အခန်း ၈

အခန်း (၈) - နက္ခတ်သန့်စင်ခြင်း ပညာ။

ဦးလေး ဝေ့ဆန်းသည် နောက်မှနေ၍ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ဝေ့ဝူ၏ ဟန်ပန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မာန်ပါလှသည်။ မှောင်မိုက်နေသော လိုဏ်ဂူမှာ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်သကဲ့သို့ အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အသံမှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် နားပင် အူသွားစေသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးသည် ဝိညာဉ်ဓားနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် ဝေ့ဝူသည် ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး လက်ချောင်းများကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်း။"

ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း သုံးခုသည် ကင်းမြီးကောက်၏ သတ္တုခေါင်းပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်သွားရာ မီးခိုးငွေ့များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီလက်ချောင်းပညာရဲ့ အစွမ်းက အားနည်းနေတုန်းပဲ။"

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ကင်းမြီးကောက်အတွက် ပြင်းထန်လှသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

ထိုစဉ် ကင်းမြီးကောက်သည် ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

ဝေ့ဝူ ကြိုတင်မပြင်ဆင်ထားသဖြင့် အမည်းရောင်အလင်းတန်းသည် သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်ထိမှန်သွားသည်။

"ဝေ့ဝူ..."

နောက်မှ ဦးလေး ဝေ့ဆန်း စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် အမည်းရောင်အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဝေ့ဝူမှာ ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ သူ၏ ဝတ်ရုံများသာ စုတ်ပြဲသွားပြီး အတွင်းမှ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဖြူရောင် လက်တိုအင်္ကျီမှာ ဝိုးတဝါး တောက်ပနေသည်။

"ဒါ ဘာလဲ မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်တာလား။"

ဦးလေး ဝေ့ဆန်း တွေးတောမိနေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း ချောင်းတိုက်တာလား။"

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ တီရှပ်အင်္ကျီ ရှိနေသဖြင့်သာ ဒဏ်ရာမရခြင်း ဖြစ်သည်။

"သေလိုက်တော့။"

ဝေ့ဝူ ဒေါသထွက်သွားပြီး ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ခါသုံး တူနှစ်ချောင်းသည် ပျံသန်းထွက်သွားတော့သည်။

တူနှစ်ချောင်းသည် အဖြူရောင် အလင်းရောင်များဖြင့် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကာ တားဆီး၍မရသော အရှိန်ဖြင့် ကင်းမြီးကောက်၏ အခွံကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ထိုမျှမကဘဲ ကင်းမြီးကောက်ကို နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ကျောက်နံရံတွင် တင်းကျပ်စွာ စိုက်ဝင်သွားစေသည်။

"ဇီ..."

ကင်းမြီးကောက်သည် နောက်ဆုံးအကြိမ် အော်ဟစ်ကာ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားပြီး လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။ အဆင့် ၂ မှော်ရတနာ၏ စွမ်းအားမှာ ဤမျှပင် ဖြစ်သည်။

"သေသွားပြီလား။"

ဦးလေး ဝေ့ဆန်း မယုံနိုင်စွာ မေးသည်။ ဝေ့ဝူသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဝေ့ဝူသည် စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ တကယ့်တိုက်ပွဲတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် မှော်ရတနာများသာမက တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံလည်း အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ဓားနှင့် တူများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

အလောင်းနားသို့ ရောက်သောအခါ ဦးလေး ဝေ့ဆန်းက "ဒီမကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ အခွံနဲ့ လက်မတွေက အလွန်မာတယ်။ ပစ္စည်းကိရိယာပြုလုပ်ရာမှာ ကောင်းတယ်။ အတွင်းထဲက အနှစ်သွေးတွေကလည်း ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရနိုင်တယ်"

"ဒါနဲ့ ဝေ့ဝူ မေးဖို့ မေ့နေတာ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဝတ်စုံနဲ့ မှော်ရတနာတွေကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူး အဆင့် ၂ ပစ္စည်းတွေလိုပဲ။"

ဝေ့ဝူက ပြုံးပြီး "ဦးလေး ဝေ့ဆန်း ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပါ။"

ဝေ့ဝူက "ကျွန်တော့်အကြောင်းကိုလည်း မပြောပြပါနဲ့ဦး။ မိသားစုဝင်တွေ သိတာက ပြဿနာမရှိပေမဲ့ ပြင်ပလူတွေ သိရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်။"

ဦးလေး ဝေ့ဆန်းက "ငါနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အစွမ်းရှိရင် အသုံးချရမှာပေါ့။"

ဝေ့ဝူက "ဖုံးကွယ်နိုင်သလောက် ဖုံးကွယ်ထားမှာပါ။ လုပ်သင့်တဲ့အရာတွေကိုတော့ လုပ်မှာပါ။"

ဦးလေး ဝေ့ဆန်းက "အဲ့ဒါက အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျင်းပေါ် ကတော့ သားကောင်းတစ်ယောက် မွေးထားတာပဲ။"

သူတို့သည် မကောင်းဆိုးဝါး၏ အနှစ်သွေးအချို့ကို ဝေမျှလိုက်ကြသည်။ လင်းထုံအဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့် မကောင်းဆိုးဝါး၏သွေးမှာ ဦးလေး ဝေ့ဆန်းအတွက် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ အခွံကိုမူ ဝေ့ဝူ၏ သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

နောက်နေ့များတွင် ကျောက်ကျင်း၌ အလုပ်ပြန်လည်စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူသည် ယွီဒင်းတောင်သို့ ဓားပျံဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူရောက်သောအခါ လျူရွှီယွီ လာရောက်လည်ပတ်ပြီး သူ မရှိသဖြင့် စိတ်ကောက်ကာ ပြန်သွားကြောင်း ကြားသိရသည်။

အလုပ်မရှိချိန်တွင် သူသည် ဝေ့ကျင်းပေါ် ထံမှ နက္ခတ်သန့်စင်ခြင်း ပညာဆိုသည့် ပညာရပ်ကောင်းတစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

၎င်းပညာရပ်မှာ မိခင် နက္ခတ်သန့်စင်ခြင်းကို အရင်တည်ဆောက်ပြီးသန္ဓေသား နက္ခတ်သန့်စင်ခြင်း ၃၆ ခုအထိ ထပ်မံပြုလုပ်နိုင်သည်။ တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရန်သူကို ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်သည်။

ဤပညာရပ်မှာ သူ၏ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းထက် များစွာသာလွန်သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာသော် ကန်စွန်းဥများမှ အညှောင့်လေးများ ထွက်လာသဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ဝမ်းသာနေကြသည်။

တစ်နေ့တွင် ဝေ့ကျင်းပေါ် တတိယဦးလေးကြီးနှင့် ဒုတိယဦးလေးတို့ ပြန်လာကြသည်ကို မြင်ရသည်။

၎င်းတို့မှာ မိသားစု၏ အဓိက ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ အရေးကြီးသည့်အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးရန် ရှိလိမ့်မည်ဟု ဝေ့ဝူ တွေးမိသည်။

ဝေ့ဝူသည် ဝေ့ကျင်းပေါ် ၏ အခန်းသို့ သွားပြီး "အဖေ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ပြောပြလို့ ရမလား။"

ဝေ့ကျင်းပေါ် က "မင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ပြောပြလို့ ရပါပြီ။ ချင်မိသားစုက လီမိသားစုကို ဝိုင်းတိုက်ဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်။"