အခန်း ၁၇

အခန်း (၁၇) - ဖြစ်ရပ်ဆန်း။

လျူရှုယွီ သည် ကျူးမေ့ ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပုံမှန်အတိုင်းပင် ကြက်သီးထဖွယ် စကားလုံးများဖြင့် သူ့ရင်တွင်းဖြစ်များကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။ ထိုအပြုအမူကြောင့် ဝေ့ဝူ မှာ အန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။

ကျူးမေ့ သည် လျူရှုယွီ ၏ စကားကို စိတ်မရှည်စွာ ဖြတ်လိုက်ပြီး ဝေ့ဝူ ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။

"ရှင်က အကြာကြီး ပုန်းနေခဲ့တာနောက်ဆုံးတော့ အိမ်ထဲကနေ ထွက်လာရဲပြီပေါ့။"

ဝေ့ဝူ သည် လက်ယှက်ကာ "ကျူးမေ့ မစပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံရတာကို ပျော်နေတာပါ အိမ်ပြင်ထွက်ဖို့ စိတ်ကူးတောင် မရှိပါဘူး။ လျူရှုယွီ မျက်နှာနဲ့သာအစ်မကို မျက်နှာသာ ပေးလိုက်တာပါ။"

ကျူးမေ့ က အေးစက်စက်ဖြင့် "ရှင်က ကျွန်မရဲ့ မောင်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာလေဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုနဲ့ ဟန်ဆောင်နေမလို့လား။"

"ကျွန်တော်က သင်ခန်းစာ အနည်းငယ် ပေးလိုက်တာပါ။ ဘာဆက်ဖြစ်ချင်သေးလို့လဲ။"

ထိုစဉ်မှာပင် ဝေ့မိသားစုနှင့် ကျူးမိသားစုမှာ မကြာမီ မဟာမိတ်ဖြစ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိရလိုက်သည်။

ကျူးမေ့ ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး "ကိုယ်တိုင် တောင်းပန်မလားဒါမှမဟုတ် ကျွန်မ အတင်းအကျပ် တောင်းပန်ခိုင်းရမလား။"

"ကျူးမေ့မင်းမှာ အဆင့် ၅ ရဲ့ ခွန်အားပဲ ရှိတာဘယ်လိုလုပ် ငါ့ကို တောင်းပန်ခိုင်းနိုင်မှာလဲ။"

ကျူးမေ့ သည် အောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ဘေးရှိ လူငယ်များမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ ထိုစဉ် အခြားနေရာတွင် ရှိနေသော ကျူးထုံ သည် ပွဲဆူနေသည်ကို မြင်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တံတားပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

"ဝေ့ဝူ ဒီနေ့ ဒီသခင်လေးကို ဦးညွှတ်ပြီး တောင်းပန်မှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီကနေ အသက်ရှင်ပြီး ပြန်ထွက်သွားဖို့ စိတ်ကူးမယဉ်နဲ့။"

ကျူးထုံက ကျူးမေ့ဘက်သို့ ဝင်ကာ ကြွားဝါစွာ ပြောသည်။ဝေ့ဝူ သည် ကျူးထုံ ကို တစ်ချက်မျှပင် အရေးမစိုက်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် အဆင့် ၉ သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ အားနည်းသူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ မသင့်တော်ပေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ သူမကို သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ ကောင်းမယ်။ ကျူးမေ့ က လူတော်တစ်ယောက်ပါ ဘာလုပ်သင့်လဲဆိုတာ သူ သိမှာပါ။"

သူသည် ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ကျူးမေ့ ကို သူ၏ ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ချုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အောင်နိုင်သူအလား ထင်မှတ်နေသော ကျူးမေ့ သည် ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြက်သီးထဖွယ် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များကြောင့် သူမ၏ နှလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေပြီး အသက်ရှူရ ကြပ်လာသည်။

သူမသည် ဝေ့ဝူ ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါ သေရတော့မှာလား။"

သူမသည် ကြောက်ရွံ့လာတော့သည်။

ရုတ်တရက် ထိုပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်များမှာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ သက်ပြင်းချကာ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အငွေ့အသက်မျိုး ထုတ်လွှတ်နိုင်တာလဲသူ့မှာ ရတနာ တစ်ခုခု ရှိနေတာလားဒါမှမဟုတ်...

သူမသည် စဉ်းစားမရဖြစ်နေသည်။ သူမသာ မိုက်ရူးရဲ လုပ်မိလျှင် အကြီးအကျယ် အန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က အောင်သွယ်ခြင်းပွဲတော် မို့လို့ အခုတော့ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ဟွန်း။"

ကျူးမေ့ သည် သူမ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံများဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"အစ်မ ဘာလို့..." ကျူးထုံ သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် နောက်မှ ပြေးလိုက်သွားသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ပြီး အမြန်လိုက်ခဲ့။"

ကျူးထုံ သည် သူ့အစ်မ၏ လေးနက်သော အမူအရာကို မြင်ကာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝေ့ဝူ ကို နောက်ပြန်ကြည့်မိသည်။

လျူရှုယွီ သည် ကျူးမေ့ နောက်ကျောကို ငေးကြည့်ရင်း စိတ်ဝိဉာဉ်မဲ့နေသည်။

"ဟေ့လူ မင်း သဘောကျတဲ့ မိန်းကလေးကို ယောက်ျားလေးတွေ အများကြီး ဝိုင်းထားတာ မင်း မခံစားရဘူးလား။"

"မခံစားရပါဘူး မေ့အာ က သူငယ်ချင်း အသစ်ဖွဲ့ရတာ ဝါသနာပါတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ ဘာလို့ ခံစားရမှာလဲ။"

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကတော့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်ညီကြတာပဲ။"

ပွဲတော်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် တည်ရှိနေသည်။ ဝေ့ဝူနှင့် လျူရှုယွီတို့သည် အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ လသာဆောင်မှနေ၍ အောက်ခြေရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေကြသည်။

လီစီနှင့် လီအန်းတို့သည် လမ်းဘေးတွင် မှော်ပညာပြသသူ၏ အကွက်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြသည်။ မှော်ပြသူသည် လီစီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အမျိုးသမီး အတွင်းခံအဝတ်အစားများကို တစ်စပြီးတစ်စထုတ်ယူလိုက်ရာ ပရိသတ်များမှာ ရယ်မောကြသည်။

လီစီမှာမူ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ပြီး ဒေါသထွက်ကာ ထိုမှော်ပြသူကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ မြေပြင်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားသည်။

"လူသတ်ပြီ လီစီ လူသတ်လိုက်ပြီ။"

အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီစီမှာ မိမိ၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသော်လည်း အရပ်သားတစ်ဦးသေဆုံးခြင်းကို အရေးမစိုက်ပေ။

"လီစီ မင်း ဘယ်လောက်ရဲတင်းလိုက်သလဲ။ ငါ့မိသားစုဝင်ကို သတ်ရဲရသလား။"

ထို အသံမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုသူမှာ ချင်ချူး ဖြစ်သည်။ သူသည် လီစီနှင့် လီအန်းတို့ကို ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ပြီး လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း အဆိပ်သင့် ရွှေအပ်များဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

"လီစီတို့က ချင်မိသားစုကို အကြောင်းမဲ့ တိုက်ခိုက်လို့ သေသင့်တယ်။"

လူအုပ်ထဲမှ ကြွေးကြော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝေ့ဝူက အောက်ခြေကို ကြည့်ကာ "ဒီလူတွေက ချင်မိသားစု ရွှမ်းဖုန်းဂိုဏ်းနဲ့ ကျူးမိသားစုက ပရိသတ်တွေကို လှုံ့ဆော်နေတာပဲ။"

ချင်ချူးမှာ မိမိလုပ်ရပ်ကို တရားမျှတသယောင် ဖန်တီးကာ လီမိသားစုထံမှ အဖြေတောင်းခံရန် ကြွေးကြော်နေသည်။

အခြားတဲတစ်ခုတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လူငယ်တစ်ဦးတို့သည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"အဖေလီမိသားစုကို ရှင်းဖို့အတွက် ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေစရာလိုလို့လား။"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြုံးလျက် "မင်း ဘာသိမှာလဲ။ ဒီပြဇာတ်က လီမိသားစုကို ပြဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီအကြောင်းအရာကို ကျောက်ပြားထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ပြီး နောင်လာနောက်သားတွေ ကြည့်ဖို့အတွက် ဖန်တီးထားတာ။"

"တကယ့် အင်အားကြီးတဲ့အဖွဲ့အစည်းတွေဆိုတာ အကြောင်းမဲ့ မတိုက်ခိုက်ဘူး။တရားမျှတမှုဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေရတယ်။"

"နတ်ဘုရားမင်းဆက်တွေ သန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းတွေကအစ ဒီအတိုင်းပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါး ဂိုဏ်းတွေတောင် တရားဓမ္မကို ကာကွယ်ခြင်းဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို သုံးကြသေးတယ်။"

လူငယ်လေးမှာ ထိုအချက်ကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး အသိပညာများ တိုးပွားလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤဖြစ်ရပ်မှာ လီမိသားစုကို ချေမှုန်းရန်အတွက် ကမ္ဘာ့မျက်လုံးရှေ့တွင် တရားမျှတသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။