အခန်း (၁၀၁၅-၁၀၁၆)

အခန်း ၁၀၁၅ မင်းဆီမှာလည်း ဒါမျိုး ဘာကြောင့် ရှိနေတာလဲ...

အော်ဟစ်သံက ပြတ်သားကာ စွမ်းအားပါဝင်ပြီး ယုံကြည်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အထက်ရှိ တောင်ကြီး အက်ကွဲသွားသည့် အသံက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း ဟွမ်မေး၏ အသံက အလွန် ကျယ်လောင် ရှင်းလင်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဆရာတော် ကျိလုံအတွက် ပို၍ပင် ထူးခြားသည်။ ဟွမ်မေးက ညာလက်ကို မြှောက်၍ ကျောနောက်ရှိ ဘူးသီးအား ပုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ကျိလုံသည် ဟွမ်မေး၏ ဘူးသီးကို အမြဲတမ်း သတိထားခဲ့သည်။ သူက ထိုဘူးသီးခြောက် နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဟွမ်မေးနှင့် ပတ်သက်လျှင် အစဉ်အမြဲ လိုက်လျောပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က အထူးရတနာ တစ်ခုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်စဉ် ဟွမ်မေး၏ ယုတ်ညံ့သော လှည့်ကွက်များဖြင့် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့်တိုင်အောင် ကျိလုံက အနည်းငယ်သာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ့အား အကျပ်အတည်းထဲသို့ တွန်းမပို့ခဲ့ပေ။ ကျိလုံအနေဖြင့် သူ့ဒေါသကိုသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအရာ အားလုံး၏ အရင်းအမြစ်မှာ ထိုဘူးသီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဘူးသီးသည် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကမှ ဒဏ္ဍာရီလာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ ဖြစ်ကြောင်း ကျိလုံက ရာခိုင်နှုန်း ရှစ်ဆယ်ခန့် သေချာနေသည်။

ဟွမ်မေးက နောက်ဆုံးတွင် ထိုရတနာ အသုံးပြုကာ စုမင်ကို သတ်ပေးရန် ဘူးသီးအား တောင်းဆိုလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ကျိလုံက ချက်ချင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်သွားခဲ့သည်။

ကျူးယိုချိုက်က ဘူးသီးကို မြင်ပြီး ဟွမ်မေး၏ စကားများအား ကြားရသောအခါ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှမ်ရှန်း၊ ယွင်ယိုနှင့် ဟွာယွီတို့သည် ရတနာဘူးသီးခြောက်၏ နောက်ခံကို လုံးဝ မသိကြသော်လည်း ဟွမ်မေး၏ လှုပ်ရှားမှုအား မြင်သောအခါ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဟွမ်မေး စကားပြောပြီးနောက် ရတနာဘူးသီးခြောက်ထဲမှ အားကောင်းသော စွမ်းအား လှိုင်းဂယက် တစ်လှိုင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လှိုင်းဂယက်များက လှိမ့်ဝင်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည့် ဧရာမ လေဝဲပုံသဏ္ဌာန် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"လုယာရဲ့ ဘူးသီးပဲ"

ဘိုးဘေး လုံဟိုင်း၏ အမူအရာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူက ဘူးသီးကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ့နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်က ပျက်ပြယ်လုနီးပါး လက္ခဏာများပင် ပြသလာသည်။

မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ဟွမ်မေး၏ ကျောနောက်ရှိ ဘူးသီးကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော လောဘစိတ်များ ပေါ်လာသည်။

ဟွမ်မေးက ထိုလူစု၏ အမူအရာများကို မြင်သောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဤရတနာ ဘူးသီးခြောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲ၏ အရေးကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် အောင်ပွဲကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ရယူနိုင်ရန်အတွက် အလွန် ခဲယဉ်းစွာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက မူလက ၎င်းကို ဤအတိုင်း အလွယ်တကူ မသုံးချင်ခဲ့ဘဲ မိမိထက် ဦးစွာ တောင်ရွှေ့ခြင်း ပညာကို ရရှိသွားသူ မည်သူ့ကိုမဆို တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ပြီး လုယူရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုမင် ပေါ်လာခြင်းက ဟွမ်မေးအတွက် သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားစေခဲ့သည်။ အခြား မည်သူ့ကိုမျှ ထိုအားကောင်းသော သိုင်းပညာအား ရရှိရန် သူ အဖြစ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသိုင်းပညာအား ရရှိရန် သူ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။

'အဲဒီကောင်ကို သတ်ပြီးရင် ငါ့ဆီကနေ အဲဒီသိုင်းပညာကို ဘယ်သူ လုရဲဦးမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့'

ဟွမ်မေးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤရင်ဆိုင်မှုတွင် စုမင် ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။ သူ့အတွေ့အကြုံအရ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြင့်မားမနေပါက ရတနာဘူးသီးခြောက်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရသူ အားလုံးသည် သေချာပေါက် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

သူ အေးစက်စွာ ရယ်မောနေစဉ် ကျောနောက်ရှိ ရတနာ ဘူးသီးခြောက်က တောက်ပသော အလင်းများဖြင့် လင်းလက်လာသည်။ လေဝဲကြီးက ဟိန်းဟောက်သွားစဉ် ဘူးသီးပေါ်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

ထိုမျက်လုံးတွင် ခပ်ကင်းကင်း အကြည့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ပေါ်လာသည်နှင့် မျက်လုံးက စုမင်ကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် ဘူးသီးဝမှ ထူထပ်သော အဖြူရောင် မြူခိုးလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအငွေ့အသက်က အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် သင်းပျံ့သော ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ဘူးသီးဝမှ အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။

"ငါ ဟွမ် တစ်ယောက်တည်းပဲ ဒီတောင်ရွှေ့ခြင်း ပညာကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းနိုင်တာ။ မင်းလို ကောင်လေးက သေလိုက်တော့" ဟွမ်မေးက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူ့ကျောနောက်ရှိ ဘူးသီးမှ မြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

စုမင်က တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီးနောက် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်၍ ဟွမ်မေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်းက ဤထူးဆန်းသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း မည်သူမျှ ထိုအရာ၏ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို မသိကြပေ။

"မင်းရဲ့ အဲဒီဘူးသီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြာတဲ့အချိန်က နည်းနည်း နှေးလွန်းနေတယ်" စုမင်က ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့စကားကြောင့် လူတိုင်း ခဏမျှ ကြောင်အန်းအန်း ဖြစ်သွားကြပြီး အထူးသဖြင့် ဟွမ်မေးပင် ဖြစ်သည်။ သူ ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။ ယင်းက အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ သူ့ဘူးသီး၏ ဤအချက်က သူ့ကို စိတ်ပျက်စေသော အချက် ဖြစ်သည်။ မန္တန် ရွတ်ဆိုပြီးတိုင်း နတ်ဘုရား စွမ်းရည်က မြူခိုးထဲမှ ပေါက်ကွဲမထွက်လာမီ အသက်ရှိုက်စာ ဆယ့်နှစ်ချက်ခန့် အချိန် ယူရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့် ပစ်မှတ်ကို ပုံရိပ်ယောင် ပုံစံဖြင့် အသေမှတ်ထားလိုက်သဖြင့် ပစ်မှတ်ထားခံရသူ မည်သူမဆို မည်သည့် နေရာသို့ ပြေးပြေး မလွတ်နိုင်တော့ပေ။

"နှေးရင်တောင် မင်းကို သတ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်" ဟွမ်မေးက မာန်တက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စုမင်၏ အမူအရာက ပို၍ပင် ထူးဆန်းသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အခြားလူများ၏ အကြည့်များ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်နှာပေါ်၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ခြင်း အရိပ်အယောင် စိုးစဉ်းမျှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ထူးဆန်းသော အမူအရာက လူတိုင်းကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။

နောက်တစ်ဦးတွင်မူ စုမင်က နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ညာလက် မြှောက်ကာ သူ့သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးခန့် အရွယ်အစားရှိသော ဘူးသီးတစ်လုံးက သူ့ညာလက်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူက ဘူးသီးကို မြှောက်လိုက်စဉ် ဘယ်လက်ဖြင့် အပေါ်မှ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရတနာ ဘူးသီးခြောက်ရေ... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို သတ်ပေးပါ" စုမင်က ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤဘူးသီး နှစ်လုံးထဲမှ တစ်လုံးက သေချာပေါက် အတု ဖြစ်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသော်လည်း သူက ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို ယုံကြည်သည်။ ထိုဘူးသီးကို မြင်လိုက်ရစဉ် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာထံတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အပြောင်းအလဲအား စုမင် လုံးဝ မေ့မည်မဟုတ်ပေ။ သူ့ဘူးသီးက အစစ်အမှန် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် မြင့်မားသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

စုမင်က ဘူးသီးအသေးလေးကို ထုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အားလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ထူးဆန်းသွားကြသည်။

တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်သော ဆရာတော် ကျိလုံပင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများ ပေါ်လာသည်။ ကျူးယိုချိုက်ကလည်း မျက်တောင် အကြိမ်အနည်းငယ် ခတ်လိုက်မိသည်။ သူက စုမင်နှင့် ဟွမ်မေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မထိန်းချုပ်နိုင်သော အပြုံးတစ်ခု နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ပေါ်လာသည်။ လက်ရှိ မြင်ကွင်းက မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်ပြီး အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းနေသည်ဟု သူ ထင်မြင်မိသည်။

ထိုနှစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရွှမ်ရှန်း၊ ယွင်ယို နှင့် ဟွာယွီတို့မှာ ယခု အခြေအနေ၏ တိုးတက်မှုကို အနည်းငယ် လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့က စုမင်၏ လက်ဝါးပေါ်ရှိ ဘူးသီးအသေးလေးကို ဆွံ့အသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟွမ်မေး၏ ကျောနောက်ရှိ ဘူးသီးကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ စိတ်တစ်ခုလုံးကို အရွယ်အစား မတူညီသော ဘူးသီးနှစ်လုံးက အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

'အကြီးကြီးက ပိုပြီး အားကောင်းရမှာ မဟုတ်ဘူးလား' ထိုအတွေး တစ်ခုတည်းမှလွဲ၍ ရွှမ်ရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည်မျှ မရှိတော့ပေ။

ဘိုးဘေး လုံဟိုင်း အနေဖြင့်မူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ စုမင်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ထိုဘူးသီး တစ်လုံးတည်းနှင့်ပင် ဤနေရာရှိ လောကကြီးကို ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်သည်။

မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးက မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ မည်သည့်အရာက အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်ကို သူ ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဟွမ်မေးက ပို၍ပင် သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရသည်။ သူ့အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစဉ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ "မင်း... မင်း... မင်းဆီမှာလည်း ဒါမျိုး ဘာလို့ ရှိနေတာလဲ"

သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကျောနောက်ရှိ ဘူးသီးဆီမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင် မြူခိုး အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာစဉ်အတွင်း လူသား အသေးလေး တစ်ယောက် ပြေးထွက်လာသည်။

ထိုလူသား အသေးလေးသည် တစ်ပိုင်းတစ်စ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး လက်ထဲတွင် အမည်းရောင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ထုံထိုင်းနေပြီး ပုံသဏ္ဌာန်အရ ဤလူသား အသေးလေးသည် အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ သူမက မြူခိုးထဲမှ ပြေးထွက်လာသောအခါ စုမင်ကို အကြည့် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

"ရတနာ ဘူးသီးခြောက်ရေ... သူ့ကို သတ်ပေးပါ"

ဟွမ်မေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လင်းလက်နေသည်။ စုမင်ဆီတွင်လည်း ဘူးသီးတစ်လုံး ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူ့ဘူးသီးထဲမှ လူသား အသေးလေး ပေါ်လာသောအခါ ထိုခံစားချက်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်၍ စုမင်အား ညွှန်ပြကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့ကျောနောက်ရှိ ဘူးသီးထဲမှ လူသား အသေးလေးက ခေါင်းကို ချက်ချင်း နောက်သို့ မော့ကာ စွဲကပ်ဖွယ် အော်ဟစ်သံ တစ်သံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် စုမင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူမဘေးရှိ မြူခိုးများက လှိမ့်ဝင်လာပြီး သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားရာ တိမ်စီးလာသကဲ့သို့ပင်။ သူမထံမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ လှိုင်းထလာသည်။

ဖော်ပြ၍မရသော ကြီးမားသည့် ဖိအားတစ်ခု စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းက စကြဝဠာအတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းများ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်ပုံရသည့် အလွန် ပြင်းထန်သော ထက်မြက်မှု တစ်ခုအား သယ်ဆောင်လာသည်။

"မင်းဆီမှာ ဘူးသီးရှိတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဒါက အတုပဲ။ အစစ်အမှန် ရှေ့မှာ ထုတ်ရဲတယ်ပေါ့"

ဟွမ်မေး ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် စုမင်၏ ဘူးသီးပေါ်တွင် မျက်လုံး ခုနစ်လုံး ပေါ်လာသည်။ ထိုမျက်လုံး ခုနစ်လုံးက တစ်ပြိုင်တည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး အကြည့်များက ခပ်ကင်းကင်း ရှိလှသဖြင့် ဟွမ်မေး၏ နှလုံးသား ကျယ်လောင်စွာ ခုန်သွားသည်။ သူ သုံးစဉ်က သူ့ဘူးသီးတွင် မျက်လုံးတစ်လုံးသာ ရှိခဲ့သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။

သို့သော် ထိုလူသားအသေးလေး ပေါ်လာတိုင်း သူ့ဘူးသီးက သေချာပေါက် အောင်မြင်လေ့ရှိသည်ကို သတိရမိသောအခါ သူ့ထံတွင် ကြီးမားသော ယုံကြည်ချက်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်၏ လက်ထဲရှိ ဘူးသီးမှ မြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ဝါးခန့် အရွယ်အစားရှိသော လူသားအသေးလေး တစ်ယောက် ဘူးသီးထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်။ သူကလည်း ညာလက်တွင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသား အသေးလေးက အလွန် သေးငယ်သော်လည်း သူက ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ပေ။ သူက အလွန် စစ်မှန်ပုံရပြီး ရုပ်သွင်ကလည်း စစ်မှန်သော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထင်ရှားပြတ်သားသည်။ သူက အမျိုးသမီး မဟုတ်ဘဲ အမျိုးသား ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသား အသေးလေးက ဟွမ်မေး မန္တန်ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် နှောင့်နှေးမှုမျိုး မရှိပေ။ ထိုအစား သူက ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်လာပြီး ဟွမ်မေး၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ခေါင်းမော့၍ အော်ဟစ်မည့်အစား တိတ်ဆိတ်စွာ နေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တစ်ယောက်က အော်ဟစ်နေပြီး အခြားတစ်ယောက်က တိတ်ဆိတ်နေသည်။ တစ်ယောက်က နှောင့်နှေးမှု ရှိပြီး အခြားတစ်ယောက်က ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသည်။

သူတို့ တိုက်မိခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ဤနေရာရှိ လူများ အားလုံးသည် ပါးနပ်ပြီး အကွက်မြင်သော မိစ္ဆာအိုကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် မည်သည့်အရာက အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်ကို မခွဲခြားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူတို့၏ အဖြေကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေသည့် အချက်မှာ တစ်ခုက အလွန် ကြီးမားနေပြီး နောက်တစ်ခုက အလွန် သေးငယ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

ဟွမ်မေး၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေးက ခေါင်းကို လှည့်၍ သူ့လည်ပင်းအား ကိုက်ခဲလိုက်သည်။ သို့သော် သူက ဤအရာကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူက မရှောင်တိမ်းဘဲ ထိုအမျိုးသမီးငယ်လေးကို သူ့သွေး၊ အသားနှင့် အဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူခွင့် ပြုလိုက်သည်။ သူမက သူ့ကို လွှတ်လိုက်သောအခါ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ပြီး စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေးနှင့် တိုက်မိရန် ပြေးထွက်သွားသည်။

ဟွမ်မေး၏ စိုးရိမ်တကြီး မျှော်လင့်နေမှုကြားတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်သကဲ့သို့ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း မျက်နှာ ပျက်သွားကာ သွေးတစ်လုတ် အန်ချလိုက်သည်။ ဤသွေးသည် ဒဏ်ရာရခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတစ်ယောက်တည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားလူများ အားလုံး၏ အမူအရာများသည် ကောင်းကင်ရှိ မြင်ကွင်းကို ဆွံ့အသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရှုနေစဉ် အလွန် ထူးဆန်းသွားကြသည်။

မည်သည့် တိုက်ပွဲမျှ မရှိ၊ မည်သည့် သတ်ဖြတ်မှုမျှ မရှိ၊ မည်သည့် တိုက်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံမျှ မရှိပေ။

စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာသော လူသားအသေးလေးက လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဟွမ်မေး၏ ဘူးသီးထဲမှ အမျိုးသမီး လူသားလေးက ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း သူမ ချဉ်းကပ်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး အမျိုးသားလေး၏ ရှေ့တွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုမူလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုမျှတင် မကသေးပေ။ ဟွမ်မေး၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသား အသေးလေးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း စတင် ပြုမူလာစဉ် သူမက ခပ်ကင်းကင်းနှင့် မာန်တက်သော အမူအရာ ရှိနေသည့် စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသား အသေးလေးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးသည်နှင့် သူမက လေထဲတွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသားလေးကမူ သူမကို သဘောမကျသလို အမူအရာမျိုးပင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အလွန် ခက်ခဲသော အရာတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဟွမ်မေး၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသား အသေးလေးက ထပ်မံ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေးနှင့် အရွယ်အစား တူညီသွားသည်အထိ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော လူအားလုံးက သူတို့ မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် ထိုအမျိုးသမီး လူသားလေးသည် အမျိုးသား လူသားလေးအပေါ် သူမ၏ စွဲလန်းနှစ်သက်မှုကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ တွေးတောမိကြတော့သည်။

အခန်း ၁၀၁၆ အစက်သုံးစက်၊ တောင်တန်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေထုထဲ၌ အက်ကွဲသံများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယင်းက ဟွမ်မေး၏ ကျောနောက်ရှိ ဘူးသီးပေါ်တွင် ပေါ်လာသော အက်ကွဲကြောင်းများဆီမှ ဖြစ်ပြီး ထိုအက်ကွဲကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဘူးသီးက အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်ကာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ကျုပ်ဆီမှာလည်း ဘူးသီးတစ်လုံး ရှိနေလို့ပါ"

စုမင်က ချောင်းဟန့် လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်၍ ဟွမ်မေးအား ညွှန်ပြလိုက်ရာ သူ့ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေးနှင့် သူ့ဇနီးသည်တို့က ဟွမ်မေးကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဟွမ်မေးက စုမင်၏ စကားကြောင့် ကြီးစွာ ဒေါသထွက်ရသဖြင့် သွေးများ ထပ်မံ အန်ချလိုက်မိသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသအမျက်က အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့၍ အော်ဟစ်လိုက်စဉ် မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများ ပေါ်လာသည်။

သူ့အော်ဟစ်သံက စူးရှပြီး အားကိုးရာမဲ့ကာ မည်သို့ပင် အော်ဟစ်ပါစေ နှလုံးသားထဲရှိ ပြင်းထန်သော ဒေါသများကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပုံမရပေ။

ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေး နှစ်ယောက်က သူ့လည်ပင်းအား ဖြတ်တောက်ရန် အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ကျောက်တုံးအား အမြန် လွှတ်လိုက်ပြီး ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေဆီသို့ ငုပ်လျှိုး ဆင်းသွားတော့သည်။

ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေး နှစ်ယောက်ကလည်း အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး သူ့နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်ပါသွားကြသော်လည်း ပြုတ်ကျနေသော ဟွမ်မေး၏ ဘေးရှိ လေထုထဲတွင် ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ထိုလက်ဖမိုးက ပြေးဝင်လာသော လူသားအသေးလေး နှစ်ယောက်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုက်မိသွားသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ကောင်းကင်သို့ လှိုင်းထသွားသည်။ လူသားအသေးလေး နှစ်ယောက် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစဉ် မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး အထူးသဖြင့် စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသားလေးပင် ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လင်းလက်သွားသော်လည်း စုမင်၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

ဟွမ်မေး၏ ဘူးသီးမှ ဖြစ်သော လူသားအသေးလေးသည်လည်း စုမင် ဘေးသို့ လိုက်ပါလာသည်။ သူမက စုမင်၏ ဘူးသီးထဲမှ လူသားလေးကို ငေးမောကြည့်နေစဉ် မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန် မြတ်နိုးခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အမျိုးသားလေး၏ အကြည့် တစ်ချက်ကပင် သူမအတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် လုံလောက်နေသည့်အလား။

စုမင်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး သူ့အထက်ရှိ မြူခိုးများအား စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ပိုမို အားကောင်းလာသည်။ သူက ညာလက်ရှိ ဘူးသီးကို မြှောက်၍ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့ဘူးသီးထဲမှ လူသားအသေးလေးက ပြန်လည် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး ဟွမ်မေး၏ ဘူးသီးမှ အမျိုးသမီးလေးသည်လည်း သူနှင့်အတူ ဘူးသီးထဲသို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟွမ်မေးက ထိုလက်ဝါးကြီး၏ ဖမ်းဆွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဤမြင်ကွင်းအား မမြင်လိုက်ရပေ။ မဟုတ်လျှင် သူ သေချာပေါက် နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ် ထပ်မံ အန်ရပေမည်။

"ခင်ဗျား သူ့ကို ကယ်ချင်တာလား" စုမင်က သူ့အထက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။

"သူက မြေကြီးထဲကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ လမ်းစဉ်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာဆီ ဦးတည်တဲ့ တံခါးတွေ ရှိနေတာမို့ ငါ သူ့ကို သဘာဝအတိုင်း ကယ်တင်မှာပဲ" လေထုထဲမှ ရှေးဟောင်း အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံက အဘိုးအို မုယာ၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူ့အသံက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသဖြင့် လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

စုမင်က စကားမပြောဘဲ ခပ်ကင်းကင်း အကြည့်ဖြင့် အထက်ရှိ လေထုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဟွမ်မေး ရှင်သန်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းက သူ့အတွက် အရေးကြီးနိုင်သော်လည်း လက်ရှိ သူ့စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထနေသော အတွေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုသူ၏ ရှင်သန်မှုက အရေးမပါပေ။

စုမင်က ယခင်က အချက်တစ်ချက်ကို သံသယဝင်ခဲ့သည်။ အဘိုးအို မုယာက သူ့ကို ရှင်းလင်းစွာ စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ မည်သို့ပင် နားထောင်ပါစေ သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို အခြားတစ်ယောက်အား ရှင်းပြနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အကယ်၍ သူက အခြားနေရာတွင် ရှိနေပါက စုမင်က ဤထူးဆန်းသော ကိစ္စကို အများကြီး တွေးတောနေမည် မဟုတ်သော်လည်း ဤနေရာက ပဉ္စမမြောက် မီးဖို ဖြစ်နေသဖြင့် စုမင်က စေ့စေ့စပ်စပ် တွေးတောရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို မုယာက ဟွမ်မေးကို ကယ်တင်ရန် အတင်း ဖြစ်နေသဖြင့် စုမင်က ချက်ချင်းပင် ဤကိစ္စအား အသုံးပြု၍ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ စကားမပြောခဲ့ပေ။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် လိုက်လျောမှု အရိပ်အယောင်မျှ မပြသဘဲ ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် စကားတစ်လုံးမျှ မပြောဘဲ ခပ်ကင်းကင်း မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။

'တကယ်လို့ အဘိုးအို မုယာက သူ့လေသံကို လျှော့ချလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ သူက ငါ တောင်ပေါ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေတုန်း လူတိုင်းနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်'

'ဒါကြောင့်လည်း သူက အဲဒီလူကို ကြောက်တာကြောင့် သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို အခြားတစ်ယောက်ကို ရှင်းပြနေသလိုမျိုး စကားပြောခဲ့တာ ဖြစ်မယ်'

'ဒါပေမဲ့ သူ့လေသံက ပျော့ပြောင်းမသွားဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းတာပေါ့' အတွေးပေါင်းများစွာက စုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြသခဲ့ပေ။

အသက်ရှိုက်စာ ဆယ့်နှစ်ကြိမ်ခန့် ကြာပြီးနောက် အထက်ရှိ မြူခိုးများထဲမှ သက်ပြင်းချသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တော်လောက်ပြီ။ ငါ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ။ ငါ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာချင်ရင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ် လိုတယ်။ စောစောက ကောင်လေးက တော်တော်လေး အဆင်ပြေပုံရတာမို့ ငါ အဲဒါကို ခဏ ငှားရမ်း အသုံးပြုချင်တာ။ ငါ ထွက်သွားတာနဲ့ သူက သူ မဟုတ်တော့ဘူး"

"မင်းကော ငါ့ရဲ့ တောင်ရွှေ့ခြင်း ပညာကို အမြန် အသိဉာဏ် မပွင့်လင်းသေးဘူးလား"

အထက်ရှိ မြူခိုးများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံက စုမင်၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ကျောက်တုံး ပလ္လင်ပေါ်ရှိ သံစာလိပ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက လက်များကို ကျောက်တုံးပေါ်သို့ မဖိချမီ ခေါင်းမမော့ဘဲ သာမန်အတိုင်း စကားပြောသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ် ဟိုကြမ်းကြုတ်တဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းက စီနီယာ အနေနဲ့ ကျုပ်အဖေရဲ့ ဘယ်လို ကိုယ်ပွားနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တာလဲ"

"တတိယ... အင်" အဘိုးအို မုယာက အများကြီး မတွေးဘဲ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း သူ ပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မြူခိုးများထဲရှိ သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ တောက်ပသော အလင်းတစ်ချက် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားသည်။

"တတိယ ကိုယ်ပွားပေါ့ ဟုတ်လား" စုမင်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ မုယာက မြူခိုးများထဲမှ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ဟူသော ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်ကို သူ ရရှိလိုက်သည်။ သို့သော် စိတ်ထဲရှိ အတွေးများကို မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသတတ်သည့် အလေ့အထက စုမင်၏ အရိုးထဲအထိ စွဲကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့အတွေးများအား အကဲခတ်မိသွားမည်ကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။

သူ့စကားများသည် မုယာထံမှ တစ်ခုခုကို စမ်းသပ် သိရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သူက ထိုစကားများကို ရမ်းသန်း ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မှားယွင်းသွားလျှင်ပင် သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။ သူက မုယာ၏ တုံ့ပြန်မှုကိုသာ မြင်တွေ့လိုပြီး ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုမင် မမျှော်လင့်ထားသည်က သူ့စကားများက နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေမည့် အဖြေတစ်ခုကို ရရှိစေခဲ့ခြင်းပင်။

"တကယ်ကို ပါးနပ်တဲ့ ကောင်လေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီလို လိမ္မာပါးနပ်တာကို ငါ သဘောကျတယ်။ မင်းနဲ့ မင်းအဖေကြားက ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ငါ ကိုယ်တိုင် ဝင်မပတ်သက်ချင်ဘူး" မြူခိုးများထဲရှိ အဘိုးအို မုယာက ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

စုမင်၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက မျက်စိမှိတ်လိုက်ပြီး လက်ဝါးများကို ကျောက်တုံး နှစ်တုံးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ့စိတ်ထဲရှိ အရာအားလုံး ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ တောင်တန်းများ၏ ပုံရိပ်ယောင် အရိပ်များဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

အထက်ရှိ တောင်ကြီး ပြိုကျသွားစဉ် သူ့အောက်ရှိ ယိမ်းယိုင်နေသော တောင်ပေါ်တွင်လည်း အက်ကွဲကြောင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများ ပိုမို ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စုမင်၏ ခေါင်းထဲတွင် တောင်တန်းများ ပိုမို ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ မြည်ဟည်းသွားသည်။ သူ့အထက်ရှိ တောင်ကြီး လုံးဝ ပြိုကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခေါင်းထဲရှိ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်တန်းများ၏ ပုံရိပ်များ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် အမည်းရောင် အလင်းလုံးကြီး တစ်လုံး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအလင်းလုံးက ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်သည်။ ထိုထဲတွင် တောက်ပနေသော တောင်တန်းများစွာ ရှိနေပြီး ကျယ်ပြန့်ကာ အားကောင်းသည့် ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု ရှိနေသည်။ စုမင်က ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိပြီး ထိုအရာက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်း စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသော လူတိုင်း၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့ ခေါင်းပေါ်သို့ တောင်ပေါင်း တစ်သောင်းက ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပေါက်ကွဲသံများ လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားပြီး အောက်ရှိ တောင်ကြီးက ထပ်မံ၍ ပြိုကျပျက်စီးလာသည်။ ၎င်းက ကျောက်တုံးများအဖြစ် အစအန ဖြစ်သွားသောအခါ အပေါ်ရှိ လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် လွင့်မျောသွားကြသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာခဲ့သည်။

နောက်ခဏတွင် စုမင်၏ စိတ်ထဲရှိ အမည်းရောင် အလင်းလုံးက အစစ်အမှန် ပုံစံ ဖြစ်လာသည်။ ယင်းက သူ့ဝိညာဉ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုတံဆိပ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်က တောက်ပနေသော အစက်သုံးစက် ချိတ်ဆက်ထားခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ၎င်းတွင် စကြဝဠာကြီး စတင် ဖန်တီးခဲ့စဉ်က သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အလား ရှေးဦး အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုတံဆိပ်က သူ့ထဲတွင် စွဲကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးရှိ တောင်တန်းများ အားလုံး၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တောင်းတန်းတို့၏ အရေအတွက်က မရေမတွက်နိုင်ပေ။ ယင်းတို့က ဂြိုဟ်ပေါင်းများစွာပေါ်ရှိ သာမန် တောင်တန်းများ၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် တောင်များ ဖြစ်ကြပြီး လူအမြောက်အမြား၏ စိတ်ထဲတွင် တည်ရှိနေကြကာ အားလုံးက သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာ အတွင်းရှိ လူများ မရှာဖွေရသေးသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

တောင်ရွှေ့ခြင်း ပညာက တောင်တန်းများ၏ စည်းမျဉ်းများကို ကျင့်ကြံခြင်းပင်။

"တောင်တစ်လုံးကို အစက်သုံးစက်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်။ ဒီအစက်သုံးစက်က တောင်တစ်လုံးရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖန်တီးပေးပြီး စကြဝဠာရဲ့ အစပြုခြင်းကို မှတ်သားပေးထားတယ်။ ဒါတွေက စွမ်းအားရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာပဲ။ တောင်ရွှေ့ စကြဝဠာဆီကနေ ဒီသိုင်းပညာကို အမွေဆက်ခံတဲ့ ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်၊ ငါ့ကမ္ဘာအတွက် သူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ မင်း... ဒါကို မှတ်သားထားပါ။ တောင်ရွှေ့ခြင်းက ပထမ သိုင်းကွက်သာ ဖြစ်တယ်"

"ဒီသိုင်းပညာကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ နေ့ကစလို့ အခုအချိန်အထိ ဒီသိုင်းကွက် တစ်ကွက်တည်းပဲ ရှိသေးတယ်။ အပြင်ဘက် ကမ္ဘာက တစ်ယောက်ယောက်က ဒုတိယမြောက် သိုင်းကွက်ကို ဖန်တီးဖို့ ကံပါလာခဲ့ရင် သူက ငါ့ရဲ့ စကြဝဠာ... တောင်ရွှေ့ စကြဝဠာဆီကို လာပြီး ဒုတိယမြောက် သိုင်းကွက်ကို ချန်ထားခဲ့နိုင်တယ်။ အကြောင်းကတော့ ငါ့ကမ္ဘာက လူတွေဟာ ဒီတောင်ရွှေ့ခြင်း ပညာကို အမွေဆက်ခံဖို့ကလွဲလို့ အခြား ဘယ်လို ဆန္ဒမှ မရှိခဲ့ကြလို့ပဲ..."

ထိုတံဆိပ်က စုမင်၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် စွဲကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်၌ ရှေးဟောင်း အသံတစ်သံ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံက အချိန်ကာလများကို ဖြတ်ကျော်လာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး စစ်မှန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စုမင်၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူငယ်အိမ်များထဲတွင် တောင်တန်းများ၏ အရိပ်အယောင်များ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် စကြဝဠာအတွင်းရှိ တောင်တန်းများ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟူသော ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

လောကကြီးက ချက်ချင်း ပြိုကျသွားသည်။ သူ့ဘေးပတ်လည်ရှိ မြူခိုးများ လှိမ့်ဝင်လာပြီး သူ့အောက်ရှိ တောင်ကြီး ပြိုကျသွားစဉ် အထက်ရှိ လေထုထဲတွင် ဧရာမ လေဝဲကြီးတစ်ဝဲ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ လည်ပတ်နေစဉ် ပြင်းထန်သော စုပ်ယူအား တစ်ခုက လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဆွဲတင်သွားတော့သည်။

စုမင် မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သောအခါ အဝေးရှိ ရွှီဟွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက လေဝဲကြီးနှင့် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူမဘေးတွင် ရွှမ်ရှန်း ရှိနေသည်။ ရွှီဟွေက သူ့လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲထားပုံရသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေပြီး သူက ခေါင်းအား အဆက်မပြတ် ရမ်းခါနေစဉ် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့အမူအရာက နာကျင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

စုမင်က သူ့ကို သေချာ မကြည့်ခဲ့ပေ။ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် သူက ပထမဆုံး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ ခြေချလိုက်သည့်နေရာတွင် တောက်ပသော အစက်တစ်စက် ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် စုမင်က ဒုတိယမြောက် ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ရာ ဒုတိယမြောက် တောက်ပသော အစက်တစ်စက် ပေါ်လာပြန်သည်။

သူက ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထိုအစက်နှစ်စက်၏ အထက်တွင် ရှိနေသော ရွှီဟွေ ဘေးနားသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းသွားသည်။ သူမက ရွှမ်ရှန်း၏ လက်မောင်းကို လွှတ်လိုက်သဖြင့် ထိုသူက လေဝဲကြီးထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး စုမင်အား သူမကို ဖမ်းဆွဲခွင့် ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် တတိယမြောက် တောက်ပသော အစက်တစ်စက်လည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အစက်များ ချိတ်ဆက်သွားပြီး တောင်တစ်လုံးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုတောင်က ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စုမင်အား လေထုထဲတွင် ရွှီဟွေကို ပွေ့ဖက်ထားနိုင်စေပြီး အောက်ရှိ လေဝဲကြီးကြားတွင် မြင့်မားစွာနှင့် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေစေသည်။ ကောင်းကင်တွင် စစ်မှန်သော တောင်တစ်လုံး ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော ရွှီဟွေကို လက်မောင်းတစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားရင်း စုမင်က လေထုထဲသို့ ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်ရဲ့ ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့က ဘယ်မှာလဲ"

"ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲမှာ ကမ္ဘာတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် ဒီကမ္ဘာတစ်ခုတည်းပဲ ငါ ကိုယ်တိုင် သီးသန့် ဖန်တီးခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့ကတော့ ငါ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက် စုဆောင်းခဲ့တဲ့ ဒီကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးရဲ့ အနှစ်သာရပဲ" အထက်မှ အဘိုးအို မုယာက ပြောလိုက်ရာ ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လာသော ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးတွင် သူ့အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

စုမင် ဘေးတွင် အရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့က အရေအတွက် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိပြီး အားလုံးက ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များ၏ ရုပ်သွင်များ ရှိကြသည်။ နျဲ့ယင်သည်လည်း ထိုထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ဤကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များသည် အဘိုးအို မုယာ နှစ်ပေါင်းများစွာတစ်လျှောက် ဖမ်းဆီးခဲ့သော လူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ အားလုံး လေထဲ၌ မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အသက်စွမ်းအား အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုအသက်စွမ်းအားများက စုမင်ဆီသို့ ဦးတည် ပြေးဝင်သွားသည့် အဖြူရောင် ချည်မျှင်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။