အခန်း ၁

အခန်း (၁) - ကူးပြောင်းလာခြင်း။

ချန်ချွမ်တောင်တွင် စိမ်းလန်းသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်များနှင့် စီးဆင်းနေသော စမ်းရေကြည်များ ရှိနေသည်။ သမင်ဖြူများနှင့် ဝိညာဉ်မျောက်များမှာလည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပေါ်လာတတ်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော တည်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ယွီဒင်းတောင် နှင့် ဟော့ယန်တောင် တို့နှင့်အတူ မိုင်ပေါင်း သုံးရာအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်တောင်သုံးလုံးထဲမှ တစ်လုံးဖြစ်ပြီး မြေအောက်တွင် ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခု ဖြတ်သန်းနေကာ လူတို့အား ကျင့်ကြံနိုင်စေရန် ပံ့ပိုးပေးနိုင်သည်။

ဤဝိညာဉ်တောင်သုံးလုံးကို ချန်ချွမ်ဝေ့ မိသားစုက ထိန်းချုပ်ထားသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာက ဝေ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သော မန်ရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အကိုင်းအခက်ဖြာထွက်ကာ မိသားစုငယ်လေးတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် စတင်ပြီး ထိုအဆင့်ပြီးနောက် ဒန်ထျန် တွင် ဝိညာဉ်အိမ်တော်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရသည်။ ၎င်းကို မန်ရှင်းအဆင့်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

ဝိညာဉ်အိမ်တော် ပိုင်ဆိုင်ပြီးနောက် ၎င်းအတွင်း၌ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားတစ်ခုကို မွေးဖွားနိုင်ပြီး ၎င်းသည် တတိယအဆင့်ဖြစ်သော လင်းထိုင်အဆင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်း ဝေ့မိသားစုမှ မွေးထုတ်ပေးခဲ့သော မန်ရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ ဘိုးဘေးအပါအဝင် သုံးဦးထက်မပိုပေ။

လက်ရှိတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမှာ ဝေ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး ဝေ့ချွမ်ဟဲ တစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ကိစ္စရပ်များကို အလွန်အမင်း စီမံခန့်ခွဲခြင်းမပြုတော့ဘဲ မိသားစုလုပ်ငန်းအားလုံးကို လက်ရှိမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝေ့ကျင်းပေါ် က စီမံခန့်ခွဲသည်။

ဘိုးဘေးကြီး ဝေ့ချွမ်ဟဲသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်၍ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကွယ်လွန်သွားနိုင်သော်လည်း မျိုးနွယ်စုအတွင်း ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသည့် လူငယ်များမရှိခြင်းမှာ ဝေ့ကျင်းပေါ် အတွက် အနာဂတ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး တစ်နေ့တာလုံး စိုးရိမ်ပူပန်နေရစေသည်။

နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကြာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီးနောက် ဝေ့မိသားစုတွင် အဖွဲ့ဝင်ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ အယောက်ငါးဆယ်ခန့်သာ ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အပေါက်များကို ဖွင့်လှစ်ရမည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်အပေါက် ကိုးခုရှိပြီး တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ချီကို အာရုံခံနိုင်ပြီး ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်အပေါက်တစ်ခုတည်းသာရှိပါက အရည်အချင်း အားနည်းခြင်းဖြစ်ပြီး တိုးတက်မှုမှာ အလွန်နှေးကွေးကာ တစ်သက်တာအတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှကူးပြောင်းနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်အပေါက်တစ်ခုတည်းဖြင့် လင်းထိုင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်မှာ လူပေါင်းတစ်သိန်းတွင် တစ်ဦးသာ ရှိတတ်သည်။

ဝိညာဉ်အပေါက် နှစ်ခုရှိပါက ကျင့်ကြံမှုမှာ ပိုမိုချောမွေ့ပြီး မတော်တဆဖြစ်ရပ်များ မရှိပါက အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထက်ပိုင်း သုံးဆင့်အထိ ရောက်နိုင်ကာ အချို့မှာ လင်းထိုင်အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန် အခွင့်အရေးပင် ရှိသည်။

ဝိညာဉ်အပေါက် နှစ်ခုရှိသူများထဲတွင်ပင် ကွာခြားမှုများရှိသည်။ လက်ရှိတွင် ဝေ့မိသားစု၌ ထိုကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူ ကိုးဦးရှိပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ဘိုးဘေးကြီး ဝေ့ချွမ်ဟဲမှာ အရည်အချင်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်ကာ ကျန်သူများမှာမူ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်သွားဖွယ်ရှိသည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် အရည်အချင်းမြင့်မားသော ဝိညာဉ်အပေါက်နှစ်ခုပါသည့် မျိုးဆက်သစ်များ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ကုန်ဆုံးသွားပြီး မိသားစုမှ အကြီးအကဲများကို အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းခိုင်းစေဖို့အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို စတင်ပြင်ဆင်နေသည်။

တောင်တန်းများသည် လှပပြီး ဖြူဖွေးသောတိမ်တိုက်များက ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားနေသည်။

ယွီဒင်းတောင်ပေါ်တွင် မီးအိမ်များနှင့် အရောင်စုံ အလံများဖြင့် အလှဆင်ကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော်တစ်ခုကို ကျင်းပနေသည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်၏သား ဝေ့ဝူ သည် အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်သည့်အတွက် အရွယ်ရောက်ခြင်းအခမ်းအနား ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် အသက် ၅၃ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ကာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် သမီးတစ်ဦးနှင့် ယခု ၁၈ နှစ်ပြည့်သော သားတစ်ဦးရှိသည်။

အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းထဲတွင် လူအများက အရက်သေစာ သောက်စားကာ ပျော်ပါးနေကြသည်။

နောက်ဘက်အခန်းတွင် ဝေ့ဝူ၏အစ်မ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လှပသောမိန်းမပျိူလေး ဝေ့လော့ က ဝေ့ဝူ၏ဆံပင်ကို အရွယ်ရောက်သူတို့၏ ဆံထုံးပုံစံမျိုး ထုံးပေးနေသည်။

သူ၏မိခင်ဖြစ်သူရှုယွင်ရုံ သည်လည်း သူ၏အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်ပေးနေသည်။

မှန်ထဲမှ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ဝေ့ဝူတစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ဤကမ္ဘာသို့ သူရောက်ရှိလာသည်မှာ ၇ နှစ်ပင် ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သော ၇ နှစ်အတွင်းတွင် မည်သည့်စနစ်မှ မပါရှိကြောင်း လက်တွေ့ကို အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက်တွင် သူသည် လုံ့လဝီရိယဖြင့် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဤကမ္ဘာနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူသည် ဝိညာဉ်အပေါက်နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ အတော်လေး မြန်ဆန်ပြီး ယခုနှစ်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထက်ပိုင်းသုံးဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ သေချာသွားပြီဖြစ်ပြီး လင်းထိုင်အဆင့်သို့ ကြိုးပမ်းရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာနိုင်သည်။

သူ၏အစ်မ ဝေ့လော့က သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ သရဖူကို ချိန်ညှိပေးရင်း လှပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အင်း အခုလိုပြင်လိုက်တော့လည်းတကယ်ကို ပိုချောသွားတာပဲ။"

ရှုယွင်ရုံ က ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဝူအာလည်း ၁၈ နှစ်တောင် ရှိသွားပြီပေါ့။"

ဝေ့ဝူသည် မိသားစုဝင်များနှင့် စကားပြောဆိုရန် ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်သွားသည်။ အခမ်းအနားပြီးနောက် ဝေ့ကျင်းပေါ် က သူ့ကို ရှေ့ခန်းသို့ ခေါ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝူအာ အခုသားက အရွယ်ရောက်လာပြီ။ဝိညာဉ်အပေါက်နှစ်ခုပါတဲ့ အရည်အချင်းလည်း ရှိတယ်။ ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း တောင်ပေါ်က ဝိညာဉ်သွေးကြောနားမှာ မသေမျိုးဂူတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး သားရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ဖို့ အဲဒီမှာ နေထိုင်နိုင်ပြီ။"

မသေမျိုးဂူဆိုသည်မှာ ကောင်းသော်လည်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၏ လည်ပတ်မှုကို ထိခိုက်နိုင်သောကြောင့် စိတ်ကြိုက်ဖွင့်လှစ်၍မရပေ။ အရေအတွက်များလွန်းပါက တောင်တစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်ချီကို ထိခိုက်စေရုံသာမက ပြင်းထန်ပါက ဝိညာဉ်သွေးကြောကို ရှုပ်ထွေးသွားစေပြီး အားနည်းသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။

ဝေ့ဝူသည် ယွီဒင်းတောင်ကို လေ့လာပြီးနောက် တောင်စမ်းရေတစ်ခုနှင့် မဝေးသော ခြောက်သွေ့သည့် ကျောက်နံရံတစ်ခုတွင် မသေမျိုးဂူကို ဖွင့်လှစ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၅ သာရှိသေးသဖြင့် ကြီးမားသော ကျောက်ဂူကို တူးဖော်ရန်မှာ အတော်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် ဝေ့ကျင်းပေါ် ၏ အကူအညီဖြင့် အခန်းသုံးခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တူးဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဝေ့ဝူသည် ပရိဘောဂအချို့၊ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများ၊ အိုးများစသည်တို့ကို သယ်ဆောင်လာကာ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သော တရားထိုင်ခုံနှင့် ဝိညာဉ်နံ့သာတိုင်များကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ အိမ်တစ်လုံးနှင့်ပင် တူလာသည်။

"ဝူအာ အချိန်ကစပြီး သားပိုပြီးကြိုးစားကျင့်ကြံရမယ်။ မိသားစုရဲ့ အနာဂတ်တာဝန်ကို မင်းတို့လို လူငယ်တွေကပဲ ထမ်းရွက်ရတော့မှာ။"

"သား အဖေ ရဲ့ဆုံးမစကားကို မှတ်သားထားပါ့မယ်။"

"ကောင်းပြီ ငါ့မှာ လုပ်စရာကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့ အရင်သွားနှင့်တော့မယ်။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝေ့လော့သည် ဝေ့ဝူ၏ မသေမျိုးဂူထဲသို့ ဝင်လာပြီး ကျင့်စဉ်သုံးခုကို တစ်ဟုန်ထိုး လေ့ကျင့်လိုက်ကာ မည်မျှကျေနပ်စရာကောင်းကြောင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူက သက်ပြင်းချကာ စကားမပြောနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မရယ် အဆင်ပြေတဲ့ မိသားစုတစ်ခုခုကို ရွေးပြီး လက်ထပ်လိုက်ပါလား။ အဲဒါဆို မိသားစုကို ချဲ့ထွင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ကျင့်ကြံဖို့ အရင်းအမြစ်တွေလည်း အများကြီး သက်သာမှာပေါ့။"

ဝေ့လော့က သူ့ကို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက မလိုချင်ဘူးထင်လို့လား သူတို့က ငါ့ကိုမှ မကြိုက်ကြတာ။"

"အော် အစ်မက ဘယ်သူ့ကို သဘောကျနေတာလဲ။"

"ပိုင်ကျန့်ဟန် လေ။"

ဝေ့ဝူ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အစ်မက ဒါကိုတောင် တွေးရဲသေးတယ်ပေါ့ ရေချိုးပြီး အိပ်လိုက်တာပဲ ကောင်းမယ်။ တကယ်လို့အစ်မသာ ပိုင်မိသားစုနဲ့ တကယ်တွဲမိရင် တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးက အစ်မကို ကျေးဇူးတင်ကြလိမ့်မယ်အဖေ တောင် အစ်မကို ချိုသာတဲ့စကားတွေ ပြောလိမ့်မယ်။"

သူပြောသော ပိုင်မိသားစုမှာ လင်းထိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူရှိသော ယင်ယန်မြို့မှ ပိုင်မိသားစု ဖြစ်သည်။ ဤပိုင်ကျန့်ဟန် မှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း ပိုင်မိသားစုမှ ပေါ်ထွက်လာသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အတော်လေး နာမည်ကြီးသည်။

သူတို့ ဝေ့မိသားစုသည် ပိုင်မိသားစုအပေါ် မှီခိုအားထားမှု အနည်းငယ်ရှိသည်။

"ဒါနဲ့... ခုနက ပိုင်မိသားစုကလူတွေ အဖေ ကို လာတွေ့တာ ငါမြင်လိုက်တယ်။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။"

"ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ဖြစ်မယ်။ မကြာသေးခင်က ပိုင်မိသားစုက နေရာအနှံ့မှာ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်နေတာ၊ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး၊ မှော်ရတနာ၊ ဆေးလုံး အကုန်လုံးလိုနေတာ။ သူတို့ ဘာလုပ်နေလဲတော့ မသိဘူး။"

"အော်... ဒီလိုလား။"

မောင်နှမနှစ်ယောက် အနည်းငယ် စကားပြောပြီးနောက် ဝေ့လော့ ထွက်သွားသည်။

ဝေ့ဝူသည် မသေမျိုးဂူ၏ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရွှေသော့ပိတ်ကို စမ်းသပ်ကာ တစ်ယောက်တည်း နေရခြင်း၏ အရသာကို ခံစားရန် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ရုတ်တရက်။

[တင် အိမ်ရှင်သည် မသေမျိုးဂူကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ကမ္ဘာနှစ်ခုကြား လမ်းကြောင်းကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပါမည်။]

ဝေ့ဝူ မျက်ခုံးပင့်တင်လိုက်သည်။ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူသဘောပေါက်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏နှာခေါင်းမှာ အနည်းငယ် စပ်သွားသလို ခံစားရသည်။

"တင် လား အခုမှ တင် တာလား ဒီ ၇ နှစ်ကို ငါဘယ်လိုဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

သူသည် စနစ်က ပြန်လည်ဖြေကြားပေးရန် စောင့်ဆိုင်းသော်လည်း အကြောင်းပြန်မှု မရှိပေ။

"ဟက် တကယ်ကို အေးစက်တဲ့ စနစ်ပဲ။"

ခဏအကြာတွင် သူ၏မျက်လုံးရှေ့တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားမည်မှန်းမသိသော ပုံရိပ်ယောင် အဝိုင်းကြီးတစ်ခုကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

"ကမ္ဘာနှစ်ခုကြား လမ်းကြောင်းလား ဒါကဘယ်ကို ပို့ပေးမှာလဲ။"

ဝေ့ဝူ နားမလည် ဖြစ်နေသည်။

ဤစနစ်က ဘာအသုံးဝင်သလဲ။

သူ သွားနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုလား။

"ထားလိုက်တော့ သွားကြည့်လိုက်တာပဲ ကောင်းမယ်။"

သူသည် အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးရှေ့တွင် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် အလင်းပြန်ရလာကာ သေးငယ်သော နေရာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။ ငါ မူလကမ္ဘာထဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလား။"

[သတိပေးချက် - အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိအဆင့်အရ ဤကမ္ဘာတွင် မိနစ် ၃၀ သာ နေထိုင်ခွင့်ရှိသည်။]

"မိနစ် ၃၀... ငါ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ဝေါ ဆိုသော ရေဆွဲချသည့်အသံကို ဘေးခန်းမှ ကြားလိုက်ရသည်။ ဤရင်းနှီးနေသော အသံက ဝေ့ဝူကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ကြွေထည် အိမ်သာကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ..."

သူသည် ရေချိုးခန်းထဲတွင် ရှိနေသည်။

ခေတ်မီသော ရေချိုးခန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ။"

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ သောင်းခြောက်ထောင်ပေါ်လာသည်။

"ငါ ကမ္ဘာမြေကို ပြန်ရောက်လာတာလား။"

သူသည် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ရှုရန် ထွက်သွားသည်။ ကားများသည် ကတ္တရာလမ်းမပေါ်တွင် အလူးအလဲ တိုးကျပ်နေကြပြီး အဘွားအိုများသည် ကားကြားထဲမှ ဖြတ်ကျော်နေကြက လျှပ်စစ်စကူတာများသည် လမ်းဘေးမှ အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်မောင်းသွားပြီး "Super idol ရဲ့ အပြုံးဟာ မင်းအပြုံးလောက် မချိုမြိန်ဘူး..." ဟူသော ဂီတသံကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ငါ တကယ် ပြန်ရောက်လာတာလား။"

ဝေ့ဝူတစ်ယောက် အိပ်မက်တစ်ခုလို ခံစားနေရသည်။ တစ်ဘဝစာလောက် ဝေးကွာနေခဲ့ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။