖေက သီးသန့် အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားထားပါတယ် အဖေ"

"ငါ ပြောမိလို့လား"

"ဟုတ်ကဲ့"

"အေးလေ။ အဲဒါ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ"

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား"

နမ်ဂန်းဆွန်းလုမှာ စပ်စုချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ အဖြူရောင်လ နတ်ဘုရားသခင်၏သား ချွန်ဂါဆောင်းကို တွေ့ဆုံချိန်၌ပင် သူမသည် သီးသန့် စကားပြောခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ရှန်ရှီးပြည်နယ်ရဲ့ အပျင်းဆုံးလူလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ဂျင်ဆိုဟွန်းက နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ သီးသန့် တွေ့ဆုံခွင့် ဘယ်လိုရသွားရတာလဲ။

နမ်ဂန်းဆွန်းလု၏ မေးခွန်းကြောင့် နမ်ဂန်းမူယော့မှာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

…..

"ဝါး သခင်လေး ဒီလိုမျိုး ပြင်ဆင်လိုက်တော့ လုံးဝ လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားတာပဲ"

"အရမ်း အဆင်မပြေဘူး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ဝတ္ထုထဲမှ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးကဲ့သို့ သူရဲကောင်းတို့၏ ခေါင်းစည်းကြိုးကို ပတ်ထားပြီး အပြာရောင် ပိုးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက အစကတည်းက ချောမောသူ ဖြစ်သော်လည်း သေသေချာချာ ပြင်ဆင်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ ပို၍ပင် တောက်ပနေသည်။

"ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူး"

သည်းမခံနိုင်တော့သည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းက နဖူးပေါ်မှ ခေါင်းစည်းကြိုးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပြန်စည်းလိုက်သည်။

"အင်း... နည်းနည်းတော့ နှမြောဖို့ ကောင်းပေမဲ့... ဒီပုံစံက အဆင်ပြေမှာပါ..."

သေသပ်သော ပုံစံမဟုတ်သော်လည်း ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ချောမောမှုမှာ မည်သည့်နေရာသို့မျှ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ကြမ်းတမ်းစွာ စည်းနှောင်ထားသည့် ဆံပင်ပုံစံက ချောမောသော လူငယ်တစ်ယောက်၏ လွတ်လပ်သော စိတ်ဓာတ်ကို သဘာဝအတိုင်း ပေါ်လွင်စေသည်။

"ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား"

ဂျင်ဂါဟွန်းမှာ ပြင်ဆင်မှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာကို အသာအယာ ပေါ်လွင်စေလိုက်ရာ စီးယုမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဝါး သခင်မလေး အရမ်း လှတာပဲ"

"ငါ့ကို အဲဒီလောက်လည်း ချီးကျူးမနေပါနဲ့။ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ"

"မဟုတ်ဘူး ဒါက အန်းဟွီပြည်နယ်မှာ ရှိတဲ့သူတိုင်း... မဟုတ်ဘူး တစ်ဗဟိုလွင်ပြင်လုံးက လူတွေ သိထားသင့်တဲ့ အလှတရားပါ"

ကြားသူတိုင်းက စီးယုသည် ချော့မော့ရန်အတွက်သာ အသံကုန် အော်ဟစ်နေသည်ဟု ထင်လိမ့်မည်။ သို့သော် သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားသည့် ဂျင်ဂါဟွန်း၏ အလှမှာ အမှန်တကယ်ပင် လှပနေသည်။ ကုန်သည်လုပ်ငန်း ခရီးစဉ်အတွက် မပြင်မဆင်ဘဲ နေစဉ်ကပင် လှပနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ကာ ပိုးဝတ်ရုံနှင့် တန်ဆာဆင်ထားသည့် ဂျင်ဂါဟွန်း၏ အလှမှာ တိုက်ရိုက်ပင် မကြည့်ရဲလောက်အောင် တောက်ပနေသည်။

"သွားကြစို့ ဒါက ဂျင်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေး ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ဂုဏ်ယူစွာ ပြလိုက်ကြစို့"

"ခဏလေး"

"ဟုတ်ကဲ့"

စီးယုက ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဂျင်ဂါဟွန်းက သူမကို ဆွဲထားလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြုံးသည်။

"ဒီမှာ ဂျင်မိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သခင်လေးကို ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အစေခံလေးလည်း ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား"

"အ ကျွန်မကိုလား"

စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော စီးယုအတွက် ဂျင်ဂါဟွန်းက သူမကိုယ်ပိုင် အလှကုန်ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ် အစေခံလေး တစ်ယောက်က ဘာတွေ လာပြင်ဆင်နေမှာလဲ..."

"မရဘူး"

ဂျင်ဂါဟွန်းက စီးယုကို ကျွမ်းကျင်ပြီး မြန်ဆန်စွာပင် လှပအောင် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြင်ဆင်ပြီးသွားသည့်အခါ စီးယုမှာ ချစ်စရာကောင်းသော အင်္ဂါရပ်များရှိသည့် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကြေးမုံပြင်တွင် ပြောင်းလဲသွားသော သူမ၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေသော စီးယုမှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို စူထားလိုက်သည်။ ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ဂျင်ဂါဟွန်းက ဂျင်ဆိုဟွန်းနှင့် စီးယုကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"ဒါဆို အခု သွားကြစို့…."