အခန်း (၁၀၁၁-၁၀၁၂)

အခန်း ၁၀၁၁ တတိယမြောက် ကိုယ်ပွား

လေများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်များ ထကြွလာသည်။ လောကကြီးက ဟိန်းဟောက်နေစဉ် မြူခိုးများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ လေဟာနယ်ထဲမှ လျှောက်လှမ်းလာသကဲ့သို့ ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ရိပ်က ကောင်းကင်ယံတွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်က ပေရာချီ မြင့်မားပြီး ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက တိုက်ပွဲဝင် အင်မော်တယ် တစ်ပါးနှင့် တူသည်။ သူ့ဆံပင်ရှည်များက လေထဲတွင် ကခုန်နေစဉ် ရွှေရောင် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုမျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက် တစ်စက်ကလေးမျှ မရှိဘဲ ရွှေတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

သို့သော် ထိုပုံရိပ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော သံကြိုးရှည်ကြီး တစ်ချောင်း ရှိနေသည်။ ဤသည်က ကောင်းကင်ယံရှိ လေဟာနယ် အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီအထိ ဆန့်တန်းသွားသော သံကြိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အဘိုးအို မုယာ၏ သူငယ်အိမ်များကို ကျုံ့သွားစေခဲ့သော အရာက ထိုလူ မဟုတ်ပေ။ သူ့အကြည့်က ထိုလူအပေါ်တွင် ခဏလေးမျှပင် ရပ်တန့်မနေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သံကြိုးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့် လေဟာနယ် အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့သာ သူ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုလူက... စုရွှမ်ရီ မဟုတ်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း အားကောင်းသော ဆန္ဒတစ်ခုက ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ရွှေရောင် ပုံရိပ် ဘေးတွင် မြူခိုးများ လွင့်စင်သွားပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းက ပေတစ်သိန်းအထိ ဆန့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် ရွှေရောင် ပုံရိပ်တစ်ရိပ်က လေဟာနယ်ထဲမှ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူကလည်း အခြားပုံရိပ်ကဲ့သို့ပင် အရပ်မြင့်မားပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိကာ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။ သူ့ပခုံးပေါ်တွင်လည်း သံကြိုးတစ်ချောင်း ရစ်ပတ်ထားသည်။

ဒုတိယမြောက် ရွှေရောင် ပုံရိပ် ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကိုလည်း ရွှေရောင် အလင်းများက ဝန်းရံသွားသည်။ အလင်းက စူးရှသော အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တတိယမြောက် ရွှေရောင် ပုံရိပ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော ဧရာမ လူကြီး သုံးဦး။ ပခုံးပေါ်တွင် သံကြိုးများ ရစ်ပတ်ထားသည့် ရွှေရောင် ပုံရိပ် သုံးရိပ်။ သူတို့ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ပေါ်လာသည်နှင့် သူတို့ ကျောများကို မကိုင်းညွတ်မီ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က သံကြိုးများကို ဆွဲငင်နေသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ စတင် လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

ပေါက်ကွဲသံများက မိုးနှင့်မြေကို တုန်ခါသွားစေသော်လည်း မြူခိုးများ အောက်တွင် ရှိနေသော စုမင်ကမူ မည်သည့်အသံကိုမျှ မကြားရချေ။ အမှန်တကယ်တွင် သူ့အထက်၌ လွင့်စင်နေသော မြူခိုးများကို အာရုံစိုက်ရန်ပင် သူ့ထံ အချိန်မရှိချေ။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်များ သူ့ထံမှ လျှံကျလာသည်နှင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အိစန်းကိုယ်ပွား အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအားအင်များက သူ့ထံမှ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအားအင်များက သူ့ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင်က နာကျင်စွာ စူးစူးရှရှ အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် စုမင်၏ စိတ်က ပြန်လည် ကြည်လင်လာခဲ့သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဘေးရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင် လေပေါ် ဝဲတက်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းများက သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်ထားပြီး ထိုသစ်ကိုင်းများက စုမင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးရှသော ငိုကြွေးသံများက ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်သုံးကောင်ထံမှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သော အမူအရာများ ရှိနေပြီး သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များက လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယင်းက သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်အား ထိုးဖောက်ထားသော သစ်ကိုင်းများက သူတို့၏ အသွေး၊ အသား၊ အဆီအနှစ်၊ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံနှင့် ဝိညာဉ်များ အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုနေသကဲ့သို့ပင်။

အမှန်တကယ်တွင် ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထနေသည်ကို စုမင် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသွေးကြောတို့က တွန့်လိမ်နေသော်လည်း သူတို့၏ သွေးများကြောင့် မဟုတ်သလို တက်ကြွမှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ ဤသည်က ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ ပြန့်နှံ့နေသည့် သစ်ကိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

စုမင်၏ အာရုံထဲတွင် ထိုသစ်ကိုင်းများက သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ယင်းတို့က ထူထပ်နေပြီး ခွဲခြား၍ မရနိုင်ချေ။ ၎င်းတို့ လှုပ်ရှားနေသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အာရုံခံနိုင်ပြီး အမှန်တွင် သူ ထိုအရာအား အနည်းငယ်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သေးသည်။

ထိုခံစားချက်နှင့်အတူ စုမင်၏ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင် စူးရှသည့် အသံများဖြင့် အော်ဟစ်နေစဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆန့်ထွက်လာသော သစ်ကိုင်းများက သူတို့၏ အသွေး၊ အသားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတို့အား ဝါးမြိုနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း သစ်ကိုင်းများက သူတို့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝါးမြိုနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား သစ်ကိုင်းများက ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြိုခွဲနေကြသည်။ ဤသည်က သစ်ကိုင်းများက သက်ရှိများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချို့ယွင်းချက်များကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေနေပြီး သူတို့အား တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြိုခွဲရာတွင် အခွင့်ကောင်းယူရန် သူတို့ ဘဝတွင် လိုအပ်နေသော အစိတ်အပိုင်းများကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင်။ ဤမြင်ကွင်းက နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်တွင် မျက်ရည်လှိုင်းများနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် စုမင်က အဆုံးမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသနပြုပြီး ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်၌ မျက်ရည်လှိုင်းများ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ရှာဖွေခဲ့ပုံနှင့် ဆင်တူနေသည်။

စုမင်၏ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့ထဲတွင် သူ တစ်ချိန်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် ဧရာမ ရှေးဟောင်း သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ရှိသည်။ သူ့ကို ပူဇော်ထားသော သက်ရှိ အမျိုးမျိုးနှင့်အတူ ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအိုက လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ ဘဝတွင် မည်သည့် ချို့ယွင်းချက်များ ရှိနေသည်အား ချက်ချင်း သိရှိနိုင်သည်။

ဤမြင်ကွင်းက ကနဦးတွင် စုမင်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က သူ ထိုအရာအား လိုချင်ခဲ့သော်လည်း ယင်းသည် သူ့အတွက် အလွန်အမင်း အလှမ်းဝေးနေသေးကြောင်းကိုလည်း သိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အားကောင်းသော အလင်းတစ်ချက် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းထဲမှ ဖျက်ဆီးခြင်း အဘိုးအို၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရန် သူ သိပ်မဝေးတော့ကြောင်းကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

'အိစန်းရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုက နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကြောင့်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ အကြောင်းရင်းက အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ'

အိစန်းကိုယ်ပွားက သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးကို မည်မျှပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သနည်းအား စုမင် မသိခဲ့ချေ။ အဘိုးအို မုယာက အထက်ရှိ မြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက် ကမ္ဘာတွင် ရပ်နေရင်း အဝေးက လေဟာနယ်သို့ ကြည့်နေသည် ကိုလည်း သူ မသိခဲ့ပေ။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် ဧရာမ လူကြီး သုံးဦးက သူတို့၏ ကျောများကို ကိုင်းညွတ်ပြီး သံကြိုးများအား ရှေ့သို့ ဆွဲလိုက်ချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း အရပ်မျက်နှာ အနှံ့၌ ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဧရာမ ပုံသဏ္ဌာန်ကြီး တစ်ခုက မုယာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုပုံသဏ္ဌာန်က စစ်ရထား တစ်စီး၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး တစ်စီးလုံး ရွှေရောင် တောက်ပနေကာ နေမင်းကြီးနှင့် တူသည်။

စစ်ရထားက ပေတစ်ထောင် ကြီးမားပြီး ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခုတည်းကပင် မုယာအပေါ်သို့ ကြီးမားပြီး အားကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာစေကာ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုအား ဟိန်းဟောက်သွားစေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများတွင် မီးပင်လယ်များကို ဆူပွက်လာစေသည်။

"စုရွှမ်ရီ"

အဘိုးအို မုယာက ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး ရှေ့တွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့လက်သီးထဲတွင် အမည်းရောင် အလင်းများ တောက်ပလာသည်။ သူ လက်ကို ဖြန့်ပြီး လက်ဝါးအား ပြလိုက်သောအခါ လက်ဝါးပေါ်တွင် အမည်းရောင် အလင်းဘောလုံး တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအမည်းရောင် အလင်းဘောလုံးက လောကတွင်ရှိသော အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမြိုနိုင်သည့် ချောက်နက်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူသည်။ အဆုံးမရှိသော ပုံရိပ်ယောင် အရိပ်များက အတွင်း၌ မရပ်မနား တောက်ပနေသည်။ ဤသို့ ဖြစ်လာတိုင်း ခြားနားသော တောင်တစ်တောင်က ထိုအတွင်း၌ ပေါ်လာပြီး အသက်ရှုက်စာ အနည်းငယ်အတွင်း တောင်ပေါင်း သန်းဆယ်ချီ ပေါ်လာခဲ့သည်။

မုယာက ဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှ သတိထားမှုက အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် အစားထိုး ခံလိုက်ရသည်။ သူက မထင်မရှား ပုံသဏ္ဌာန်ကြီး အကောင်အထည် ပေါ်လာပြီး ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကတွင် ရှိသော အသူရာဖန်ဆင်းရှင်များ အနက် ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် စုရွှမ်ရီ ထွက်ပေါ်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ပင်။ ဤလူသည် အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင် ဘိုးဘေးက တစ်နေ့တွင် သူ့ကို ကျော်လွန်သွားမည့် သူတို့၏ ရွေးချယ်ခံအဖြစ် ခန့်မှန်းထားသော ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မုယာက ဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ပေါက်ကွဲသံများက အကျယ်လောင်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးအောက်တွင် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် ဧရာမ လူကြီး သုံးဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ သံကြိုးကို ရှေ့သို့ ဆောင့်ဆွဲရန် သူတို့က ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှမ်းလိုက်ပြီး မထင်မရှား စစ်ရထားကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရကာ လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပုံရသည်။

လောကကြီးက ချက်ချင်း ရွှေရောင် ပြောင်းသွားသည်။ ရွှေရောင် ကောင်းကင်၊ ရွှေရောင် မြေကြီး၊ ရွှေရောင် မြူခိုးများနှင့် ရွှေရောင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း၌ ရွှေရောင် စစ်ရထား တစ်စီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စစ်ရထားပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်က ရွှေရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ရိပ် ဖြစ်ပြီး လွင့်ပျံနေသည့် ဖြူဖွေးသည့် ဆံပင်များကလည်း ရွှေရောင် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ဤသည်က ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခန့်ညားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့အကြည့်က ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး မျက်နှာက သတ္တုတစ်ပိုင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ့ထံတွင် သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့ပြီး အထီးကျန်ဆန်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေကာ ထိုခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ လူသားတစ်ဦး၏ ခံစားချက် တစ်စက်ကလေးမျှ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

မုယာက ရွှေရောင် စစ်ရထားပေါ်မှ အထီးကျန်ဆန်သော လူကို စိုက်ကြည့်ပြီး တိုးညင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းက စုရွှမ်ရီရဲ့ ဘယ်နှခုမြောက် ကိုယ်ပွားလဲ"

"တတိယမြောက် ကိုယ်ပွား" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ပြီး ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အဆုံးမရှိသော ရွှေရောင် အလင်းများက ထိုနေရာတွင် စုစည်းသွားပြီး ဆယ်ပေခန့် ရှည်သော ဓားရှည်တစ်လက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားသွားက အလွန် ထက်လွန်းသဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ဟင်းလင်းပြင် စုတ်ပြဲသွားသော အသံကို ကြားနိုင်သည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ မင်အာကို အန္တရာယ် ပေးချင်နေတဲ့ လူလား" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်သော အကြည့်က ပို၍ အေးစက်သော အစွန်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်သွားသည်။ သူ စကား သိပ်မပြောသော်လည်း စကား ပြောလိုက်သောအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးက အဆုံးမရှိသော ရေခဲများထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

သူ့ပတ်ပတ်လည် ဟင်းလင်းပြင်က အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးခဲသွားသော လက္ခဏာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ လောကကြီးက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့နေသော ပင့်ကူအိမ် တစ်အိမ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ကောင်းကင်ယံက ဧရာမ ရေခဲပန်းပွင့်ကြီး တစ်ပွင့်အလား ချက်ချင်း ဖြစ်သွားသည်။

အဘိုးအို မုယာ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ စစ်ရထားပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်ရင်း ရေခဲပန်းပွင့်၏ ဗဟို၌ ရှိနေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို မြှောက်ပြီး ရိုးရှင်းသော လွှဲယမ်းချက် တစ်ချက်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ထိုခုတ်ချက်က လောကကြီးကို အေးခဲသွားစေသည်။ ရေခဲပန်းပွင့်က မြေပြင်အား ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အားလုံးကို အေးခဲသွားစေသည်။ ဓားက လောကကြီးထဲမှ နိယာမကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ထက်ပိုင်း ပိုင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သွားစေသည်။

အဘိုးအို မုယာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်သွားသည်။ သူ့ညာလက်ထဲမှ အမည်းရောင် အလင်းဘောလုံးက ချက်ချင်းပင် အမည်းရောင် အလင်းများနှင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းကို အမည်းရောင် ဆိုးချင်သကဲ့သို့ ရေခဲပန်းပွင့် တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။ သူ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ ဝင်ရောက်လာသော ခုတ်ချက်ဆီသို့ လက်မောင်းအား လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အမည်းရောင် အလင်းဘောလုံးက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ခုတ်ချက်နှင့် လေထဲတွင် ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

"တောင်ရွှေ့ခြင်း"

အဘိုးအို မုယာက သူ့လက်များဖြင့် လက်ဟန် တစ်ကွက်ကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် တောင်တစ်တောင်၏ သင်္ကေတ ဖန်တီးလိုက်သည်နှင့် သူက လက်မောင်းများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ အမည်းရောင် ဘောလုံးဆီမှ ပို၍ မှောင်မိုက်သော အလင်းတစ်ချက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုအတွင်းမှ တောင်ပေါင်း သန်းဆယ်ချီက ကောင်းကင်ပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။ ဤမြင်ကွင်းက စကားလုံးများနှင့် ဖော်ပြရန် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေသော်လည်း ထိုအချိန်တွင်မူ ကောင်းကင်ယံက တောင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ပြင်းထန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူတို့က တောင်များ ပြိုကျရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အဘိုးအို မုယာ၏ မျက်နှာကို တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ဖြူရော်လာစေသည်။ သူ လက်မောင်းများကို ကျယ်ကျယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် သူတို့အား ရှေ့တွင် စုစည်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လေအား မထိုးစိုက်မီ တောင်ထိပ် ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် လက်ဝါးများကို ပူးကပ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေထဲမှ တောင်ပေါင်း သန်းဆယ်ချီက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါသွားပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်တန်းက ဧရိယာ တစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤသည်က ပူနေသော ဓားဖြင့် ထောပတ်ကို ဖြတ်သကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူပင် တောင်များအား တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ဖြတ်တောက်သွားသည်။ တောင်များက အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ပြိုကျသွားသောအခါ ရွှေရောင် ဓားရှည်က ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အဘိုးအို မုယာ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေသည်။ သူ သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားသောအခါ ကောင်းကင်ယံမှ တောင်များ ပြိုကျသွားကာ ခုတ်ချလာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းက အဘိုးအို မုယာ၏ ခေါင်းအထက် သုံးလက်မ အကွာသို့ ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ဓားက ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ဓားဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးခဲစေသည့် ဆန္ဒက အဘိုးအို မုယာ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အေးခဲသွားစေသည်။ ဓားထိပ်ဖျားဆီမှ တောက်ပသော အလင်းက သူ့မျက်ခုံး နှစ်ခုကြား ဗဟိုတွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်လာစေသည်။

"မင်းကို ငါ့ထက် အသက်ကြီးတဲ့ သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ လေးစားတယ်။ သွားပြီး မင်းရဲ့ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်။ မင်အာကို မင်းရဲ့ အဲဒီ တောင်ပြောင်းရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာကို ဆက်ခံခွင့်ပေးလိုက်။ ပြီးတော့ သူ့အတွက် ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့ တစ်ခု ပေးလိုက်ပါ" အထီးကျန်ဆန်သော အသံက ကောင်းကင်မှ ပြောလိုက်ပြီး မုယာ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ရေခဲပန်းပွင့်က ပို၍ အေးစက်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်သာ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာထဲမှာ မရှိနေဘူးဆိုရင် ပဉ္စမ ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် မရောက်သေးတဲ့ မင်းရဲ့ ဒီ အသူရာ ဓားသိုင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" အဘိုးအို မုယာက ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင် ဓားအား တစ်ချက်မျှပင် ကြည့်မနေခဲ့ချေ။ ထိုအစား ပတ်ပတ်လည်တွင် တောင်များ ပြိုကျနေစဉ် မထင်မရှား ရွှေရောင် စစ်ရထားကိုသာ သူ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဒါက ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုပဲ။ ပြီးတော့ ငါက တတိယမြောက် ကိုယ်ပွားပဲ ရှိသေးတယ်" စစ်ရထားပေါ်မှ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် ဧရာမ လူကြီး သုံးဦးပင်လျှင် လေဟာနယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သူတို့ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လောကကြီး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသည်အထိ ရေခဲပန်းပွင့်ကလည်း ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ အဘိုးအို မုယာ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင် ဓားလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အခန်း ၁၀၁၂ စကားလုံးများဖြင့် စက်ဝိုင်းဆွဲကာ အကျဉ်းချခြင်း

ရွှေရောင် စစ်ရထားကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လောကကြီးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး အဘိုးအိုက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖွဖွချလိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ သူ့အောက်ရှိ နေရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဘေးရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင်၏ အော်ဟစ်သံများ အလွန်အမင်း တိုးတိတ်သွားချိန်တွင် စုမင်က အတွေးနက်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ပေတစ်ရာ မြင့်မားသော သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မူလပုံစံကို ခွဲခြား၍မရနိုင်တော့လောက်အောင် ညှိုးနွမ်းပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် အဘိုးအို မုယာက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါက စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ယောက်ဆိုပေမယ့်လည်း အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင် ဘိုးဘေးက ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေပဲလေ။ အဲဒီ စုရွှမ်ရီရဲ့ တိုးတက်မှုကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ဒါဆို ငါက ဘာလို့ ဒီပြဿနာတွေထဲ ဝင်ပါနေရမှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒီကောင်လေးကို ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်ပေမယ့် ငါ့ရဲ့ တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာကို သင်ယူဖို့ ကြိုးစားတာကတော့ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူး"

အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ့အောက်ရှိ တောင်ပေါ်တွင် စုမင်နှင့် နဖူး၌ အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ် တစ်ကောင်သာ ကျန်တော့သည်အား မြင်သောအခါ သူက ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး လက်ဟန်တစ်ကွက်အား ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ ထိုအရာကို ပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ့မျက်လုံးများက စူးရှသွားပြီး အံ့ဩတကြီးဖြင့် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

စုမင်က မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ စုမင်က အခြား အလင်းစက်ဝိုင်းဆီသို့ သွားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ နဖူးတွင် အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ် ရှိရာ နေရာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျစ်... အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင် ဘိုးဘေးအပြင် အခြား အသူရာဖန်ဆင်းရှင်တွေ အားလုံးကလည်း နိယာမတွေကို အငြိုးထားနေကြတာလား။ အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင် ဘိုးဘေးက သူ့ဘဝကို ရူးမိုက်တဲ့ သစ္စာရှိမှုနဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ မျိုးဆက် နှစ်ယောက်ကတော့ တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုပြီး မောက်မာလွန်းတယ်"

"စုရွှမ်ရီကို ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းကတောင် ငါ ချမှတ်ထားတဲ့ နိယာမတွေကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့" အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက ညာလက်ဖြင့် လက်ဟန်တစ်ကွက် ဖော်ဆောင်ပြီး နိယာမကို ပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုမင်က ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားချိန်တွင် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

"အဲဒီ အလင်းစက်ဝိုင်းက ငါ့ဟာပဲ"

စုမင် တောင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်ရှိ ဧရိယာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထိုသစ်ကိုင်းများက ယိမ်းယိုင်နေစဉ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အားလုံးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သူက နဖူးတွင် အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားစဉ် စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။

သူက ထိုစကားကို တမင်တကာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှ အကြည့်က သူ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲနှင့်ပင် နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အလင်းစက်ဝိုင်းထဲတွင် မူလက မတ်တပ်ရပ်နေသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်က စုမင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ခြေထောက်က လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူက အလင်းစက်ဝိုင်းထဲမှ အပြင်သို့ မထွက်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူက အတွင်း၌ မတ်တပ်ရပ်လျက် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ လက်ဟန်တစ်ကွက် ဖော်လိုက်ပြီး သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသော စုမင်၏ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လက်ဝါးများအား တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထိုလုပ်ရပ်နှင့်အတူ ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ် ရှေ့တွင် လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခုက နေရာလွတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလေဆင်နှာမောင်းက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းက ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားလာပြီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို တိုက်ခတ်ရင်း စုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

လေဆင်နှာမောင်းက နီးကပ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က ညာလက်မောင်းကို ရှေ့သို့ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အဝေးရှိ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ထိုးဖောက်ထားသည့် ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်က လေချွန်သံနှင့်အတူ ပြေးဝင်လာသည်။ စုမင်က လှံကို လက်ထဲတွင် ကိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချဉ်းကပ်လာသော လေဆင်နှာမောင်းဆီသို့ တုံ့ဆိုင်းမှု အလျဉ်းမရှိဘဲ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံနှင့်အတူ သူတို့က ဝင်တိုက်မိသွားကြသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်က ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတစ်စ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဆင်နှာမောင်းကို ဖောက်ထွင်းကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

စုမင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားသော်လည်း သူ ဆုံးရှုံးသွားသမျှ အရာအားလုံးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အိစန်း၏ ပင်ကိုယ်ပုံစံမှ ပျံ့နှံ့လာသော အသား၊ အသွေးနှင့် အဆီအနှစ် စွမ်းအားများဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝသွားသည်။ ပြောစရာပင် မလိုအောင် ထိုစွမ်းအားများက စုမင် ဝါးမြိုလိုက်သည့် ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်သုံးကောင်ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

စုမင် လေဆင်နှာမောင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသော အလင်းဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်မောင်းအား ထပ်မံ လွှဲယမ်းလိုက်သောအခါ ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်း တစ်ရာနီးပါးက သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုလေဆင်နှာမောင်းများက ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းတို့က ပေရာချီ မြင့်မားလာကြသည်။ ထို့နောက် ထိုအတွင်း၌ မျက်နှာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုမျက်နှာများက အဘိုးအို တစ်ဦး၏ မျက်နှာများ ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာက ဖြူရော်နေသော်လည်း သူ့ထံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက် တစ်ခု ရှိနေသည်။ အရေအတွက် တစ်ရာနီးပါး ရှိသော လေဆင်နှာမောင်းများ အားလုံးတွင် သူ တည်ရှိနေပြီး လေဆင်နှာမောင်းများနှင့်အတူ စုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

လေဆင်နှာမောင်းများ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တူညီသော မျက်နှာ ပိုင်ရှင်၏ ပါးစပ် တစ်ရာနီးပါး အားလုံးဆီမှ ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံများက ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဧရိယာ တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသော တဝီဝီ မြည်သံ တစ်သံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို ထိုအသံကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ နားထောင်မိပါက သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးများ ပြောင်းပြန် စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ သူတို့ ဝိညာဉ်များ ဆုတ်ဖြဲခံရတော့မည့်အလား လောကကြီးက သူတို့ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့မည့် ပုံစံဖြင့် ချာချာလည်နေသည်ကို တွေ့ရပေမည်။

စုမင်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ချက် တောက်ပသွားသည်။ နေမင်း၏ အရိပ်က သူ့ဘယ်ဘက် မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာပြီး လမင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ညာဘက် မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့က သူငယ်အိမ်များကို အစားထိုးလိုက်သည်နှင့် သူတို့က သူငယ်အိမ်များနှင့် ထပ်တူကျသွားပြီး ကြယ်များ၏ အလင်းရောင်ကို ရရှိသွားသည်။

ကြယ်၊ နေ၊ လ ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းပညာ။

စုမင် ဤသိုင်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူက လက်များဖြင့် လက်ဟန်တစ်ကွက် ဖော်ဆောင်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် အလင်းစက်ဝိုင်းထဲရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်၏ သူငယ်အိမ်များက ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခုက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ စုမင်က လူရာချီ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ သူ့ထံ ပြေးဝင်လာကာ မည်သူက အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်ကို သူ မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။

သူတို့အားလုံး အစစ်အမှန် ဖြစ်နေနိုင်သည်။

ဤအပြောင်းအလဲ၏ သော့ချက်မှာ အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်က သူမြင်ရသည့် အရာကို ယုံကြည်မှု ရှိ မရှိအပေါ် မူတည်နေသည်။ အကယ်၍ သူသာ မယုံကြည်ပါက အားလုံးသည် အတုအယောင်များ ဖြစ်သွားပေမည်။ အကယ်၍ သူ ယုံကြည်ပါက အားလုံးသည် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဤသိုင်းပညာ၏ နက်နဲသော ရှုထောင့်မှာ စိတ်နှလုံးတွင် တည်ရှိနေသည်။

"အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းပညာပဲ။ ပုံရိပ်ယောင်တွေက လက်တွေ့မှာ တည်ရှိနေပြီး အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ သိုင်းပညာပဲ" အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်က ပထမဆုံးအကြိမ် စကားပြောလာသည်။ သူ့အသံက ဩရှရှနှင့် ရှေးကျသည်။ စကားပြောပြီးနောက် သူက ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ကျောအား ကိုင်းညွတ်ပြီး ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်ဆီသို့ လက်ဝါးများကို ဖိချလိုက်သည်။

သူ့ညာလက် မြေပြင်နှင့် ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လေဆင်နှာမောင်း တစ်ရာနီးပါးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ၎င်းက အားကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှု တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲရှိ စုမင် ရာချီထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းပင် တောင်က တုန်ခါသွားပြီး သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ စုမင်များ အားလုံးပေါ်တွင် ကျောက်တုံးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျောက်တုံး ရာချီက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ရပ်တန့်သွားစေရန် ဖိနှိပ်နေသကဲ့သို့ပင်။ လေဆင်နှာမောင်းများ ပေါက်ကွဲမှုမှ ယူဆောင်လာသော ရိုက်ခတ်မှုကလည်း သူ့ထံသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လွတ်မြောက်ခွင့် မရှိသော ကွန်ရက် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ပေါက်ကွဲသံများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသော စုမင် ရာချီက တစ်ပြိုင်တည်း လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ထို့နောက် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် စုမင် ရာချီ မဟုတ်တော့ဘဲ ထောင်ချီ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဩော်... ဒီလိုကိုး" အမွေးဖြူပါသော အဘိုးအိုက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက မျက်လုံးများကို လျင်မြန်စွာ မှိတ်လိုက်သည်။ သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဘယ်လက်ဖြင့် ညာဘက် လက်ဝါးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ပြတ်ရှရာ တစ်ရာ ပွင့်သွားသည်။ သွေးများ စီးကျလာသောအခါ ညာဘက် လက်မောင်းကို အပြင်သို့ လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး သွေးရောင် တောင်တစ်တောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သွေးတောင်" အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ လက်မောင်းကို ရှေ့သို့ လွှဲယမ်းလိုက်သောအခါ မြေပြင်က ချက်ချင်း အနီရောင် ပြောင်းသွားသည်။ လောကထဲရှိ သွေးရောင် တောင်ကို ကြိုဆိုရန် ကောင်းကင်ယံကလည်း နီမြန်းသော အရောင်သို့ ပြောင်းသွားသည်။

ယင်းက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး မြေပြင် အနီရောင် ပြောင်းသွားသောအခါ ကျောက်တုံးများ၊ ပေါက်ကွဲသွားသော လေဆင်နှာမောင်းများ၊ သို့မဟုတ် စုမင် ထောင်ချီပင် ဖြစ်နေပါစေ အရေးမကြီးတော့ဘဲ အားလုံးက အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအမွေးဖြူ အဘိုးအိုနှင့် သိပ်မဝေးသော စုမင် ထောင်ချီ အနက်မှ တစ်ယောက်တည်းသာ အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲမသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး" အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော အဘိုးအိုက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သောအခါ သူက ခေါင်းလှည့်ကာ စုမင်အား အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ သွေးတောင်က သူ့အလိုလို ပြိုကျသွားပြီး စုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျောက်တုံးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနီရောင် လေဆင်နှာမောင်း အမြောက်အမြားကလည်း နေရာလွတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ထံ တစ်ပြိုင်တည်း ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

ပေါက်ကွဲသံများက မိုးနှင့်မြေကို တုန်ခါသွားစေပြီး စုမင် သွေးအန်လိုက်ရသည်။ သူက နောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ထပ်မံ၍ သွေးအန်လိုက်ရချိန်တွင် အလင်းစက်ဝိုင်းထဲရှိ တည်ငြိမ်နေသော အမွေးဖြူ တစ်စု ပါသည့် ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်ကို စိုက်ကြည့်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ကြယ်၊ နေ၊ လ ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းပညာကို မည်သူမှ မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပုံမှန်အားဖြင့် ဤသိုင်းပညာကို ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် မဖယ်ရှားနိုင်မီ သူတို့က မယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ ယင်းနောက်တွင် သိုင်းပညာက ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤသိုင်းပညာကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ပြီး ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်နေဆဲ ဖြစ်သော လူတစ်ယောက်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများ အားလုံးက ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်အား သူ ရှာတွေ့သည်နှင့် သူ ယုံကြည်သမျှ အားလုံးကို အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖျက်နိုင်ရန် အတွက်ပင်။

အကယ်၍ သူ ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ပါက သူ့ကိုယ်သူ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲပေမည်။

ယင်းက သာမန် လူသားတစ်ဦး၏ အိပ်မက်နှင့် တူသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက် အိပ်မက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားပြီး ယင်းကို ယုံကြည်သွားပါက လူအများစုက မြေကြီးထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ရန်သာ ရွေးချယ်ကြပေမည်။ သို့သော် သူတို့ သေဆုံးသွားပြီဟု သေချာနေပြီးနောက်မှာပင် သေဆုံးခြင်းမှ အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည် ရှင်သန်လာရန် ကြမ်းတမ်းစွာ ရွေးချယ်ကြမည့် အချို့သော လူများလည်း ရှိနေသေးသည်။

ဤသည်က ဆန္ဒ၏ စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး စုမင်က ထိုလူစု အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ အမွေးဖြူ တစ်စု ပါသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်ကလည်း ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

စွမ်းအားကြီးမားသော ရန်သူ။

စုမင်က အမွေးဖြူ တစ်စု ပါရှိသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူ ဤလူကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အထင်မသေးခဲ့ဖူးပေ။ ထိုအချိန်က အခြေအနေကလည်း သူ့မျှော်လင့်ချက်များ အတွင်း၌သာ ရှိနေသည်။

ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်ကလည်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

"ခင်ဗျားက ဘာလို့ အလင်းစက်ဝိုင်းထဲမှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး တခြားသူတွေ သူတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကြည့်ရှုတဲ့ ကစားပွဲတစ်ပွဲမှာ ဆက်ပြီး ပါဝင်နေဖို့ တောင်းဆိုနေရတာလဲ"

"စက်ဝိုင်း အထဲမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် စက်ဝိုင်း အပြင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။ အားလုံးက ကစားပွဲ တစ်ပွဲပါပဲ။ မင်းနဲ့ ငါနဲ့က အတူတူပါပဲ" ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီကစားပွဲကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကျုပ်မှာ ရည်ရွယ်ချက် ရှိတယ်။ ခင်ဗျားမှာတော့ မရှိဘူး" စုမင်က ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

"ကစားပွဲ။ ကစားပွဲဆိုတာ ဘာလဲ။ မင်း ဒီနေရာက ကစားပွဲကို မြင်နိုင်ပေမယ့် မင်း မမြင်နိုင်တဲ့ ကစားပွဲ တစ်ပွဲကို မင်းက ဘယ်လို ချိုးဖျက်မှာလဲ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လို ပြောင်းလဲမှာလဲ" ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သတိထားမိနိုင်ရုံမျှ အလင်းတစ်ချက်က စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး စကားလုံးများကို မချန်လှပ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အလင်းစက်ဝိုင်း အပြင်ဘက်က ကစားပွဲကို ကျုပ် မမြင်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ကို လျှောက်ထွက်မလား၊ မထွက်ဘူးလား ဆိုတာကို ရွေးချယ်နိုင်တယ် ဆိုတာ ကျုပ် သိတယ်။ တခြား တစ်ယောက်ယောက်က စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲလိုက်တာကြောင့် ကျုပ် ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ် မမြင်နိုင်တဲ့ ကစားပွဲနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျုပ်သာ မမြင်နိုင်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက မရှိဘူးလို့ သတ်မှတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအတွက်တော့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး"

ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်က သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီလို ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ်။ ငါ... ချန်က ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ အပြည့်အဝ သိတယ်။ တကယ်လို့ ဒီစက်ဝိုင်းထဲကနေ ငါ လျှောက်ထွက်ချင်ရင် ငါ ထွက်မယ်။ ငါ မထွက်ချင်ဘူးဆိုရင် မထွက်ဘူး။ မင်းပြောတဲ့ ဘယ်အရာကမှ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

စုမင်က ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ် ပြောသည့် စကားများကို ကြားသောအခါ သူလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားရင်း ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်သို့ လက်ညိုးထိုးလိုက်သည်။

"တာအိုရိပ်သာတောင်"

လောကကြီးက ဟိန်းဟောက်သွားပြီး တာအိုရိပ်သာတောင်က သူ့အလိုလို ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဆင်မင်း ရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်ခြင်း" စုမင် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူ့အထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဧရာမ ချိန်ခွင်ကြီး တစ်ခွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဆင်ဖြူတော် တစ်ကောင်က ချိန်ခွင် ဘေးတွင် ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်တုံးအလား မတ်မတ် ရပ်နေသည်။

စုမင်က လက်မောင်းများကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့အတွင်းရှိ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားများက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တာအိုရိပ်သာတောင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ မိစ္ဆာ ဝိညာဉ်က ဟိန်းဟောက်သံ တစ်သံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချိန်ခွင်ကို ဖမ်းရန် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ ဆင်ဖြူတော်က ချိန်ခွင်ခွက်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်က အလင်းစက်ဝိုင်းထဲရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်ကို လက်ညိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာဝိညာဉ်က ဆင်ကို ချိန်တွယ်ခြင်း"

သို့သော် ယင်းက အားလုံး မဟုတ်သေးပေ။ စုမင်က ဆင်မင်း ရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်ခြင်း ဟူသော နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ရတနာကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ညာလက်အား မြှောက်၍ ကောင်းကင်သို့ လက်ညိုးထိုးလိုက်ပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ဖိချလိုက်သည်။

"အတိတ်နဲ့ အနာဂတ် ကြားမှာ တည်ရှိနေတာက ကံကြမ္မာပဲ"

ကံကြမ္မာ၏ ပထမဆုံး အသွင်ပြောင်းလဲမှု။

ဤသည်က စုမင်က သူ ကံကြမ္မာ အဖြစ် ပထမဆုံး အသွင်ပြောင်းလဲမှုတွင် ရှိနေစဉ် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဆင်မင်းအား ချိန်တွယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် သူ ယူဆောင်လာမည့် ကြီးမားသော ဖိအားနှင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတို့က အတိတ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများပေမည်။

အလင်းစက်ဝိုင်းထဲရှိ အမွေးဖြူ တစ်စု ပါသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားစဉ် အထက်ရှိ မြူခိုးများထဲတွင် ရှိနေသော အဘိုးအို မုယာ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

"ချန်ပိုင်၊ မင်းသာ ဒီလူကို အနိုင်ရမယ်ဆိုရင် မင်းကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးမယ်" အဘိုးအို မုယာထံမှ အသံက မြူခိုးများ အောက်ရှိ တောင်၏ အတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်က ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရီသွားပြီး သူ့ထံတွင် တစ်ခါမှ မပြသခဲ့ဖူးသော အားကောင်းသည့် တည်ရှိမှု တစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းပင် ချန်ပိုင်ဟု ခေါ်သော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်က သူ့ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အလင်းစက်ဝိုင်းထဲမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သကဲ့သို့ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားသည်။ သူ ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ လှည့်ကာ စုမင်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ တစ်ခုက မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တခြားသူတွေ စည်းမျဉ်းတွေ ပြောင်းလဲလိုက်တာကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး ဆိုတဲ့ ခင်ဗျားက ဘာလို့ အခုမှ အပြင်ကို လှမ်းထွက်လာရတာလဲ။ အဆုံးမှာတော့ ခင်ဗျားက တခြား တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကစားပွဲ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒီလိုခေါ်တဲ့ လွတ်လပ်ခွင့် ဆိုတာကို ခင်ဗျား ဘယ်တော့မှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တခြား တစ်ယောက်ယောက်ဆီက စကားတစ်ခွန်းတည်းက ခင်ဗျားရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေကို လက်လျှော့လိုက်ဖို့ လုံလောက်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ နှလုံးသားက ခိုင်မာမှု မရှိတော့ဘူး။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အနိုင်ရနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား" စုမင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

စွမ်းအားကြီးမားသော ရန်သူကို ဖျက်ဆီးရန် သူ့ထံတွင် ပထမဆုံး ဖျက်ဆီးရမည့်အရာမှာ သူ့ဆန္ဒ၊ ထို့နောက် သူ့ယုံကြည်မှုများ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။ ဤသည်က စုမင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော ပရိယာယ် ဖြစ်သည်။

သူက ဤလူကို အထင်မသေးခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ့ကို အလွန် မြင့်မားသော နေရာတွင် ထားရှိခဲ့သည်။ ယခင်က သူ ထိုစကားများကို ပြောခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ စုမင်က သူ့စက်ဝိုင်းအား လုယူချင်ပြီး အဘိုးအို မုယာကိုလည်း တူညီသော ယုံကြည်မှု ရှိလာစေရန် ဖန်တီးလိုသည်ဟု သူ ထင်မြင်သွားစေရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် စုမင်က သူ့ဆန္ဒကို အသုံးပြုကာ ပထမဆုံး ထိုးနှက်ချက် ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူက စကားလုံးများဖြင့် စက်ဝိုင်းဆွဲကာ အကျဉ်းချခြင်းပင် ဖြစ်သည်။