အခန်း ၄၉

အခန်း။ ၄၉

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားခဲ့လဲမသိပေ။

သတိပြန်ရလာစခါစ လျန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ထွင်းထားသော ဘူးသီးခွက်ဖြင့် ထမင်းစားနေသည့် ဂူယောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သတိပြန်ရလာပြီလား"

"ဂူယောင်... အစ်ကို..."

ဂူယောင်သည် ထမင်းခွက်ကို ချလိုက်ပြီး လျန်၏ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"ပြောစရာရှိမှာပေါ့။ ပြောချင်တာ ပြောလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး"

"ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မသိဘူး အစ်ကို"

"ဟုတ်လား မင်းမှာ ပြောစရာမရှိရင် ငါပဲ ပြောတော့မယ်"

ဂူယောင်သည် သူ့ပါးစပ်နားရှိ ထမင်းစေ့တစ်စေ့ကို ဖယ်ရှားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါရေးသားခဲ့တဲ့ ဗဟိုလွင်ပြင် သိုင်းပညာစွယ်စုံကျမ်းထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ကုဒ်နဲ့ ရေးထားတယ်။ သူတောင်းစားဂိုဏ်းထဲမှာ အဲဒီကုဒ်တွေကို ဖော်နိုင်တဲ့သူက ငါ... ပြီးတော့ မင်းပဲ ရှိတယ်"

ဂူယောင်၏ စကားကြောင့် လျန်၏ အကြည့်မှာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ဒါဆို... အစ်ကိုသုံးတဲ့ ကုဒ်တွေက..."

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒါကို သူတောင်းစားဂိုဏ်းက ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ လူသိနည်းတယ်။ အခုထိ မင်းသာ ညဏ်ကောင်းတဲ့သူဆိုရင် ငါဘာပြောချင်မှန်း သိလောက်ပြီ မဟုတ်လား"

ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေခဲ့သော လျန်၏ မျက်နှာမှာ ခံစားချက်မဲ့သွားသည်။ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေသော မျက်ဝန်းများနှင့် အသံတုန်ရီမှုတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲ သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ သတင်းတွေကို မင်း ဘယ်အချိန်ကစပြီး ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ"

သူ့မေးခွန်းကို လျန်က တောက်ပစွာ ပြုံးပြသည်။ အဖြေကား မရှိပေ။

"အော် မင်း လွယ်လွယ်နဲ့ ဖြေမယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့ပါဘူး။ မင်း အိပ်ပျော်နေတုန်းက ငါစစ်ဆေးကြည့်တော့ မင်းရင်ဘတ်ထဲမှာ အဆိပ်လုံး တစ်လုံး တွေ့တယ်။ အဲဒါက အစက သွားမှာ ထည့်ထားရမယ့် အမျိုးအစားမျိုးပဲ"

ဂူယောင်သည် ထိုအဆိပ်လုံးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ လှုပ်ပြလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို တကယ့် ညီအရင်းလို သဘောထားခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ အခုထိ မင်းကို မသံသယဝင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းညွှန်ပြခဲ့တဲ့ ဌာနခွဲခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ တရားစီရင်ရေး အစောင့်တွေကို စုံစမ်းကြည့်တော့မှ ငါသဘောပေါက်သွားတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့... သူတို့က ငါ့ကုဒ်တွေကို မဖတ်နိုင်ကြဘူးလေ"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ။ အစ်ကို့ကုဒ်တွေက လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ရိုးရှင်းပါတယ် အစ်ကို"

"အဲဒါ မင်းက ညဏ်ကောင်းလို့ပေါ့။ တခြားလူတွေက ငါသင်ပေးရင်တောင် မသိကြဘူး"

ဂူယောင်၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘာအကြောင်းရင်းလဲ မင်း သူတောင်းစားဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း... မဟုတ်သေးဘူး။ မင်းက သတင်းပေါက်ကြားအောင် လုပ်ဖို့ အစကတည်းက သူတောင်းစားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာတာလား"

"အစ်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ မင်းနဲ့ ပထမဆုံးတွေ့တုန်းက မင်းက ငါးနှစ်သားပဲ ရှိသေးတာ။ ငါးနှစ်သားအရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က သတင်းပေါက်ကြားအောင် ငါ့ဆီကို ချဉ်းကပ်လာတယ်ဆိုတာက..."

စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားများကို တစ်ရစ ပြောဆိုနေသော ဂူယောင်သည် ရုတ်တရက် စကားရပ်သွားသည်။

"သေချာမသိဘဲ သံသယ မဝင်နဲ့။ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့အရာတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင်... ကျန်ခဲ့တာက အမှန်တရားပဲ"

သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ ဆိုရိုးစကားကို အမှတ်ရလိုက်ချိန်တွင် ဂူယောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော လျန်၏ မျက်နှာကို ပြန်မြင်ယောင်မိသည်။

"မင်းက အစကတည်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ငါ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သိုင်းလောကရဲ့ နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

လျန်က ပြုံးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် စကားနှင့် ပြောပြသည်ထက် ပိုမိုသေချာသော အဖြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂူယောင်သည် လျန်၏ အင်္ကျီကော်လာကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မေးမြန်းသည်။

"ဘယ်လောက်ထိ... မင်းရဲ့ အမြစ်တွေက ဘယ်လောက်အထိ နက်ရှိုင်းနေတာလဲ"

လျန်သည် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး"

"မင်း သေခါနီးမှပဲ ဖြေတော့မှာလား"

ဂူယောင်က သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ တုတ်ဖြင့် ထုနှက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် လျန်က အော်ဟစ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သဘောအတိုင်းသာ လုပ်ပါ"

သေခြင်းကိုပင် မကြောက်ရွံ့သည့် လျန်ကို မြင်သောအခါ ဂူယောင်မှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"လျန်... ငါတို့ အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အချိန်တွေက မင်းအတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ အတူတူ ရယ်မောပြောဆိုခဲ့တဲ့ အချိန်တွေက မင်းအတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလား"

"ဂူယောင်"

"လျန်"

"အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး။ မင်းနဲ့ အတူ ရယ်မောပြောဆိုခဲ့တဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းဝင်တစ်

ယောက်အနေနဲ့ ငါ့ဘဝက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။ ငါ အခုထိ အသက်ရှင်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်"

"ဘာလဲ မင်း ဘာအတွက်နဲ့ အသက်ရှင်ခဲ့တာလဲ"

ထိုစကားအပြီးတွင် အဖြေစကား ထပ်မထွက်လာတော့ပေ။ လျန်သည် ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့သောကြောင့်ပင်။ မည်မျှပင် ခြိမ်းခြောက်ပါစေ သူ့ကို မဖြိုဖျက်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့် ဂူယောင်မှာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အခြေအနေ မကောင်းဘူးနဲ့ တူတယ်"

"အဘိုးဗီ"

"မင်း ငါ့ကို ဒီအထိ ခေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ"

ဗီယွန်းဂဲ၏ မေးခွန်းကို ဂူယောင်သည် ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ရင်း ပြောသည်။

"အဘိုးအို နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းအကြောင်း သိလား"

"နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်း"

"ဟုတ်ပါတယ်။ သိုင်းလောကရဲ့ နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်း"

နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းအကြောင်းကို အချိန်တစ်ဝက်ကျော်ကြာ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ဗီယွန်းဂဲမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

"ဆိုတော့... မင်းပြောတဲ့ သိုင်းလောကရဲ့ နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းဆိုတာ သူတောင်းစားဂိုဏ်းကနေ ပါရမီရှင်တွေကို အတုအယောင် ဖန်တီးတဲ့ စီမံကိန်းလို့ ပြောချင်တာလား"

"အတိအကျ ပြောရရင်တော့ ထူးချွန်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ပျိုးထောင်ပေးတဲ့ စီမံကိန်းပါ"

သိုင်းလောကရဲ့ နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်း။

၎င်းမှာ သိုင်းလောကကို ဦးဆောင်မည့် ငယ်ရွယ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူများကို ရှာဖွေပျိုးထောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်သည့် စီမံကိန်း ဖြစ်သည်။

"အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သိုင်းလောကစစ်ပွဲကို မှတ်မိသေးလား"

"မှတ်မိတာပေါ့။ ငါလည်း အဲဒီခေတ်ကာလတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ လူအိုကြီးတစ်ယောက်ပဲလေ"

"သိုင်းလောက တာအိုအဖွဲ့အစည်းတွေက မင်ဂိုဏ်းကို စစ်ပွဲမှာ အနိုင်ရခဲ့တာက တရားမျှတမှုက အနိုင်ရလို့ဆိုတဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အကြောင်းပြချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ပြောရရင် တာအိုအဖွဲ့အစည်းဘက်က သိုင်းပညာရှင်တွေက ပိုများပြီး ပိုသန်မာလို့ပဲ"

တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ကောင်းခြင်း၊ ဆိုးခြင်း မရှိပေ။

"သဘာဝကျကျပဲ တရားမျှတမှုဆိုတာလည်း မရှိပါဘူး။ တာအိုအဖွဲ့အစည်းက မင်ဂိုဏ်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာက သူတို့က နည်းနည်းလေး ပိုသန်မာနေခဲ့လို့ပဲ။ အဲဒီနေ့ကတည်းက သိုင်းလောကက သဘောပေါက်သွားတယ်။ ငါတို့သာ နည်းနည်းလေး ပိုအားနည်းခဲ့ရင် မင်ဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေသာ ပိုများပြီး ပိုသန်မာခဲ့ရင်... အနိုင်ရမယ့်သူက ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"

ဗီယွန်းဂဲပင် ထိုအချက်ကို သဘောတူသည်။ သူသည် ထိုစစ်ပွဲကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကြုံခဲ့ရသူဖြစ်ပြီး မည်မျှ ပြင်းထန်ခဲ့သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

"ဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ သိုင်းလောကက နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းဆိုတဲ့ စီမံကိန်းကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တာပါ"

ထိုအတွက်ကြောင့် သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်းက ဗဟိုလွင်ပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသော သူတောင်းစားဂိုဏ်းဝင်များကို အသုံးပြုကာ ရိုးရာလမ်းစဉ်မှ ငယ်ရွယ်သော သိုင်းပညာရှင်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ကူညီပေးလာခဲ့သည်။

"စစချင်းမှာတော့ ကျွန်တော်တို့က ငယ်ရွယ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို လိုအပ်တဲ့ အဖိုးတန်ဆေးမြစ်တွေ၊ အတွင်းအားတိုးဆေးတွေ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းတွေကို ပေးအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တိုက်ဆိုင်သလိုလိုနဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ပေါ့"

သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရသည့် ငယ်ရွယ်သော သိုင်းပညာရှင်များသည် သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်းနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်းတို့၏ စီစဉ်မှုအတိုင်း အဖိုးတန်ဆေးမြစ်များ၊ အတွင်းအားတိုးဆေးများ သို့မဟုတ် သိုင်းကျမ်းများကို စနစ်တကျ ရရှိကြသည်။

"အဲဒီထဲမှာ ဒါကို အသုံးပြုပြီး ထူးခြားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရခဲ့တဲ့ မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပေမဲ့ အများစုကတော့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မှီခိုလာကြတယ်။ သူတို့ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ရမယ့် အချိန်မှာ ဆေးမြစ်တွေကိုပဲ လိုက်ရှာနေကြတယ် ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆ ကံကောင်းမယ့် အခွင့်အရေးကိုပဲ မျှော်လင့်နေကြတယ်"

သဘာဝကျစွာပင် သူတို့အတွက် အတားအဆီးများ ရောက်လာပြီး အများစုမှာ ထိုအတားအဆီးကို မကျော်လွှားနိုင်ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်ခဲ့ကြသည်။

အနည်းဆုံး ဒုတိယတန်းစား သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်လာနိုင်မည့် ငယ်ရွယ်သော မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူများသည် သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်းနှင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ စီစဉ်ပေးမှုများကြောင့် ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှုဖြင့် တိုးတက်ပုံကို မေ့လျော့သွားကြသည်။

အဆုံးသတ်တွင် သူတို့သည် အတားအဆီးကို မကျော်လွှားနိုင်ဘဲ တတိယတန်းစား သိုင်းပညာရှင်အဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သဘောပေါက်သွားတယ်။ သိုင်းပညာရှင်တွေကို မွေးထုတ်ဖို့ ကံတရားအပေါ် မှီခိုလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတာကိုပေါ့။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ နည်းလမ်းပြောင်းလိုက်တယ်"

ထိုနည်းလမ်းမှာ ဗဟိုလွင်ပြင်အတွင်းမှ ထူးချွန်သည့် သိုင်းပညာရှင်များကို ရှာဖွေပြီး တပည့်များ မွေးထုတ်ရာတွင် ကူညီပေးခြင်းပင်။

ထို့အပြင် အလားအလာရှိသော်လည်း ရန်ပုံငွေ သို့မဟုတ် လူအင်အား လိုအပ်နေသည့် ဂိုဏ်းများ သို့မဟုတ် သိုင်းမိသားစုများဆီသို့ ရန်ပုံငွေနှင့် လူအင်အား ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။

"အဲဒါကြောင့်ပဲ အဘိုးအိုက တိုင်းပြည်အနှံ့ လှည့်လည်ပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေကို ရှာဖွေနေခဲ့တာလား"

"အင်း... ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးလို့ ပြောရင်တော့ လိမ်ရာရောက်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပါပဲ"

"ကောင်းပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ဒီအကြောင်းတွေ ဘာလို့ လာပြောပြနေတာလဲ"

ဗီယွန်းဂဲသည် ဤအချက်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ အရေးကြီးတဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုး လာပြောပြနေရတာလဲ...

"လျန်က ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက မွေးစားခဲ့ပြီး ကိုယ့်ညီအရင်းလို သဘောထားခဲ့တဲ့ ကလေးပါ။ သဘာဝကျစွာပဲ သူ ကျွန်တော့်ကို သစ္စာဖောက်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကလေး... ကျွန်တော့်ကို သစ္စာဖောက်သွားတယ်။ လျန်က သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ သတင်းကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ဖို့ အစကတည်းက ကျွန်တော့်ဆီ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တာ"

"မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို သိတဲ့သူက နည်းနည်းလေးရယ်။ အဲဒီကောင်တွေက မင်းကို ဘယ်လိုသိပြီး လူကို ဘယ်လို လာထားထားနိုင်တာလဲ"

"သူတို့က ကျွန်တော့်အကြောင်းကို သိမှာမဟုတ်ဘဲ သူ့ကို ထားထားတာ ဖြစ်မယ်။ ကျွန်တော်သာ ကံဆိုးပြီး အမိခံလိုက်ရတာ"

"ဒါဆိုရင်..."

"လျန်လိုမျိုး ကလေးတွေကို ဗဟိုလွင်ပြင်အနှံ့ ထားထားဖို့ အလားအလာ အများကြီး ရှိတယ်။ သဘာဝကျစွာပဲ သူတို့အများစုက အဖူးအညွှန့်ခြေမှုန်းခြင်းအတွက် ထားထားတဲ့ ကလေးတွေ ဖြစ်မှာပဲ"

"ဗဟိုလွင်ပြင် အနှံ့အပြားမှာလား"

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့က သိုင်းလောကရဲ့ အနာဂတ်အတွက် နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းကို ပြင်ဆင်နေချိန်မှာ မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က သိုင်းလောကကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို ပြင်ဆင်ထားတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါက... ကျွန်တော်တို့ထက် တစ်လှမ်း စောနေခဲ့တယ်"

"နေပါဦး ဒါဆို ဆိုဟွန်း... ဆိုဟွန်းကော"

နေရာမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သော ဗီယွန်းဂဲသည် ဂူယောင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဂျင်မိသားစုထဲမှာ မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က စိုက်ထားတဲ့ သူလျှိုရှိနေဖို့ အလားအလာ ဘယ်လောက်ရှိသလဲ"

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ တစ်ဖက်မှာတော့ မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က မျိုးစေ့တွေကို ဘယ်လောက်အထိ စိုက်ထားသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ခန့်မှန်းဖို့တောင် မလွယ်ဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်။ အဘိုးအို ပြောသလိုပဲ... ဂျင်သခင်လေးသာ သိုင်းပညာမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုရင် သိပ်ပြီး အန္တရာယ် မရှိလောက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက အသံသိုင်းပညာမှာ အရည်အချင်း ရှိနေတယ် မဟုတ်လား"

ဗီယွန်းဂဲ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး..."

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အရည်အချင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားထားသည်ဟု ဆိုကြသည့် ကောင်းကင်ဘုံ သိုင်းခန္ဓာကိုယ်ပင်။

သဘာဝကျစွာပင် ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားသည့် မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ငြိမ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"မဖြစ်ဘူး... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ဂျင်မိသားစုဆီ သွားမှ ဖြစ်မယ် အခုချက်ချင်းပဲ"

"အမလေး ဖြစ်ရလေ အောင်မလေး"

နမ်ဂန်းမိသားစုထံမှ အကြောင်းပြန်စာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့် ရူးမတတ် ဖြစ်နေသည်။

"လိုတဲ့အချိန်ကျမှ သူတို့က မရှိကြဘူး"

လက်ရှိတွင် နမ်ဂန်းမူယော့မှာ သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်း၏ ပွဲတစ်ခုကြောင့် မိသားစုအိမ်တော်တွင် ရှိမနေပေ။ မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့အကြောင်း တိုင်ပင်နိုင်မည့်သူမှာ နမ်ဂန်းမူယော့ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသဖြင့် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ စိုးရိမ်စိတ်မှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

"တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိလို့လား"

"မရှိပါဘူး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ထိုသို့ပြောကာ လက်သည်းကို ကိုက်နေစဉ် စီးယုက တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ စီးယု၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် စိုးရိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် စီးယုကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ယွန်းဟွာလည်း... မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က နေရာအမျိုးမျိုးမှာ ငယ်ရွယ်တဲ့ လုပ်ကြံသူတွေကို ထားထားဖို့ အလားအလာ အများကြီး ရှိတယ်။

ဂူဆောင်းအိမ်တော်မှာပင် ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် သိုင်းမိသားစု မဟုတ်သော်လည်း မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လုပ်ကြံသူတစ်ဦးက အချိန်အတော်ကြာအောင် ဓားသွေးနေခဲ့ခြင်းပင်။ ဂျင်မိသားစုထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းကာ သူ့ကို လုပ်ကြံသူ လွှတ်လာမည်ဆိုလျှင်ပင် မထူးဆန်းတော့သည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

စီးယုကော သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား။

သူ့ကို ကြည့်နေသော စီးယု၏ အကြည့်မှာ အရင်ကနှင့် မတူတော့ပေ။ အရင်ကဆိုလျှင် အလုပ်တစ်ခုခု မရှိပါက သူ့ကို မျက်စောင်းပင် မထိုးတတ်သော စီးယုမှာ ယခုအခါ ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေလောက်အောင် တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒါ... မင်း မဟုတ်ဘူးမလား"

"ဘာကိုလဲ"

"အင်းလေ... ဟုတ်တယ်လို့ ပြောရင်တော့ ထူးဆန်းနေမှာပေါ့"

"ဘာကို ပြောတာလဲ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက စီးယုကို သံသယဖြစ်ဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေစဉ် သူမမှာ မည်သည့်အကြောင်းရင်းမှ မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ငါ့ရဲ့သခင်လေးက ဒီလောက်တောင် သန်မာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

လုပ်ကြံသူတွေလက်ကနေ ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သခင်လေးရဲ့ ပုံစံက ငါ ပျင်းတဲ့အချိန်တိုင်း ဖတ်နေကျ ဝတ္ထုတွေထဲက သူရဲကောင်းနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ။

"ဟီးဟီး"

စီးယုက ဟီးဟီးရယ်လိုက်ချိန်မှာ ဂျင်ဆိုဟွန်းက ပိုပြီး သတိထားလာကာ နောက်ကို ဆုတ်လိုက်သည်။

ဒီကောင်မလေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ အချိန်တန်လာပြီလား။

ငါ့သခင်လေး... တကယ့်ကို မိုက်တာပဲ။

သတိထားမှ ဖြစ်မယ်။ စီးယု ဘယ်အချိန်မှာ အသွင်ပြောင်းပြီး ငါ့ကို ဓားနဲ့ ထိုးမလဲဆိုတာ မပြောနိုင်ဘူး။

လူတွေ သိကြပါ့မလား သခင်လေးက အပျင်းထူလွန်းတဲ့လူမဟုတ်ဘဲ အရမ်းသန်မာတဲ့ အပျင်းထူလွန်းတဲ့လူဆိုတာကို။

ဂျင်ဆိုဟွန်းအတွက် ရုတ်တရက် ဂုဏ်ယူမိသွားသော စီးယုက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

"အော် ခဏလေးနော်"

"ဘာလဲ"

အပြင်သို့ ထွက်သွားသည့် စီးယုက အိတ်တစ်ချောင်းကိုင်ကာ ပြန်ရောက်လာပြီး ဓားမြောင်တစ်လက် ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ထိုင်နေရာမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့..."

"ဘာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

စီးယုက ခေါင်းစောင်းကာ သူမယူလာသည့် ပန်းသီးကို ဓားမြောင်ဖြင့် အခွံစခွာသည်။

"ဦးလေးယူ ပေးထားတဲ့ ပန်းသီးကို အခွံခွာပေးမလို့ပါ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ပန်းသီးအခွံခွာနေသော ထက်မြက်သည့် ဓားမြောင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုဓားသွားက သူ့ဆီကို ဘယ်အချိန်မှာ ဦးတည်လာမလဲဆိုတာ သူ မသိနိုင်ပေ။

"ရော့ စားလိုက်ပါ"

စီးယုက ပန်းသီးကို ကမ်းပေးလိုက်ချိန်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်းက ယူလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းထဲတွင် အဆိပ်ပါမပါ စိုးရိမ်နေရသည်။

"ဒါနဲ့ဆိုရင်တော့ ငါ ရူးတော့မှာပဲ"

"ဘာလို့လဲ အရသာ မရှိဘူးလား"

စီးယု၏ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာကို မြင်ပြီး ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ သက်ပြင်းချကာ ပန်းသီးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ညည်းညူလိုက်သည်။

"စီးယု"

"ရှင်"

"မင်းသာ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ရမယ်ဆိုရင်... ဥပမာ….. မင်းအမှုထမ်းနေတဲ့ သခင်လေးကို သတ်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လို သတ်မလဲ"

"ဘာ…ဘာလို့ သခင်လေးကို သတ်ရမှာလဲ"

"ဥပမာ ပေးကြည့်တာပါ။ တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်ကြောင့် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရမယ်လို့ပဲ ထားပါတော့"

"တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ သတ်ရမယ်ဆိုရင်တော့... သခင်လေး အနှစ်သက်ဆုံး ဦးလေးယူ မိသားစုက ပန်းသီးထဲမှာ အဆိပ်ခတ်လိုက်မှာပေါ့..."

"အဟွတ် အဟွတ်"

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ သခင်လေး အိပ်ပျော်နေတဲ့အချိန် ဓားမြောင်နဲ့ လည်ပင်းကို တိတ်တိတ်လေး လှီးပစ်လိုက်မှာ"

စီးယုက လက်ထဲမှ ဓားမြောင်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ချိန်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးဖြန်းဖြန်း ထသွားသည်။

"အင်း... ငါ့ကို အဲဒီလိုမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

စကားဆုံးသည်နှင့် စီးယုက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဂျင်ဆိုဟွန်းက ဆက်ပြောသည်။

"ငါ့အခန်းထဲကို နောက်ထပ် မလာနဲ့တော့"

"ဘာ ဘာလို့လဲ သခင်လေးရဲ့ အမှုထမ်းဖြစ်ရတာကို ဂုဏ်ယူစပြုနေတာကို"

"တော်ပြီ။ မင်း အခုလောလောဆယ် ခွင့်ယူလိုက်တော့။ မင်း မိဘတွေဆီ သွားပြီး မိသားစုနဲ့ တွေ့လိုက်ပါ"

"ဟွန်း... ဒါဆိုရင်လည်း ခွင့်ရက်အတွက် ပိုက်ဆံပေးဦး"

"မပေးဘူး"

အပျင်းထူလွန်းသောလူ ဖြစ်သလို ဆင်းရဲသောလူလည်းဖြစ်သည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ထိုအကောက်ကြံသော လုပ်ကြံသူမလေးအတွက် ပေးစရာ ပိုက်ဆံ မရှိချေ။

"ဒီဂျင်ဆိုဟွန်းဆိုတဲ့ ကောင်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အထောက်အထားက ဘာလဲ ငါ့ဌာနခွဲက လုပ်ကြံသူတွေ အကုန်လုံး ပျောက်ကုန်ပြီ"

"သူတို့ မအောင်မြင်ဘူးလား အင်း... မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ..."

"မင်း ငါ့ဌာနခွဲကို ဘာလုပ်ခိုင်းလိုက်တာလဲ"

"အသုံးမဝင်တဲ့ စကားတွေ ရပ်ပြီး အဆင်သင့်ပြင်ထား။ မင်းသွားရမယ့် နေရာ ရှိတယ်"

"သွားရမယ့် နေရာလား"

"သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်းက ဧည့်သည်တစ်ယောက် မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ခန်ူမသခင်လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အဆင်သင့်ပြင်ထား"

မူယုံ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခန်းမသခင်၏ ခေါင်းထဲမှာ အေးစက်သွားသည်။

မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က သူ့အမြီးကို ဖြတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။

မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည့် ခန်းမသခင်၏ မျက်လုံးများမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

ဒီအတိုင်း ထွက်ပြေးဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီထက်ပိုပြီးတော့...

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်လာချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မှောင်မိုက်သော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဓားငါးလက်က ခန်းမသခင်၏ လည်ပင်းကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။

ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲ။

သူတို့ ရှိနေမှန်းပင် မသိလိုက်ရသည့် ခန်းမသခင်မှာ ဘာမျှ မလုပ်နိုင်လိုက်ဘဲ လက်ခြေများ အချုပ်ခံလိုက်ရသည်။ စကားမပြောနိုင်အောင် အသံအကြောကို ဖိနှိပ်ခံထားရသည့် ခန်းမသခင်ဆီသို့ မူယုံက လျှာသတ်သံဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။

"တောက်…မုဆိုးခွေးက မုဆိုးအလုပ် မလုပ်နိုင်တော့ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ခန်းမသခင်က အဖြေကို သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ပို၍ ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ မူယုံက ထိုခန်းမသခင်ကို ခံစားချက်မဲ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မုဆိုးအလုပ် မလုပ်နိုင်တဲ့ ခွေးဆိုရင် ပြုတ်စားရမှာပဲ။ တကယ်တော့ ငါက ခွေးသား မကြိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်းကတော့ ကြိုက်ကောင်း ကြိုက်လိမ့်မယ်။ သူ့ကို ခေါ်သွားကြ"

ခန်းမသခင်ကို ဆွဲခေါ်သွားသည်ကို ကြည့်နေသော မူယုံက အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ယခု သူ ဗဟိုလွင်ပြင်မှ နဂါးများကို ကြိုဆိုရန် အဆင်သင့် ပြင်ရတော့မည်ပင်။

"ပျော်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ ပျော်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ အဲဒီကောင်လေးတွေ ဘယ်လို မျက်နှာပေးမျိုး ဖြစ်နေမလဲဆိုတာကို ငါ မျှော်လင့်နေမိပြီ"