အခန်း ၄၃
Vol. 5 Ch. 43
အခန်း။ ၄၃
ကြီးမားသော ကုန်သည်မိသားစု၏ မိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် ဘယ်သောအခါမှ ဆုံစည်းမည်မဟုတ်သော စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီး၏ ခံတပ်ချုပ်ကြီးတို့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်နေကြသည်။
"စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက သေးငယ်တဲ့ ကုန်သည်တွေကိုပဲ လုယက်တဲ့နည်းလမ်းကို သုံးတယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ခဲ့ဘူး"
"ဒါ ငါတို့ရဲ့ နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူး"
"ဒါဆို ဘာလို့ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက ဒီလိုအလုပ်မျိုး လုပ်ရတာလဲ ပြီးတော့ ဆိုဟွန်းကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ"
"အဲဒါက ခံတပ်ချုပ် တစ်ယောက်ရဲ့ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှု သက်သက်ပါ။ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ဒီလိုလုပ်ဖို့ အမိန့်မပေးခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ သားအကြီးဆုံးက ကျွန်တော့်ဆီ တိုက်ရိုက် လာတွေ့တာပါ"
"ဆိုဟွန်းက ခင်ဗျားဆီ တိုက်ရိုက် လာတွေ့တယ်လို့ ပြောတာလား"
"အဲဒီလို ပြောလို့ ရပါတယ်"
သူက နောက်ကွယ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိဖို့ လာတာများလား။
ရှန်စီနယ်မြေတွင် ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသော လုယက်မှုများ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိသည်ကို သိရှိစေရန် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ကျားသိုက်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်းကို ဂျင်ဆူမောက် သိရှိသွားခဲ့သည်။
ငါ့အမှားပဲ။
မိသားစု အိမ်ခြံမြေပြင်ပသို့ ဂျင်ဆိုဟွန်း ထွက်ခွာစေလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ စီစဉ်မိခြင်းပင်။
သို့သော်လည်း ဤအရာက ဤမျှအထိ ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးထင်ခဲ့မိပေ။
ဂျင်ဆူမောက်မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်လျက် မျက်နှာကို ပွတ်သပ်နေစဉ် ကန်ဆောပြောင်မှာမူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
သိုင်းပညာအရဆိုလျှင် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ရဲတိုက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ကိုယ်တော် ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဂျင်ဆူမောက်ကမူ ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ရေစပ်တွင် ထားခဲ့သည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့သာ ဆက်ဆံနေသည်။
“ဒီလို နုနယ်တဲ့ကလေးငယ်လေးက မိသားစုကို ကူညီဖို့အတွက်နဲ့ ပင်ပန်းတဲ့အထိ တောင်တက်ခဲ့တာဆိုတော့...”
“...ဘာ”
“ဒီလို နုနယ်တဲ့ ကလေးလေး...”
“ဘာ...”
ကန်ဆောပြောင်မှာ ကြက်သေသေသွားသည်။
သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို သိရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိရှိသည်ဖြစ်စေ ဂျင်ဆူမောက်က မျက်ရည်ဝဲလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဆိုဟွန်းက အကြီးအကဲကန်ဆီမှာ သိုင်းပညာ သင်ခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ်ခံပညာ အနည်းငယ်ပဲ သင်ခဲ့တာပါ။ သူက လောကဓံကို နားမလည်သေးတဲ့ ကလေးပဲ။ ဒါကြောင့် သူက တစ်ကိုယ်တော် တောင်ပေါ် တက်ရဲတဲ့အထိ မိုက်မဲတဲ့အလုပ် လုပ်ခဲ့တာပေါ့"
“သူက ကိုယ်ခံပညာပဲ သင်ခဲ့တာလား”
“ကလေးက နည်းနည်း ပျင်းလို့ ကျွန်တော်က လောဘကြီးမိတာပါ။ အားလုံးရဲ့ အကြောင်းရင်းက ခင်ဗျား ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်သားကို အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဂျင်ဆူမောက်က စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ရာ ကန်ဆောပြောင်မှာ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မဝေခွဲနိုင် ဖြစ်နေသည်။
ငါတို့ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်ခဲ့ကြတာ သူ မသိဘူးထင်တယ်။ မဟုတ်သေးပါဘူး။ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ သူ့သား ဘယ်လောက်တောင် သန်မာလဲဆိုတာကို သူ မသိပုံပဲ။
အမှန်အတိုင်း ပြောရမလား မပြောရမလား တွေးတောရင်း နောက်ဆုံးတွင် ကန်ဆောပြောင်မှာ မပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အရှိအတိုင်း ပြောပြလိုက်ပါက စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေမည့် ဂျင်ဆူမောက်၏ တုံ့ပြန်ပုံကို သူ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။
“အင်း... ကျွန်တော်တို့လည်း ဂျင်မိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေး မကောင်းတာမျိုး မဖြစ်ချင်ပါဘူး"
“ဒါပေမဲ့ ရှန်စီမှာ ဖြစ်နေတဲ့ လုယက်မှုတွေရဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိရမယ်။ ဘာလို့ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက ရှန်စီက ကုန်သည်တွေကို လုယက်နေရတာလဲ”
“ဓားပြတစ်ယောက်က ပြောရတာ ရယ်စရာကောင်းပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာ ဆိုတာ ရှိပါတယ်"
တိုက်ရိုက်ဖြေကြားခြင်း မရှိသော်လည်း ကန်ဆောပြောင်မှာ တကယ့်ကြိုးကိုင်သူ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
သို့သော် ဂျင်ဆူမောက်အတွက်မူ ထိုမျှဆိုလျှင် လုံလောက်သွားပြီဖြစ်သည်။
“စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးရဲ့ လုပ်ရပ်သက်သက် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ရပါပြီ။ ဒါဆိုရင် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးအနေနဲ့ ရှန်စီကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ။ အခုထိ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ လုယက်မှုတွေကို ကျွန်တော် ဖုံးဖိပေးမယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ရောက်ခဲ့တဲ့ နေရာကိုပဲ ပြန်သွားပါ"
“ခင်ဗျား နောက်ကွယ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ရှာစရာ မလိုဘူးလား”
“အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းလိုက်မယ်။ နည်းနည်းတော့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်"
“ငါတို့ အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်ကြမလား”
“အပေးအယူ”
ဂျင်ဆူမောက်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။
“အခြေအနေအရ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးရဲ့ ခံတပ်ချုပ်ကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဓားပြတစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်တော့မှ အပေးအယူ မလုပ်ဘူး"
သိုင်းပညာ မတတ်မြောက်သော်လည်း မိသားစုမိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂျင်ဆူမောက်ထံမှ ခံစားရသည်။
“ငါတို့ကြားမှာ အပေးအယူ ဆိုတာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
စကားဝိုင်းကို အဆုံးသတ်ရန် ဂျင်ဆူမောက် ထရပ်လိုက်သည့်အခါ ကန်ဆောပြောင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီး ရှန်စီကို ရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒီလောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းမျိုး တခြားမှာ မရှိလို့ပါ"
“ခင်ဗျား ခုနက အမဲလိုက်ကွင်းလို့ ပြောလိုက်တာလား”
“ရှန်စီမှာ ထူးခြားတဲ့ ဂိုဏ်းဂဏတွေ ဒါမှမဟုတ် သိုင်းမိသားစုတွေ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ ရှန်စီမှာရှိတဲ့ ဂျင်မိသားစုရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး ကုန်သည်အသင်းအဖွဲ့တွေကြောင့် ကုန်သည်အုပ်စုတွေ၊ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ ကုန်သည်တွေ အများကြီး စုဝေးနေကြတယ်။ ဓားပြတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် ဒီထက် ကောင်းတဲ့ အမဲလိုက်ကွင်း မရှိဘူး"
“ခင်ဗျား ဘာပြောချင်တာလဲ”
“ခံတပ်ချုပ် တစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းက အရမ်းမရှည်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ခံတပ်ချုပ်ရာထူးကနေ ဆင်းသွားတဲ့နေ့မှာ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက ရှန်စီကို တစ်ဖန် ပြန်လည် မက်မောလာဦးမှာပါ"
“အဲဒီအချိန် ရောက်လာရင် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက ပြင်ဆင်ထားရလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့လိုမျိုး ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ ပြီးဆုံးသွားအောင် ကျွန်တော် ခွင့်မပြုတော့ဘူး"
“ဟားဟား သဘောကျတယ်။ အဲဒီအတွက်နဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်"
“ဓားပြတစ်ယောက်ဆီက လက်ဆောင် မလိုဘူး"
“ခင်ဗျားကလည်း ရွေးချယ်လွန်းတယ်... ယူလိုက်ပါ။ ဒါက ခင်ဗျား သားဆီမှာ ကျွန်တော် ပေးဆပ်ဖို့ ကျန်ခဲ့တဲ့ ကြွေးအတွက်ပါ"
“အကြွေး”
ခေါင်းညိတ်လိုက်သည့် ကန်ဆောပြောင်မှာ ဂျင်ဆူမောက်အား တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည့်အခါ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော ဂျင်ဆူမောက်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။
“အခွင့်အရေး ရှိရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့"
“အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်...”
ဂျင်ဆူမောက်၏ စကားကိုပင် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ ကန်ဆောပြောင်မှာ ထွက်ခွာသွားသည်။ တောင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်ရန် လမ်းလျှောက်နေသော ကန်ဆောပြောင်မှာ ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဘယ်လောက်အထိ လိုက်လာမှာလဲ”
“မမျှော်လင့်ထားတာပဲ။ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးရဲ့ ခံတပ်ချုပ်ကြီးတစ်ယောက် ဘာမှမရဘဲ ဒီအတိုင်း အရှုံးပေးသွားမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မေးလို့ ရမလား”
အမှောင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသူမှာ ဂွန်းဆွန်းဆူ ဖြစ်သည်။
“စိတ်ကူးပေါက်လို့ပါ"
“စိတ်ကူးပေါက်ရုံတင်မကဘဲ ခင်ဗျားရဲ့ အခြေအနေကလည်း ပုံမှန် မဟုတ်ဘူးနဲ့ တူတယ်"
ဂျင်ဆူမောက် မသိရှိသော်လည်း ကန်ဆောပြောင်၏ အသက်ရှူသံမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
သူ၏ အတွင်းအား လည်ပတ်မှုမှာ ချောမွေ့မှု မရှိတော့ကြောင်းကို ထူးချွန်သော သိုင်းပညာရှင် ဂွန်းဆွန်းဆူမှာ ကန်ဆောပြောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် ရိပ်စားမိသွားသည်။
"ခင်ဗျားနဲ့ ဂျင်ဆိုဟွန်းတို့ကြားမှာ တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ"
"လျှို့ဝှက်ချက်ပါပဲ"
ကစားသလိုလို ပြုံးပြလိုက်သည့် ကန်ဆောပြောင်မှာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
“အင်း...”
တောင်ပေါ်မှာ တကယ်ပဲဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။
ခဏတဖြုတ်ပဲ နိုးလာကြတဲ့ စီးယုနဲ့ မူယုံဟူတို့ကလည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို မှတ်မိပုံမပေါ်ကြဘူး။
"ဂျင်ဆိုဟွန်းနဲ့ ခံတပ်ချုပ်ကြီးကြားထဲမှာ... တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."
မေးခွန်းထုတ်စရာများစွာ ရှိနေသော်လည်း အဖြေများမှာမူ ပေါ်ထွက်လာမည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ။
…..၊
“ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ”
ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဒူဂူယုံမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဓားပြတွေ အကုန်လုံး ပျောက်သွားတယ်... ဟုတ်လား”
“ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ ရှန်စီကုန်သည်တွေကို လုယက်နေတဲ့ ဓားပြတွေက အရိပ်အယောင်တောင်မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။ အခြေအနေကို အတည်ပြုဖို့ တောင်ပေါ်တက်သွားတဲ့သူတွေရဲ့ ပြောပြချက်အရဆိုရင်... ရဲတိုက်တွေကိုပါ စွန့်ပစ်သွားကြတာမို့ ဓားပြတစ်ကောင်မှတောင် မရှိတော့ပါဘူး”
“တောက်... ဒါကတော့ ငရဲပဲ။ အဲဒီလူမိုက်ဓားပြတွေ ငါ့ကို လှည့်စားသွားကြတာပဲ”
စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးကို ငွေကြေးအမြောက်အမြား ပေးအပ်ကာ ရှန်စီကုန်သည်များကို လုယက်ခိုင်းခဲ့သည့် ဒူဂူယုံမှာ အရူးတစ်ဦးပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။
ဒူဂူမြောင်းမှာ ဂျင်ဆူမောက်ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းမှု ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးကတည်းက ရှန်စီတွင် နာမည်ကြီးသည့် ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှာ အမှောင်ခေတ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
ယခုမှသာ ပုံမှန်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဖြစ်လာခါစ ရှိသေးသည်တွင် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက နောက်ကျောကို ဓားနှင့်ထိုးသွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
“သေစမ်း...”
ဆံပင်များကို ဆွဲနှုတ်ကာ စိတ်ညစ်နေသည့် ဒူဂူယုံထံသို့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။
“ခေါင်းဆောင် စာတစ်စောင် ရောက်လာပါတယ်"
“စာ”
သူ့လူထံမှ စာကို လက်ခံရယူလိုက်သည့် ဒူဂူယုံမှာ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် စာကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
“ငါ အရေးတကြီး သွားစရာရှိတယ်၊ အကုန်ပြင်ထား”
ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ဒူဂူယုံကို တင်ဆောင်ထားသည့် ရထားလုံးမှာ ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ရထားလုံးမှာ လူသူကင်းမဲ့သည့် တောလမ်းအတိုင်း ပြေးလွှားပြီးနောက် နေဝင်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
နေဝင်၍ အမှောင်ဖုံးလွှမ်းလာသောအခါ ရထားလုံးထဲမှ ဆင်းလာသည့် ဒူဂူယုံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
မည်မျှပင် တက်လိုက်ရသည်မသိပေ ချိန်းဆိုထားသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဒူဂူယုံမှာ စွန့်ပစ်ထားသည့် တဲအိုထဲသို့ သတိထား၍ ဝင်ရောက်သွားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ အထဲတွင် ရှိနှင့်နေပြီး ဖြစ်သည်။ အရိပ်ထဲတွင် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် လူကို ဒူဂူယုံက မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒါ ဘာသဘောလဲ ခံတပ်ချုပ်ကြီး စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးကို ငွေဘယ်လောက်တောင် ပေးထားခဲ့ရတာလဲ”
“အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားလို့ပါ"
“အခြေအနေတွေ... စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးကို အမြီးကုတ်ပြီး ပြေးသွားစေလောက်တဲ့အထိ ဘာအခြေအနေတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
“ဂျင်မိသားစုက ရိပ်မိသွားပြီ"
“ဘာ... ဘာကို ရိပ်မိသွားတာလဲ”
အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် လူမှာ တဖြည်းဖြည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည့်အခါ ပြတင်းပေါက်မှ လွင့်ဝင်လာသည့် လရောင်မှာ သူ၏မျက်နှာကို ထင်ဟပ်သွားသည်။
ထိုသူမှာ ဒူဂူယုံ ကောင်းစွာသိရှိထားသည့် မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
“ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က ရှန်စီကုန်သည်တွေကို လုယက်ဖို့ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးကို သုံးထားတယ်ဆိုတာပဲ"
“ဂျ... ဂျင်ဆူမောက်...”
ဂျင်ဆူမောက်၏ အသွင်အပြင်နှင့်အတူ သူ၏နောက်မှ မူယုံဟူ ပေါ်လာသည်။
ခါးပတ်ကြားမှ ထက်ဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်ထားသည့် ဓားမှာ လရောင်ကို ထင်ဟပ်လျက် ချွန်ထက်သော အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်စေသည်။
“မင်းရဲ့ရှေ့လူက ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ငါ သူ့ကို အပြစ်မယူခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ရှေ့လူလုပ်သလိုမျိုးပဲ အမှားထပ်လုပ်နေတယ်"
“မိသားစုခေါင်းဆောင် ဂျင်... မိသားစုခေါင်းဆောင် ဂျင်”
“ဒါကြောင့် ငါ သင်ခန်းစာတစ်ခု ရလိုက်တယ်။ ငါပြလိုက်တဲ့ စေတနာက တစ်ခါတစ်ရံ အဆိပ်သင့်သလို ပြန်ဖြစ်လာတတ်တာပဲ"
ဒူဂူယုံမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ဒူးထောက်လျက် တုန်ရီနေတော့သည်။ ယခုအခါ သူ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။
“ကျွန်တော့်အသက်ကိုပဲ ချမ်းသာပေးပါ”
“ငါ မင်းကို အထူးရွေးချယ်ခွင့်တစ်ခု ပေးမယ်"
“ပြောသာပြောပါ ခင်ဗျားပြောသမျှ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်”
“ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က အခုထိ ရှန်စီကုန်သည်တွေ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ပျက်စီးမှုတွေအတွက် လျော်ကြေးပေးရမယ်။ သေချာတာကတော့ အဲဒါ ငွေနည်းနည်းလေးတော့ မဟုတ်ဘူး"
“ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"
“ပြီးတော့ ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က ရှန်စီမှာ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း လုပ်ခွင့်မရှိတော့ဘူး"
“အဲဒါက...”
“ငါပြောတဲ့အချက်ထဲက တစ်ချက်ပဲ ပျက်ကွက်ရင်တောင် မင်းကို ငါ ကရုဏာ ထပ်ပြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
“ကျွန်တော်... ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်"
ဒူဂူယုံမှာ ဒေါသကို မြိုသိပ်ရင်း လာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ထွက်ခွာသွားသည့် ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ရထားလုံးကို ကြည့်ရင်း မူယုံဟူက ပြောလိုက်သည်။
“ဒူဂူယုံကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်တာ အဆင်ပြေပါ့မလား”
“ဒူဂူယုံနဲ့ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက သူတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းကို စောင့်ထိန်းခဲ့ကြလို့ပဲ ငါ သူတို့ကို အဲဒီအတိုင်း ဆက်ဆံလိုက်တာပါ"
သာမန်ပြည်သူများမှာ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးနှင့် ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တို့ကြောင့် ထိခိုက်ခဲ့ရပါက ဂျင်ဆူမောက်အနေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။
စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးနှင့် ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တို့အား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ ဆက်သွယ်ရေးကွန်ရက်များနှင့် ရန်ပုံငွေအားလုံးကို သူ အသုံးပြုခဲ့ပေလိမ့်မည်။
"ဆိုဟွန်းလည်း လုံခြုံပြီ။ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးလည်း ဆုတ်ခွာသွားပြီဆိုတော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ကြစို့။ ပြန်ကြမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
မူယုံဟူသည် ဂျင်ဆူမောက်ကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် လိုက်ပါရင်း ထိုတဲအိုမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
"ငါ အရမ်းကြီးမားတဲ့ အမှားတစ်ခုကို လုပ်မိတော့မလို့ပဲ"
တဲအိုအပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာသော ဂျင်ဆူမောက်သည် မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို ပိတ်ကာ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ လောဘကြောင့် ဆိုဟွန်းကို အန္တရာယ်ထဲ ရောက်စေခဲ့မိတယ်"
"အန္တရာယ် ရှိခဲ့တာကတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေး ဂျင်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ကျွန်တော်တို့ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ကွယ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိခဲ့ရတာ မဟုတ်လား"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းကို အန္တရာယ် များလွန်းတယ်။ ဒီလောကကြီးက ဆိုဟွန်းအတွက်တော့ အန္တရာယ် များလွန်းနေပြီ ထင်တယ်"
ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေဟန်ဖြင့် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသော ဂျင်ဆူမောက်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း မူယုံဟူတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးရဲ့ ခံတပ်ချုပ်ကြီးက ဘာလို့ ဆိုဟွန်းကို အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ကို သတိမေ့သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ ဆိုဟွန်းပဲလေ။ သူက ငါ့ရဲ့ မေ့ကြောအမှတ်ကို တိတိကျကျ ဖိနှိပ်ခဲ့တာ။
အရာအားလုံးမှာ နားလည်ရခက်လှသည်။ မရေရာသော သတင်းအချက်အလက်များဖြင့် ဂျင်ဆူမောက်၏ စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေ၍ မဖြစ်သောကြောင့် မူယုံဟူမှာ ထိုမေးခွန်းများကို ရင်ထဲတွင်သာ သိမ်းထားလိုက်ရသည်။
နောက်တစ်ခါကျမှ ဆိုဟွန်း ဒါမှမဟုတ် စီးယုကိုပဲ မေးကြည့်တော့မယ်။
"ရှန်စီရဲ့ ကုန်သွယ်ရေး အခွင့်အရေးကို ဒီလိုနဲ့ လက်လွှတ်လိုက်ရတာ နှမြောစရာပဲ။ ပြီးတော့ ခံတပ်ချုပ်ကြီးရဲ့ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီး ဓားပြတွေကြားမှာ မလိုလားအပ်တဲ့ ကောလာဟလတွေ စတင် ပျံ့နှံ့လာလိမ့်မယ်"
"စီမွန်"
"ဟုတ်ကဲ့ ခံတပ်ချုပ်ကြီး"
သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှန်စီမှ ထွက်ခွာသွားကြသော စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီး ဓားပြများ၏ ယာဉ်တန်းကို ကြည့်နေကြသည်။
"ဂျင်ဆိုဟွန်းဆိုတဲ့ လူကို မင်း ဘယ်လို မြင်လဲ"
"ဗျာ ကျွန်တော်ထင်တာတော့ သူက အဲဒီအရွယ်နဲ့ မပိုင်ဆိုင်သင့်တဲ့ သိုင်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လို့ ထင်ပါတယ်"
"အဲဒီလို လူမျိုးက သူကိုယ်သူ အပျင်းထူလွန်းတဲ့သခင်လေးအဖြစ်နဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်လောက် လှည့်စားထားတာလေ။ လောကကြီးက ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ပျင်းရိတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ သိကြတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာ ရှိလို့လား"
"ဒါက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်နေရင်ရော"
"သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ဆိုရင်..."
ကန်ဆောပြောင်၏ အကြည့်တို့သည် ဂျင်မိသားစု၏ အိမ်ခြံမြေရှိရာ အနောက်မြောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်သွားသည်။
"အဲဒီကောင်လေးက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုအန္တရာယ် များတဲ့ ကောင်လေး ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးက ရှန်စီကို လက်လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ ဂျင်ဆိုဟွန်းဆိုတဲ့ နဂါးဆိုးကို မွေးထားတဲ့ ဂျင်မိသားစုကို ရလိုက်တာပဲ"
"ဂျင်ဆူမောက် ဒါမှမဟုတ် ဂျင်ဆိုဟွန်းကတော့ ဒီလို တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဂျင်ဆူမောက်က အရိုးစွဲနေတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ပဲ။ သူ အခု ငြင်းနေကောင်း ငြင်းနေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ငါ့ကို ကျေးဇူးကြွေး ရှိနေတယ်လို့ တွေးနေမှာပဲ"
လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က ကန်ဆောပြောင်သည် သူ ကြိုတင် စိုက်ပျိုးထားသော လက်အောက်ခံများမှတစ်ဆင့် ဒိုဟိုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ထွက်ခွာသွားသော ရထားလုံးက အရေးတကြီး ပြန်လှည့်လာကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ဂျင်ဆူမောက်သည် ကန်ဆောပြောင်၏ လက်ဆောင်ကို လက်ခံလိုက်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
"ပြန်ကြမယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ သိုင်းလောကက ဂျင်မိသားစုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒါက စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
ထင်ထားတာထက် ပိုမိုရရှိလိုက်သည့် ကန်ဆောပြောင်မှာ စိတ်ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ရှန်စီကို ကျောခိုင်း၍ ပြောလိုက်သည်။
"အော် ပိုင်ဖုန်း"
"ဗ….ဗျာ"
စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ကူညီခဲ့သည့် ပိုင်ဖုန်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးမှ ထွက်ခွာခွင့် မရခဲ့ပေ။
ကန်ဆောပြောင်ဘေးတွင်သာ ဆက်ရှိနေရမည့် ပိုင်ဖုန်းက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကန်ဆောပြောင်က ပြောလိုက်သည်။
"မင်းအတွက် လုပ်စရာတွေ အများကြီး ပိုလာလိမ့်မယ်"
"ကျွန်တော်လား"
"ဟုတ်တယ်"
ထိုနေ့တွင် ပိုင်ဖုန်း မသိခဲ့ပေ။
အနာဂတ်တွင် သူသည် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးအတွက် ဘယ်လိုအရာမျိုးတွေ လုပ်ဆောင်ပေးရမလဲ ဆိုတာကို…….