← Chapters

အခန်း ၅၀

Vol. 5 Ch. 50

အခန်း ၅၀

Vol. 5 Ch. 50

အခန်း။ ၅၀

တောင်တန်းမြင့်ကြီးများနှင့် ၎င်းကို ခွဲဖြတ်စီးဆင်းနေသည့် ရေတံခွန်ကြီးက လူသားတို့ စိတ်ကူးယဉ်ရန်ပင် မဝံ့ရဲသည့် သဘာဝတရား၏ ဖန်တီးမှုဖြစ်သော ဟျောင်းဝမ်တောင်ပင်။

မည်သူတည်ဆောက်ခဲ့မှန်း မသိရသည့် ရှေးဟောင်းစံအိမ်တစ်ခုတွင် လူတစ်ယောက်သည် ဟျောင်းဝမ်တောင်၏ ရှုခင်းကို ခံစားရင်း ပြုံးရွှင်နေသည်။

"ဒီနေရာကတော့... မသေမျိုးတွေ၊ ကဗျာဆရာတွေ သီချင်းစပ်ရာနဲ့ ပန်းချီဆရာတွေ သဘာဝတရားကို ပုံဖော်ရာ နေရာလေးပါပဲ။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် သောက်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင်... ဒီထက်ပိုပြီး ဆုတောင်းစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ မဟုတ်ဘူးလား... မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်..."

မသေမျိုးတစ်ယောက်လို တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေပြီး ရှုခင်းကို ခံစားနေသည့် ထိုသူ၏ရှေ့တွင် မီးခိုးရောင် သိုင်းမုတ်ဆိတ်ထူထူနှင့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

သူ၏ဘေးတွင်လည်း ခိုင်မာတောင့်တင်းပြီး ဂုဏ်သိက္ခာအပြည့်ရှိသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။

"မင်းက မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ နာမည်ကြီး သခင် ဂျူချွန်းကိုး။ မင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းငယ်တွေကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက မှန်သားပဲ"

ကမ္ဘာ့သိုင်းလောက၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂွမ်ဒိုယော့သည် ဂျူချွန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"မင်းဘေးကတစ်ယောက်ကတော့ မိသားစုငါးခုရဲ့ ကျောရိုးဖြစ်တဲ့ နမ်ဂန်းမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရမယ်"

"ကျွန်တော်က နမ်ဂန်းမူယော့ပါ"

"သိုင်းလောကရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ မိသားစုငါးခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်တို့ စုဝေးမိကြပြီပေါ့"

"မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လည်း ဒီမှာ ရောက်နေပြီဆိုတော့ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံး ဒီနေရာမှာ စုဝေးမိနေတယ်လို့ ပြောရင် လွန်မယ် မထင်ဘူး"

ဂျူချွန်းက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ဖလားများကို နှစ်ဦးစလုံးထံ ကမ်းပေးလိုက်ကာ ဝိုင်များ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဖလားကို ဝိုင်ဖြည့်လိုက်ပြီး မြှောက်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါလည်း ကံကြမ္မာတစ်ခုပါပဲ... တစ်ခွက်လောက် သောက်မလား"

"သောက်ရမှာပေါ့"

ဂွမ်ဒိုယော့သည် ဂျူချွန်း လောင်းပေးသော ဝိုင်ဖလားကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သောက်လိုက်သည်။ အဆိပ်ခတ်ထားမလားဟူသည့် သံသယအမှုန်အမွှားမျှ မရှိဘဲ ရက်ရောစွာ ပြုမူလိုက်သော သူ့ကိုမြင်သော် ဂျူချွန်းက ဟားတိုက်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား သိုင်းလောကရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ဒီလောက်တော့ ရဲရင့်ရမှာပေါ့"

"မင်းမှာ ငါ့ကို အဆိပ်ခတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိသလို လိုအပ်ချက်လည်း မရှိဘူးလေ"

ဤစကားတို့မှတစ်ဆင့် ဂျူချွန်းသည် ဂွမ်ဒိုယော့၏ ယုံကြည်မှုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဂွမ်ဒိုယော့သည် ဂျူချွန်းနည်းတူပင် ရိုးရိုးအဆိပ်များနှင့် သူ့ကို အဆိပ်ခတ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သိရှိထားခြင်းပင်။ သူပြောသည့်အတိုင်းပင် ဂျူချွန်းယူလာသော ဝိုင်ထဲတွင် အဆိပ်မပါပေ။

"မင်းမှာလည်း သာမန်ရဲရင့်ခြင်းထက် ပိုတဲ့သတ္တိ ရှိတာပဲ။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဒီလိုနေရာမျိုးကို တစ်ယောက်တည်း လာရဲတယ်ဆိုတာ"

တကယ်တော့ မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် နမ်ဂန်းမိသားစုတို့မှ လိုက်ပါလာသော သိုင်းပညာရှင်များသည် ဟျောင်းဝမ်တောင် ပတ်လည်တွင် သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ ဟျောင်းဝမ်တောင်ကိုပင် ပြည့်လျှံသွားစေနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည်။ စစ်ပွဲတစ်ခုပင် ဆင်နွှဲနိုင်လောက်သော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံရသည့် အခြေအနေတွင်ပင် ဂျူချွန်း၏ မျက်နှာမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဖက်စလုံးက စစ်ပွဲဆင်နွှဲဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြဘူးလေ"

"အင်း"

သူ့အသေခံခြင်းက စစ်ပွဲတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသော ဂျူချွန်း၏ လေသံကို နမ်ဂန်းမူယော့က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်ကြံသူတွေကို အရင် စလွှတ်ခဲ့တာ မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ပဲဆိုတာ ငါ သိတယ်။ အဲဒါကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"

"ကျောက်ရေအိုင်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကံဆိုးတဲ့ ဖြစ်ရပ်အကြောင်း ပြောနေတာလား"

"ဒါပေါ့ တခြားဘာဖြစ်ရမလဲ"

ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် နမ်ဂန်းမူယော့သည် သူချစ်သော ကလေးနှစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုကြောင့်ပင် ဂျူချွန်းအပေါ်ထားရှိသော နမ်ဂန်းမူယော့၏ လေသံနှင့် အကြည့်တို့မှာ ကောင်းစွာသွေးထားသော ဓားတစ်လက်လို ထက်မြက်နေသည်။

"မုဆိုးတစ်ယောက်က သားကောင်ကို ဖမ်းဖို့ အစာမျှားထားရင် အဲဒီအစာကို ဆုံးရှုံးဖို့လည်း ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ဂျူချွန်း၏ စူးရှသောစကားကြောင့် နမ်ဂန်းမူယော့က နောက်မဆုတ်ဘဲ ပြန်ချေပသည်။

ဂျူချွန်း လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ စောင့်ဆိုင်းနေသော မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင်များက လူတစ်ယောက်ကို နှစ်ဖက်မှ ချုပ်ကိုင်ကာ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ သူသည် ငွေရောင်အမှတ်တံဆိပ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့် ဂွမ်ဒိုယော့နှင့် နမ်ဂန်းမူယော့တို့၏ မျက်နှာထားများ တင်းမာသွားသည်။

"မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ငွေရောင်အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ ခန်းမသခင်၊ ဂီဟျောလ်ပါ"

ဂီဟျောလ်ကို အတင်းအကျပ် ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ကဲ ခန်းမသခင် ဂီဟျောလ်။ မင်းရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြမလား"

ဂီဟျောလ်သည် ဂျူချွန်းကို သတ်ချင်လောက်အောင် စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ကြောင်း ခဏချင်းမှာပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

မင်းရဲ့ ခန်းမသခင်ကို ကယ်ချင်ရင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချပါ။

ဂျူချွန်း၏ စိတ်ဖြင့်ပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် ဂီဟျောလ် သွားများကို ကြိတ်ထားလိုက်သည်။ သူ သွားများကို ကျိတ်ထားမိလွန်း၍ အံသွားပင် ကျိုးသွားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာများကို စိုးရိမ်နေချိန် မဟုတ်တော့ပါ။

နောက်ဆုံးတော့ သူ ငါ့ကို ဖယ်ရှားတော့မှာပဲ။

မုဆိုးခွေးက မုဆိုးအလုပ် မလုပ်နိုင်တော့သည့်အတွက် သူ့အဆုံးသတ်မှာ သတ်မှတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ ဤသို့သေသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုသို့သေသည်ဖြစ်စေ ဂီဟျောလ်အနေဖြင့် ငွေရောင်အမှတ်တံဆိပ်ကို မတရားသော သေခြင်းမျိုးဖြင့်ပင် ကာကွယ်ပေးရမည်ပင်။ ၎င်းမှာ ခန်းမသခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။

"ဒီခန်းမသခင်က... အဖူးအညွှန့်ခြေမှုန်းခြင်းကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာနဲ့ ဂျီအိုအိုင်အိုမှာ မိသားစုငါးခုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော် ငြင်းမနေပါဘူး"

"မင်းပြောတာက မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က လုံးဝ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဘူးပေါ့"

ဂွမ်ဒိုယော့၏ မေးခွန်းကို ဂီဟျောလ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ဒါက ရယ်စရာတောင် မကောင်းဘူး မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ မင်းစဉ်းစားနိုင်တာ ဒါပဲလား အမြီးကို ဖြတ်ပစ်တာမျိုးလား ပြီးတော့ ငါတောင် မသိတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပြီး ခန်းမသခင်လို့ မိတ်ဆက်ပေးတာလား"

နမ်ဂန်းမူယော့၏ ဒေါသထွက်နေသော အသံအပြီးတွင် ဂျူချွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နေရာမှ ထလိုက်သည်။

"ဒီလူက ငွေရောင်အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ ခန်းမသခင် အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော် နာမည်၊ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဒီမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အစွဲပြုပြီး ကျိန်ဆိုနိုင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဒေါသကို ပြေပျောက်စေဖို့ မလုံလောက်ဘူးဆိုတာကိုပါ"

စကားဆုံးသည်နှင့် ဂျူချွန်း၏ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားပြင်းသည့် ထိုးချက်က ဂီဟျောလ်၏ ဦးခေါင်းနောက်ပိုင်းကို ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို အသက်ပျောက်သွားသည့် ဂီဟျောလ်ကို မြင်လိုက်ရသော ဂွမ်ဒိုယော့နှင့် နမ်ဂန်းမူယော့တို့သည် နေရာမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်ကြသည်။ ထိုအတောအတွင်း ဂျူချွန်းက ဂီဟျောလ်၏ သွေးစက်များ ပေကျံနေသည့် သူ့မျက်နှာကို သုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငွေရောင်အမှတ်တံဆိပ်မှာ ရှိတဲ့ လုပ်ကြံသူ စုစုပေါင်းက တစ်ရာ့ငါးဆယ်ပါ။ သူတို့ကို အစေခံတဲ့သူ အရေအတွက်ကတော့ နှစ်ရာပါ"

ဂျူချွန်းက ဟျောင်းဝမ်တောင်၏ ရေတံခွန်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ"

သူ့စကားကြောင့် ဂွမ်ဒိုယော့သည် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ခေါ်ပြီး ရေတံခွန်ကို စစ်ဆေးစေသည်။ ခဏအကြာတွင် စစ်ဆေးမှုပြီးဆုံးသွားသည့် ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် မျက်နှာပျက်လျက် ပြန်ရောက်လာပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အား လျှောက်တင်သည်။

"အလောင်းပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး... တစ်ကိုယ်လုံးကို ချည်နှောင်လျက် ရေနစ်မြုပ်နေပါတယ်။ အရေအတွက်က... သုံးရာကျော်လောက် ရှိပါတယ်"

အလောင်းပေါင်း သုံးရာကျော် တွေ့ရှိရသည်ဟူသော အဖြေကြောင့် ဂွမ်ဒိုယော့သည် မီးတောင်ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ဂျူချွန်းအား စိုက်ကြည့်ကာ တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မင်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ"

"သိုင်းလောကမှာ သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ပဲ ပြန်ဆပ်ရတာ ဥပဒေမဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့ မလုပ်နိုင်ခဲ့လို့ ကျွန်တော်ကပဲ သွေးကြွေးကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ဆပ်လိုက်တာပါ"

"ဒါကို ငါတို့ လိုချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ"

ဂွမ်ဒိုယော့နှင့် နမ်ဂန်းမူယော့တို့သည် ဂျူချွန်းဆိုသူကို စိတ်ရင်းအတိုင်းပင် သတ်ပစ်ချင်နေကြသည်။ သူလုပ်ခဲ့သော မကောင်းမှုများကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။

သူက အန္တရာယ်များတဲ့လူပဲ

လိုအပ်ပါက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကိုပင် အချိန်မရွေး သတ်ပစ်နိုင်သည့် အေးစက်စက်နှင့် ပြတ်သားမှု။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် မင်ဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖိအားပေးရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့သော သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်းနှင့် နမ်ဂန်းမိသားစုတို့သည် အကြောင်းပြချက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သွေးကြွေးဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လူပေါင်း သုံးရာကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်နေ၍ ဖြစ်သည်။ မင်ဂိုဏ်းကို ဆက်လက် ဖိအားပေးပါက တာအိုအဖွဲ့အစည်းဘက်၏ တရားမျှတမှု အကြောင်းပြချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် သွေးကြွေးတွေ လိုသေးလား"

ဤအချက်ကို သိနေသော ဂျူချွန်းက ပခုံးတစ်ဖက်ကို တွန့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"...နောက်ထပ် မလိုတော့ဘူး"

ဂွမ်ဒိုယော့သည် ယခုအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် သောက်မလား"

"မလိုတော့ဘူး"

ဂွမ်ဒိုယော့၏ ငြင်းပယ်မှုကြောင့် ဂျူချွန်းသည် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ဖလားထဲ ဝိုင်ပြန်ဖြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်းနဲ့ မင်ဂိုဏ်းတို့ရဲ့ နားလည်မှုလွဲမှားတာတွေကို ဒီနေ့ရှင်းလင်းလိုက်တာ တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အခါသမယပါပဲ။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးလိုက်ပါမယ်"

ဂျူချွန်း ဝိုင်သောက်နေသည်ကို ကြည့်နေကြသော နှစ်ဦးထံသို့ ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ရောက်လာသည်။ မကြာမီပင် ဂျူချွန်းက ဖလားကို ချလိုက်ပြီး သွယ်ဝိုက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ရန်သူမှာ နှစ်တစ်ရာကြာမယ့် ကြီးမားတဲ့ စီမံကိန်းရှိနေရင် ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ"

"..."

နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသော်လည်း ဂျူချွန်းပြောနေသည်မှာ ရိုးရာသိုင်းလောက၏ နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။ မကြာမီပင် သူတို့၏ စိုးရိမ်စိတ်များ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာတော့မည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဲဒီမေးခွန်းရဲ့ အဖြေကတော့... ဆယ်နှစ်စီမံကိန်းကို ပြင်ဆင်ထားဖို့ပဲ"

ဂျူချွန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာသည်။

"နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် ဆယ်နှစ်စီမံကိန်းပေါ့"

ထိုနေ့တွင် ဗဟိုလွင်ပြင်တစ်လျှောက် ကျီးကန်းအမြောက်အမြား ပျံသန်းလာကြသည်။ မည်သည့်နေရာမှ စတင်လာမှန်း၊ မည်သို့ ဤမျှအထိ ရောက်လာမှန်း မသိရသော ထိုအမည်းရောင်လှိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အော်သံများကိုပြုကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ထိုနေ့တွင်ပင် ဗဟိုလွင်ပြင်တစ်လျှောက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသံများ ပျံ့နှံ့လာသည်။

"ဟုန်မန်ဂိုဏ်းမှာ မီးလောင်လို့ လူငယ်တပည့်အများအပြား မီးလောင်သေဆုံးသွားတယ်တဲ့"

"ရှီမန်မိသားစုရဲ့ သားအကြီးနဲ့ သားအလတ်တို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဆိပ်သင့်သေဆုံးသွားတယ်တဲ့"

"မိုးကြိုးဗုံး ပေါက်ကွဲလို့ မိသားစုတစ်ခုလုံး ပြာဖြစ်သွားတယ်..."

ဗဟိုလွင်ပြင်တစ်လျှောက်မှ သတင်းစကားများကြောင့် ဂူယောင်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်များသည် တိုက်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုရလောက်အောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သားကောင်များမှာ အများအားဖြင့် ရိုးရာသိုင်းလောက၏ မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ကို သတ်ဖြတ်နေသူများမှာ လုပ်ကြံသူများ သို့မဟုတ် မင်ဂိုဏ်းမှ လူများမဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်တာမျှ အတူတူ နေထိုင်ကာ ရယ်မောငိုကြွေးခဲ့ဖူးသော လူငယ်လေးများပင်။

တစ်စက်မျှ မနားတမ်း ရောက်လာနေသော သတင်းများကြောင့် ဂူယောင်မှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်သွားသည်။ ယခုအခါ အခြေအနေမှာ ထိန်းချုပ်မရတော့ပေ။

"အဖူးအညွှန့်ခြေမှုန်းခြင်း... အခုမှ စတင်တော့မှာပဲ"

ဗဟိုလွင်ပြင်အနှံ့မှ ထိတ်လန့်စရာ သတင်းများသည် ဂျင်မိသားစု၏ နားထဲအထိ ရောက်လာသည်။

"ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်မလဲ"

ယူဆောဟွန်က စိုးရိမ်တကြီး တုန်ယင်နေသဖြင့် ဂျင်ဆူမောက်က သူမ ပခုံးကို အသာအယာ ဖက်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အခုကြားနေရတဲ့ သတင်းဆိုးတွေက ဂိုဏ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် သိုင်းမိသားစုတွေမှာ ဖြစ်နေတာပါ။ ယုံကြည်ရတဲ့ သတင်းအရ သိုင်းလောကရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူတွေကို ပစ်မှတ်ထားတာလို့ သိရတယ်"

"ကျွန်မတို့နဲ့ မပတ်သက်ဘူးလို့ ထင်ပေမဲ့ ဆိုဟွန်း သိုင်းပညာ သင်ထားတယ်မဟုတ်လား"

"အစ်ကိုကြီးကန်ဆီက သင်ထားပေမဲ့ ဆိုဟွန်းက လူတိုင်းသိတဲ့ ကမ္ဘာ့အပျင်းဆုံးလူ မဟုတ်လား သူတို့က ဆိုဟွန်းကို ဒုက္ခပေးဖို့အထိ အလုပ်ရှုပ်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဂျင်ဆူမောက်က အတတ်နိုင်ဆုံး နူးညံ့သောအသံဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဂျင်ဆူမောက်၏ ရင်ထဲတွင် ရှိနေသော စိုးရိမ်စိတ်မှာ လွယ်လွယ်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။

တစ်ယောက်ယောက်က ဆိုဟွန်းရဲ့ အသက်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ စီးယုဆိုရင်လည်း မထူးဆန်းဘူး။

ဂျင်ဆူမောက်သည် သူ၏စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ငြိမ်သက်စေရန် ကြိုးစားပြီး အသက်ရှူလိုက်သည်။ မိသားစုကို ကာကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရတော့မည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး"

ဂျင်မိသားစုတွင် အိမ်တော်ထိန်းချုပ်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် တာဝန်ယူခဲ့သူ မိုယောဟတ်သည် မိသားစုခေါင်းဆောင် ဂျင်ဆူမောက်၏ အမိန့်အရ အိမ်တော်တွင် အမှုထမ်းသက် ဆယ်နှစ်မပြည့်သေးသော အစေခံများကို စုဝေးစေခဲ့သည်။ သူတို့ထဲတွင် ချုံဂီ၊ ဆွန်ဂီနှင့် စီးယုတို့လည်း ပါဝင်သည်။

"အားလုံး ရောက်ပြီလား"

ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဂျင်ဆူမောက် ရောက်လာသည့်အခါ အစေခံများက ခါးကိုင်း၍ ဂါရဝပြုကြသည်။

"သခင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဂျင်ဆူမောက်သည် စုဝေးနေသော လူငယ်အစေခံများကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့အများစုမှာ အရွယ်မရောက်သေးသော လူငယ်လေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အိမ်တော်ရှိ အစေခံအားလုံးမှာလည်း အမှုထမ်းသက် ဆယ်နှစ်မပြည့်သေးသူများသာ ဖြစ်သည်။

"အခု ဗဟိုလွင်ပြင်မှာ ကံဆိုးတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပျက်နေတယ်ဆိုတာ မင်းတို့အားလုံး သိကြမှာပါ"

အဖူးအညွှန့်ခြေမှုန်းခြင်းဟုခေါ်သော မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို လုပ်ကြံသည့် ဖြစ်ရပ်။ ကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်တစ်ခုတွင် ဖြစ်ပွားနေသည့် ကြေကွဲဖွယ်ရာဖြစ်ရပ် ဖြစ်သဖြင့် ဂျင်မိသားစုမှ အစေခံများလည်း အနည်းအကျဉ်း သိရှိနေကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

အစေခံများက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြေလိုက်ကြရာ ဂျင်ဆူမောက်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မကြာမီပင် မူယုံဟူ ဦးဆောင်သော ဂျင်မိသားစု၏ ကိုယ်ရံတော်များသည် အလေးချိန်ပြည့်သော ငွေအိတ်များကို လူငယ်အစေခံများထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။ မျက်နှာပျက်နေသော အစေခံများသည် ငွေအိတ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"ဒါကတော့ ဂျင်မိသားစုမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ မင်းတို့အတွက် လျော်ကြေးနဲ့ အလုပ်ထွက်ခွင့်ရငွေပါ။ ပမာဏများများ ထည့်ပေးထားလို့ ဘာမှ လိုအပ်မှာ မဟုတ်သလို အိမ်တော်က ထွက်သွားပြီးရင်လည်း အဆင်ပြေပြေ နေထိုင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်"

အစေခံများက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

ဂျင်ဆူမောက်၏ အသံထဲတွင် ပါဝင်သော စေတနာကို ခံစားမိသည့် အစေခံများသည် အလုပ်ရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သော ဂျင်မိသားစုခေါင်းဆောင်အတွက် ထိုနေရာတွင်ပင် ဦးညွတ်ဂါရဝပြုပြီး အိမ်တော်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"မင်းတို့ အလုပ်တွေ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်"

"သခင်မလေး... အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဟီး... သခင်မလေး..."

အစေခံများကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးနေသည့် ဂျင်ဂါဟျွန်းက ငိုနေကြသည့် ချုံဂီနှင့် ဆွန်ဂီတို့ထံသို့ သူမ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်များကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့ကိုမှ လွယ်လွယ်နဲ့ မရောင်းလိုက်နဲ့ဦး သေချာစစ်ဆေးပြီးမှ ရောင်းပါ။ ဒါဆိုရင် ငွေအတော်များများ ရနိုင်မှာပါ"

"ဒီလိုမျိုး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး"

"ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ် သခင်မလေး"

"ဟုတ်ပါပြီ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်ကြပါ"

ဂျင်ဂါဟျွန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် ယူဆောဟွန်သည်လည်း ပင်ပန်းကြီးစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည့် အစေခံများကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးသည်။

သို့သော် လူအားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မှ တစ်ယောက်သာလျှင် သူမနေရာမှ မရွေ့ဘဲ ကျန်ရစ်နေသည်။

ငွေကို အရာအားလုံးထက် ပိုမိုချစ်မြတ်နိုးသည့် သူမသည် လေးလံသော ငွေအိတ်ကိုပင် ချထားရင်း သူမနေရာ၌ ဆက်လက် ရပ်နေသည်။

"စီးယု"

မူယုံဟူ၏ ခေါ်သံအဆုံးတွင် စီးယုသည် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ အရာရာတိုင်းကို ဂျင်မိသားစုအတွက် မြှုပ်နှံခဲ့ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာလည်း ဂျင်မိသားစုအတွက်ပဲ မြှုပ်နှံသွားမှာပါ။ ဒါကြောင့်... ကျွန်မကို အခွင့်အရေးတစ်ခုလောက် ပေးပါ သခင်ကြီး"

မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် စိတ်ရင်းအမှန် တောင်းပန်နေသည့် စီးယုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျင်ဆူမောက်၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။ စီးယုသည် ဂျင်ဆိုဟွန်းအပေါ် ယခုအချိန်အထိ ထားရှိခဲ့သည့် သစ္စာရှိမှုကို သူ မည်သို့မျှ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။

" အဖူးအညွှန့်ခြေမှုန်းခြင်းလို့ခေါ်တဲ့ ကံဆိုးတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားတဲ့အခါမှ မင်းကို ပြန်ခေါ်ပါ့မယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ ခွင့်ယူတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

"ကျွန်မ သခင်လေးဘေးကနေ ဘယ်တော့မှ မခွာနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မမရှိရင် သခင်လေးကို ဘယ်သူ ဂရုစိုက်ပေးမှာလဲ"

"အိမ်တော်ထိန်းက ယုံကြည်ရတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ကို သခင်လေးဘေးမှာ ထားပေးဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားမို့..."

"တောင်းပန်ပါတယ် သခင်ကြီး ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကျွန်မ ဘယ်မှ မသွားနိုင်ပါဘူး"

စီးယုက လက်မခံဘဲ ပူဆာနေသဖြင့် ဂျင်ဆူမောက်လည်း စိတ်ကို တင်းထားလိုက်သည်။ သူ ချွင်းချက်ထား၍ မရပေ။ ထို့ပြင် အဖူးအညွှန့်ခြေမှုန်းခြင်းကို ဦးဆောင်နေသည့် လုပ်ကြံသူ ကလေးငယ်များထဲတွင် စီးယု မပါဝင်ကြောင်း မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်ပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ချွင်းချက်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ယုံဟူ"

"ဟုတ်ကဲ့"

မူယုံဟူက ဒူးထောက်နေသည့် စီးယုကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထူလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ နားလည်ပေးပါ"

"ကျွန်မ... ကျွန်မ..."

ဂျင်ဆူမောက်၊ ယူဆောဟွန်နှင့် ဂျင်ဂါဟျွန်းတို့က ဆွဲခေါ်သွားခံနေရသည့် စီးယုကို သနားစဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြစဉ်တွင်ပင်။

"စီးယု ဘယ်ရောက်နေတာလဲလို့ လိုက်ရှာနေတာ ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး"

အရေးကြီးသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပါက အခန်းထဲက အလွယ်တကူ ထွက်မလာတတ်သည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းက အိပ်ရေးမဝသေးသော မျက်နှာဖြင့် ရောက်လာသည်။

"ဆိုဟွန်း"

ဂျင်ဆူမောက် တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဂျင်ဆိုဟွန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"စီးယုက ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ စီးယုသာ ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်ရင် ကျွန်တော် သေနေတာ ကြာပါပြီ"

"သခင်လေး..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက"

"သား ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ သားသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စီးယုကိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့"

မူယုံဟူ၏ ဘေးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသော ဂျင်ဆိုဟွန်းက စီးယု၏ ပခုံးကို လက်ဖြင့် ဖက်ထားလိုက်သည်။

"စီးယုက ကျွန်တော့်လူပါ"

All Chapters