အခန်း ၆

အခန်း (၆) - ကန်စွန်းဥ စတင်စိုက်ပျိုးခြင်း။

မသေမျိုးဂူ သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဝေ့ဝူသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှိုင်းထနေသော ဝိညာဉ်ချီများကို စတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ သူကျင့်ကြံနေသော ကျင့်စဉ်မှာ ဝိညာဉ်ချီစား ကျင့်စဉ်ဟု ခေါ်ပြီး မိသားစုအတွင်း အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

သူလေ့ကျင့်ထားသော ပညာရပ်များတွင် ဓားထိန်းချုပ်နည်းပါဝင်ပြီး "စီး"၊ "ခုတ်"၊ "ချီ" ဟူသော ပုံစံသုံးမျိုး ရှိသည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ပညာရပ်မဟုတ်ဘဲ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အခြေခံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏အားသာချက်မှာ အသုံးပြုသူ၏ စွမ်းအားအပေါ် မူတည်ပြီး ပေါက်ကွဲအားကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

မန်ရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အသုံးပြုလျှင်ပင် အလွန်အားကောင်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ယခုလက်ရှိအဆင့်အတွက် အားမရတော့သော ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းပညာရပ်လည်း ရှိသေးသည်။ အခြားအသုံးများသော မီးလုံး၊ သန့်စင်ခြင်းနှင့် လေတိုက်ခြင်း ပညာရပ်များမှာမူ ထည့်ပြောရန် မလိုပေ။

"နောက်တစ်ခါ အဖေ့ဆီက ပညာရပ်အသစ်တွေ ထပ်တောင်းရဦးမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မသုံးနိုင်ဘူး။"

သူသည် စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လျူရွှီယွီသည် မသေမျိုးဂူ အပြင်ဘက်သို့ စောစီးစွာ ရောက်လာပြီး သူ့ကို လာခေါ်သည်။

အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသားသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ကန်စွန်းဥကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"စကားမများတော့ဘူး။ ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာ နည်းနည်းယူလာခဲ့တယ်။ အလုပ်စကြရအောင်။"

"ဒီကန်စွန်းဥက ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာ မလိုအပ်တာ ဖြစ်နိုင်မလားလို့ စဉ်းစားနေတာ။"

"ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ နှစ်လုံးရှိတာမို့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကြတာပေါ့။ တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာနဲ့ စိုက်မယ်နောက်တစ်လုံးကို သာမန်မြေဆီလွှာနဲ့ စိုက်မယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ။ ငါ တခြားအချက်အလက်တွေကိုလည်း မှတ်သားထားလိုက်မယ်။ နောက်ရက်တွေမှာ ငါ ဒီကို ခဏခဏ လာဖြစ်ဦးမယ်။"

"စမ်းသပ်အုပ်စုနဲ့ ထိန်းချုပ်အုပ်စု ပုံစံမျိုးလား။"

ဝေ့ဝူ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်။

"ဘာလဲ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။"

နှစ်ဦးသားသည် ကျောက်အခန်းတစ်ခုထဲသို့ သွားပြီး တစ်ဖက်တွင် ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာ ဖြန့်ခင်းကာ ကန်စွန်းဥနှစ်လုံးကို သီးခြားစီ မြှုပ်လိုက်ကြသည်။

လျူရွှီယွီသည် အပူချိန်၊ စိုထိုင်းဆ၊ ဝိညာဉ်ချီ ပြင်းအားစသည့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများကို မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

ကမ္ဘာမြေတွင် ကန်စွန်းဥသည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ပေါက်ရောက်နိုင်ပြီး အထွက်နှုန်းမြင့်မားကာ အာဟာရကြွယ်ဝပြီး ၄-၅ လအတွင်း ရင့်မှည့်သည့် သီးနှံဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လူဦးရေ တိုးတက်မှုအတွက် အရေးပါသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အညှောင့်ပေါက်သည့် အဆင့်တွင် ရှိနေသေးပြီး အညှောင့်များ ထွက်လာလျှင် နေရောင်ခြည်ပြရန် အပြင်ဘက်သို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် ဝေ့ဝူ စီစဉ်ထားသည်။

"အင်း တကယ်ကို မှော်ဆန်တာပဲ။ အနီးနားက ဝိညာဉ်ချီတွေက စပြီး စီးဆင်းနေပြီ။"

လျူရွှီယွီသည် အဖြူရောင် ပုတီးစေ့တစ်ခုကို ကိုင်ထားရင်း ပြောသည်။ ထိုပုတီးပေါ်ရှိ အမျှင်ပုံစံများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲနေသည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ စောင့်ဆိုင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့ ဝေ့ဝူ ကုန်ကြမ်းတွေ ဝယ်ဖို့ ဈေးကို လိုက်ခဲ့ပေးဦး။ ငါ ဝိညာဉ်မြေဩဇာ အသစ်တစ်ခုကို လေ့လာထားတယ်။ ဒီကန်စွန်းဥ စမ်းသပ်မှုအတွက် ရောစပ်ဖို့ အဆင်ပြေမယ်။"

"..."

နှစ်ဦးသားသည် တောင်အောက်သို့ အတူတူ လျှောက်သွားပြီး ၂၀ မိုင်ခန့် ခရီးနှင်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ဈေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဈေးအတွင်း ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူစည်ကားနေသည်။ ဤဈေးကို ဝေ့မိသားစုက စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ လာရောက်ရောင်းဝယ်နိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။ အခွန်ကောက်ခံနိုင်သလို လူတိုင်းအတွက်လည်း အဆင်ပြေသည်။

ဝေ့မိသားစုဝင်များဖြစ်၍ ဈေးဝယ်လျှင် လျှော့ဈေးရတတ်သည်။

လျူရွှီယွီသည် ဆိုင်အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်ကျော်ကာ လိုအပ်သည့်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းသည်။

ထောင့်ကွေ့တစ်ခုသို့ ရောက်သော် ဝေ့ဝူသည် လက်နက်ရောင်းသည့်ဆိုင်တစ်ခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ မိသားစုပိုင်ဆိုင်ပြီး ဝေ့ကျိချန် အမည်ရှိ အကြီးအကဲတစ်ဦး စီမံထားသည်။

သို့သော် ထိုဆိုင်အတွင်း၌ အသက်ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်နှင့် ခေါင်းတွင် ပတ်တီးများ ပတ်ထားပြီး ဒဏ်ရာရနေသည်။

ဝေ့ဝူသည် သူ့ကို မှတ်မိသည်။ သူ၏နာမည်မှာ ဝေ့ချွမ်းဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူထက် ၁၀ နှစ်ခန့်ကြီးကာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို ဝေ့ချွမ်းဘာဖြစ်လို့ ဒဏ်ရာရလာတာလဲ။ ကျောက်ကျင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ထိုစဉ် ဝေ့ကျိချန် သည် ဆိုင်နောက်ဖေးမှ ထွက်လာပြီး။

"အော် ဝေ့ဝူ ရောက်လာတာလား။ ဝေ့ချွမ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ကျောက်ကျင်းမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့လို့ ဒီမှာ လာဆေးကုနေတာ။"

"ဦးလေး ကျိချန်၊ မင်္ဂလာပါ။"

"အစ်ကို ဝေ့ချွမ်းဘယ်လိုလုပ် ဒဏ်ရာရတာလဲ။"

"ကျောက်ကျင်းထဲမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး အလုပ်သမား အတော်များများ သေသွားတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါတွေ့ခဲ့ဖူးတယ် ဦးလေး ဝေ့ဆန်း အချိန်မီ ရောက်လာလို့သာ သက်သာရာရခဲ့တာ။"

ဦးလေး ဝေ့ဆန်း သည် ကျောက်ကျင်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၇ ဖြစ်သည်။ ဝေ့မိသားစုတွင် အဖွဲ့ဝင်များကို နှုတ်ဆက်ရာ၌ နာမည်နောက်တွင် ဦးလေး အစ်ကိုစသည့် အသုံးအနှုန်းများကို သုံးခြင်းသည် စည်းကမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မကောင်းဆိုးဝါးတိရစ္ဆာန်လား။ မိသားစုကို အစီရင်ခံထားလား။"

"ခံထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိသားစုမှာ လူနည်းနေလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မလွှတ်နိုင်ဘူး။ မိသားစုခေါင်းဆောင်က ကျောက်ကျင်းကို ခဏပိတ်ထားပြီးမှ ဖြေရှင်းမယ်လို့ ပြောတယ်။"

မိသားစုတွင် လူနည်းနေခြင်းမှာ တတိယဦးလေးကြီး၏ အဆင့်တက်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျောက်ကျင်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခင်သဘောတူထားသော အော်ဒါများကို မပြီးစီးနိုင်ပါက ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ထိခိုက်နိုင်သည်။

ထိုစဉ် လျူရွှီယွီ၏ အသံထွက်လာသည်။

"ဝေ့ဝူ အခြားလုပ်စရာမရှိတော့ရင်ပြန်ရအောင်။"

သူသည် ဝေ့ကျိချန်နှင့် ဝေ့ချွမ်းကို ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်ပြီး ဆိုင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။