အခန်း ၄၆၁

အခန်း။ ၄၆၁

ထိုနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဧရာမအဖြူရောင် လေပွေလှိုင်းကြီးသည် တစ်နေရာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးငယ်များမှာ ထိုလေပြင်းဒဏ်ကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်ကာ ဖုန်မှုန့်များအကြား လဲကျကုန်ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုး၏ ညည်းညူသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ကျောက်သားလက်ကြီးတွင် အပေါက်ငယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထုံးမှုန်များ တဝုန်းဝုန်းဟု ကြွေကျသွားသည်။

သက်တန့်ရောင်အလင်းတန်းသည် လက်ကြီးကို ဖောက်ထွက်သွားချိန်တွင် အရှိန်အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသော်လည်း ဟွမ်းချွမ်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲဆီသို့ ဆက်လက်ဦးတည်သွားသည်။

လုံယီမှာ သူ၏ မွေးရာပါ ကိုယ်ခံပညာရပ်မှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်လိုက်ချိန်တွင် ခေါင်းမူးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဒဏ်ရာငယ်များမှ သွေးများ စီးကျနေသည်။

သို့သော် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းအရည်အချင်းကြောင့် ဒဏ်ရာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် အကြီးအကဲ လုကွမ်ကျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

အချက်အလက်များအရ သူသည် အလယ်အဆင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လုံယီမှာ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ လက်သီးကို အားကုန်လွှဲလိုက်သည်။

သူ၏ အခြေခံခွန်အားမှာ ပေါင်ကိုးသိန်းဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေအရိုးအရည်အချင်းဖြင့် တစ်သန်းသုံးသိန်းငါးသောင်း၊ ခွန်အားကြီးအရည်အချင်းဖြင့် တစ်သန်းငါးသိန်းသို့ ရောက်ရှိပြီး သွေးအရိပ်စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပေါင်နှစ်သန်းနီးပါးအထိ ရှိသွားသည်။

ဘုန်း

လုံယီ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် အကြီးအကဲ၏ အစိမ်းရောင်ရတနာထီးမှာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားပြီး အထဲမှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် အကြီးအကဲမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

“ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်း”

အကြီးအကဲသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန်သုံးကာ လုံယီ၏ ဦးခေါင်းကို ရည်ရွယ်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် လုံယီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် ရှိနေသော မီးခိုးရောင်လင်းယုန်မှာ ထိုစိတ်စွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှုကို လက်သည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ဖမ်းဆုပ်ကာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

လုံယီမှာ မည်သည့် အထိခိုက်မှမရှိဘဲ လုံယီ၏ လက်သီးချက်မှာ အကြီးအကဲဆီသို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားပြီး ၎င်းကို အသားစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။

သူ့ကို အမြဲတစေ ဒုက္ခပေးနေသော သစ္စာဖောက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လုံယီ၏ လက်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားရပြီဖြစ်သည်။

“သေစမ်း”

ထိုအချိန်တွင် တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုး၏ လက်ကြီးမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားပြီး လုံယီကို တောင်ကြီးတစ်လုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

လုံယီမှာ အဝေးသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ လွင့်စင်သွားသည်။

အရိုးများစွာ ကျိုးကျေသွားပြီး အူလမ်းကြောင်းများပင် ရွေ့လျားသွားသလို ခံစားရကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခိုင်မာမှုမှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးပင် အလွယ်တကူ မဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးများမှာ ယခင်အမှားမှ သင်ခန်းစာယူကာ လုံယီ၏ ရှေ့တွင် ဧရာမ ရေနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို နေရာချထားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် တက်တူးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး လုံယီအနီးသို့ ရောက်လာသည်နှင့် ရေနတ်ဆိုးငယ်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအလား ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ကိုယ်ခန္ဓာကို ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း”

လုံယီသည် သူ၏ မွေးရာပါပညာရပ်ကို တတိယအကြိမ်မြောက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ချီစွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ဖိသိပ်သွားပြီး လူသားဓားပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ထက်မြက်မှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုလူသားဓားမှာ တောက်ပသော သက်တန့်ရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရေနတ်ဆိုး၏ ပိုက်ကွန်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ဝေးကွာလှသည့် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

“ငါသွားချင်ရင် မင်းတို့ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လုံယီ၏ ကျယ်လောင်သော ရယ်သံနှင့်အတူ သူ၏ အရှိန်မှာ အသံထက် ခြောက်ဆကျော်အထိ တိုးမြှင့်သွားပြီး ကောင်းကင်တွင် အဖြူရောင် လျှပ်ကြောင်းတန်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းနည်းစနစ်မှာ တိုက်ခိုက်ရန်သာမက ထွက်ပြေးရန်အတွက်လည်း အလွန်ထိရောက်လှသည်။

သူ၏ လမ်းကြောင်းရှေ့တွင် မိုက်မိုက်ကန်းကန်း ပိတ်ဆို့လာသည့် ပန်ဂိုလင်နတ်ဆိုးမှာလည်း လုံယီ၏ ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် အသားစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲကာ သေဆုံးသွားရသည်။

“ဟားဟားဟား နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဆိုတာ ဒီလောက်ပဲလား”

ရွှေရောင်လင်းယုန်၊ ကျားနတ်ဆိုး၊ စုန်းပြူးနတ်ဆိုး၊ လူ့သစ္စာဖောက်နှင့် ပန်ဂိုလင်နတ်ဆိုးတို့ကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လုံယီမှာ ဝံ့ကြွားစွာပင် ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်ရှိနေသည့် နတ်ဆိုးများမှာ ဒေါသထွက်၍ အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း လုံယီကို လိုက်မမီနိုင်တော့ပေ။

မွေးရာပါ နတ်ဆိုးတိုက်ခိုက်မှု နည်းစနစ်သုံးကြိမ် သုံးစွဲပြီးနောက် လုံယီ၏ ချီစွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြင့်သာ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလွှားခဲ့သည်။

သူ၏ အရည်အချင်းများ ကျေးဇူးကြောင့် အသံ၏ သုံးဆအရှိန်ဖြင့် ဆက်လက်ပြေးနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအရည်အချင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ပြီး လုံခြုံစိတ်ချရသည့် နေရာတွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

ဟွိုင်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် အနီရောင်သူရဲကောင်း၏ စွမ်းဆောင်ချက်ကို ကြည့်ရှုရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

“အနီရောင်သူရဲကောင်းက အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ နတ်ဆိုးတွေကို သူ့လက်ထဲမှာ ကစားနေသလိုပဲ”

“နတ်ဆိုးထောင်ပေါင်းများစွာကြားထဲမှာ ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်ကို သတ်တာ ဒါက ဒဏ္ဍာရီပဲ”

တစ်ဖက်တွင်မူ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အကြီးအကဲ လုကွမ်ကျန်း၊ ကျားနတ်ဆိုးနှင့် လင်းယုန်တို့ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ တစ်မျိုး စုန်းပြူးနတ်ဆိုးပါ ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးကို ပိုမိုခက်ခဲသွားစေသည်။

“ဒီနေ့တော့ ဒီမှာပဲ နားကြမယ် နှစ်နာရီနေရင် မြို့ကို ထပ်တိုက်မယ်”

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် နှစ်နာရီအကြာတွင် နတ်ဆိုးအုပ်စုက မြို့ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ အနောက်ဘက်တွင် အနီရောင်လင်းယုန်ကြီးက ထပ်မံပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးငယ်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။

“ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ”

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။

သို့သော် အလွန်မြန်ဆန်သော လုံယီကို မည်သူမျှ မဖမ်းနိုင်ကြပေ။

အချို့သော နတ်ဆိုးများမှာ သူ၏ အစွမ်းကို ကြောက်ရွံ့၍ တိုက်ခိုက်ရန် မရဲဝံ့ကြတော့ပေ။ အဆုံးတွင် နတ်ဆိုးတပ်ကြီး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝကျဆင်းသွားပြီး နတ်ဆိုးငယ်များစွာမှာ တပ်ပျက်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

“ဆုတ်ခွာကြ”

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုး၏ ညည်းညူသံနှင့်အတူ နတ်ဆိုးအုပ်စုကြီးမှာ အနက်ရောင်ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုလိုပင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟွိုင်မြို့ရိုးပေါ်တွင်တော့ အောင်ပွဲခံသည့် အော်ဟစ်သံများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။

လုံယီတစ်ယောက်တည်းက နတ်ဆိုးတို့၏ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲကို ပျက်ပြားသွားစေပြီး ကမ္ဘာကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။