အခန်း ၅

အခန်း (၅) - ကန်စွန်းဥ။

"ဒီလောက် ထူထဲတဲ့ ဝိညာဉ်ချီလား။"

လျူရွှီယွီ အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ စေ့စေ့ကြည့်ပြီးနောက် လျူရွှီယွီ၏ မျက်မှောင်များ ပိုမိုကျုံ့သွားသည်။

ထိုအချိန်အတွင်း သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားစာအုပ်အချို့ကို ကိုးကားကြည့်ရှုပြီးနောက် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့်။

"ဒီဝိညာဉ်ဆေးဝါးက ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ တကယ်မသိဘူး"

ဝေ့ဝူက သူ့ကို မလှောင်ပြောင်ဘဲ။

"ဒါကြောင့်ပဲ မင်းကို စစ်ဆေးခိုင်းဖို့ ရောက်လာတာပါ။ ဒီဝိညာဉ်ဆေးဝါးမှာ ဘယ်လိုဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်တွေ ရှိလဲဆိုတာ သိချင်လို့။"

လျူရွှီယွီ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်။

"ငါ ချူပြည်နယ် ဝိညာဉ်ဆေးဝါး စုစည်းမှုစာအုပ်ကို ခုလေးတင် ပြန်ကြည့်ပြီးပြီ ဒီဆေးဝါးကို မတွေ့ရဘူးဆိုတော့ ဒါဟာ မျိုးစိတ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ အရမ်းသေချာတယ်။"

သူတို့ရှိနေသောနေရာမှာ ချူပြည်နယ် ဖြစ်သည်။ ချူပြည်နယ်သည် ကျယ်ပြောလှပြီး အင်အားကြီးမားသော မသေမျိုးဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုကြီးများက ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ပိုင်မိသားစုမှာ ဤအဆင့်တွင် သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လျူရွှီယွီသည် ကန်စွန်းဥ၏ သုတေသနလုပ်ငန်းတွင် အပြည့်အဝ နစ်မြောသွားကာ ဝေ့ဝူကိုပင် လျစ်လျူရှုပြီး သူ့ဘာသာ အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။

ဝေ့ဝူသည် ဘေးမှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ လျူရွှီယွီသည် ကိရိယာအချို့ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး အရည်များကို ရောစပ်ကာ ဂါထာများ ရွတ်ဖတ်နေသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် လျူရွှီယွီက။

"လက်ရှိ စမ်းသပ်မှုအရဆိုရင် ဒီဝိညာဉ်ဆေးဝါးမှာ တခြားဆေးဖက်ဝင် အာနိသင် မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်ဖြည့်တင်းပေးတာပဲ ဖြစ်မယ်။"

ဝေ့ဝူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

"ဘာလို့ စိတ်ပျက်နေတာလဲ။ ငါတွက်ချက်မှုအရ ဒီဝိညာဉ်ဆေးဝါး တစ်ခုမှာပါတဲ့ ဝိညာဉ်ချီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်နဲ့ ညီမျှတယ်။ ဆိုလိုတာက ဒီဆေးဝါး တစ်ခုတည်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် တန်တယ်။"

"ပြီးတော့ ဒီဝိညာဉ်ဆေးဝါးက ပိုမြန်မြန်နဲ့ ပိုနူးညံ့စွာ စုပ်ယူနိုင်ပြီး အာနိသင် ပိုကောင်းတယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေထက် အားသာချက်တွေ အများကြီးရှိတော့ သူ့ရဲ့ဈေးကို ဝိညာဉ်ချီ ပမာဏနဲ့ပဲ တွက်လို့မရဘူး။ အမှန်တကယ်တန်ဖိုးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ငါးရာအထိ ရှိနိုင်တယ်။"

"မင်း ဒါကို ဘယ်ကရတာလဲ။ ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ။"

လျူရွှီယွီသည် အခြားသူများ မြင်သွားမည်ကို ကြောက်သလိုဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် ကန်စွန်းဥကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ အမြန်ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

'ကန်စွန်းဥ တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ငါးရာ တန်သည်တဲ့။ ရူးမတတ်ပါပဲလား။ နှစ်လုံးဆိုရင် ဝေ့မိသားစု၏ တစ်နှစ်တာဝင်ငွေနဲ့ ညီမျှနေပြီ မဟုတ်လား။'

ဝေ့ဝူ၏နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ခုန်ပေါက်နေပြီး အတွေးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"ဒါကို စိုက်ပျိုးလို့ရမလား။"

အကယ်၍ စိုက်ပျိုးနိုင်လျှင်... ၎င်းသည် ရတနာသိုက်ကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

လျူရွှီယွီသည်လည်း ပြဿနာ၏ အလေးအနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး။

"ဝေ့ဝူ ဒါကိုသတိထားရမယ်။ ဒီအကြောင်း ပေါက်ကြားသွားရင် တခြားအင်အားစုတွေ ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ သိသွားရင်..."

မျက်လုံးကိုမှေးစင်းလျက် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူသည် အပြည့်အဝ သဘောတူပြီး။

"ရွှီယွီ ငါ ဒါကို စိုက်ချင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား။"

"စိုက်မှာလား ကောင်းတဲ့အကြံပဲ။ ငါ ဒါတွေကို ကျွမ်းကျင်တယ်။"

"မင်းအကူအညီ လိုချင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတစ်ခုရှိတယ် ဒီမှာ မစိုက်ရဘူး။ ငါ့ဘက်မှာပဲ စိုက်ရမယ်။"

"အသေးအဖွဲကိစ္စပါအေးဆေးပါပဲ။"

လျူရွှီယွီက အရေးမစိုက်ပေ။

နှစ်ဦးသားသည် ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသောနည်းလမ်းဖြင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

အနာဂတ်တွင် ကန်စွန်းဥဟု ခေါ်သော ဝိညာဉ်ဆေးဝါးသည် ကျင့်ကြံသူလောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါနဲ့ တောင်ပေါ်တက်လာတုန်းက ပိုင်မိသားစုက လူတချို့ကို တွေ့လိုက်တယ်။ သူတို့ ဆေးလုံးတွေ ဝယ်ဖို့ ရောက်နေတာလား။"

"ဟုတ်တယ်။ သူတို့က ဇူယွမ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဒဏ်ရာပျောက်ဆေးတွေကို အဓိကထား ဝယ်နေကြတာ။ စစ်ပွဲတစ်ခုခု ဖြစ်နေတာ ဖြစ်မယ်။"

လျူရွှီယွီသည် မနက်ဖြန်တွင် ဝေ့ဝူထံသို့ လာရောက်ပြီး ကန်စွန်းဥများကို အတူတူ စိုက်ပျိုးရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဝူသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမြေသားတစ်ဦးအနေဖြင့် စိုက်ပျိုးနည်းကို အနည်းငယ် သိထားသော်လည်း ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူလောကဖြစ်သဖြင့် လျူရွှီယွီကဲ့သို့ ပညာရှင်၏ အကူအညီ လိုအပ်ပေသည်။

...

လျူရွှီယွီ၏ ခြံဝင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် ဝေ့ဝူသည် သူနှင့်အရွယ်တူ လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အော် ကျူးထုံ။"

ဝေ့ဝူ မျက်ခုံးများပင့်လိုက်သည်။

သူသည် လျူရွှီယွီ ဖော်စပ်ထားသော ဇူယွမ်ဆေးလုံးများကို လာယူခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ကျူးထုံသည် ဝေ့ဝူကို မြင်သောအခါ အေးစက်စွာ ဟက်သံပြုပြီး စိန်ခေါ်သလို ကြည့်သည်။

ဝေ့ဝူသည် ချက်ချင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။ ကျူးမေကို ကြိုက်နေသောသူကို အားကိုးပြီး ဝေ့မိသားစုဝင်များကို အနိုင်ကျင့်တတ်သည့် ဤလူကို သူအကြာကြီးသည်းခံလာခဲ့ရသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ချီဖြင့် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခု လွှတ်ကာ ကျူးထုံကို နောက်ဆုတ်စေရန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ကျူးထုံသည် လှောင်ပြုံးဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်ရာ အဖြူရောင် ဝိညာဉ်ချီများ ဝန်းရံထားသော ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက် ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်သည်။

ကျူးထုံ၏အဆင့်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၅ ဖြစ်သည်။ အရင်က သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဆင့်တူသော်လည်း ယခုအခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်၏။

ဝေ့ဝူ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် အသုံးပြုပြီးသား တူနှစ်ချောင်း ပျံသန်းထွက်သွားသည်။

"ဒင်" ဟူသော အသံနှစ်ချက်နှင့်အတူဝိညာဉ်ဓားကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် မရပ်တန့်ဘဲ ကျူးထုံဆီသို့ ပျံသွားပြီး ဒုတ်များကဲ့သို့ ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ကျူးထုံတစ်ကိုယ်လုံး ရောင်ရမ်းသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကတ်ကြေးကဲ့သို့ ဖြတ်ညှပ်လိုက်ပြီး ကျူးထုံ၏ လည်ပင်းကို ညှပ်ထားလိုက်သည်။

"ထွက်သွား။"

ဝေ့ဝူ အသံအေးအေးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ တူနှစ်ချောင်းမှာကျူးထုံကို ညှပ်ထားလျက်ပင် ဝေးကွာသောနေရာဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တောင်အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ကျူးထုံသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဆဲဆိုရင်း ထွက်ပြေးသွားသည်။ ဝေ့ဝူသည် စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွီဒင်းတောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူသည် အငယ်နှင့် အလေးတို့နှင့်အတူ ထိုင်သောက်နေကြသည်။

ကျောက်တုံးနှစ်ထောင်ကို ရုတ်တရက် ရရှိလိုက်သဖြင့် သူတို့ ပျော်ရွှင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူသည် မသေမျိုးဂူသို့ ပြန်ဝင်ပြီး စဉ်းစားကာ ပေါက်စီသုံးလုံးစလုံးကို စားလိုက်သည်။ သူသည် လင်းထိုင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မလားဆိုသည်ကို သိချင်နေသည်။

ဝိညာဉ်ချီများ တိုးပွားလာပြီး သူ၏အဆင့်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉ သို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်ပေ။

"အဆင့်မြင့်လေ ပေါက်စီရဲ့ အာနိသင်က နည်းလေပဲ။ အဆင့် ၉ မှာ စားလိုက်တာက ကျင့်ကြံမှုကို အနည်းငယ်ပဲ တိုးစေတယ်။"

လင်းထိုင်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်သော်လည်း ဝေ့ဝူ စိတ်မပျက်ပါ။ ဒါကပင် အလွန်ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။

"ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၉... မိသားစုထဲမှာ ဘိုးဘေးကြီးပြီးရင် အတော်ဆုံးလို့ ပြောလို့ရမလား။ အော်... မဟုတ်သေးဘူး တတိယဦးလေးရှိသေးတယ်။ အဖိုးကြီးကတော့ အဆင့် ၉ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒဏ်ရာဟောင်းတွေရှိနေတော့ ငါ့ကို မနိုင်လောက်ဘူး။"

မသေမျိုးဂူမှ ထွက်လာသောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူသည် စာလွှာတစ်ခုကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ အဖေ။"

"ပိုင်မိသားစုက ကုန်ပစ္စည်းတွေ မကြာခဏ ဝယ်နေတာဟာ ချင်းလုံဂိုဏ်း ရဲ့ အမိန့်ကြောင့်ဖြစ်နေတယ်။"

"ချင်းလုံဂိုဏ်း..."

ဝေ့ဝူ အံ့ဩသွားသည်။ ၎င်းမှာ ချူပြည်နယ်ရှိ အင်အားကြီးဂိုဏ်းဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါတို့က ချူပြည်နယ်ရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ ရှိနေတာလေ။ ဒီဒေသတစ်ခုလုံးက ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ လက်အောက်ခံပဲ။ အရှေ့ဘက်မှာ ချင်းလုံဂိုဏ်းက ဖန်ပြည်နယ်က နဲ့ နယ်မြေချင်း ထိစပ်နေတယ်။"

"ဂိုဏ်းနှစ်ခုက အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေတာ။ အခုလည်း ပြန်စနေပြီ။ လူအများကြီး သေဆုံးနေပြီး လင်းထိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတချို့တောင် သေတယ်လို့ ကြားရတယ်။"

ဝေ့ဝူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝေ့ကျင်းပေါ် က "မသေမျိုးတွေ တိုက်ခိုက်ရင် သာမန်လူတွေပဲ ခံရတယ်။ အပေါ်ပိုင်းမှာ ရှုပ်ထွေးနေရင် အောက်ခြေမှာလည်း တည်ငြိမ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ရက်တွေမှာ အခက်အခဲတွေ ရှိလာနိုင်တယ်။"

"မကောင်းဆိုးဝါး လမ်းကြောင်းက လူတွေက ဒီအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပြဿနာရှာကြလိမ့်မယ်။ ဝေ့မိသားစုအနေနဲ့ သတိရှိဖို့ လိုအပ်တယ်"