အခန်း ၅၉၆

အခန်း ၅၉၆ - နန်းတွင်းအစည်းအဝေး၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု

နန်းတွင်းအစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ လေထုမှာ အသက်ရှူရပင် ကြပ်မတ်လာစေသည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ အပေါ်တွင် ဖိအားပေးလျက် ရှိသည်။

ရွှေရောင်တိုင်လုံးကြီးများအောက်တွင် အရာရှိများစွာမှာ အတန်းလိုက် အတန်းလိုက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။

မည်သူမျှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ စကားမပြောရဲကြပေ။

အကြောင်းမှာ ယနေ့တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချလွမ် ချလွမ် ချလွမ်

သံကြိုးသံများမှာ ခန်းမတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။

ဒုတိယမင်းသားမှာ ပြင်းထန်သော ထိန်းချုပ်မှုများအောက်တွင် နန်းတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

နန်းတွင်းအစောင့်များစွာမှာ သူ့ကို အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ တင်းကျပ်စွာ ဝန်းရံထားကြသည်။

သူ၏လက်များကို ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်ကို ပိတ်ပင်ထားသော သံကြိုးများဖြင့် နောက်ကျောတွင် ချည်နှောင်ထားသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ဒုတိယမင်းသား၏ မျက်လုံးများတွင်မူ ဒေါသအမျက်များ တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အစည်းအဝေးခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုနားတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော ပထမမင်းသား ယုကျီတီဆီသို့ သူ၏အကြည့်များ ရောက်သွားသည့်အခါ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ပထမမင်းသား ယုကျီတီသည် နက်မှောင်သော အင်ပါယာဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်များကို ကုလားထိုင်လက်တင်ခုံပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာတင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ အစအဆုံး တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးပင် ဖြစ်သည်။

မောက်မာခြင်းမရှိ။

လှောင်ပြောင်ခြင်းမရှိ။

အေးစက်သော ဂုဏ်သိက္ခာသာ ရှိသည်။

ဤကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကပင် ဒုတိယမင်းသား၏ ဒေါသကို ပို၍ပင် တောက်လောင်စေခဲ့သည်။

သူ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်သည့်အခိုက်

ဘုန်း

ဒုတိယမင်းသားမှာ ရုတ်တရက် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းရဲတာလား”

ထိန်းချုပ်ထားသည့်ကြားမှပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အစောင့်များစွာမှာ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုဖိအားများ ပိုမိုပျံ့နှံ့မသွားခင်

ဟွမ်

ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများက တောက်ပလာသည်။

ဒုတိယမင်းသား၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် တစ်ခန်းလုံးမှာ အပ်ကျသံပင် မကြားရအောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယုကျီတီက စကားစလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ပြစ်မှုကို မင်း သိရဲ့လား။"

သူ၏အသံမှာ အာဏာအပြည့်ဖြင့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ဒုတိယမင်းသားက သူ့ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဟားဟားဟား”

ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်

သည်။

ထိုရယ်မောသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ပြစ်မှု ဟုတ်လား?"

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ရာဇပလ္လင်ကို လုယူဖို့အတွက် မင်းရဲ့ အကွက်ချစီစဉ်မှု မဟုတ်ဘူးလား”

သူ၏အသံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ဘာပြစ်မှုအတွက် ဝန်ခံခိုင်းဦးမလို့လဲ”

သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ လှောင်ပြောင်မှုမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာသည်။

ထိုစကားများ ထွက်လာသည့်အခိုက်တွင် ဒုတိယမင်းသားဘက်တော်သား အရာရှိများမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

"ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ”

"ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်နဲ့ မင်းသားကို ဒီလိုမျိုး ထိန်းချုပ်ထားရတာလဲ”

"တိကျတဲ့ ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်”

အမတ်အချို့မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိုးထွက်လာကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒေါသထွက်နေသော အသံများ ခန်းမအတွင်း ပျံ့နှံ့နေချိန်တွင် ပထမမင်းသားဘက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

သူက အမတ်ကျူ ဖြစ်သည်။

သူသည် စူးရှသော မျက်လုံးများနှင့် အေးစက်သော အမူအရာရှိသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နန်းတွင်းအစည်းအဝေးအတွင်း သူ၏ဂုဏ်အဆင့်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် ပထမမင်းသား၏ သစ္စာအရှိဆုံး နောက်ခံလူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။

သူသည် ပထမမင်းသား၏ မိခင်ဘက်မှ ဦးရီးတော်လည်း ဖြစ်သောကြောင့် သွေးသားတော်စပ်သူ မင်းသားကို ထောက်ခံသည်မှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။

အမတ်ကျူသည် ဒုတိယမင်းသားကို ထောက်ခံသော အရာရှိများနှင့် ကျန်ရှိသော အရာရှိများကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ရှင်းပြချက် တောင်းတယ်ပေါ့လေ? ကောင်းပြီ”

သူသည် လက်ရှည်ကို ခါယမ်းကာ ကျောက်စိမ်းလိပ်စာတစ်ခုကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်သည်။

"ဒုတိယမင်းသားရဲ့ ပြစ်မှုတွေက အများကြီးပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီထဲမှာ အဆိုးရွားဆုံး ပြစ်မှုကတော့ မင်းသားတစ်ဆယ်နဲ့ မင်းသမီးဆယ့်သုံးတို့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တဲ့ကိစ္စမှာ နောက်ကွယ်ကနေ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာပဲ”

တစ်ခန်းလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ကသောင်းကနင်း

ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာ”

"ဒုတိယမင်းသားက ဟုတ်လား”

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

အရာရှိများစွာ၏ မျက်နှာများမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကြားနေအမတ်အချို့ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဆယ့်တစ်မင်းသားနှင့် တစ်ဆယ့်သုံးမင်းသမီးတို့ သေဆုံးမှုမှာ မကြာသေးမီက နန်းတွင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သောကြောင့်

ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ မြို့တော်အတွင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။

နောက်ဆက်တွဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ အကြီးအကျယ် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုတွင် အမတ်ကျူက ဒုတိယမင်းသားသည် ထိုအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် စွပ်စွဲလိုက်သည်။

ဒုတိယမင်းသားဘက်တော်သား အရာရှိများမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

"မိုက်ရူးရဲဆန်လိုက်တာ”

"ဒါက လုပ်ကြံပြောဆိုမှုပဲ”

"မင်းသားကို ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိ စွပ်စွဲရဲရအောင် မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ”

အမတ်အချို့မှာ ဒေါသထွက်လျက် ရှေ့သို့တိုးထွက်လာကြသည်။

သက်ကြီးရွယ်အို အရာရှိတစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်ပလ္လင်တော်အား လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြု၍ ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား ဒုတိယမင်းသားက နန်းတွင်းမိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါသေးတယ်။ ထင်ရှားသော အထောက်အထားမရှိဘဲ သူကျင့်စဉ်စွမ်းအင်ကို ပိတ်ပင်တားဆီးခြင်းက နန်းတွင်းသွေးနှောတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားရာရောက်နေပါပြီ”

နောက်ထပ်အရာရှိတစ်ဦးမှာလည်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့တိုးထွက်လာသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ရာဇဝတ်သားဖြစ်ရင်တောင် တရားစီရင်ခြင်းမပြုမီ အထောက်အထားများ လိုအပ်ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့အနေဖြင့် ဒုတိယမင်းသားအား ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုအပ်ပါတယ်”

နန်းတွင်းခန်းမအတွင်း အသံများမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို မြင့်တက်လာသည်။

ဒုတိယမင်းသားကို ထောက်ခံသော အုပ်စုမှာ တိတ်ဆိတ်နေရန် အစီအစဉ်မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

အချို့အရာရှိများဆိုလျှင် ပထမမင်းသားဘက်တော်သားများကိုပင် ပွင့်လင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပထမမင်းသားဘက်မှ အရာရှိများမှာမူ အတော်အတန် တည်ငြိမ်နေကြသည်။

များစွာသောသူတို့သည် အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ဘေးမှသာ ကြည့်နေကြသည်။

ဤတုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးသည့်နှယ်ပင်။

အုပ်စုနှစ်ခုအပြင် မည်သည့်ဘက်တွင်မျှ မပါဝင်သော အရာရှိ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်လည်း ရှိနေသည်။

ယခင်က အချို့မှာ တစ်ဆယ့်တစ်မင်းသားကို ထောက်ခံခဲ့ကြပြီး အချို့မှာ တစ်ဆယ့်သုံးမင်းသမီးကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ သေဆုံးသွားသောအခါ ပိုင်ရှင်မဲ့ခွေးများသဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုမင်းသားမင်းသမီး နှစ်ပါး သေဆုံးသွားပြီးနောက် အခြားအရာရှိများကလည်း အုပ်စုနှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သို့သော် ကြီးမားသော သုံးပုံတစ်ပုံမှာ မည်သည့်မင်းသားကိုမျှ ထောက်ခံခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤနန်းတွင်း၌ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ထိုလူများ၏ သဘောထားပေါ်တွင် အဓိက တည်မှီနေသည်။

ပြီးတော့ သူတို့ ယခင်က ထောက်ခံခဲ့သော မင်းသားနှင့် မင်းသမီးတို့၏ ကိစ္စဖြစ်နေသည့်အတွက်၊ အကယ်၍ သူတို့၏ သေဆုံးမှုနောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ ဒုတိယမင်းသား အမှန်တကယ် ဖြစ်နေပါက၊ သူတို့သည် ပထမမင်းသားဘက်သို့ ပါဝင်သွားမည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဒါက ပထမမင်းသားအနေဖြင့် ဒုတိယမင်းသားသည် သူတို့သေဆုံးမှုနောက်ကွယ်မှာ ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနိုင်လောက်သည့် အထောက်အထားကို တင်ပြနိုင်မှသာ ဖြစ်သည်။

အမတ်ကျူသည် ဒေါသထွက်နေသော အရာရှိများကို ကြည့်ရင်း သူ၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ရှင်းလင်းတဲ့ အထောက်အထား ဟုတ်လား?"

သူသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံးက အထောက်အထား တောင်းဆိုနေတာဆိုတော့ သဘာဝအတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ပံ့ပိုးပေးပါ့မယ်။"

သူသည် လက်ရှည်ကို ပေါ့ပါးစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ခေါ်ခဲ့ကြ”

နန်းတွင်းခန်းမ၏ တံခါးကြီးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပွင့်လာသည်။

မကြာမီပင် လူအချို့မှာ အစောင့်များ၏ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ခန်းမထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

လူတိုင်း သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် မျက်နှာအမူအရာများမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဘာကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူတို့မှာ သူစိမ်းများ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ဒုတိယမင်းသား၏ ယုံကြည်အားကိုးရသော လက်ပါးစေများ ဖြစ်ကြသည်။

အချို့မှာ သူနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည့် ကိုယ်ပိုင်အစောင့်များနှင့် သစ္စာရှိ လက်ရုံးတော်များပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ပူဆွေးစရာ ကောင်းလှသည်။

သူတို့၏ ဝတ်ရုံများမှာ သွေးစွန်းထင်းနေသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။

ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

အချို့မှာ အရိုးကျိုးကာ ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ခံထားရသောကြောင့် လမ်းလျှောက်လျှင်ပင် ယိုင်နဲ့နေကြသည်။

တစ်ခန်းလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

ဒုတိယမင်းသားသည် သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"မင်းတို့က ဒါကို လုပ်ရဲတယ်ပေါ့”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ်ဖန် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ချီ-စွမ်းအင်ပိတ်ပင်ထားသော သံကြိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်

အနီးနားရှိ အစောင့်အချို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒုတိယမင်းသားက ပထမမင်းသားကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ယုကျီတီ”

သူ၏အသံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ငါ့လူတွေကို ထိရဲတဲ့ မင်းရဲစိတ်ဓာတ်က တော်တော်ကောင်းတာပဲ”

သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ထင်ရှားစွာ ဖောင်းကြွလာသည်။

"သူတို့တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူးလို့ ငါ ကျိန်ဆိုတယ်”

လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် ပို၍ လေးလံလာသည်။

သို့သော် ဒေါသထွက်နေသော ဒုတိယမင်းသားကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပထမမင်းသား ယုကျီတီက ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

မိမိ၏ ညီဖြစ်သူ၏ ဒေါသထွက်နေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယုကျီတီသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။

"ညီလေး..."

သူ၏အသံတွင် စိတ်ပျက်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

"ငါတို့တွေက ရာဇပလ္လင်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာ ဖြစ်ပေမဲ့..."

သူသည် တိုးတက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကိုယ့်အရင်းနှီးဆုံး မောင်ငယ်နဲ့ ညီမငယ်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာကတော့ သိပ်ပြီး ရက်စက်လွန်းမနေဘူးလား?"

ယုကျီတီ၏ အကြည့်များမှာ ထိန်းချုပ်ခံထားရသော ဒုတိယမင်းသားဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"တစ်ဆယ့်တစ်ညီလေးနဲ့ တစ်ဆယ့်သုံးညီမလေးတို့က ကြေကွဲဖွယ်ရာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြပြီ။"

သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ပင် လေးနက်လာသည်။

"သူတို့ကို သတ်တဲ့လူက အပြစ်ပေးမခံရရင် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်းချမ်းနိုင်မှာလဲ?"

ယုကျီတီသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ ဒီအရာအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက ညီလေး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ခဲ့မိဘူး။"

ထိုစကားများမှာ ရိုးသားပြီး စိတ်ပျက်နေဟန် ပေါ်သည်။

မိမိ၏ မောင်အရင်းအတွက် အမှန်တကယ် ပူဆွေးနေသယောင်ပင်။

သို့သော် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒုတိယမင်းသားမှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ”

သူ၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

"မင်းလို လူယုတ်မာ လှည့်စားတတ်တဲ့ကောင်..ငါ့ကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲပြီးတော့ ဒီမှာ ဖြောင့်မတ်သလိုလိုနဲ့ သရုပ်ဆောင်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ?”

သူ၏မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယုကျီတီက ပို၍ တည်ငြိမ်ပြီး ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်လေ၊ ဒုတိယမင်းသားက ပို၍ ရွံရှာပြီး ဒေါသထွက်လေ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရာအားလုံးက အတုအယောင်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စကားလုံးတိုင်း

မျက်နှာအမူအရာတိုင်း။

ခေါ်လာသော အထောက်အထားတိုင်း။

အားလုံးမှာ ပထမမင်းသားက ဖန်တီးထားသော အတုအယောင်များသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကြောက်ရွံ့ဆုံးအချက်မှာ ယုကျီတီက သဘာဝကျလွန်းစွာ သရုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် ကြားနေအရာရှိအချို့ပင် ယိုင်နဲ့လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အမတ်ကျူက အေးစက်စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက ဝန်ခံပြီးသားပါ။"

သူက ဒူးထောက်နေသော လက်ပါးစေများကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ဒုတိယမင်းသားရဲ့ အမိန့်အရ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတွေကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တာလို့ ဝန်ခံထားကြတယ်လေ။"

အရာရှိများစွာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒုတိယမင်းသားမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ထိုထက်ပို၍ မယုံကြည်နိုင်မှုများက သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက သူ၏ မောင်နှမများကို လုပ်ကြံရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်မှာ ထားလိုက်ဦးတော့၊ ထိုလူများသည် သူ့ကို ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ဒဏ်ရာများနှင့် လူတစ်ယောက်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ယင်လာသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် သူသည် ခေါင်းကို အားမရှိစွာဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။

နှုတ်ခမ်းစွန်းတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်။

သူသည် ဒုတိယမင်းသား၏ အယုံကြည်ရဆုံးသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

"မ-မင်းသား..."

ဒုတိယမင်းသား၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထိုလူသည် နာကျင်စွာဖြင့် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့... မင်းသားကို မစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ဘူး... သူတို့ သိသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ခဲ့မိဘူး”

တစ်ခန်းလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ကသောင်းကနင်း ဖြစ်သွားပြန်သည်။

ကြားနေအရာရှိများစွာမှာ အံ့အားသင့်လျက် ရှိသည်။

ထိုစကားများမှာ ပထမမင်းသား စွပ်စွဲထားသည့် ပြစ်မှုကို ဝန်ခံလိုက်သည်နှင့် တူညီနေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

ဒုတိယမင်းသား၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တွန့်လိမ်သွားသည်။

"မင်း”

သို့သော် သူ ဆက်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် အမတ်ကျူသည် နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းလိပ်စာတစ်ခုကို မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။

"ဝန်ခံချက်တွေတင်မကဘူး၊ ဒီလူတွေနဲ့ ပြင်ပလုပ်ကြံသူတွေကြားက လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်မှုတွေကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ထားတယ်။"

"ပြီးတော့ လုပ်ကြံမှုအတွက် ပေးချေခဲ့တဲ့ ငွေစာရင်းတွေကိုလည်း ဒုတိယမင်းသားရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဘဏ္ဍာတိုက်ဆီကနေ တိုက်ရိုက် လမ်းကြောင်းရှာတွေ့ထားပြီးသားပါ။"

အထောက်အထားတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို တင်ပြလိုက်သည်။

တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ငြင်းချက်ထုတ်စရာမရှိအောင် ခိုင်လုံနေသည်။

တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ထွက်ပေါက်မရှိအောင် တားဆီးထားသည်။

နန်းတွင်းအစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒုတိယမင်းသားမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားသည်။

ဒါက ရုတ်တရက် စွပ်စွဲခြင်း မဟုတ်ပေ။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယုကျီတီက သူ၏ ထွက်ပေါက်တိုင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာသော ထောင်ချောက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။