အခန်း ၄

အခန်း (၄) - အဖေ ကို အံ့အားသင့်စေခြင်း။

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ဤကိစ္စကို မေးမြန်းလိမ့်မည်ဟု ဝေ့ဝူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရကြောင်း သိထားသည်။

သူသည် ရေသန့်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ "အဖေဒီဟာကို တစ်ချက်ကြည့်ကြည့်ပါ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ရေသန့်ဘူးကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ယူကြည့်သည်။

ဘာမှန်းမသိဖြစ်နေဟန်ဖြင့် "ဒီအထဲမှာ ရေတွေလား။"

ဝေ့ဝူသည် သူ၏နဖူးကို ရိုက်လိုက်မိသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ဝက်အူရစ်အဖုံး မရှိကြောင်း သူသတိရသွားသည်။

သူသည် အဖုံးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး "အဖေသေချာကြည့်ပါ။"

သူသည် အပ်ချည်မျှင်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသော အပ်တစ်ချောင်းဖြင့် ရေသန့်အနည်းငယ်ကို တို့ယူလိုက်ပြီး အနီးရှိ အိုးပင်ပေါ်သို့ သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။

ထိုအပင်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ လူတစ်ရပ်ကျော်အထိ ကြီးထွားသွားသည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ထိုင်ခုံပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး အံ့အားသင့်လျက်"ဒါက သီးနှံမြန်မြန်ရင့်စေတဲ့ ဝိညာဉ်ရေလား။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သက်ရောက်မှုမျိုးဆိုတော့ အရည်အသွေးက အရမ်းမြင့်မှာပဲ။ မင်း ဒါကို ဘယ်ကရတာလဲ။"

"အော်... ငါသဘောပေါက်ပြီ မင်း ဒီဝိညာဉ်ရေကို သုံးပြီး ဇူရုန်သီးတွေကို အောင်မြင်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။"

"သားက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က အခွင့်အရေးတစ်ခု ကြုံခဲ့ရလို့ ရတနာအချို့ ရခဲ့တာပါ။"

ဝေ့ဝူ ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်းမှာ ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် ကောင်းမွန်သောပစ္စည်းများ ထုတ်ပြသည့်အခါ မအံ့ဩစေရန် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပျော်ရွှင်နေပြီး ထပ်မမေးတော့ပေ။ အဆုံးသတ်တွင် ကလေးသည် ကြီးပြင်းလာပြီဖြစ်ရာ သူ့တွင် လျှို့ဝှက်ချက် ရှိသင့်သည်ဟု ယူဆသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၂၀၀ ရရှိမှုသည် ဝေ့မိသားစု၏ အရေးတကြီး လိုအပ်ချက်ကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရုံမက မိသားစုကို ပိုမိုချမ်းသာလာစေသည်။

ဝေ့မိသားစု၏ နှစ်စဉ်ဝင်ငွေမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀ သာ ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိသားစုဝင်များ ကျင့်ကြံခြင်း ပစ္စည်းဝယ်ယူခြင်းနှင့် အခြားအသုံးစရိတ်များကြောင့် ကျန်ရှိငွေမှာ အလွန်နည်းသည်။

ထို့ကြောင့် ဝေ့ဝူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့်အရာမှာ အလွန်ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ဒီဝိညာဉ်ရေအကြောင်းကို လောလောဆယ် လျှို့ဝှက်ထားပေးပါ။ ဒီအလုပ်အတွက် အောင်မြင်မှု ဂုဏ်သတင်းကိုတော့ အဖေပဲယူလိုက်ပါ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ဝေ့ဝူ၏သဘောကို နားလည်ပြီး "အေးပါ အဲ့လိုလုပ်တာ ကောင်းပါတယ်။ မိသားစုထဲမှာ ယုံကြည်ရတဲ့သူတွေ ရှိပေမဲ့ ဒီအကြောင်း ပျံ့နှံ့သွားရင် မင်းအတွက် အန္တရာယ်ရှိမှာ စိုးရိမ်ရတယ်။"

ဝေ့ဝူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "အဖေနောက်တစ်ခု ပြောပြစရာရှိသေးတယ်။စိတ်လှုပ်ရှားမသွားပါနဲ့နော်။"

ထို့နောက်ပေါက်စီတစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ ဝိညာဉ်ချီတွေ အပြည့်ပါနေသလိုပဲ။"

ဝေ့ဝူသည် ပေါက်စီ၏ အာနိသင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဘာ..."

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ပြီး ပေါက်စီကို သေချာလေး ကောက်ကိုင်ကာ သူ၏မျက်လုံးနှင့် လက်မဝက်လောက်အထိ နီးကပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးကို ထုတ်ပြီး ပေါက်စီပေါ် ကပ်ထားချင်သည့်အထိ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီအရာက တစ်ယောက်ယောက်ကို အဆင့်တက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ် ဟုတ်လား။"

သူ မယုံနိုင်စွာ မေးသည်။

ဝေ့ဝူသည် ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဟမ် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၈။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် အံ့ဩသွားသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၈ သည် ဝေ့မိသားစုအတွက် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော်လည်း အခု သူ့သား ၁၈ နှစ်အရွယ် သားက ထိုကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ဓာတ်မျိုး ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"မင်း ဘယ်လိုအခွင့်အရေးမျိုး ကြုံခဲ့ရတာလဲ။ လင်းထိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ မသေမျိုးဂူကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား။"

ဝေ့ဝူသည် ဤအကြောင်းကို ဘာမှမပြောဘဲ "အဖေ အသေးစိတ်တော့ မမေးပါနဲ့တော့။"

သူစဉ်းစားပြီးနောက် သုံးလုံးချန်ထားပြီး ကျန်ပေါက်စီ ၁၀ လုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ပေါက်စီများစွာကို သိမ်းထားလည်း အသုံးမဝင်သဖြင့် မိသားစုဝင်များအတွက် အသုံးပြုရန်သာ ဖြစ်သည်။

"အဖေ ဒါကို ပေါက်စီလို့ ခေါ်တယ်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို အဆင့်သေးသေးလေးတွေ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ် တစ်ဆင့်တည်း မဟုတ်ဘူး။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေသွားသည်။

"လုံလောက်ပါပြီ။ ဒီပေါက်စီတွေနဲ့ဆို ဝေ့မိသားစုရဲ့ ခွန်အားတွေ အများကြီး တိုးတက်လာမှာပါ။"

မိသားစု၏ သတ္တုတွင်းများ၊ ဈေးကွက်များ၊ ဆေးဥယျာဉ်များအတွက် လူအင်အား လိုအပ်ပြီး ခွန်အားရှိမှသာ တည်ငြိမ်မှု ရှိမည်ဖြစ်သည်။

"အဖေ ဘယ်သူတွေကို ဝေပေးဖို့ စဉ်းစားထားလဲ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် အပြုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှေးစင်းကာ "ဒါက အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စမို့ လွယ်လွယ်နဲ့ ဝေပေးလို့မရဘူး။"

"ဒီအရာက ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်လို့ မိသားစုထဲမှာတောင် ပြဿနာမတက်အောင် သတိထားရမယ်။ စိတ်မပူနဲ့ ငါ့အစီအစဉ်နဲ့ ငါရှိတယ်။"

"အဖေကတော့ အမြဲတမ်း တွက်ချက်ထားတာပဲ။"

ဝေ့ဝူက နောက်ပြောင်လိုက်ပြီး "အစ်မ ကိုတော့ တစ်လုံးလောက် ပေးသင့်တယ်ထင်တယ်။"

သူ့အမေ ရှုယွင်ရုံ မှာ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းကို စားလျှင် အကျိုးမရှိပေ။

"ဒါနဲ့ အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်ရေ နည်းနည်းပေးပါဦး။ ပီဖုဆေးလုံးအတွက် ဝယ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတွေမှာ သက်တမ်းပိုရှည်ရင် အောင်မြင်နိုင်ခြေ ပိုများမှာမို့လို့။"

ဝေ့ဝူသည် ဝိညာဉ်ရေအချို့ကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲ ထည့်ပြီး ဝေ့ကျင်းပေါ် ကို ပေးလိုက်သည်။

ညွှန်ကြားချက်များ ပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် အဓိကခန်းမမှ ထွက်လာသည်။

ထွက်ခါနီးတွင် ဝေ့ကျင်းပေါ် သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ကို ပေးလိုက်သည်။

"သား ဒါ သားကိုယ်တိုင် ရှာထားတာလေ ယူမထားရင် နှမြောစရာကောင်းမှာပေါ့။ ၃၀၀ လျှော့ပေးလိုက်ရင်တောင် သားက မိသားစုအတွက် အများကြီး လုပ်ပေးပြီးသားပါ။"

ဝေ့ဝူ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

'အဖေ အဖေ့ရဲ့ စရိုက်ကို ကျွန်တော် သံသယဝင်လာပြီ။'

မသေမျိုးဂူ သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဝေ့ဝူသည် နေရာအနှံ့ ပေါက်နေသော အပင်များကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး နှစ်ကမ္ဘာကြား လမ်းကြောင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် နေရာလွတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နှစ်ကမ္ဘာကြား လမ်းကြောင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို သူနားလည်စပြုလာပြီ။

ကမ္ဘာမြေမှ ပစ္စည်းများသည် ထူးဆန်းသောနည်းလမ်းဖြင့် ထူးခြားသည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာတတ်သည်။ အမှိုက်ဟု ယူဆရသော ပလတ်စတစ်အိတ်ပင်လျှင် သိမ်းဆည်းအိတ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "တစ်ခါပဲ ပေါ်တာလား။ ဒါဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို လိမ်နေတာပဲ။"

"အခု သုံးလို့မရအောင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုခု ရှိရမယ်။ မဟုတ်ရင် ကမ္ဘာမြေက ပစ္စည်းတွေကို အကုန်သယ်လာရင် ငါက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာမလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား။"

"အရင်တစ်ခါ ပြန်ရောက်တုန်းက စနစ်က ပစ္စည်းက နှစ်ဂျင် ထက် မကျော်ရဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါဆို တစ်ခါသယ်လာတိုင်း ကန့်သတ်ချက် ရှိတာလား။"

[အိမ်ရှင်၏ မေးခွန်းကို မှတ်သားလိုက်ပါသည်။ ဤစနစ်သည် ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် အသင့်ရှိပါသည်။]

[နှစ်ကမ္ဘာကြား လမ်းကြောင်းသည် လက်ရှိတွင် သုံးလလျှင် တစ်ကြိမ် ပွင့်သည်။ တစ်နာရီကြာ နေထိုင်ခွင့်ရှိပြီး တစ်ခါသယ်တိုင်း ပစ္စည်းလေးဂျင်ထက် မကျော်ရပါ။]

ဝေ့ဝူ အံ့ဩသွားသည်။

"အသင့်ရှိနေတာလား ဒါဆိုဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ။"

သူ၏အဆင့်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၈ သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ကမ္ဘာမြေတွင် နေထိုင်နိုင်သည့်အချိန်နှင့် သယ်ဆောင်နိုင်သည့် ပစ္စည်းပမာဏမှာလည်း တိုးတက်လာကြောင်း သူသတိပြုမိသည်။

အရင်က မိနစ် ၃၀ နှင့် နှစ်ဂျင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တစ်နာရီနှင့် လေးဂျင် ဖြစ်လာသည်။

"သုံးလတစ်ခါဆိုတာ ကြာလွန်းတယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ စောင့်ရတော့မှာပေါ့။"

ဝေ့ဝူ ကန်စွန်းဥကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဤအရာတစ်ခုသာ ကျန်ရှိပြီး သူ့လုပ်ဆောင်ချက်ကို မသိသေးပေ။

"မှန်တယ် လျူရွှီယွီ ဆီ သွားမေးကြည့်မယ်။ သူသိမှာပါ။"

လျူမိသားစုသည် ဝေ့မိသားစုကဲ့သို့ပင် သေးငယ်သော ကျင့်ကြံသူ မိသားစုဖြစ်သည်။ မိသားစုနှစ်ခုမှာ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ပြီး အပြန်အလှန် လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုများပင် ရှိသည်။

လျူရွှီယွီ သည် လျူမိသားစု၏ တတိယအိမ်ထောင်ဦးစီး၏သားဖြစ်သည်။ သူသည် ဝေ့ဝူနှင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက ရင်းနှီးပြီး အလွန်ခင်မင်သူဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ ကူးပြောင်းလာပြီး ၇ နှစ်အတွင်း သူနှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သည်။

လျူရွှီယွီ သည် ဝိညာဉ်အပေါက် နှစ်ခုရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးဝါး သုတေသနတွင်သာ စွဲလမ်းနေသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကိုသာ စိတ်ဝင်စားလည်း သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ၏ သဘာဝကိုသာ လေ့လာလိုသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိဘများ၏ ဆူပူခြင်းကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ခံခဲ့ရသော်လည်း သူက မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ဝေ့ဝူသည် ခြေထောက်တွင် အမြန်နှုန်း မြှင့်တင်သည့် အဆောင်တစ်ခု ကပ်လိုက်ပြီး မြောက်ဘက်သို့ အရှိန်ဖြင့် သွားလိုက်သည်။

၄၅ မိနစ်အကြာတွင် တောင်တစ်ခုရှေ့၌ ရပ်လိုက်သည်။ တောင်သို့ ရောက်သောအခါ အစောင့်က သူ့ကို သိသဖြင့်။

"သခင်လေးဝေ့ ရောက်လာတာလား။ ကြိုဆိုပါတယ်ခင်ဗျ။"

သူသည် တောင်စောင်းဘက်ရှိ ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားပြီး။

"ရွှီယွီ"

ကြာမြင့်စွာ စောင့်ပြီးနောက် လျူရွှီယွီ ထွက်လာသည်။ သူသည် ပိန်ပါးပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည်။

"ဝေ့ဝူ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ။"

ဝေ့ဝူ အထဲသို့ တန်းဝင်သွားသည်။

"အကူညီလေးတစ်ခုခုလောက် တောင်းဆိုချင်လို့။"

အခန်းတစ်ခုထဲ ရောက်သောအခါ ဆေးနံ့လေးများ ရသည်။

"မင်း ဇူးယွမ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နေတာလား။"

ဇူယွမ်ဆေးလုံး သည် ကျင့်ကြံသူလောကတွင် အသုံးအများဆုံးဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ချီ မလုံလောက်သောအခါ ၎င်းကို စားသုံးလျှင် ခွန်အားပြန်လည် ရရှိသည်။

လျူရွှီယွီ က ပြုံးပြီး "ဒါက ကျူးထုံအတွက်ပါ။"

ဝေ့ဝူ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။

လျူရွှီယွီ သည် ကျူးမေ ဆိုသည့် မိန်းကလေးကို သဘောကျသည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် ကျူးမိသားစုမှဖြစ်ပြီး ဟန်ဆောင်တတ်ကာ ဝေ့ဝူနှင့် အဆင်မပြေပေ။

သူသည် ကျူးမေကို ဘာကြောင့်သဘောကျရသလဲဆိုတာ ဝေ့ဝူ နားမလည်ပေ။ ကျူးထုံမှာ ကျူးမေ၏မောင်ဖြစ်ပြီး သူ့အစ်မ၏ အရှိန်အဝါကို သုံး၍ အခွင့်အရေးယူတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျူးမေအကြောင်းကို စိတ်ထဲမထားတော့ဘဲ

"ငါ ဆေးဝါးအသစ်တစ်ခု တွေ့ထားတယ်။ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကို စစ်ဆေးပေးပါ။"

လျူရွှီယွီ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"အော် ထုတ်ပြလိုက်လေ။ ငါဆေးဝါးဗေဒတွေကို အများကြီး ဖတ်ထားတယ်။ ကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးတာ များပေမဲ့ ငါသိအောင် ကြည့်ပေးမယ်။"

"ငါ့ဟာကိုတော့ မင်း ဘယ်လိုမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

လျူရွှီယွီ သည် စိတ်မကျေမနပ်ဖြင့်။

"ဝေ့ဝူ မင်းစကားက အရမ်းများတယ်။ ထုတ်ပြလိုက်စမ်းပါ။"

ဝေ့ဝူသည် ကန်စွန်းဥကို ထုတ်လိုက်သည်။

လျူရွှီယွီ သည် ကန်စွန်းဥကို လုယူလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။