အခန်း ၃၁

အခန်း။ ၃၁

အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းမှာ သဘာဝကျသော်လည်း သူတို့၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ထောက်လာလိမ့်မည်ဟုမူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

လည်ပင်းကို ထိကပ်နေသော ဓားသွား၏ အေးစက်မှုကြောင့် နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ လက်ချောင်းများ မသိမသာ တုန်ယင်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါ..."

နမ်ဂုန်းဆွန်းလုမှလွဲ၍ ကျန်မျိုးဆက်သစ် လူငယ်ငါးဦး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်ဖျော့သွားသည်။

အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။ တိုက်ခိုက်သူသည် ဓားကို မည်သို့ ဆွဲထုတ်ပြီး နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ လည်ပင်းသို့ မည်သို့ ထောက်လိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ရပေ။

ကျွမ်းကျင်သူပဲ။

သိုင်းပညာ အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြသော သူတို့သည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသူမှာ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူတို့ အနားပင် မကပ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ဓားစာခံ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။

ထိုအခါ နမ်ဂုန်းဆွန်းလုက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။

"ငါ... ငါက ပစ်မှတ် မဟုတ်ဘူးလား"

သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ သူမ မဟုတ်ကြောင်း နမ်ဂုန်းဆွန်းလု သိလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ပစ်မှတ် ဖြစ်လျှင် လှည့်လာသည့်အချိန်တွင်ပင် ဓားချက်မှာ လည်ပင်းကို ထိမှန်ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

လုပ်ကြံသူ အမျိုးသားသည် သူမ၏ မေးခွန်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှေတစ်စင်းလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ဒီမှာ မရှိဘူးလား။

မာဆောင်ဝန်သည် မမျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များနှင့်အတူ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားသော ဂျင်ဆိုဟွန်းကို မတွေ့ရပေ။

သူ ဒီမှာ မရှိတာလား။

သို့မဟုတ် တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းနေတာလား မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မာဆောင်ဝန် စောင့်ဆိုင်းနေရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ယခုထက် ပို၍ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားရန် လိုအပ်သည်။

ဒုန်း….

ကျောကို တွန်းခံလိုက်ရသည့် နမ်ဂုန်းဆွန်းလုသည် နှစ်လှမ်းခန့် လှည့်ပတ်လိုက်မှသာ ဟန်ချက် ပြန်ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လုပ်ကြံသူက ခေါင်းကို စောင်းလျက် ရှိသည်။ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး အသင့်ပြင်ရန် ပြောနေသည့်အလားပင်။

ငါ့ကို အထင်သေးတာလား။

နမ်ဂုန်းဆွန်းလုက အံတင်းတင်း ကြိတ်လိုက်သည်။ သူမဘေးသို့ ရောက်လာသော နမ်ဂုန်းဆောင်းက ဓားကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အင်း"

မာဆောင်ဝန် ရှာနေသည့်သူမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။

သူ ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ။

စိတ်ရှုပ်ထွေးလာသည့်အဖြစ်ကို သူမ အတင်း ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်မှာ တွေးတောရမည့်အချိန် မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားရမည့်အချိန်ပင်။

"သူက ငါတို့ထက် အဆင့်နှစ်ဆင့်လောက် ပိုသာတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူပဲ။ အားလုံး ပေါင်းပြီး တိုက်မှ ရမယ်"

သူမ၏ စကားကြောင့် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များသည် လက်နက်များကို ကိုင်စွဲကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။ ပထမဆုံး စတင် လှုပ်ရှားသူမှာ ဟီဘေပန်မိသားစုမှ ပန်ဆိုဖုန်းဖြစ်သည်။

"ဟား"

ပန်ဆိုဖုန်းသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော ဟီဘေပန်မိသားစု၏ ထူးခြားသည့် ဓားနည်းစနစ်ဖြင့် မာဆောင်ဝန်ဆီသို့ အသားကုန် ပြေးဝင်သွားသည်။

မာဆောင်ဝန်ကို နှစ်ခြမ်းကွဲအောင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်မည့်အလားပင်။

ဓားချက်မှာ သူ့နဖူးနှင့် လက်တစ်ဝါးအကွာအထိ ရောက်လာသော်လည်း မာဆောင်ဝန် လုံးဝ မလှုပ်ရှားပေ။

ပထမဆုံး ဓားချက်မှာတင် သုံးယောက်လား။

သေခြင်းတရား ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း မာဆောင်ဝန်က နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကိုသာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ပန်ဆိုဖုန်း လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်မှာပင် မုရုံဆူဆူနှင့် တန်ဟတ်ဂီတို့ပါ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ မုရုံဆူဆူက မာဆောင်ဝန်၏ ဓားကို ကာကွယ်နေစဉ် ထိုးစိုက်ရန် ကြိုးစားပြီး တန်ဟတ်ဂီက လွတ်မြောက်လမ်း မရှိစေရန် လျှို့ဝှက်လက်နက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မိသားစုကြီးငါးခု... သူတို့ရဲ့ ကျော်ကြားမှုက အလကား ဖြစ်မလာတာပဲ။

တွေးတောပြီးသည်နှင့် မာဆောင်ဝန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဝှစ်

ပန်ဆိုဖုန်း၏ ဓားချက်ကို ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်၍ ရှောင်လိုက်ပြီးနောက် ညာခြေဖြင့် သူ့မေးစေ့ကို ကန်လိုက်ကာ မုရုံဆူဆူ၏ ဓားချက်ကို ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း ဒုန်း

မေးစေ့ကို ကန်ခံလိုက်ရသည့် ပန်ဆိုဖုန်း လွင့်စင်သွားပြီး မုရုံဆူဆူမှာမူ ဓားကို ရိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့် ပြန်လှန်အားကြောင့် ယိုင်သွားသည်။

လွင့်ပျံလာသည့် လျှို့ဝှက်လက်နက် ရှစ်ခုမှာလည်း မာဆောင်ဝန်ကို လုံးဝ မထိပဲ လေထဲတွင်သာ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

ရှောင်တောင် မရှောင်ဘူး... ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို သူ ကြိုဖတ်ထားတာလား။

တန်ဟတ်ဂီ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ လျှို့ဝှက်လက်နက်များ လွဲချော်သွားခြင်းမှာ မာဆောင်ဝန်၏ စွမ်းရည် နိမ့်ကျနေ၍ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ လှုပ်ရှားမည့် လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင် သိရှိပြီး မာဆောင်ဝန် လုံးဝ မလှုပ်ရှားခဲ့ခြင်းကြောင့် လက်နက်များမှာ ပစ်မှတ်မရှိ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

"ချီး"

တန်ဟတ်ဂီ နောက်တစ်လှမ်း ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် မာဆောင်ဝန်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် မုရုံဆူဆူဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

"ဟူး"

မုရုံဆူဆူက ဓားကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ဓားမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ညာလက်မှာ အားမပါနိုင်တော့ဘူး...

ဓားကို ကိုင်ထားရမည့် ညာလက်တွင် အားမရှိတော့သည့်အတွက် သူမ စိတ်ပျက်သွားသည်။ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည့် အားတစ်ခုတည်းဖြင့် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ထိခိုက်သွားခြင်းပင်။

"ဖယ်ကြ"

ထိုအချိန်တွင် မုရုံဆူဆူ၏ နောက်မှ ရောက်လာသော နမ်ဂုန်းဆွန်းလုက သူမ၏ ကော်လာကို ဆွဲပြီး ဓားကို ခုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းနှင့်အတူ ထက်မြက်သော ဓားချီစွမ်းအင်မှာ မာဆောင်ဝန်ဆီသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

လှေကြီးမှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ကုန်းပတ်နှင့် လက်ရန်းများမှာ ပျက်စီးသွားသည်။ သို့သော် နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်သော ဓားချီစွမ်းအင်ကိုပင် မာဆောင်ဝန် လုံးဝ မမှုပေ။

ဘယ်လိုလုပ်…..

သူမ၏ ဓားချီစွမ်းအင်ကို ဘာမှမဟုတ်သလို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည့် လုပ်ကြံသူကို ကြည့်ပြီး နမ်ဂုန်းဆွန်းလု အံ့အားသင့်သွားသည်။ သာမန်အားဖြင့် အတွင်းအားပါသော ဓားချက်ကို ခုခံရန်အတွက် ပမာဏတူညီသော အတွင်းအား လိုအပ်သော်လည်း သူကမူ အသင့်ပြင်ထားခြင်း မရှိဘဲ ရိုက်ထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။

အဆင့်နှစ်ဆင့် မဟုတ်ဘူး... အဆင့်သုံးဆင့်လောက် ကွာခြားနေတာ။

နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ပျံလာသည်။ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေသည့် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များထဲတွင် အတော်ဆုံးမှာ သူမ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ သိုင်းပညာသည် လုပ်ကြံသူဆီတွင် မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်ပေ။

"မပြီးသေးဘူး"

မာဆောင်ဝန်သည် စိတ်ပျက်နေသည့် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို အေးစက်သော မျက်ဝန်းဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အနားကပ်လာသည့် အရိပ်ကို မခံစားရပေ။ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခံရသည်ကို သတိထားမိသည့် နမ်ဂုန်းမိသားစု၏ ကောင်းကင်ပြာတပ်ဖွဲ့နှင့် တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသည့် လုပ်ကြံသူများမှာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေသည်။

ကြာကြာ မခံနိုင်ဘူး။

မာဆောင်ဝန်၏ အကြည့်မှာ မြောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာမှ ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

ရွှေနဂါး နတ်ဘုရားဓား။

မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ အန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို သိရှိသွားသည့် နမ်ဂုန်းမူယော့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ပင်။

"ဖယ်စမ်း"

ကမ္ဘာလောကကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်မည့်အလား ပြင်းထန်သော ဓားချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် နမ်ဂုန်းမူယော့၏ ဓားချက်မှာ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူဆယ်ယောက်ကို အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

ကုန်းမြေ၏ ထိပ်သီးသိုင်းပညာရှင် ငါးဦးထဲမှ တစ်ဦးနှင့် လျော်ညီသော အစွမ်းကြောင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတို့မှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် လေးဘက်လေးတန်သို့ ပစ်ပေါက်သလို လွင့်စဉ်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံး အသက်ရှင်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒေါသထွက်နေသည့် ရွှေနဂါး နတ်ဘုရားဓား၏ ဓားချက်မှာ ထွက်ပြေးနေသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ဖောက်ဝင်သွားသောကြောင့်ပင်။

"ငါ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရဲတယ်ပေါ့ မိုက်မဲတဲ့ ကောင်တွေ"

ငါတို့ရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို သူတို့ သိသွားတာလား

နမ်ဂုန်းမူယော့က သေဆုံးသွားသော လုပ်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်းကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် လက်စွပ်ကို ခါယမ်းကာ လေပြင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရသည်။

အဆိပ်….

ထိုလုပ်ကြံသူ သေဆုံးသွားသည့်အချိန်တွင်ပင် လေထဲ၌ အဆိပ်ငွေ့များကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အဆိပ်သင့်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း အဆိပ်ငွေ့ကို ခဏတာ ရှူမိရုံဖြင့်ပင် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးလာသည်။

ဒါက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့အဆိပ်လား... ပြီးတော့ အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်မျိုးပဲ

ထိုအခါမှသာ နမ်ဂုန်းမူယော့သည် သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသူများမှာ မည်သူများဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထိန်းချုပ်ရ ခက်ခဲလှသော ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့အဆိပ်ကို သူခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝှက်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့က အဆိပ်လူသားတွေပဲ"

နမ်ဂုန်းမူယော့ကို ပိတ်ဆို့နေသူများမှာ အဆိပ်လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။ အလွန်ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်မျိုးကို သူကိုယ်တွင်း၌ သိုမှီးထားသူများ ဖြစ်သည်။ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့အဆိပ်သည် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိ၊ အနံ့မရှိသောကြောင့် အန္တရာယ်အများဆုံးဟု ဆိုကြသော်လည်း အခြားပြင်းထန်သော အဆိပ်များနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အစွမ်းမှာ အနည်းငယ် ပိုမိုပျော့ပျောင်းသည်။ သို့သော် အဆိပ်လူသားတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသော အဆိပ်မှာမူ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အခြားအဆိပ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် လုံးဝ မညံ့ပေ။

အဆိပ်လူသားတစ်ယောက်အတွက် ဤမျှ ပြင်းထန်သော အဆိပ်ကို သိုမှီးထားခြင်းမှာ သာမန်မဟုတ်သည်မှာတော့ အသေအချာပင်။

ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်နဲ့ဆို... အဆိပ်လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းက တစ်နှစ်တောင် မခံနိုင်တော့ဘူး...

နမ်ဂုန်းမူယော့ နားမလည်နိုင်ပေ။ အဆိပ်လူသားတစ်ယောက်ကို ဖန်တီးခြင်းမှာ အစကတည်းက မလွယ်ကူသလို ကုန်ကျစရိတ်မှာလည်း အလွန်များပြားသည်။ မိသားစုကြီးငါးခု၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ ဖြစ်ပါစေ အဆိပ်လူသားဆယ်ယောက်ကို စတေးရလောက်အောင်အထိတော့ မတန်ပေ။

"အခုက အဲဒါတွေကို တွေးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်အိုင်နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသော်လည်း နမ်ဂုန်းမူယော့ကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးသည် အဝေးတွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲ၏ ဦးတည်ချက်ကို ခံစားမိသည်။

သူတို့က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးတည်းနဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေကို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ။ ဒီလောက်ထိ ပေါ်ပေါ်တင်တင် လုပ်ကြံဖို့အထိ ရဲတင်းတာလား။

အချိန်မရှိတော့ကြောင်း ခံစားမိသောအခါ နမ်ဂုန်းမူယော့သည် သူ၏ အတွင်းအားကိုပင် မချန်ထားဘဲ ပြင်းထန်သော ဓားချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျောက်အိုင်ဆီသို့ ဦးတည် ပြေးလွှားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားသည့်အလား ထွက်ပြေးနေသော အဆိပ်လူသားတို့သည် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း မင်းတို့ ကောင်တွေ"

နမ်ဂုန်းမူယော့၏ ဓားချက်မှာ အဆိပ်လူသားများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သေခြင်းတရားကို အဆင်သင့် ပြင်ထားသည့် အဆိပ်လူသားများ သေဆုံးသွားတိုင်းတွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်သော အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ခွတ်"

မြင်ကွင်းကို ဝေဝါးသွားစေလောက်အောင် ထူထဲသော အဆိပ်ငွေ့နံရံများက သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့်အတွက် နမ်ဂုန်းမူယော့၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်လာသည်။ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် ဓားကို ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်ဖဝါးများပင် ချွေးစိုနေသည်။

မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်ရဘူး... ဆွန်းလု... ဆောင်း

ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသွားသော နမ်ဂုန်းမူယော့၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ခွပ်"

ဝမ်းဗိုက်ကို အကန်ခံလိုက်ရသော နမ်ဂုန်းဆောင်းသည် အနောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ကာ ကျသွားသည်။

"အဟွတ် အဟွတ်…."

ချောင်းဆိုးလိုက်တိုင်း ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"ဟူး... ဟူး..."

ဓားကို မနည်းထိန်းကိုင်ထားရသော နမ်ဂုန်းဆွန်းလုမှာ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ကျောက်အိုင်၏ လုပ်ကြံသူသည် မိသားစုကြီးငါးခု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို အပြင်းအထန် နင်းခြေဖျက်ဆီးနေသည်။ နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင်ပင် ကျန်သူများကို တရစပ် နင်းချေနေခြင်းပင်။

ပန်ဆိုဖုန်းနှင့် မုရုံဆူဆူတို့မှာ မေ့မြောသွားကြပြီ ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ပစ်လွှတ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော တန်ဟတ်ဂီမှာလည်း ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ကျိုးသွားသဖြင့် အသက်ရှူကြပ်နေသည်။

မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် သိုင်းပညာ အားအနည်းဆုံးဖြစ်သည့် ဇူဂယ်မင်မှာလည်း တရားသူကြီးသုံးသည့် စုတ်တံကို အသုံးပြု၍ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ ထိုကျရှုံးမှု၏ အဖိုးအခမှာ ရက်စက်လွန်းသည်။

"ဟူး..."

အပ်ကဲ့သို့ ကျိုးကျနေသော သစ်သားတိုင်ဖြင့် ပခုံးကို အဖောက်ခံထားရသည့် ဇူဂယ်မင်မှာ အာရုံမစိုက်နိုင်တော့သော မျက်လုံးများဖြင့် လေဟာနယ်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

ဒါက အဆုံးသတ်ပဲလား...

ငါ မောက်မာခဲ့မိတာလား။ မိသားစုကြီးငါးခုက မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အဖူးအညွန့် ခြေမှုန်းရေးနောက်ကွယ်မှ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့မိတာလား။

နမ်ဂုန်းမိသားစု၏ ကောင်းကင်ပြာတပ်ဖွဲ့နှင့် ရွှေနဂါး နတ်ဘုရားဓားတို့က ဘာလို့ သူတို့ကို မကယ်တင်ကြတာလဲ ဇူဂယ်မင် နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် မာဆောင်ဝန်က နမ်ဂုန်းဆွန်းလုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

"မင်းက နမ်ဂုန်းဆွန်းလုလား"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်မက နမ်ဂုန်းဆွန်းလုပါ"

"ဘယ်သူမှ သေဆုံးမသွားသရွေ့ သူတို့ လာကြမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

"မင်းတို့ ဘာကို စောင့်နေတာလဲ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို စောင့်နေတာလား"

မာရ်နတ်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အဓိကပစ်မှတ်က ငါတို့မဟုတ်ဘဲ နမ်ဂုန်းမူယော့ ဖြစ်နေတာလား။

နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် မာဆောင်ဝန်က ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

"မ... စိတ်မဝင်စားဘူး"

နမ်ဂုန်းမူယော့ မဟုတ်ရင် သူ ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေတာလဲ။

သွေးအများအပြား ဆုံးရှုံးထားသဖြင့် ဝေဝါးနေသော သတိကို ထိန်းထားရန် နမ်ဂုန်းဆွန်းလု လျှာကို တင်းတင်း ကိုက်လိုက်ရသည်။

"မင်းကို သတ်လိုက်မှ ဖြစ်တော့မယ်"

အေးစက်သော အသံဖြင့် သေဒဏ်ပေးလိုက်သော မာဆောင်ဝန်သည် သူ၏ ဓားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မတင်လိုက်ပြီး အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ မာဆောင်ဝန်၏ ဓားမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများဖြင့် အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲပြီး ညဉ့်ယံကဲ့သို့ မှောင်မည်းသော အလင်းတန်းက နီရဲသော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မာဆောင်ဝန်သည် နမ်ဂုန်းဆွန်းလုဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။

"ငါ... အလွယ်တကူ... မသေဘူး"

နမ်ဂုန်းဆွန်းလုက ဓားကို ပြန်လည် မြှောက်လိုက်သည့်အခါ မာဆောင်ဝန်က ပြောလိုက်သည်။

"မရဘူး မင်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ အချည်းနှီး သေရလိမ့်မယ်"

စကားနှင့်အတူ မာဆောင်ဝန် ဓားကို ခုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ဓားနှင့် ထိတွေ့လိုက်သော နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ ဓားမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။ နမ်ဂုန်းမူယော့ လက်ဆောင်ပေးထားသော ထိပ်တန်း လက်သမား၏ လက်ရာဖြစ်သည့် ဓားမှာ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည့် ကြွေထည်တစ်ခုကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်။

"အာ..."

"ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ။ မင်း အချည်းနှီး သေရမယ်လို့"

ငါ့လိုမျိုးပဲပေါ့။

မာဆောင်ဝန်၏ ဓားဖျားမှာ နမ်ဂုန်းဆွန်းလု၏ နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးစိုက်ရန် ပြင်

လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင်...

"ဝှီး……"

မာဆောင်ဝန် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားချိန်တွင် သူရပ်နေသည့်နေရာသို့ ဓားတစ်လက် ထိုးစိုက်ကျလာသည်။ ခရီးဆောင်ဓားထက် ပိုရှည်ပြီး ဓားကြီးထက် ပိုတိုကာ ဓားလက်ကိုင် အစွန်းမပါဘဲ ဖြောင့်တန်းသော ဓားပင်။

"ပျံသန်းတဲ့ဓား..."

ဓားကို သိလိုက်သော မာဆောင်ဝန်သည် ဓားလာရာ လမ်းကြောင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်သည် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို မှေးစင်းလျက် ရပ်နေသည်။

"ဘာတွေ ဆူညံနေတာလဲ"

ထိုလူငယ်သည် နမ်ဂုန်းဆွန်းလုရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ် စိုက်ဝင်နေသော ပျံသန်းသည့်ဓားကို ဆွဲနှုတ်ကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ မာဆောင်ဝန်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပေါ့... ဂျင်ဆိုဟွန်း"

"ဟမ်"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်လုံးကို မှေးစင်းလျက် မာဆောင်ဝန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ခုနကမှ နိုးလာတာမို့လို့... ဒါနဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သိလား"

အရင်ကအတိုင်း ပျင်းရိသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ကြည့်ပြီး မာဆောင်ဝန်က နှေးကွေးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါ... မင်းကို အရမ်း ကောင်းကောင်း သိတယ်"