အခန်း ၁၂၈

အခန်း (၁၂၈) လူမိုက်ဆန်သော EV ပိုင်ရှင်

လူအုပ်စုသည် ထိုညနေခင်းတွင် အရက်အနည်းငယ် သောက်သုံးကာ အလွန် သဟဇာတဖြစ်သော လေထုတစ်ခုကို ဖန်တီးရင်း ပျော်ရွှင်စွာ အချိန်ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် သက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ညဉ့်နက်သည်အထိ မနေနိုင်သောကြောင့် ည ၁၁ နာရီခန့်တွင် ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

စုယွမ်နှင့် အဘိုးဝမ်တို့အဖွဲ့သည် မနက်ဖြန်တွင် ကျန်းချန်သို့ လေယာဉ်ဖြင့် သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် အနည်းငယ် စော၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

စားသောက်ဆိုင် ဝင်ပေါက်တွင် ပိုင်ရှင်သည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး လူအုပ်စု ထိုင်နေသော ကားကို ကြည့်ရင်း ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေ၏။

ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှ လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် ကုလားထိုင်ကို တွန်းကာ ထွက်လာခဲ့ပြီး စုယွမ် ကားပေါ်တက်သွားသည်ကို အမှတ်မထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက သားကို လက်စားချေဖို့ ကူညီပေးခဲ့တဲ့ လူကြီးမင်းလား…"

လူငယ်က တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"အင်း… အရမ်း ငယ်ရွယ်ပေမဲ့ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး အရည်အချင်းရှိတယ်… သူက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ကော့စဝေးဘေး သူဌေးရဲ့ ခြေထောက် ဒါမှမဟုတ် လက်ကို ချိုးပစ်နိုင်တယ်… ဒီနေ့တော့ ငါ လူကြီးပိုင်းတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရပြီပဲ…"

ဆိုင်ပိုင်ရှင်က အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါ့ခြေထောက်တွေသာ အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးရင် ဒီလူကြီးမင်းအတွက် မီးကိုဖြတ် ရေကိုဖြတ်ပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အလုပ်အကျွေး ပြုမိမှာပဲ…"

သူ မသိလိုက်ချိန်မှာပင် လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်နှစ်ပေါက် ဝဲတက်လာခဲ့လေသည်။

နောက်နေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

၎င်းတို့၏ ယခင်အတွေ့အကြုံများမှ သင်ခန်းစာယူကာ မည်သူကမျှ ကောထိုက်လေကြောင်းလိုင်းမှ လက်မှတ်များကို မဝယ်ယူတော့ဘဲ ယင်းအစား အခြား လေကြောင်းလိုင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

လူအားလုံးသည် ရိုရိုးတန်းတွင် လိုက်ပါလာခဲ့ကြပြီး ၎င်းက လူအချင်းချင်း အထင်သေးသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုးကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

လေယာဉ်ပေါ်တွင် အဘိုးဝမ်သည် လေကြောင်းလိုင်း၏ ဝန်ဆောင်မှုကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ရိုးရိုးရေတစ်ခွက်ကို အထူးတလည် တောင်းဆိုခဲ့ပြန်၏။

နှစ်နာရီအတွင်းမှာပင် လေယာဉ်သည် ကျန်းချန်လေဆိပ်သို့ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အဘိုးဝမ်နှင့် ကျိုးရို့တို့သည် ထိုနေရာမှ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ပိုင်ချန်မှာမူ ကိုယ်တိုင်ကားမောင်းကာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

စုယွမ်သည်လည်း အိမ်သို့ ကားမောင်းပြန်ရန် လေဆိပ်ကားပါကင်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့နံနက် စုယွမ် နိုးလာချိန်တွင် သူ၏ သတင်းအချက်အလက်စနစ်က ဒုတိယအကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်မှု စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ လောလောဆယ်တွင် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ပြီးစီးသေးသောကြောင့် အဆင့်မြှင့်တင်မှုက မည်သို့ရှိမည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ဘဲ မွန်းလွဲပိုင်းလောက်တွင် ပြီးစီးမည်ဟု ခန့်မှန်းရပေ၏။

မကြာမီမှာပင် စုယွမ်သည် ကားပါကင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ ကားဆီသို့ လျှောက်သွားစဉ် သူ၏ အရှေ့တွင် ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူတို့ ဘာလုပ်နေကြသနည်းဟု တွေးတောမိသွား၏။

"ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် နားကို မလည်နိုင်တော့ဘူး… ဘာလို့ ကားပါကင် နေရာနှစ်ခုကို ယူထားရတာလဲ… အဲ့ဒီမှာ ကားပါကင် နေရာတွေ ရှိနေသားပဲ… ခင်ဗျားက တခြားလူတွေအတွက် ဘာလို့ မတွေးပေးနိုင်ရတာလဲ…"

လူငယ်တစ်ဦးက EV ကားတစ်စီး မောင်းနှင်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

စုယွမ်က ထိုနေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ EV ကားက ကန့်လန့်ဖြတ် ရပ်ထားပြီး ကားပါကင် နေရာနှစ်ခုကို ယူထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤနေရာတွင် လူအသွားအလာ များပြားပြီး ကားပါကင် နေရာရှာရန် ခက်ခဲလှသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နေရာလွတ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့လျှင်ပင် အများအားဖြင့် လူရှိနေတတ်ရာ တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဤလူငယ်လေး အလွန် ဒေါသထွက်နေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် EV ကားကို မောင်းနှင်သူကမူ ၎င်းမှာ သူ၏ တာဝန်ဖြစ်သည့်အလား လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"ဟမ်… လူငယ်လေး… မင်းက ငါ့ကို ဆုံးမဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး မဟုတ်လား…"

“ငါတို့ အခု ဘယ်ခေတ်မှာ နေနေတာလဲဆိုတာ မင်း မေ့သွားပြီလား...မင်းက အခုထိ ဓာတ်ဆီကားကိုပဲ မောင်းနေတုန်းပဲ...ဒါက သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေးအမြင်နဲ့လည်း မကိုက်ညီသလို၊ ခေတ်ရေစီးကြောင်းနဲ့လည်း မလိုက်ဖက်တော့ဘူး... မင်းကိုယ်မင်း ခေတ်နောက်ကျနေပြီလို့ မခံစားရဘူးလား...”

"မင်းလို ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့သူက ကားပါကင်နေရာအတွက် ငါနဲ့ လုဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ… ဒီနေ့ ငါ့နေရာကို မင်းကို မပေးဘူး… မင်း ဘာလုပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့…"

EV ကားပိုင်ရှင်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မောက်မာနေပြီး ကားပါကင် နေရာနှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်သည့်အလား လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ နေလေ၏။

"ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်နိုင်ရတာလဲ…"

"ဟုတ်တယ်… ကားတစ်စီးကို ကားပါကင် နေရာတစ်ခုပဲလေ… သူက အများပြည်သူ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဖြုန်းတီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား…"

"ဘာလို့ သူက ကားပါကင် နေရာနှစ်ခုကို ယူထားခွင့် ရှိရတာလဲ… သူက EV ကားပိုင်ရှင် ဖြစ်နေလို့လား… EV ကားပိုင်ရှင် ဖြစ်တာက အရမ်း မြင့်မြတ်နေလို့လား… သူ့ကို ဘယ်သူက အခွင့်အရေး ပေးထားတာလဲ…"

"ဒီလို အကျိုးအကြောင်း မသင့်တဲ့သူနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ ခင်ဗျား ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး… အဲ့ဒီလို လူမျိုးနဲ့ ဆင်ခြေပေးလို့ မရဘူးလေ…"

"အွန်လိုင်းပေါ်က လူတိုင်းက EV ကားပိုင်ရှင်တွေမှာ အကျင့်စရိုက်ဆိုးတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်… ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီပဲ…"

လူတိုင်းက EV ကားပိုင်ရှင်ဆီသို့ ၎င်းတို့၏ ဝေဖန်မှုများကို လှည့်ပစ်လိုက်ကြသည်။

သို့ရာတွင် EV ကားပိုင်ရှင်မှာမူ စွပ်စွဲချက်များကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိချေ။ ယင်းအစား သူက ကားကို မောက်မာစွာ မှီလိုက်ပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းတို့လို တောသားတွေပဲ ဓာတ်ဆီကား မောင်းလိမ့်မယ်…"

"ငါတို့က အခု အဆင့်မြင့်နည်းပညာခေတ်မှာ နေနေတာ… မင်းတို့က ဒီမှာ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေ လာပြောနေသေးတယ်… မင်းတို့အားလုံးက စုတ်ပြတ်နေတဲ့ ဓာတ်ဆီကားတွေကို မောင်းနေပြီး ငါ့ကိုတောင် ဆုံးမရဲသေးတယ်ပေါ့… ငါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ လျှပ်စစ်ကားပိုင်ရှင်ကွ… မင်းတို့ မဟုတ်ဘူး… မင်းတို့လို အောက်တန်းကျတဲ့ ဓာတ်ဆီကားပိုင်ရှင်တွေက ငါနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ…"

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောမယ်… မင်းတို့ အဲ့ဒီလို ပိုပြောလေ မင်းတို့က ငါ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြလေပဲ… ငါက ဖယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး… ငါက နေရာနှစ်ခုကို ယူပြီး ငါရပ်ချင်သလို ရပ်မှာပဲ…"

"မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ…"

EV ကားပိုင်ရှင်က သူ၏ လက်ဝါးများကို ဖြန့်ကာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများကို ရန်စလိုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"မင်း… မင်း အရမ်း လွန်သွားပြီ… မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို လုပ်နိုင်ရတာလဲ… မင်းက EV ကားပိုင်ရှင်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးနေတာ သိလား…"

ပညာတတ်တစ်ဦးနှင့် တူသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ရှင်းလင်းစွာပင် ဒေါသထွက်နေပြီး စကားများကို မပီမသ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤအန္တရာယ်ကင်းပုံရသော စကားများကို ကြားချိန်တွင် EV ကားပိုင်ရှင်သည် ပို၍ပင် အထိန်းအကွပ်မဲ့လာပြီး ပညာတတ်အား လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား… မင်းတို့လို တောသားတွေ ခံစစ်ပြင်နေတာကို ကြည့်ရတာ ငါ သဘောကျတယ်…"

"မင်းတို့ ဘယ်မှာနေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြစေချင်လား… ငါက နေ့တိုင်း မင်းတို့ နေရာမှာ သွားရပ်ပစ်မှာ…"

"ဟားဟားဟား…"

EV ကားပိုင်ရှင်က မထီမဲ့မြင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူ့အမြင်တွင် မိမိသည် ယွမ်လေးသိန်းမှ ငါးသိန်းအထိ တန်ကြေးရှိသော EV ကားကို မောင်းနှင်နိုင်သူဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့မှလူများကတော့ ယွမ်တစ်သိန်းပင် မပြည့်သည့် ဓာတ်ဆီကားများကိုသာ မောင်းနှင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့လိုလူတစ်ယောက်အတွက် ကားပါကင်နေရာ နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုခြင်းက အလွန်သဘာဝကျသည့် ကိစ္စတစ်ခုဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။

ဤကားပါကင် နေရာသည် အလွန် ကျယ်ဝန်းလှရာ ဤအမှိုက်ကားများက နေရာယူထားခြင်းမှာ အလွန် နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"အို… မင်းတို့တွေက တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ… မင်းတို့ဆီက တကယ်ကို ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိဘူး…"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မင်းတို့က အခြေအနေ တကယ် နားမလည်ကြဘူးလား… မင်းတို့ ဘာလို့ အောက်တန်းစား ကားတွေအတွက် ဒီငွေတွေကို သုံးသင့်သလဲဆိုတာ တကယ် နားမလည်ဘူးလား…"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဓာတ်ဆီကား မောင်းတာက ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိတော့ဘူး… တကယ်လို့ မင်းတို့က ငါ့ကို လေးစားစေချင်ရင် ငါ့လို လျှပ်စစ်ကား တစ်စီးကို အရင် ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လိုတယ်… နားလည်လား…"

"ဓာတ်ဆီကား မောင်းတဲ့ မင်းတို့လို အောက်တန်းစားတွေက ဘယ်တော့မှ အထက်တန်းစား ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး… ငါတို့ အမြင်မှာတော့ မင်းတို့က သတ္တုကားတွေ မောင်းနေတဲ့ လူရွှင်တော် တစ်သိုက်ပဲ…"

"ငါတို့က မင်းတို့လောက် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး… ငါတို့က မင်းတို့လောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူး… ငါတို့က အတွင်းပိုင်း ဒီဇိုင်းပိုင်းမှာ မင်းတို့လောက် မကောင်းဘူး… ပြီးတော့ ငါတို့က မင်းတို့လောက် နည်းပညာ မမြင့်မားဘူး… ငါတို့ တကယ်ကို ယှဉ်လို့မရဘူး သိလား…"

"မင်းတို့က အဲ့ဒီလိုကားမျိုး မောင်းနေချိန်မှာ ငါ့ကို နေရာဖယ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား… အဲ့ဒါက အိပ်မက်ယဉ်နေတာပဲ… အဲ့ဒါတွေက သံတိုသံစတွေ စုပုံထားတာပဲ… ငါမြင်တာကတော့ အမှိုက်ပုံတွေပဲ…"

EV ကားပိုင်ရှင်က အလေးအနက် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဘေးရှိ ကားအနက်ရောင် တစ်စီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒီကားကို ဥပမာအနေနဲ့ ကြည့်လိုက်… အပြင်ပန်းက ကြီးပုံရပေမဲ့ တကယ်တော့ အရမ်း ကျဉ်းကြပ်တယ်… အဲ့ဒီအပေါ်မှာ တြိဂံပုံ တံဆိပ်တစ်ခု ရှိတယ်… အရုပ်ဆိုးပြီး ဒီဇိုင်းအမြင်လည်း မရှိဘူး… ဒါ့အပြင် အဲ့ဒါက သိပ်စွမ်းဆောင်နိုင်ပုံ မပေါ်ဘူး… ငါ့ကား မြင်းကောင်ရေရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ရှိမှာ…"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် တကယ်လို့ ဒီကားသာ ဒီမှာ ရပ်မထားခဲ့ရင် ငါက အဲ့ဒါကို ရွေ့လို့မရအောင် သေချာပေါက် ပိတ်ထားမိမှာပဲ…"

EV ကားပိုင်ရှင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးရှိ Mercedes-Benz G-Wagon ကို မောက်မာသော အမူအရာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပေ၏။

ယွမ် နှစ်သိန်းခန့် တန်သောကားတစ်စီးက သိပ်တော့ ဂုဏ်သိက္ခာမရှိလှပေ။