အခန်း ၃

အခန်း (၃) - ရေသန့်ဘူးက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

ဝေ့ဝူသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မသေမျိုးဂူမှ ထွက်လာကာ ချန်ချွမ်ဝေ့တောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဝိညာဉ်တောင်ကြီး သုံးလုံးထဲတွင် ချန်ချွမ်ဝေ့တောင်သည် မိသားစုက ပွဲတော်များကျင်းပခြင်းနှင့် ပူဇော်ပွဲများ ပြုလုပ်ခြင်းတို့အတွက် အသုံးပြုသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဝေ့မိသားစုဝင်များသည် ဤနေရာတွင် နေအိမ်ဆောက်လုပ်ခွင့် မရှိပေ။

တောင်ထိပ်တွင် အဆောက်အအုံစုတစ်ခု ရှိပြီး အဓိကခန်းမတစ်ခုအတွင်း၌ ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် တည့်မတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ ဝေ့ဝူ ဝင်လာပြီး လက်ကိုမြှောက်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါအဖေ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝေ့ဝူ ဒီတစ်ခါ ပိုင်မိသားစုဆီက ဝိညာဉ်ဆေးဝါး ဝယ်ယူမှုက မင်းလက်ထဲမှာရှိတယ်။ ဆေးဥယျာဉ်ထဲမှာ ရောင်းလို့ရတာ အကုန်ရောင်းပြီး ဈေးကောင်းရအောင် ကြိုးစားပေတော့။"

"အမှတ် ၅ ဆေးခင်းထဲက ဇူရုန်သီးတွေက ရင့်မှည့်ဖို့ နည်းနည်းလိုသေးပေမဲ့ သူတို့ဝယ်သွားအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ။"

ဝေ့ဝူသည် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မိသားစုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အရေးတကြီး လိုနေတာလား။"

"မင်းရဲ့ အဖိုးက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ မှာ ရောက်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီလေ။"

"မိသားစုက သူ့အတွက် လင်းထိုင်ဆေးလုံး တစ်လုံးချက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းနေတယ်။"

"သူသာ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ရင် ငါတို့ ဝေ့မိသားစုမှာ လင်းထိုင်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ဖြစ်လာမှာမို့ နောက်နှစ်ပေါင်းသုံးလေးဆယ်အထိ မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့်သူ ရှိသွားမှာ။"

ဝေ့ဝူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ။"

"ဒီတစ်ခါ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတွေ ဈေးကောင်းရရင် လုံလောက်ပါလိမ့်မယ်။ မင်း ဒါကို သေချာလေး ဂရုစိုက်ပါ။ အခု မင်း အရွယ်ရောက်ပြီမို့ မိသားစုကိစ္စတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပါဝင်လုပ်ဆောင်ပြီး မိသားစု ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲတွေကို နားလည်အောင် ကြိုးစားပါ။"

"နားလည်ပါပြီ အဖေ။"

အဓိကခန်းမမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် ဧည့်သည်တော်နားနေဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း တွေးနေမိသည်။

"မိသားစုက ဒီလောက်တောင် အရေးတကြီး ဖြစ်နေတာပဲ ရင့်မှည့်ဖို့ လိုသေးတဲ့ ဇူရုန်သီးတွေကိုတောင် ရောင်းခိုင်းနေတာ။ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူးထင်တယ်။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ဤကိစ္စကို သူ့အား ကိုင်တွယ်ခိုင်းခြင်းသည် သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးချင်၍ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူနားလည်သည်။

အဆုံးသတ်တွင် သူ့၏ ဝိညာဉ်အပေါက်နှစ်ခုပါသော အရည်အချင်းကြောင့် အနာဂတ်တွင် ဝေ့ကျင်းပေါ် နေရာ၌ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ။

ဝေ့မိသားစုသည် မိသားစုဝင် တိုက်ရိုက်နှင့် အကိုင်းအခက်ကို တင်းကျပ်စွာ ခွဲခြားထားခြင်းမရှိဘဲ အရည်အချင်းရှိသူများက ဦးဆောင်သည်။ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်း အတက်အကျများ ရှိခဲ့သော်လည်း မန်ရှင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေခြင်းကြောင့် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဧည့်သည်တော် နားနေဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ ဝေ့ဝူသည် ခြံဝင်းထဲတွင် လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော လူသုံးဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ အလယ်တွင် ရင်ဘတ်၌ ကျောက်စိမ်းပုံစံ အပြောက်အပြောက်များ ဖြင့်ချုပ်လုပ်ထားသည့် ဂုဏ်ရည်ရှိပုံပေါက်သော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိသည်။

'ယင်ယန်မြို့မှ ပိုင်မိသားစုပဲ။'

ဝေ့ဝူ ရှေ့သို့တိုးပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ပိုင်အကြီးအကဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော်က ဝေ့ဝူပါ။ အဖေ က အကြောင်းကြားထားပြီးပြီထင်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး ဝယ်ယူမှုအတွက် ကျွန်တော် တာဝန်ယူထားပါတယ်ခင်ဗျ။"

ပိုင်မိသားစုမှ အကြီးအကဲမှာ ပိုင်ချန်မင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝေ့ဝူကို စိတ်ဝင်တစား စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဝေ့ဝူလေးကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပေါ့။"

ဝေ့ဝူသည် ဝေ့မိသားစုမှ တာဝန်ခံတစ်ဦးကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့ပြီး လူငါးဦးသည် ချန်ချွမ်ဝေ့တောင်၏ တောင်စောင်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး ဥယျာဉ်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။

ဆေးဝါးဥယျာဉ်ကို ကွက်လပ် ကိုးကွက် ခွဲထားပြီး ဝိညာဉ်ဆေးဝါး အမျိုးအစားပေါင်း ၃၀ ကျော်ကို စိုက်ပျိုးထားသည်။

၎င်းတို့ ရင့်မှည့်သောအခါ အချို့ကို အခြားသော မိသားစုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများထံ ရောင်းချပြီး အချို့ကို ဈေးကွက်တွင် ရောင်းချသည်။ ၎င်းသည် ဝေ့မိသားစုအတွက် အရေးကြီးသော ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အများစုမှာ အထွက်နှုန်းကောင်းပြီး မြန်မြန်ရိတ်သိမ်းနိုင်သော အဆင့် ၁ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်မိသားစု၏ ဝယ်ယူမှုပမာဏအတွင်း၌ ရှိသည်။

"ပိုင်အကြီးအကဲ ဒီကန်ရှင်းမြက်ကို ကြည့်ပါ။ ပင်စည်ရှည်တယ် ကြယ်ပုံစံ အစက်အပြောက်တွေ ညီညာတယ် အနံ့ကလည်း မွှေးတယ်။ အဆင့်မြင့် အဆင့်အတန်းဝင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်မလား။"

"ဒီအမွှာသီးတွေက အစင်းကြောင်းတွေရှင်းတယ် ပင်စည်က ထူတယ်။ ဒါက ပုလဲဆေးလုံး ချက်တဲ့နေရာမှာ အောင်မြင်မှုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုတိုးပေးမှာ သေချာတယ်။"

ဝိညာဉ်ဆေးဝါးခင်းများကြား လျှောက်သွားရင်း ဝေ့ဝူသည် သူ့ဆေးဝါးများကို ကောင်းကြောင်း ပြောဆိုနေသည်။

ပိုင်ချန်မင် က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဝေ့မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားကအရည်အချင်းရှိရုံတင်မကဘဲ အလွန်ထက်မြက်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အခုလို တွေ့လိုက်ရတော့ တကယ်ပါပဲလား။"

ပိုင်ချန်မင်သည် ပိုင်မိသားစုမှဖြစ်သော်လည်း သူ့၏ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

သူသည် အမြဲတမ်း အလုပ်ကိစ္စမျိုးစုံကို လုပ်ကိုင်ရသူဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးသော စကားပြောခြင်းမှာ မထူးဆန်းပေ။

လျှောက်သွား ရောင်းချရင်း ဆေးဝါးခင်း လေးကွက်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။ ရှေ့တွင် ဇူရုန်သီး စိုက်ထားသော ခင်းတစ်ခုရှိသည်။ ဝေ့ဝူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဇူရုန်သီးက မရင့်မှည့်သေး၍ ရောင်းရခက်သည်။

ဇူရုန်သီး အများအပြားရှိသဖြင့် အောင်မြင်စွာ ရောင်းချနိုင်လျှင် ဝင်ငွေအများကြီး ရနိုင်သည်။ မရောင်းနိုင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ စုဆောင်းရန် အချိန်အကြာကြီး နောက်ကျသွားလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ရေသန့်ဘူးက ဇူရုန်သီးအပေါ် ဘာသက်ရောက်မှု ရှိမလဲ။"

ဤအတွေးနှင့်အတူ ဝေ့ဝူသည် ပိုင်ချန်မင်ကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်အကြီးအကဲ ဒီမှာ လက်ဖက်ရည် သောက်ပြီး ခဏလောက် နားနေပေးပါ။ ဇူရုန်သီးမှာ ပိုးမွှားတွေ တတ်လွယ်လို့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး သွားစစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်။"

ထိုသို့ ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သဖြင့် ပိုင်ချန်မင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရပါတယ် ရပါတယ်။ သွားလုပ်ပါ။"

ဝေ့ဝူသည် အစေခံများကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဆေးခင်းထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း သွားလိုက်သည်။ ရှေ့ရှိ ဇူရုန်သီးခင်းကို ကြည့်ပြီး သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရင့်မှည့်သော ဇူရုန်သီးသည် အနီရောင်ဖြစ်ပြီး လုံးဝန်းကာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။ သို့သော် ဆေးခင်းထဲက အများစုမှာ လိမ္မော်နီရောင်သာ ဖြစ်နေသည်။

ဝေ့ဝူသည် ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး တစ်ယောက်မှမရှိကြောင်း သေချာမှ ရေသန့်ဘူးကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဖုံးဖွင့်ပြီး ရေတစ်စက်ကို ဇူရုန်သီးပေါ်သို့ ကျစေလိုက်သည်။

ရေစက်ကို ချက်ချင်း စုပ်ယူသွားပြီး သစ်သီးမှာ အနီရောင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ ပိုမိုကြီးထွားလာသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ မူလက စပျစ်သီးအရွယ်အစားသာ ရှိရာမှ ကီဝီသီးအရွယ်အစား ဖြစ်လာသည်။

ထို့အပြင် သစ်သီး၏အရောင်မှာ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်နေသလို ခံစားရသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံရေ ဒီစွမ်းအားက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ ဒါ နှစ်နှစ်သက်တမ်း ဇူရုန်သီးနဲ့ မတူတော့ဘူး ဆယ်နှစ်သက်တမ်းနဲ့တူနေပြီ။"

စွမ်းအားကို မြင်ရသဖြင့် ဝေ့ဝူသည် အခြားဇူရုန်သီးများပေါ်သို့ ရေသန့်ကို အမြန်တင်လိုက်သည်။ ၁၅ မိနစ်အကြာတွင် အနီရောင်သီးများဖြင့် ပြည့်နေသော ဆေးခင်းကို ကြည့်ရင်း ဝေ့ဝူ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

"မူလက ဇူရုန်သီး နှစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပဲ ရတယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ တစ်လုံးကို ကျောက်တုံးတစ်တုံးနဲ့ ရောင်းရင်တောင် နှမြောဖို့ကောင်းသေးတယ်။"

ထိုသို့လုပ်ပြီးနောက် ဝေ့ဝူ ပြန်သွားပြီး။

"ပိုင်အကြီးအကဲ ပိုးမွှားတွေကို အကုန်ရှင်းပြီးပါပြီ။ လာခဲ့ကြပါ။"

ဆေးခင်းသို့ ရောက်သောအခါ ဇူရုန်သီးကို မြင်လိုက်ရသည့် ပိုင်ချန်မင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ သူသည် သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကြီးမားသော ဇူရုန်သီးကို ကိုင်ကြည့်ကာ

"ဒီအရွယ်အစား ဒီအရည်အသွေးဆိုရင် အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်သင်တမ်းပဲ။"

ဝေ့ဝူ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော တာဝန်ခံမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် ဒီဥယျာဉ်ကို အလွန်ရင်းနှီးသည်။

'မရင့်မှည့်သေးသော ဇူရုန်သီးများက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ဖြစ်သွားရတာလဲသခင်လေး ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။'

ဝေ့ဝူကပြုံးလိုက်သည်။

"ပိုင်အကြီးအကဲ ဒီလိုအရည်အသွေးရှိတဲ့ ဇူရုန်သီးကို တစ်လုံး လေးတုံးနဲ့ ရောင်းတာ မများလောက်ဘူးမလား။"

ပိုင်ချန်မင် သည် အံ့သြမှုမှ ပြန်သက်သာလာပြီး

"အသီးကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လေးတုံးကတော့ ဈေးကြီးလွန်းတယ်။ နှစ်တုံးနဲ့ လုပ်ကြရအောင်။"

"ပိုင်အကြီးအကဲ နောက်နေတာလား။ ဆယ်နှစ်သား ဇူရုန်သီးက နှစ်တုံးခွဲလောက် တန်ပါတယ်။ လေးတုံးဆိုတာ မများပါဘူး။"

"ဒီလိုလုပ်ပါ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအရ သုံးတုံးခွဲနဲ့ ယူမယ် ဘယ်လိုလဲ။"

ဝေ့ဝူသည် ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် ပိုင်ချန်မင်၏ မျှော်လင့်ချက်ကြားမှ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ သဘောတူတယ်။"

သူသည် ဇူရုန်သီး ၅၀၀ ခန့်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၇၅၀ ရမည်ဖြစ်သည်။

"အရင်ဈေးနှုန်းနဲ့ဆိုရင် ကျောက်တုံး ၂၅၀ ပဲ ရမှာ။ ရေသန့်နဲ့ဆိုရင် ဝင်ငွေ ခုနစ်ဆ တိုးလာတာပဲ။"

"အခြားဝိညာဉ်ဆေးဝါးအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ဒီလောက်မရနိုင်ဘူး။"

"ရေသန့်ဘူးက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။"

သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ကျန်နေသေးသော ရေသန့်တစ်ဝက်ကို တွေးမိပြီး သူဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးအားလုံးအတွက် ဈေးနှုန်းနှင့် အရေအတွက် သဘောတူညီမှု ရသွားပြီး ပိုင်ချန်မင် က စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၂၀၀ ပေးချေလိုက်သည်။

ကုန်ပစ္စည်းလဲလှယ်ပြီးနောက် ပိုင်ချန်မင် က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဝေ့ဝူလေး မင်းရဲ့ ဇူရုန်သီးတွေက ငါ့ကို အံ့အားသင့်စေတယ်။ တခြားမိသားစုနှစ်ခုကိုလည်း သွားဖို့ စီစဉ်ထားပေမဲ့ အခုတော့ အိတ်ထဲမှာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူးကျောက်တုံးတွေ ထပ်သွားယူရတော့မယ်။"

ဝေ့ဝူသည် ညာလက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ပိုင်ချန်မင်၏ အံ့ဩသော အကြည့်အောက်တွင် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"အရောင်းအဝယ် အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ပိုင်ချန်မင် ပြန်သွားပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် မိသားစု၏ အဓိကခန်းမသို့ သွားလိုက်သည်။

"ပြီးသွားပြီလား ဘယ်လိုလဲ သူ ဇူရုန်သီးကို မယူဘူးလား။"

ဝေ့ဝူ ရယ်မောလိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"အဖေ ကိုယ်တိုင် ကြည့်လိုက်ပါ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် သံသယများဖြင့် အိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒီလောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဘယ်ကရတာလဲ။ ဆေးခင်းတွေကိုပါ ရောင်းလိုက်တာလား။"

ဤကျောက်တုံးများသည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝယ်ယူရန် လုံလောက်ရုံမက ဝေ့မိသားစုအတွက်လည်း အပိုကျန်သေးသည်။

လိုက်ပါလာသော တာဝန်ခံက ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ဝေ့ဝူကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာလား။"