အခန်း ၆၉၁

အခန်း (၆၉၁)။

ဖီးနစ်ငှက်သည် သံယောဇဉ်အမျှင်တန်းများ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားသည့် အလွန်နက်ရှိုင်း သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ပြည့်နှက်နေသည့် အော်ဟစ်သံတစ်ချက်ကို ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားအောင် ဟစ်အော်ရင်း မူလစိတ်ဝိညာဉ်ကို တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ်သွား တော့သည်။ ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးနှင့် ဤသို့ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဟုန်ယွိသည် ‘လွတ်လပ်ခြင်းတာအို တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်း’ ၏ စိတ်ကျင့်စဉ်ကို နားလည် သဘောပေါက်သွားသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိန့်ချိကျိ၏ ကြွယ်ဝသော အသိပညာ ဗဟုသုတများကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ယနေ့ခေတ် မဟာကမ္ဘာလောကကြီးအတွင်း အသိပညာပိုင်း၌ ဟုန်ယွိမှလွဲ၍ မည်သည့် မဟာပညာရှင်မှ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က ကျိန့်ချိကျိ ကို မယှဉ်နိုင်ပေ၊ ‘ရှဲ့ဝန်ယွမ်’ပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

‘ဂီတသီအိုရီ’ ပညာရပ်တွင်ပင် ဟုန်ယွိသည် ကျိန့်ချိကျိလောက် မနက်နဲသေးချေ။

ဝိညာဉ်နှင့် မူလစိတ်ဝိညာဉ်တို့ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့နေကြစဉ် ‘ဖီးနစ်တို့၏ချစ်သက်သေ’ သံစဉ် မှာ စီးဆင်းလာပြီး နက်ရှိုင်းပြီး အဆုံးမရှိသည့် စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သံယောဇဉ် တို့ကို ဖော်ညွှန်းနေသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ သံယောဇဉ်ကြိုးတစ်မျှင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိကို ရစ်ပတ်သွား သည်။

ဤသံယောဇဉ်အမျှင်တန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း များပြားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားကာ မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်သည့် ကြီးမား သော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအသွင် ဖြစ်တည်သွားတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ဂီတကို အတူတကွ တီးခတ်နေစဉ်မှာပင် ‘တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်း’ က စတင် နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက ‘ဖီးနစ်တို့၏ချစ်သက်သေ’ သံစဉ်ကို တီးခတ်သည့်အခါ သူမသည် ထိုအခြေအနေထဲသို့ အမှန်တကယ် စီးဝင်သွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ဂီတသီအိုရီနှင့် သူမ၏ ပညာရပ်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်း ပေးနေပြီး နှစ်ဦးသားမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ချင်း ထပ်တူကျနေကြသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ‘ကောင်းကင်သံစဉ် အစစ်မှန်စွမ်းအင်’ များသည် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ဒီရေလှိုင်းများသဖွယ် တိုးထွက်လာပြီး ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများနှင့် ရစ်ပတ်မိကာ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သန့်စင်သော မူလစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲ ထွက် လာပြီး ‘ပြောင်းလဲခြင်းမျှော်စင်’ တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ‘တောင်တန်းမြင့်မြင့် စီးဆင်းနေသောရေ’ သံစဉ်မှာ ရုတ်တရက် ‘ယစ်မူးနေ သော အလှနတ်သမီး’ သံစဉ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤ ‘ယစ်မူးနေသော အလှ နတ်သမီး’ သံစဉ်မှာ ဟုန်ယွိ၏ ခံစားချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ သူ မည်မျှ ယစ်မူးနေကြောင်းနှင့် နတ်သမီး၏ စွမ်းအင်များကို မည်မျှ နှစ်သက်သဘောကျကြောင်း ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ချင်း ရစ်ပတ်မှုမှာ ဤသံစဉ်အတွင်း ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။

ပန်းရောင်သန်းနေသော ပြင်းပြသည့် ကာမစိတ်ဆန္ဒ လှိုင်းလုံးများမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံမှုပြုရန် လိုလားတောင့်တ လာအောင် သူတို့ကို ဆွဲဆောင်နေကြသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိမှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်သနည်း။ သူသည် ထိုသို့သော ကာမစိတ်ဆန္ဒမျိုးကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ဘဲ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး၊ ၎င်းတို့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့် ပျက်စီး သွားခြင်းတို့ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေ၏။ သို့သော် သူတီးမှုတ် နေသော ‘မူးယစ်နေသော အလှနတ်သမီး’ သံစဉ်မှာမူ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလာသည်။

“အား...”

တကယ့်ကို ကာမစပ်ယှက်နေရသကဲ့သို့ပင်၊ နတ်သမီးသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ရာ ပုလွေသံကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ ထိုအသံမှာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ‘သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း အတား အဆီး’ ကို ပျော်ရွှင်စွာ ကျော်ဖြတ်လိုက်နိုင်သည့် ဟန်မျိုးပင်။

ဤစိတ်အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားမှုအတွင်း နတ်သမီး၏ စောင်းသံမှာလည်း ပြောင်းလဲ သွားပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလာကာ အနည်းငယ် ပါဝင်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်နေပြီး ချွေးများလည်း တရွှဲရွှဲ ထွက်နေတော့သည်။ သူမကိုယ်သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကာမဂုဏ်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့မည့်ပုံပင်။

အကယ်၍ ဤအခိုက်အတန့်တွင် နှစ်ဦးသား စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ လွှတ်ချလိုက်ပါက ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ချင်း ပေါင်းစပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့် မည်။

...

နတ်သမီး၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှု ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် ရွတ်ဆိုလိုက်သည် “ငါဟာ သူမကို အကြိမ်ပေါင်း ရာချီ၊ အကြိမ် ပေါင်း ထောင်ချီ ရှာဖွေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမဟာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်အောက်မှာ ရှိနေခဲ့ပါလား...”

သူ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒနှင့်အတူ... ဝုန်း…

ပြောင်းလဲမှုများအားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်သံစဉ် အစစ်မှန်စွမ်းအင် များမှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသသည့် အခြားမူလစွမ်းအင်တစ်မျိုးအဖြစ်သို့ ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ တိမ်တိုက်များကြားက နတ်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးလှပြီး ဦးခေါင်းကို မြင်ရသော်လည်း အမြီးကို မမြင်ရချေ။ ဤမူလစွမ်းအင် မျိုးတွင် ‘ခက်ခဲနေချိန်မှာ အပြန်အလှန် ကူညီခြင်း’ ဟူသော နက်ရှိုင်းသည့် သံယောဇဉ်နှင့် ‘လောကအလယ်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မေ့ပစ်ခြင်း’ ဟူသော လွတ်လပ်မှုတို့ နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်နေသည်။

ဤမူလစွမ်းအင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခံစားချက်အားလုံးမှာ မှေးမှိန်သွားတော့သည်။

ဤခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပြီး၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦးက အတိတ်က အရာအားလုံးကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ပင်။ မည်မျှပင် နက်ရှိုင်းသော အမှတ်တရ ဖြစ်ပါစေ၊ မည်မျှပင် ပြင်းထန်သော သံယောဇဉ် ဖြစ်ပါစေ၊ အားလုံးမှာ မြူခိုးတိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ဝေဝါးသွားတော့သည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း၊ နှစ်သိန်း၊ သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာရော... ပြင်းထန်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေနဲ့ ကာမစိတ်ဆန္ဒတွေက ကျန်ရှိနေပါဦးမလား။ ဒီလို နက်ရှိုင်းပြီး ထင်ရှားတဲ့ အမှတ်တရတွေကရော တည်ရှိနေပါဦးမလား။

သဘာဝတိုင်း သေချာပေါက် ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်၏ အနှစ်သာရပင်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ခံစားချက်တွေ ပြင်းထန်လာချိန်မှာ၊ ထိုခံစားချက်တွေ ပြန်ပြီး ပါးလျသွားပြီး လောကကြီး ထဲမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မေ့ပျောက်သွားကြခြင်းပင်။

ဟုန်ယွိ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ‘ကောင်းကင်သံစဉ် အစစ်မှန်စွမ်းအင်’ များသည် နောက်ဆုံး တွင် ပို၍အဆင့်မြင့်သွားပြီး လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း ပြည့်နှက်သွားသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုစွမ်းအင်မှာ ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းသို့လည်း ပြန်လည် စီးဝင်သွားပြီး၊ သူမအား လွတ်လပ်ပေါ့ပါးခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားစေသည်။

ဖန်ဆင်းရှင်၏ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော သဘာဝ။

၎င်းမှာ ကျိန့်ချိကျိ တစ်သက်လုံး ရှာဖွေခဲ့သော နယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်သွားခဲ့ပါပြီ။

ခက်ခဲနေအချိန်မှာ အပြန်အလှန် ကူညီတာထက်၊ ကျယ်ပြောလှတဲ့ လောကအလယ်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မေ့ပစ်လိုက်ပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေတာက ပိုပြီး မွန်မြတ်ပါ တယ်။

၎င်းမှာ လိုလားတောင့်တခဲ့သည့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ဖြစ်သလို၊ လိုလားတောင့်တခဲ့သည့် လွတ်လပ်မှုလည်း ဖြစ်သည်။

“ငါ နားလည်သွားပြီ။ ချစ်ခြင်းသံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးတွေက ဒီလောက်တောင် ဆန်းကြယ် တာကိုး။ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးတွေကို သန့်စင်လိုက်တာနဲ့ တာအိုဟာ ခံစားချက်မဲ့သလိုနဲ့ ခံစားချက်ရှိနေတယ်၊ ခံစားချက်ရှိသလိုနဲ့လည်း ခံစားချက်မဲ့နေပြန်တယ်၊ ဒါက မုန့်ရှန်းကျီ ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ နယ်ပယ်ဖြစ်သလို၊ ဧကရာဇ်ဖန်နဲ့ ဧကရာဇ်ချန်ရှန်းတို့ ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ နယ်ပယ်လည်း ဖြစ်တယ်။ သံယောဇဉ် ရှိနေခြင်းက မရှိခြင်းပဲ၊ မရှိခြင်းက ရှိနေခြင်းပဲ”

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ ကောင်းကင်သံစဉ် အစစ်မှန်စွမ်းအင်နှင့် သူမ၏ သန့်စင် သော ယင်အနှစ်သာရ မူလစွမ်းအင်များကို သူ၏ ‘ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်’ ထဲသို့ စုပ်ယူ ပြီးနောက်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပေါင်းစပ်မှုမှတစ်ဆင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် သန့်စင်သော ယန်မူလ စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ‘လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်’ ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ထိုက်ကျိမူလစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပိုမို ထက်မြက်လာပြီး ပုံသဏ္ဌာန် မျိုးစုံ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိလာကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လူ့လောက ကြီး၏ အနိမ့်အမြင့် အတက်အကျ သန်းပေါင်းများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ချစ်ခြင်း သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးများစွာမှာ အရည်ပျော်သွားပြီး ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ဆက်လက် ကြီးထွားလာပြီး၊ သံယောဇဉ် နှောင်ကြိုးများမှာ သူ့ကို ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားသည့် အရာများ မဟုတ်တော့ ဘဲ ၎င်းတို့မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပေးမည့် မီးဖိုတစ်ခု၊ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုနှင့် အားဖြည့်ပေး သည့် ‘စိတ်ဝိညာဉ်ဆေး’ များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံခြင်းက သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးတွေကို သန့်စင်ပေးနိုင်တာကိုး။ ‘ခက်ခဲနေချိန်မှာ အပြန်အလှန် ကူညီခြင်း’ ထက် ပိုသာတဲ့ ဘယ်လို ချစ်ခြင်းမျိုး ရှိဦးမှာလဲ။ ‘လောကအလယ်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မေ့ပစ်ခြင်း’ ရဲ့ လွတ်လပ်မှုထက် ပိုလွန်တဲ့ ဘယ်လို ခံစားချက်မဲ့မှုမျိုး ရှိဦးမှာလဲ။ ‘ခက်ခဲနေချိန်မှာ အပြန် အလှန် ကူညီခြင်း’ ဆိုတဲ့ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးတွေကို လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးများ၏ ချည်နှောင်မှုကို မခံရတော့ဘဲ၊ သူသည် ထိုသံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးများကို ‘လွတ်လပ်ခြင်း တောင်ပံများ’ အဖြစ် သန့်စင်ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

“အချစ်နဲ့ အမုန်း၊ ခံစားချက်မျိုးစုံ၊ အားလုံးဟာ လေထဲမှာ လွင့်ပါးသွားကြပြီ...”

ပုလွေသံမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ထိုသံစဉ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုက်ကျိမူလစိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြီးမြတ်သော မူလစွမ်းအင်ငါးမျိုးက ဝန်းရံထားပါသည်။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံ အစစ်မှန် စွမ်းအင်မှာ အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ ‘ကိုယ်ကျင့် တရား စွမ်းအင်’၊ ‘ထာဝရစွမ်းအင်’ နှင့် ‘ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်’ တို့မှာ ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် လူသားတို့ကဲ့သို့ပင်။ လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်က သံယောဇဉ် နှောင်ကြိုးများကို သန့်စင်ပေးလိုက်ရာ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးများ ၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံရတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့ပုံရသည်။ ကြီးမြတ်သော မူလစွမ်းအင်ငါးမျိုးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ‘ဓာတ်ကြီးငါးပါး’ နှင့် ပဲ့တင်ထပ် ဟန်ချက်ညီသွားပုံရသည်။

“အရင်ကတော့ ငါ့လို အဆင့်အတန်းရှိတဲ့သူအတွက် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးနဲ့ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံတာက သိပ်ပြီး အထောက်အကူ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး လောကကြီးရဲ့ ခံစားချက်တွေ ကို ထိုးဖောက်မြင်ကာ လောကအလယ်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မေ့ပစ်တဲ့ နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မေ့ပစ်လိုက်ခြင်း... ‘မေ့ပစ်ခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးက တကယ်ကို သုံးလို့ကောင်းတာပဲ။ ဒါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မုန့်ရှန်းကျီဟာ အဲဒီတုန်းက အနည်းငယ် နိမ့်ကျခဲ့ပုံရတယ်။ ကိုယ့်ချစ်သူကို သတ်ပစ်မှပဲ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မေ့ပျောက်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ ဘာလို့ လိုအပ်မှာလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် မုန့်ရှန်းကျီကို တိကျစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။ မုန့်ရှန်းကျီသည် ယွမ်ရှန်းရှန်း၏ ဆရာမကို သတ်ခဲ့သည်မှာ သူမအပေါ်ထားသည့် သူ၏ ချစ်ခြင်းက နက်နဲ လွန်းလှသဖြင့် မေ့ပစ်၍ မရသောကြောင့်သာ သူ၏ ဓားဖြင့် သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အန္တရာယ်က ရှိနေဆဲပင်။ သူ့ချစ်သူကို သတ်ပြီးနောက်တွင် သူမအပေါ် ထားသည့် သူ၏ ချစ်ခြင်းမှာ ပို၍ပင် နက်နဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀ က မုန့်ရှန်းကျီ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မေ့ပစ်ဖို့အတွက် ‘သတ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို အားကိုးခြင်းက နိမ့်ကျ သည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်နေပါပြီ။ သို့သော် အခုတော့ မုန့်ရှန်းကျီသည် ထိုသဘောတရားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်ပုံရသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသွားပြီ...”

ဟုန်ယွိနှင့် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ကြီးမားလှသော လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်များ သည် နတ်သမီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း၌လည်း ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဂီတ၏ ကိုယ်စား လှယ် ဖြစ်သည့် ဤပြည့်စုံလှပသော အမျိုးသမီးသည်လည်း ‘မေ့ပစ်ခြင်း’ နယ်ပယ်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ကြီးမြတ်သော မူလစွမ်းအင်ငါးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက် နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဓာတ်ကြီးငါးပါးနှင့် ပဲ့တင်ထပ် ဟန်ချက်ညီနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခံစားချက်များနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများကို မေ့ပစ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အင်အားကြီးနိုင်သလို၊ လိုအပ်လျှင်လည်း အားနည်းဟန် ဆောင်နိုင်ကာ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ကံကောင်းတာက ထန်ဟိုင်လုံဟာ နတ်သမီးနဲ့ တူနှစ်ဖော် မကျင့်ကြံခဲ့မိတာပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့နှစ်ယောက်သာ ကျင့်ကြံခဲ့ရင် ဒီလောကမှာ ဖန်ဆင်းရှင် နှစ်ပါးတောင် တိုးလာမှာပဲ။ ငါ့အတွက် ဖိအားတွေ ပိုများလာမှာပဲ။ လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်က တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လှသလို၊ ခံစားချက်တွေကို မေ့ပစ်ပြီး သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးတွေ ကို သန့်စင်တဲ့ နယ်ပယ်ကလည်း တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းရည်ပဲ။ နှမြောစရာကောင်းတာက ကျိန့်ချိကျိ စောစောစီးစီး သေဆုံးသွားခဲ့တာပဲ၊ မဟုတ်ရင် သူဟာ အခုဆိုရင် တကယ့် မဟာသူတော်စင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှာ အသေအချာပဲ။”

လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်မှာ ကျိန့်ချိကျိ၏ ဘဝအနှစ်သာရဖြစ်ပြီး လူ့လောက၏ ခံစားချက်များကို ထိုးဖောက်မြင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် အင်အားကိုသာ လိုက်စားသည့် တာအိုကျင့်စဉ်များနှင့် ကိုယ်ခံပညာများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ မြင့်မားလှသော နယ်ပယ်မှာ ဟုန်ယွိအတွက် များစွာ စုဆောင်းမိစေခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ ထန်ဟိုင်လုံသာ လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင် ခဲ့လျှင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဟုန်ယွိကသာ အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်သည် လောကတွင် အဆန်းကြယ်ဆုံးသော အစစ်မှန် စွမ်းအင် ငါးမျိုးကို စုစည်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးများပင်လျှင် သူ့ကို ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ဤသည်မှာ သူ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်း အောင် အစွမ်းထက်လာသည်ကို ပြသနေခြင်းပင်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရှစ်ကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ် ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် ရေ၊ မီး၊ လေ သို့မဟုတ် မိုးကြိုးများကို မကြောက်ကြသော်လည်း သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးများကိုမူ ကြောက်ရွံ့ကြ သည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးကြိမ်မြောက်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသူများသာလျှင် သံယောဇဉ် နှောင်ကြိုး များ၏ ရစ်ပတ်မှုကို မကြောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် သံယောဇဉ် နှောင်ကြိုးများကို မကြောက်တော့ပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကိုးကြိမ် မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်အထိ အမှန်တကယ် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်၏ စွမ်းပကားမှာ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံစွမ်းအင်’၊ ‘ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင်’၊ ‘ထာဝရအလင်းတန်း’ နှင့် ‘ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်’ တို့လောက် မပြင်းထန်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဆန်းသစ်သည့် အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခြားသော လမ်းစဉ် တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

...

“ဟုန်ယွိ... ဒီအတွက်တော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တူနှစ်ဖော် ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်မ သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ တကယ်လို့ ရှင် ကျွန်မကို ခေါ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မအတွေးတစ်ချက်နဲ့တင် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးတဲ့နေရာကနေ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့ပါ့မယ်။ ကျွန်မ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ် ပြီး ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်လာဖို့ ပြင်ဆင်ရဦးမယ်”

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးသည် သူမ၏ စောင်းကို အသာဖိကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကျော့ရှင်းလှပကာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော စိတ်ဝိညာဉ် အလင်းတန်းများ ပေါ်လွင်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူမသည် လွတ်လပ်ခြင်းအစစ်မှန်စွမ်းအင် ကို တတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့သော လွတ်လပ်ခြင်းအစစ်မှန်စွမ်းအင်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မေ့ပစ်နိုင် သည့် ခံစားချက်မျိုး ရှိနေပြီး၊ ၎င်းမှာ တာအိုဘိုးအေ သုံးဦး၏ ‘တိမ်နှင့်ရေ ဒေါသ’ ထက်ပင် အများကြီး ပို၍ နက်နဲသည်။ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်းမှ တစ်ဆင့် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးသည် ဟုန်ယွိ၏ တာအိုကျင့်စဉ်များ၏ အနှစ်သာရကို ကောင်းစွာ နားလည်သွား ခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း အရည်အသွေးပိုင်းအရ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ သည်။ ဟုန်ယွိ၏ ကျယ်ပြောလှသော မူလစိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များ၏ အားဖြည့်မှုကြောင့် သူမ၏ အင်အားမှာ အဆုံးမဲ့ တိုးတက်လာနေတော့သည်။

သူမ၏ နယ်ပယ်နှင့် အင်အားမှာ အတူတကွ ကြီးထွားလာနေသည်။ ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်လာ ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပါပြီ” ဟုန်ယွိက ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေရင်း သူ၏ လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလွေကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ ‘ကောင်းကင်သံစဉ် အစစ်မှန်စွမ်းအင်’ နဲ့ ‘မူလယင် အနှစ်သာရ’ တွေရဲ့ အကူအညီကြောင့် ကျွန်တော်လည်း လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန် စွမ်းအင်ကို တတ်မြောက်ခဲ့ပြီ။ အခုတော့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အစစ်မှန်စွမ်းအင် ငါးမျိုးလုံး စုံလင်သွားပြီ ဆိုတော့၊ ဒီမဟာကမ္ဘာလောကရဲ့ နောက်ဆုံး မိုးကြိုးကပ်ဘေးနဲ့ ‘အတိုင်းအဆမဲ့ စကြဝဠာ’ ရဲ့ နောက်ဆုံး အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ လည်း မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီပေါ့”

“သခင်လေးရဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်တွေက ကျွန်မထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကျွန်မသာ ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ ဘဝဟာ အလဟဿ မဖြစ်တော့ပါဘူး။ ဖန်ဆင်းရှင် နယ်ပယ်ဆိုတာ ကျွန်မ အဖေ ကျိန့်ချိကျိ တစ်သက်လုံး ရှာဖွေခဲ့တဲ့ နယ်ပယ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ အမှန်တရားလမ်းစဉ်နဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မအမေက နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်ခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့၊ အဲဒါကလည်း ‘ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ’ က တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ ‘မိစ္ဆာမျိုးစေ့’ တစ်ခု စိုက်ပျိုးခဲ့လို့သာ အောင်မြင်ခဲ့ တာပါ။ ဒါဟာ တကယ်ကို ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှပါတယ်” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သံစဉ်နှုတ်မှတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဒင်ဒေါင်... ဒင်ဒေါင်...

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး ထွက်ခွာသွားတော့မည့် အချိန်မှာပင် ဂီတသံစဉ်နှုတ်မှတ် တစ်ခုမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ‘ပြောင်းလဲခြင်းမျှော်စင်’ ၏ အမိုးစွန်းတွင် ချိတ်ဆွဲလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် လွင့်ခါနေသော လေချူသံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားကာ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံများကို အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်စေသည်။

“ဒီလွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်က တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ။ ခုနက သခင်လေး သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးတွေကို သန့်စင်လိုက်ရာကနေ ငါ့ဆီကို ပို့လွှတ်လိုက်တဲ့ အင်အား တွေကို ရလိုက်တယ်။ ငါ့အတွေးစတွေ ပိုပြီး အားကောင်းလာတာကို ခံစားရသလို၊ ရုတ်တရက် ထိုးထွင်းသိမြင်မူ ဉာဏ်အလင်းအသစ်တွေလည်း ရလာတယ်”

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်တံခါးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး ‘ချန်ယင်းရှာ’ ထွက်လာသည်။

“မင်း ငါးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား။ တကယ်လို့ မင်း ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် အများကြီး ရှိသလို၊ ဖန်ဆင်းရှင် နယ်ပယ်ကလည်း သိပ်မဝေးတော့ဘူး” ဟုန်ယွိ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ “ငါ လွတ်လပ်ခြင်းတာအို တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားပြီ”

...

“ညီအစ်ကို ဟိုင်လုံ... မိုးကြိုးကပ်ဘေး နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ။ အခုတော့ မင်းဟာ ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်လို့၊ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုတောင် ဆုတ်ဖြဲနိုင်ပြီ ပေါ့။”

ပင်လယ်ရပ်ခြား တိုက်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် သခင်လေးရှူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ် ကာ ကောင်းကင်ယံမှ လိပ်တက်နေသော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက် သည်။ ထန်ဟိုင်လုံ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ မှော်သင်္ကေတပေါင်း ၁၂၉,၆၀၀ ရှိ သည့် အတွေးစစွမ်းအားများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာကြရာ တစ်ခုချင်းစီမှာ ပေပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။

‘ဖန်းယွမ်’ နှင့် ‘လီဖေးယွိ’ တို့မှာလည်း ဘေးမှနေ၍ မနာလိုဝန်တိုစွာဖြင့် ကြည့်နေကြ သည်။

အရင်တုန်းကတော့ သူတို့အားလုံးမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ငါးကြိမ်စီသာ ကျော်ဖြတ်ထားနိုင် ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထန်ဟိုင်လုံက ယခုကဲ့သို့ နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ကျော်ဖြတ်ကာ ခြောက်ကြိမ်မြောက် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ယခုမှစ၍ သူသည် ဤလောကတွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေတော့မည်။

“ငါ နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့အားလုံးထက် သာသွားပြီ။ အခု ငါ ခြောက်ကြိမ်မြောက် နယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီဆိုတော့၊ ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးနဲ့လည်း တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံ ခြင်း လုပ်လို့ရပြီ... ငါသာ ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးနဲ့ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံပြီး လွတ်လပ်ခြင်း အစစ်မှန်စွမ်းအင်ကို တတ်မြောက်သွားရင်၊ ငါဟာ ဖန်ဆင်းရှင် နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီ။ မင်းတို့အားလုံးကို ဖုန်မှုန့်ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်” ထန်ဟိုင်လုံက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်မဝင်မီ စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘တာအိုဘိုးဘေး ယွန်ယင်ကျိ’ နှင့် ‘တာအိုဘိုးဘေး လျန်ယွန်ကျိ’ တို့ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။ “ဟိုင်လုံဟာ ခြောက်ကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးနဲ့ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး...”